นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,468 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    106

    Overall
    1,468

ตอนที่ 39 : (SS 3) Epsiode 5 : ลูก??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    18 พ.ค. 62

“พอสองคนนั้นไปญี่ปุ่นทางนี้ก็เหงาแย่เลย”บัตเตอร์ฟลายที่นั่งจิบชาอยู่ในร้าน เขานั่งอยู่กับเพื่อนของเธออีกคน ก็คือเวเรส
“ชีวิตคู่เจ้าเป็นไงบ้าง แต่งงานกับคิวเลนละนิ”
“เอ๋! อ่า…เรื่อยๆอ่านะ -///-“
“ปั่มป้ามกันแล้วหล่ะสิ”
“ย-ยังน้า!! วข้าว่าข้ายังไม่ค่อยพร้อมเท่าไหร่ น่าจะเจ็บ”
“เจ็บนิดเดียวเอง”พูดออกมาได้หน้าตาเฉยมาก
“แสดงว่าเคย”
“แต่งงานมาตั้ง2ปีเคยอยู่แล้วสิ”บัตก็ยังพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มปกติ
“ว่าแต่….ข้าก็สงสัยมานานบะนะคะ ทำไมบัตเตอร์ฟลายยังมิมีลูกอีก”
“ข้าก็ว่างั้นแฮะ จริงด้วย!!”ทุบโต้๊ะและยืนขึ้นทุกคนหันมามอง
“ข้าว่าจะลองไปตรวจสุขภาพดูนะ!”แล้วก็วิ่งออกไป
‘นางเป็นแบบนี้อยู่แล้วงั้นหรอ’

