นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,454 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    92

    Overall
    1,454

ตอนที่ 32 : (SS 2) Epsiode 18 : ข้าควรจะตกใจอะไรดี (To be continue)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    5 เม.ย. 62

“อืมมม”ไอริที่ตื่นขึ้นมาลุกขึ้นออกจากเตียงกำลังจะลุกปุ้ป
‘โอ้ย….ระทมทั่วร่าง’ไอริต้องล้มกลับไปนอนเหมือนเดิม
“อรุณสวัสดิ์ครับที่รัก”
“อื้ออ ปวดอ่า”ไอริก็กุมที่บริเวณสะโพกของตัวเอง มูราดก็เอามือหนาของเขาไปวางแทนที่ไอริ
“นอนพักก่อนเถิะ เดี๋ยวค่อนยลุกก็ได้ ครั้งแรกก็งี้แหละเดี๋ยวก็ขิน”มูราดก็ลุกขึ้นออกสภาพร่างเปลือยเปล่าออกจากเตียง ไอริที่มองไปยังแผ่นหลังนั้นก็รีบดึงผ้าห่มขึเนมาคลุมโป่ง
“เกิดเรื่องงี้สะได้ มิน่าเลยยย’ไอริคิดในใจก่อนจะเผลอหลับไป หลับไปได้สักพักมูราดก็เดินมานั่งที่ขอบเตียงและทำการหอมแก้มเธอ เธอทำให้ไอริสะดุ้งตื่นขึ้นมา
“ข้าชอบจังเลยอ่ะ”มูราดพฟุดด้วยนํ้าเสียงออดอ้อน ไอริก็รีบหันหน้าหนี
“หึ! ข้าก็มิได้อยากทำหรอก”
“ได้ข่่วว่าเจ้าเป็นฝ่ายยั่วนะ”มูราดก็อุ้มร่างล่อนจ้อนของเธอขึ้น
“ว้าย!!!”
“อายทำไมหล่ะ เห็นหมดแล้ว”มูราดก็ยิ้มเขาพาไปที่ห้องอาบนํ้า ก่อนจะวางเธอลงอ่างข้าๆ
“เดี๋ยวข้าจะเปียกมากว่านี้ รีบๆอาบนํ้า”ชร่างสูงก็ก้าวเท้าออกจากห้องนํ้าไป

