นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,448 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    86

    Overall
    1,448

ตอนที่ 35 : (SS3) Epsiode 2 : กลับ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    2 พ.ค. 62

กริ่งงง….
“ใครคะ?”
“ข้าเอง ฮายาเตะ”ไอริก็ลุกไปเปิดประตูให้
“ข้าเอาขนมมาฝากน่ะ แล้วก็…”ยื่นบางอย่างให้ ไอริก็รับมามีนคือกล่องช็อกโกแลตอันเล็กๆ ไอริก็พลิกไปพลิกมา
“ขอบใจมากนะ เข้ามาข้างในสิ”
“อ่า ไม่หล่ะ ข้าคงอยู่นานมิได้หรอก ไปนะ”
“เดี๋ยวสิ”ไอริพูดเป็นภาษาญี่ปุ่น ฮาบาเตะก็หันหลับมาเพราะมือที่คว้ามือเขาไว้
“ขอบใจนะ”
“มีไรก็เรียกได้เสมอนะ มีเบอร์ละนิ”ฮ่ยาเตะก็ทำมือคาราบาว(?) มือเหมือนรูปโทรศัพท์และเดิรออกไป ไอริก็ยิ้มออกมาบางๆ ยูนะที่เห็นสถานะการณ์เขาก็ส่งเมลล์ให้มูราด
ควีบบบ!!! 
“ทำไรของเจ้าน่ะ -_+”ไอริที่คว้าข้อมือยูนะมาซึ่งในมือเธอถือโทรศัพท์อยู่
“ค-คือว่า……”
ครึกกกก!! เสียงฟ้าร้องดังสนั่น
“ตายจริงฝนคงจะตกแน่ๆ”ไอริมองผ่านหน้าต่างเห็นท้องฟ้าที่มรเมฆครึ้ม แต่ใจนั้นกลับนึกถึงมูราดจึ้นมาะสะงั้นทุกๆครั้งที่ฝนตกเขามักจะอยู่กับเธอเสมอ การที่เธอแยกตัวออกจากเขา เธอก็ว้าเหว่หัวใจตัวเองไม่น้อย ถึงเจาตะไม่มีเวลาให้ ถึงเขาจะเปบี่ยนไปแต่ทุกๆครั้งที่เธอเศร้า เครียด กลัว เขามักจะอยู่กับเธอเสมอ
‘นี้ข้าคิดถูกรึเปล่าที่ออกมา’

“อึก…”มูราดที่กำลังจะขึ้นเเฮลิคอปเตอร์เขาก็ต้องทรุดเข่าลงล้มฟุบลงไปอย่างกะทันหัน
“องค์ชาย!??”รีบมาดูอาการ หมอก็มาตรวจอาการ
“แค่สลบไปเท่านั้นแหละครับ ควรให้องค์ขายพักผ่อนให้มากๆ ดูเหมือนจะนอนไม่ถึง4ชั่วโมงด้วยซํ้า”
“ขอบคุณมากครับคุณหมอ”
ติ้งงง เสียงเมลล์ดังเข้าโทรศัพท์ยูนะ
‘องค์ขายล้มฟุบไปกะทันหันเพราะนอนไม่เพียงพอ’
“อ่าว เฮ้ย?! องค์หญิง!”วิ่งไปหาทันที ไอริที่กำลังนั่งลูบตาตัวเอง
‘ตามัวชะมัดเลย’
“องค์หญิงคะ องค์ชายมิสบายเพคะ เกิดจากการนอนหลับมิเพียงพอค่ะ”
“……..”ไอริก็ลูบที่ท้องของตัวเอง
‘ข้าควรกลับไปดีมั้ย…มิเอาสิ!’
“ข้าขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะ”ไอริเดอนเข้าไปในห้อง นานแค่ไหนแล้วที่ไอริห่างจากเขามานี่ก็นับร่วมมาเกือบเดือน แต่ว่าช่วงนี้ยูนะก็แปลกๆไปกว่าเดิมจนกระทั่ง
“องค์หญิงคะ องค์ชายถูกส่งโรงพยาบาลค่ะ”
“!!?”
“องค์ขายออกไปทำภารกิจกับท่านนาครอทและได้รับบาดแผลสาหัสมาค่ะ เพราะจากการนอนหลับไม่เพียงพอทำใฟ้เขามิมีสติและมีอาการเหม่อลอยค่ะจึงพลาดท่า ตอนนี้อยู่ในระหว่างผ่าคัดค่ะ”
“ใจข้าหนอ….”ไอริทรุดเข่าลงท้องเธอเริ่มใหญ่ขึ้นขีดเจน เขาเริ่มเป็นห่วงผู้เป็นสามีมากขึ้นถึงว่าทำไมพักนี้ยูนะถึงเมัวแต่ก้มเล่นมือถือ
“กลับไปหาองค์ชายเถอะนะเพคะ”
“หึบ!”ฮายาเตะเข้ามาโดยพลการ เขาโดดเข้าทางกน้าต่าง
“ไอริ ได้ข่าวว่ามูราดเข้าโรงพยาบาลงั้นหรอ”
“ทำไมเจ้าถึงรู้?”
“….ข้าอย๋ฝั่ง Devil’s lair แต่ถึงข้าจะมิได้สนใจอะไรอยู่แล้วแต่ข่าวสารก็ยังส่งถึงจ้า เวลาแบบนี้มูราดเสียเปรียบมากนะ ฝั่ง catle of dawn อาจจะพ่ายในศึกนี้ก็ได้”อธิบายยาสเหยียด ไอริก็ลุกขึ้นพรวด
“ข้ายังมิกลับเขาทำให้ข้าเสียใจ! เข้าต้องรับสิ่งที่เขาทำ…”ปิดประตูห้องตัวเอง
“ทำไงดีละเนี้ย”ฮายาดตะเกาหัวอย่างหงุดหงิด
“เจ้าชอบองค์หญิงงั้นหรือ”
“จะว่าชอบนางข้าก็เคยนั้นแหละ แต่ตอนนี้นางแต่งงานแล้วจะให้ข้าไปชอบนางได้ไง”
“….ค่ะ”ทั้งสองยืนอยู่หน้าห้องอยู่นานพอสมควร
‘องค์ชายพ้นขีดอันตรายแล้ว’
“ค่อยยังชั่ว”ไอริก็โล่งใจอย่างมาก ตอนนี้เธอรู้สึกคิดถึงฝ่ายสามีเป็นอย่างมาก เธอนั่งอยู่ในห้องพลางลูบท้องของตัวเอง เธอนั้นก็ออกจากห้องมา
“องค์หญิง องค์ชายขอสายค่ะ”