บัต(ขอเรียกสั้นๆนะ)รีบตรงกลับไปยังบ้านของเขา ซึ่งก็เปิดประตูเข้าไป
“นาครอทท!!! ไปหาหมอกัน!!!”
“หืม?”นาครอทก็ต้องขับรถไปส่งคุณภรรยาไปหาหมอ ระหว่างไปบัตก็ถามๆ
“เราแต่งงานกันมากี่ปี”
“2ปี”
“เราทำกันกี่รอบ!?”
“เฮ้ยต้องนับด้วยรึไง -///-“นาครอทอายขึ้นมาสะงั้น
“มิควรถามงั้นหนอ….งั้น…ไอริแต่งงานมานานเท่าไหร่แล้ว”
“6เดือน”
“ทำไมไอริถึงติดหล่ะ!! ข้ามิเห็นติดเลยน้า!”
“เจ้ากังวลเรื่องนี้เองหรอ…ข้าว่าแล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง”นาครอทก็จอดข้างทางสะงั้น
“หยุดรถทำไม”
“…..เจ้าจำวันที่เจ้ากินยาที่จะฆ่าตัวตายได้มั้ย”
“ได้ๆ”
“วันนั้นน่ะ หมอเขาตรวจร่างกายเจ้าด้วย…หมอบอกว่าเจ้าเป็นโรคธารัสซีเมีย”บัตที่ได้ยินก็ถึงกับหน้าซีดใจเขาหล่นวูบลงถึงตาตุ่ม เป็นธารัสซีเมีย(โรคเลือดจาง จะเกิดลูกยากมากๆมั้ง ใครมีความก็มาบอกกันได้นะ แต่อันนี้ตามความเข้าใจของไรท์ไว้ไรท์จะเล่าข้อมูลตัวเอง…อยากฟังก็เม้นขอได้นะ)
“จริงหรอ….”บัตก็หลบหน้านาครอททันที นาครอทก็ส่งกลับบ้านบัตก็ฟุบลงกับดตียงและเตรียมจะร้องไห้เรียบร้อย นาครอทจึงเข้ากอดภรรยาของตน
“เจ้ามิต้องคืดมากหรอกนะ แต่ว่าถ้าเรามีลูกออกมา…มันจะส่งผลเสียต่อลูกด้วย”บัตก็ยิ่งร้องไห้เขาก็กอดตอบร่างชายหนุ่ม เธอนั้นอยากมีลูกมาตลอด อยากมีเด็กไว้เตะเล่น….อ่าา…ไว้แหย่เล่นเล่นกับลูก ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอใฝ่ฝันมาตลอด เธอไม่เคยตรวจร่างกายเลยเพราะกลัวเข็ม….กลัวที่จะต้องรู้แะำรใยเรื่องแย่ๆ
“ข้าอยากมีลูก”
“โถ่ที่รัก…ไปไปหาไรกินกันดีกว่า”ทั้งสองก็ออกมาเดินเล่นจับมือกัน และเดินทางซอยเปลี่ยวในระหว่างนั้นบัตก็หยิบทิชขุ่ที่เช็ดนํ้ามูกเขาทิ้งแต่ทว่า
“นาครอทๆ กล่องนี่มันกล่องของเล่นนิหน่า!”บัตก็ดูตื่นเต้น
“นี่โตละนะ อะำรของเจ้าเนี่ย”
“หนักด้วยแฮ๊ะ เหมือนมีของอยู่นะ”เมื่อทั้งสองเงียบก็ได้ยินเสียงบางอย่าง
แง้…..บัตได้ยินยังงั้นก็ไม่รอช้าที่จะเปิดกล่องนั้นออกมา เด็กสาวร่างเล็กผมทองขนฟูหน้ากลมๆในชุดเปื้อนดิน ร้องไห้อย่างเบาๆ 
“เด็กหรอ…ทำไมเอามาทิ้งกันแบบนี้เนี่ย”บัตรีบอุ้มเด็กนั้นขึ้นมา เมื่อเธอเห็นบัตเธอก็หัวเราะ
“หน้าตาเจ้าคล้ายกันอยู่นะเนี่ย แต่น่ารักน้อยกว่าเมียข้าว่ะ”นาครอทก็ลองอุ้มดูบ้างและแน่นอนว่าเด็กนี่ขอบนาครอทมากกว่าบัต เนื่องจากเป็นผู้
“น่ารักจัง นาครอทเราเอาไปเลี้ยงกันเถอะ!”
“แต่ว่า..นี้เป็นลูกใครมิรู้นะ”
“งั้นก็เลี้ยงไว้กว่าจะเจอเจ้าของละกัน”ทั้งสองก็รีบพากลับบ้าน การเลี้ยงลูกไม่ไดง่ายอย่างที่คิด แต่เด็กคนนี้ดูเป็นเด็กที่ไม่ซนมากรู้จักเวลาของพ่อแม่ตอนนอน(นาครอทกับบัต)
“เด็กคนนี้ควรมีชื่อนะ”หันมามองนาครอท
“ชื่ออะไรละ ยัยอ้วนดีปะ”
“ข้าจะตบให้ฟันหลุดเลย ข้าตั้งขื่อว่า…วิปส์ วิปส์ละกันน้า!”และเธอก็อุ้มเด็กคนนั้นขึ้น วิปส์เองก็แสดงออกมาว่าเขาชอบชื่อนี้ ตอนนี้ก็เบี้ยงมาได้1เดือน วิปส์เองก็พอคลานๆไปมาๆได้(อันนี้จะเป็นช่วงเวลาตอนที่มูราดไปหาไอรินะจ้ะ เดี๋ยวจะเล่าช่วง1เดือนอีกที)
ึวามผูกพันธ์กับวิปส์ก็มีมากขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่ง เขาก็พาวิปส์ออกไปสูดอากาศด้านนอกบ้าง ในระหว่างที่รอไฟแดงเพื่อข้ามนั้นก็มีเด็กเปรตคนนึงวิ่งมาชน
“ยัยเด็กพวกนี้ วิ่งกันระวังๆหน่อยสิยะ!”
“ป้านั้นแหละเกะกะ!”
“เรียกเมียกุป้าหรอ!”นาครอทหันมา เพราะใส่หน้ากากนั้นทำให้มีความน่ากลัวหลายเท่าเด็กนั้นก็โมโหก็ดันเข็นเปลที่มีเด็กนั้น
“ว้าย!”เข็นนั้นก็หลุดออกฝ่าไฟและนั้นก็เป็นจังหวะที่ยังเป็นไฟเขียวอยู่ รถยนต์พุ่งเข้ามาอย่างเร็ว
“!!!!!!!”