หญิงสาวที่กำลังสวมชุดแบบใหม่ คล้ายๆกับชุดชาติตะวันตก
“งดงามเลยทีเดียวค่ะ องค์หญิงไอริ”เหล่าแม่บ้านที่ช่วยแต่งตัวให้บวกกับทำผมและแต่งหน้า
“ข-ข้ายังมอขนาดนั้นเรียกไอริเฉยๆเถอะ”
“เสียดายที่องค์หญิงมิสามารถทอดพระเนตรได้”ไอริก็ยังคงสวมผ้าพันแผลเช่นเดิม และไม่นานนักชายหนุ่มที่มีชุดเตรื่อแงบบดูเลิศเป็นพิเศษก็เดินเข้ามา ไอริที่คาดว่าเป็นมูราดจึงเอ๋ยถาม
“ให้ข้าแต่งแบบนี้ จะพาข้าไปไหนงั้นหรือ”
“……วันนี้เจ้าชั่งงดงามเสียจริง”ไอริยืนขึ้น
‘ข้าอยากเห็นเจ้าบ้างจัง’
“รีบหน่อยเถอะ เราต้องไปร่วมงานนะ”ทั้งสองก็ขึ้นรถไป งานค่อนข้างยิ่งใหญ่เป็นพิเศษ ขายหนุ่มร่างใหญ่หุ้มเกราะบัดนี้เปลี่ยนเป็นชุดเจ้าบ่าวแต่ยังคงว่าตีวเองนั้นเป็นนักรบ กับฝ่าหญิงที่มีชุดเดรสกระโปรงบานสั้นสีขาวชุดออกแนวเซ็กซี่เล็กน้อยผมถูกเปียและรวบไว้รองเท้าส้นสูงสีขาวมีดอกไม้ประดับบนหัวเล็กน้อย
เมือรถของมูราด สไตล์การจัดงานแต่งก็เชิงแบบสัมผัสกับธรรมชาติ เพราะนี้คืองานแต่งของมอทอและเทลอันนาส
“งานแต่งดูร่มรื่นดีนะคะ”ไอริที่ไปคุยกับฝ่ายเจ้าาสาวโดยมีมูราดมาคอยควงแขนเดินด้วยตลอด
“ไอริจัง แหม วันนี้สวยเป็นพิเศษเลยนะคะ สวยกว่าข้าที่เป็นเจ้าสาวอีก”
“ข้าเขินนะคะท่าน”
“มูราดก็ดูหล่อเอาการนิหว่าวันนี้ พอถอดหน้ากากออกสาวตรึมเขียวนะ”ก็จริงๆสาวๆในงานนี้พากันจับจ้องใบหน้าอันหล่อเหลาของมูราด แม้กระทั่งหญิงคนอื่นๆอย่างพวกแอสทริดหรือเหล่าผู้กล้า
“ท-ท่านเธน พ่อหนุ่มนั้นคือผู้ใด!!!??”ร็อกซี่สาวน้อยเท้าไฟที่สวมชุดเดรสสีออกส้มๆอ่อนๆผมปล่อยยาวประมาณหลัง จ้องมองใบหน้าหล่อเหลานั้นตลอด
“อ่อ หมอนั้นมูราดไง”พอได้ยินคำว่ามูราด ร็อกซี่ก็หุบยิ้ม
“หรอคะ มิอยากจะเชื่อเลยค่ะ”สักพักมูราดกับไอริก็เดินมาหา
“เจ้าชายแห่งอาณาจักรทะเลทรายน่ะ เขาว่ากันว่าหล่อที่สุดแล้ว”
“แหวะ!!”ร็อกซี่ก็ทำเสียงจะอเวก มูราดจึงจับปลายคางร็อกซี่ให้มาสบตา
“เพราะมิมองดีๆไงหล่ะ”
“ห-หา!! -///-“
“มูราดทำไรน่ะ”ไอริมองมิเห็น เขาจึงสกิดมูราดเบาๆเขาก็พาเธอเดินไปต่อและในตอนโยนดอกไม้คนที่รับได้คือ แอสทริด ปต่ตอนนี้ถึงเวลาที่จะปล่อยให้คนในงานนั้นหาของEat
“เจ้านั่งรออยู่นี่นะ เดี๋ยวข้าไปเอามาให้”
“ได้”มูราดก็ลุกขงเดินจากเธอไป