“…….เอามาสิ”ไอริก็รับมา
“ฮัลโหล”
‘….ฮัลโหล ภรรยาที่รัก’เสียงติดตลกนิดๆแต่แผ่วเบามาก ไอริก็กัดริมฝีปากแน่นเขาพูดไม่ออกสั่นอยู่ตลอดนํ้าตาที่คลอก็ค่อยๆหยดไหลรินออกมา
“ง-ไง…พ้นขีดอันตรายละนิ..ดีใจด้วยนะ”
‘ฮะๆ ก็พ้นแล้วหล่ะ…แต่อีกมินาน ข้าก็เข้าผ่าตัดอีกรอบ เจ็บมากเลย’
“…..งั้นหรอ รีบๆหายละกัน”
‘อื้ม…ดูแลตัวเองดีๆนะ ขอโทษ’
“ขอโทษ? ร-เรื่องอะไร”เสียงไอริดูสั่นๆ
‘ทุกอย่าง แต่ว่านานเท่าไหร่ละนะที่มิได้คุยกัน…ตามองเห็นดีละใช่มั้ย’
“ก็บางครั้งนะ….”นํ้าตาก็ยิ่งไหลอาบแก้มของเธอ ยูนะกับฮายาเตะหันมามองหน้ากันและพร้อมใจเดินออกจากตรงนั้นปล่อยให้เธอคุยโทรศัพท์
‘ร้องไห้อยู่หรอ’
“บ-บ้าหรอ จ้าทิเสียนํ้าตาให้ผู้ขายเจ้าชู้หรอก”
‘โดนด่าเจ็บจังเลย…กะว่าจะไปหา…แต่คงมิได้ไปสะแล้ว’
“ถึงมาข้่ก็มิต้อนรับ!”เธอเริ่มยิ้มออกมา
‘จริงหรอ ว่าแต่ลูกหล่ะ…ลูกเป็นไง’
“…..ลูกก็สบายดี”
‘ไหนว่ามิให้ข้าเป็นพ่อไง’
“เจ้าทำข้าท้องเองนิ!”ไอริก็ยิ้มออกมา เธอเริ่มรู้าึกดีที่ได้คุยกับเขา
‘ถ้าคิดถึงก็โทรหาได้นะ…’
“เหอะ! โทรมาเองสิยะ”
‘……….’จู่ๆสายก็เงียบไป
“มูราด”ไอริเรียกขื่อของเขาเพื่อเรียกเขา แต่สายกลับเงียบยาวไป ก่อนที่จะมีเสียงเปิดประตูและึนดูวุ่นวาย
“อะไรกันทำไมจู่ๆอาการถึงแย่ลง!”เสียง1ในนั้นดังขึ้นมา ไอริพอเดาเหตุการณ์ได้ หมอที่เห็นว่าเขากำโทรศัพท์ไว้จึงหยิบขึ้นมา
‘ฮัลโหลครับ’
“มูราดเป็นไงบ้างค่ะ”
‘อาการองค์ชายๆจู่ๆเบือดก็ไหลออกมาตามบาดแผลครัย ขอโทษนะคีรับไว้จะติดต่อไป’สายก็ถูกวาง ไอริก็วิ่งตาตื่นออกไปยื่นโทรศัพท์ให้ยูนะ
“เกิดอะไรขึ้นคะ?”
“…………….เปล่าหรอก”ไอริไม่ตอบก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้
‘ข้าควรกลับดีมั้ย กลับดีรึเปล่า’ไอริหยิบสมุดไดอารี่ความทรงจำของเขากับเธอ มีรูปถ่ายฉากตอนที่อยู่บนรถม้าตอนออกไปทำภารกิจครั้งแรกที่ถูกจับเป็นคู่หูชั่วคราว ฉากที่ถ่ายไว้เป็นฉากไอริคร่อมร่างมูราดและมูราดึร่อมร่างไอริ ที่บัตเตอร์ฟลายเป็นคนถ่ายไว้ และภาพที่มูราดมอบดอกบัวให้หลายภาพที่เป็นปริศนาว่าใครถ่ายมา
‘ตรูเองงง//คิวปิด’
เป็นฉากนอนฉากเป็นไข้หรือฉากตอนมูราดมีปีก จูบ(ดีนะไม่มีฉากนั้น) ไอริก็ร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่ได้
“มูร่ด..ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน..”
“องค์หญิง กลับเถอะเพคะ/ไอริ กลับเถอะนะ”



_________________________

ลงเร็วรู้สึกอยากลงเร็ว 5555 ไรท์แต่งไว้เยอะแล้ว 

แล้วก็อีกไท่กี่ตอนพวกรีดเดอร์ทั้งหลาย...ก็จะกลายเป็นคนบาป

กดหัวใจให้ด้วยนะๆจุ้บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น