นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,454 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    92

    Overall
    1,454

ตอนที่ 30 : (SS 2) Episode 17 : คนบาป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    31 มี.ค. 62

ไอริน่ะ เจ้าทำไปโดยไม่รู้อะไรสักอย่างสินะ….’มูราดที่วิ่งออกมาไปยังบ้านของไอริก็พบกับเศษแก้วแตก หรือของที่เลี่ยลาดเต็มไปหมด 
‘ไอริไปอยุ่ที่ไหน!!’ใมูราดกดเบอร์โทรหาไอริ แต่กลับไม่มีคนรับสายตอนนี้ใจหล่นวุบชัดเจน ฮายาเตะไม่ใข่ฝั่งเรา แสดงส่าเป็นฝั่งร้ายงั้นหรอ
‘บ้าเอ้ย!! ยัยเตี่ยวเสี้ยน’
กริ๊งงงงงๆ เสียงนิงโทรศัพท์ดังขึ้นมามูราดก็รีบรับอย่างเร็วไว
‘ใครครับ’เสียงของผู้ชายคนนึงดังขึ้นมา มูราดก็มองดูเบอร์ก็ถูก
“เจ้าเป็นใคร”
‘ข้าชื่อฮายาเตะ ขอโทษนะครับข้าคงต้องว-“
‘ข้าชื่อมูราด’
“อ่อ เจ้าเองเหรอ มิรู้แหะนางมิได้เมมเบอร์เจ้าไว้’มูราดได้ยินงี้ตกใจอีก จริงๆไอริเมมเบอร์เขาไว้นิทำไมจู่ๆถึงหาย เธิลบงัเนหรอ
“ข-ข้าขอคุยกับไอริได้มั้ย”
‘ในฐานะที่ข้าเป็นแฟนไอริแล้ว สิทธิของเจ้ามันจบลงแล้วหล่ะ เจ้ามิเหมาะสมนางเลือกข้า ดังนั้นขเาจะดูแลหัวใจนางต่อจากเจ้าเอง’ปล้วสายก็กดวางไป มูราดที่ได้ยินก็โทรศัพท์ร่วง
‘……เพราะข้างั้นหนอ….มิยอมหรอก!!!’มูราดวิ่งออกจากบ้านไอริเขานั้น และหาร่องลอยที่อยู่อาศัยด้วยตัวคนเดียวก่อนจะแอบปลอมตัวใส่ผ้าคลุมต่างๆเผื่อปิดบังโฉม เมื่อเข้าไปยังนั้นบ้านทรงสไตล์ญี่ปุ่นที่มีอยู่หลังเดียวในนั้น
‘ฮายาเตะสินะ’มูราดก็ตรงเข้าไปแบบย่องเข้าบ้าน ก็เห็นไอริสวมชึดกิโมโนสีซากุระ สภาพตอนนี้ของเธอมิต่างไรจากตุ๊กตาตั้งโชว์เลย เธอนั่งนิ่งอยู่ยังงั้น
“สวัสดีค่ะ มิทราบว่าเป็นผู้ใดคะ”ไอริหันมามองเสียงฝีเท้า
“ข้ามูราดเอง”
“…….”ไอรินั่งเงียบอยุ่แบบนั้นสักพัก ฮาบาเตะก็เดินออกจากห้องนํ้ามาก็เห็นมูราดที่เข้ามาก็รีบไปขวางไอริไว้
“ออกไปเดี๋ยวนี้ ไอริมิต้องการเจอเจ้าแม้แต่น้อย!”
“มิจริง นางอยากจเอข้า!!”
“เจ้าหุบปากแล้วออกไปซะ หึบ!!”ฮายาเตะก็ถือดาบมาก่อนจะลงดาบฟันเข้าที่บริเวณอกขวาของมูราดเสื้อคลุมก็หลุดออกชุดที่มูราดใส่ประจำก็ขาดตรงบริเวณฟัน เลือดที่กระเด็นออกนั้นก็กระเด็นใส่ไอริเล็กน้อย