ทางด้านของไอริและมูราด ไอริทำไข่ตุ๋นมาให้คุณสามีมูราดกิน เมื่อกินเสร็จแล้ว
“มันเหลืออ้ะ ข้าจะเอาไปให้ยูนะนะ”
“เอ่อ…ไอริข้าได้ยินเสียงแปลกๆจากห้องของยูนัะ เสียงแก้วจานไรแตกอยู่ ระวังเหยียบเศษไรด้วยนะ เผื่อยัยนั้นเก็บไม่หมเ”
“ค่าาา”ไอริก็เดินข้างนึงถือถ้วยไข่ตุ๋นข้างนึงก็อุ้มท้องตัวเองไป
เพล้งงง…..เสียงถ้วยหล่นตกกระทบกับพื้นและแตกเป็นเสี่ยงๆ ไมูราดที่ได้ยินก็รีบวิ่งออกมา เห็นไอริยืนนิ่งมองบางอย่างในห้อง
“อะไรหรอไอริ…”เมื่อมูร่ดเดินมาหาเธอและหันไปในห้อง…ในห้องพบกับเศษแก้วห้องที่รกพร้อมกับคาบเลือดทีาเลอะเต็มพื้น เลือดที่มีมากผิดปกติ
“….ยูนะ….”เธอเดินเข้าไปในห้อง สิ่งที่ทำให้เธอแทบจะขาดใจคือมีเส้นผมสีของยูนะเรี่ยราดกับพื้น ซึ่งมีจดหมายทิ้งำว้อีกว่า
‘เจ้าคือแพะ’
“ไอริ ข้าว่าเราไปตามหายูนะเถอะ เธออาจจะมีขีวอตอยู่ก็ได้นะ”
“ข้าก็เชื่อแบบนั้น”ถึงเธอไม่เข้าใจกับเจ้ากระดาษที่เขียนด้วยเลือด แต่ก็พอเดาได้ว่ายูนะโดนลักพาตัวไป แถมยังเอาไป…น่าจะไม่สมบูรณ์สะด้วย
“แล้วจะหาได้ที่ไหนหล่ะ”ทั้งสองก็นั่งคิดอยู่ลั่วครู่
“จริงสิ! ถามเจ้าฮายาเตะสิ”
“อ่อ…เจ้าเอาโทรศัพท์ข้ามาด้วยรึเปล่า”
“เอามาๆ”มูราดก็ยื่นโทรศัพท์เธอให้ และไอริก็กดสายหาแต่ทว่ากลับไม่มีคนรับสายสะงั้น
“เกิดอะไรขึ้นอีกละเนี่ย”มูราดก็ถามเธอ
“ข้าพอรู้จักบ้านฮายาเตะอยู่ ยูนะเคยบอกมาลองไปดูกันเถอะ”

เมื่อไปถึงที่บ้านก็ปกติแต่พอเคาะประตูกลับไม่มีใครมาเปิดให้แต่พอจับที่ลูกบิดแล้วกลับเปิดได้สะงั้น
‘ไม่ได้บ็อกหรอ’
“ฮายาเตะ!”ไอริก็ตะโกนเรียก เดิยดูแต่ละห้องแต่ก็พบรอบดาวกระจายปักอยู่บริเวณจุดต่างๆเมื่อเปิดมาที่ห้องนั่งเล่นก็พบกับฮายาเตะที่นอนจมกองเลือดอยู่ยีงงั้น มูราดก็รีบวิ่งไปดูอาการ
“ชีพจรยังเต้นอยู่ ยังมีลมหายใจแต่เสียเลือดมารีบนำส่งโงพยาบาลด่วน”มูราดกดเบอร์โทรหาใครสักคน
“รีบมาหาข้าที่……เร็ว!”ไม่ทันไรรถหรูหรามาจอดหน้าบ้าาฮายาเตะ และพวกเขาก็รีบนำฮาบาเตะส่งโรงพยาบาล
แต่ทว่ากลับมีสิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจ ใครกัน?



____________________________

บ่นๆๆช่วงนี้ไม่ได้ลงเรื่อยนี้เลย อย่าว่าแต่เรื่องนี้เลย เรื่องใหม่ก็ด้วยเรื่องใหม่พยายามลงตามเวฃา

แต่เพราะเรื่องใหม่เป้นเรื่องที่พิมพ์ตุนไว้นานแล้ว

ทำใฟห้ไม่ต้องพิมพ์ไรเพิ่มก็อปวางจบ แต่เรื่องนี่ไรท์ไม่ได้แต่งค่ะ แต่งสดๆจากมือ!!!

กดหัวใจเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #22 kodpailomtamle (@kodpailomtamle) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:15
    อัพพอๆกันเลย ไม่รู้ว่าจะอ่านเรื่องไหนก่อน55 สู้ต่อไปน้าค่าา
    #22
    1
    • #22-1 egoswith (@egoswith) (จากตอนที่ 39)
      18 พฤษภาคม 2562 / 23:15
      5555 ค่ารีบลงมากเลยค่ะ
      #22-1