“นี่”ร็อกซี่ที่เดินมาหามูราดในขณะที่มูราดกำลังตักซุปใส่ถ้วยอยู่
“อะไร จะมาจ่ายค่าโต๊ะเพิ่มหรอ”
“ขอโทษ”
“ห๊ะ!?”มูราดนี่หน้าเหวอเลย
“ขอโทษที่ว่าเจ้ามิหล่อไง (-///)”เลือนหน้าไปทางอื่น มูราดก็ขำออกมา
“55 ชั่งเถอะข้ายอมรับว่าข้าหล่อนะ ไปละ”มูราดก็เดินกลับไปหาไอริ ร็อกซี่ก็เดินตามมูราดไป
“นั่งด้วยได้ป้ะ ไม่มีคนนั่งด้วย”
“เชิญ”ไอริก็อนุญาตให้ร็อกซี่นั่ง ร็อกซี่นั่งฝั่งเดียวกับไอริ เขาเหลือบมองดูหญิงข้างกายที่สวมผ้าพันแผลที่ตาก่อนจะหันไปมองมูราดและคิดอะไรบางอย่าง
“มิลำบาหหรอคะ ไอริมองมิเห็นน่ะ เหนื่อยรึเปล่า”
“ลำบากสิ….แต่ว่าคนมันรักกัน เรื่องแค่นี้ดูแลกันมิได้ก็มิใช่เจ้าขายแล้ว”พูดซะยาว ร็อกซี่ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์
“งั้นหรอคะ”ร็อกซี่ถอดรองเท้าส้นสูงออกข้างนึงก่อนจะแกว่งเท้าไปหามูราด
“อึก!”มูราดสะดุ้งโหยงเมื่อรู้สึกเหมือนเท้ามาแหย่ แต่คงไม่ใข่ไอริเพราะไอริมีมารยาทเรื่องการกินอาหารเป็นพิเศษ เขามักจะให้ความสำคัญกับหารกินอาหาร ดังนั้นคงเป็นร็อกซี่
“ทำอะไร”
“ชู่วว…”ร็อกซีาทำสีหน้าเจ้าเล่ห์ เท้านัเนค่อยๆลูบตามขามูราด มูราดพยายามข่มสติก่อนจะลุกขึ้น
“ไอริ ข้าจะไปเข้าห้องนํ้าก่อนนะ”
“รีบๆมานะ”ไอริก็บอกกล่าวทิ้งท้าย
“ข้าขอตัวไปเข้าห้องนํ้าก่อนนะ”ร็อกซี่ก็ลุกเดินตามมูราด เมื่อมูราดเดินออกจากห้องนํ้ามาร็อกซี่ก็เอาแขนมากั้นทางไม่ให้ไป ก่ินจะดันมูราดติดกำแพง
“ต้องการอะไร”มูราดเริ่มไม่สบอารมณ์ ร็อกซี่ก็ยื่นหน้ามาใกล้
“ละคิดว่าข้าต้องการอะไรหล่ะ ตกใจเหมือนกันนะที่เจ้าหน้าตาดีเพียงนี้”ร็อกศี่ก็ขบริมฝีปากตัวเองให้ดูเย้ายวน มูราดก็หลับตาก่อนจะผลักร็อกซี่ออก
“ข้ามิมีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้น ถ้าจะทำไรควรจะทำกับคนที่ยังมิมีเมียนะ”มูราดก็ยักคิ้วให้และเดินออกมา ร็อกซี่ที่ได้ยินยีงงั้นก็รู้สึกบินได้(นก)
“ข้ากลับมาแล้วทีา่นัก”มูราดลงมาหอมแก้มไอริ ทำให้เจ้าตัวตกใจและแก้มแดงอย่างมาก
“ทำบ้าอะไรเนี่ย คนเยอะนะ”
“ไปเต้นรำกันเถอะที่รัก”
ดนตรีค่อยๆบรรเลงอย่่งช้าๆด้วยจังหวะโรแมนติก มูราดค่อยๆผสานมือขเา้กับไอริและมืออีกข้างโอบเอวคอดบางของเธอและก้าวขาอย่างชำนาญ ใครว่าไอริไม่เคยเต้นรำก็ไม่ได้
“เจ้าเต้นรำเป็นด้วยหรอ”
“ก็ฝึกอย๋คนเดียวนั้นแหละ คิดว่าสักวันคงได้ใช้”ไอริก็ยิ้มบางๆ เมื่อเพลงบรรเลงเล่นจบจนยาวนานกว่า10นาที ทั้งสองคนก็กลับบ้าน 
วันนี้เป็นวันนึงที่มูราดไม่อยู่ ไอริอยู่บ้านปกติปต่สิ่งที่แปลกกว่านั้นคือมูราดไม่ยอมกลับบ้านสักที ไอริจึงกดเบอร์โทรหาก็ไมามีใครรับสาย เขาจึงโทรหานาครอ
“นาครอทมูราดไปไหน”
‘มูราดอยู่กับข้าน่ะ มีไรหรอ’
“เอ๋? บอกให้เขากลับบ้านได้แล้ว”แต่ก็มีเสียงบางอย่างแทรกมา
‘เขามิกลับหรอกเขาอยู่กับข้า ตอนนี้กำบังปาร์ตี้สนุกเลยนะ’เตี่ยวเสี้ยนก็พูดด้วยนํ้าเสียงเยาะเย้ย ไรอิได้ยินก็ตหใจ
“มันเกิดอะไรขึ้น!!!?? แกอยู่ที่ไหนท!!”
“ถึงบอกไปเจ้าจะมาถูกหรอ หึหึ อ่อ จริงสิ พรุ้งนี้วันแต่งงานของข้ากับมูราดมาด้วยนะ’สายก็ถูกตักไป ไอริกำโทรศัพท์แน่นเธอ นํ้าตาก็ไหลผ่านผ้าพันแผลก่อนที่เธิจะล้มทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความเสียใขเป็นอย่างมาก วันต่อมาช่วงบ่ายๆ ไอริก็ถูกแต่งตัวโดยแม่บ้านทางปราสาทของมูราด ไอริมีสีกน้าที่เศร้ารถก็พาไอริไปจอดที่ที่หนึ่ง เมื่อไอริไปถึงก็เต็มไปด้วยเาียงคลื่นเคลง ไอริยังแปลกใจอยู่ดีเกิดอะไรขึ้น ไหนว่ารักเราไง ไอริเดินมากับเหล่าคนใช้ของมูราด ซึ่งในนั้นบรรยากาศเงียบผิดปกติ
“ข้าต้องนั่งตรงไหน”
“ท่านจะได้เป็นเพื่อนเจ้าสาวค่ะองค์หญิง”ไอริก็ไปยืนจุดๆนั้น และสักพักนึงเสียงบาดหลวงก็ดังขึ้น
“ท่านมูราด ท่านตะรับท่านไอริเป็นภรรยารึไม่!?”เมื่อไอริได้ยินประโยคนี้ก็ตกใจขึ้นมา
“รับครับ”
“แล้วท่านไอริหล่ะ จะรับท่านมูราดเป็นสามีรึไม่”
“ด-เดี๋ยวสิ นี้มันอะไรกันเนี่ย”
“ไว้เดี๋ยวค่อยเล่านะ ว่ายังไงหล่ะ”นํ้าตาก็ไหลออกมา
“รับค่ะ”
“เอาเป็นว่าทั้งสองคนได้เป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฎหมาย”มูราดสวมแหวนเข้าที่นิ้วนางของเธอซึ่งเป็นข้างซ้ายแหวนเพชรสีพระจันทร์เปร่งประกายอย่างสง่า  เสียงปรบมือก็ดังมากๆจนไอริแปลกใจ
“ขอเขิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวจูบเพื่อเป็นการแสดงความซื่อสัตย์ของพวกเจ้าทั้งสองคน….”บาทหลวงพอพูดจบประโยคมูราดก็ค่อยเสยปลายคางขึ้นมาและโน้มใบหน้าทาบริมฝีปากหนาที่ริมฝีปากบาง
“ดีใจด้วยนะเพื่อนน!!! วิ้ดดดๆๆ!!!”บัตเตอร์ฟลายก็ส่งเสียงกรี๊ดดังกว่าใครเขา

“มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ”ไอริที่อยู่ในระหว่างพักทานข้าวนั้นก็เปิดบทสนทนาทันที
“เตี่ยวเสี้ยนเป็นคนบอกให้ข้าขอเจ้าแต่งงานน่ะ ที่ข้ามิอยู่เกราะมัวแต่จัดพวกนี้อ่าแหละ”
“เจ้ามันบ้าที่สุดเลย”และก็ถึงเวลาเข้า.....ป้ามๆ มูราดปิดประตูก่อนจะพุ่งมาคร่ิมร่างของไอริ
“สีหน้าแบบนั้นคืออะไร?”มูราดสะดุ้งเล็กน้อยใบหน้าไอริที่ไม่ได้สวมผ้าพันแผลกระพริบตาปกติ
“เจ้ามองเห็นแล้วงั้นหรอ”
“ของฝากจากท่าลอเรียล”ไอริก็กระตุกยิ้มมุมปาก
“มิอาบนํ้าก่อนหรอ”
“ขั่งมันทำทั้งๆแบบนี้แหละ”มูราดก็ลงมือปฏิบัติภารกิจรักของเขา มูราดก็ถูกปต่งตั้งเป็นองค์หญิงและมูราดก็เล่าให้ฟังอีกว่า ที่เสียงดังเพราะคนที่มาร่วมงงานคือทั้งประเทศ
“ไอ่บ้ามูราด!!!!!!”



____________________________

จบแล้วสำหรับ Season นี้นะคะ รอดูก่อนว่าจะมีอีกรึเปล่าดูกระแสนะคะแต่ว่าถ้ามีอีกละก็รับรองได้แน่นอนค้ะ ซีซั่นสามมาจะค่อนข้างหดหู่นะคะ ถ้าทำใจพร้อมที่จะรับก็โอเคค่ะ ขอขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ จบไปอีกศีซั่นแล้ว อย่าลืมกดหัวใจกันด้วย
ถ้าอยากให้มีSeason3 คอมเมนต์กันด้วยนะ ยํ้าว่า ซีซั่นสาม ค่อนข้างที่จะเศร้านิกหน่อยแค่บางฉากค่ั






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น