“เลือด? เลือดใคร?”
“ข้าอุตส่าห์จะมาดีๆแล้วแท้ๆ งั้นข้าขอคำตอบหน่อยสิไอริ”มูราดเดินมาหาไอริ ฮายาเตะก็ต้องหลีกทางอย่างช่วยไม่ได้
“…..”
“เจ้ายังรักข้าอยู่รึเปล่า”มูราดแตะที่แก้มเนียนขาวของเธอ สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น หยดนํ้าสีใสที่ไหลซึมผ่านผ้าพันแผลที่ตาของเธอ
“รักสิ ฮึก!”ไอริลุกวิ่งหนีออกจากบ้านของฮายาเตะไป
“จริงๆตอนทีาข้าพูดกับเจ้าในโทรศัพท์…ข้าโกหก”
“เจ้าจะโกหกข้าทำไม”
“ไอริขอน่ะ แต่ชั่งมันเถอะถึงข้าจะอยู่ฝ่าย Devil’s liar แต่ข้าก็อยู่ดูแลคนรักของเจ้า เจ้าควรจะขอบคุณข้านะ”
“ข้าควรดีใจมั้ยเนี่ย อึก…”มูราดที่ต่อยๆลุกมือข้างนึงก็กุมบาดแผลที่มีรอยแผลยาวบริเวณอกขวา 
“ข้าว่าเจ้าควรมำแผลก่อนนะ”
“ชั่งมัน ไอริมาก่อน”มูราดก็หันมายีกคิ้วให้ และวิ่งออกไป
มูราดที่วิ่งตามไอริไป ไอริเนื่องจากมองไม่เห็นมูราดจึงคิดว่าเธิคงไปไม่ไกล เธอต้องไปที่ๆเธอรู้ มูราดก็ตรงไปยังสวนสาธารณะ แต่ก็ไม่เห็นไอริก่อนจะเดินหาอยู่ในนั้น เขาเดินเข้าไปในสนามเด็กเล็กมีบ้านของเล่นในนั้น
‘หาเจอแล้ว’เสียงเด็กชายเปิดประตูบ้านเข้ามาทักเธอที่นั่งกอดเข่าอยู่
“…..มูราด”
“เรียกหาข้างั้นหรอ”มูราดที่ยื่นหน้าเข้ามา ไอริหันขวับใบหน้าก็ใกล้ชิดมากก่อนที่มุราดจะจุ้บลงที่หย้าผากไอริ
“เจ้ามิได้ตัวเล็กขนาดนั้นซะหน่อย ออกมา”
“อือ…”ไอริก็ลอดออกมา มูราดมองสีหน้าของไอริที่ดูเศร้าสร้อย มูราดจึงจำใบหน้าขึ้นมาและทาบริมฝีปากเบาๆ
“ต-ตาบ้า ข้าใจอ่อนนะ”
“ง้อได้แล้ว ดีใจจัง”มูราดอุ้มไอริขึ้นก่อนจะพากลับบ้านแต่ระหว่างทาง
“อยู่กับฮายาเตะคงมิมีอะไรล่วงเกินหรอกนะ”
“เรื่องอะไร”
“อันนั้นไง”ไอริได้ยินก็แก้มแดงก่อนจะหลบหน้าไปทางอื่น
“อันนั้นขเาให้เจ้าคนเดียว….แต่ยังมิเอา”เมื่อเดินมาถึงบ้านแล้วไอริก็ต้องไปอาบนํ้าก่อน ส่วนมูราดก็ถอดสื้อและจัดการทำแผลเอง  ไอริที่อาบเสร็จก็เดินมานั่งทีาเตีบง
“เจ้าโดนฟันตรงไหนหรอ”
“ตรงนี้ครับ”มูราดเอามือของไอริไปทาบที่หัวใจขิงตัวเอง เสียงการเต้นของหัวใจที่เร็วผิดปกติก่อนที่มูราดจะยื่หน้ามาหาแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่
“บ้าที่สุดเลย”ไอริตอบเสียงนุ่มๆ
“เดี๋ยวข้ามานะที่รัก”มูราดก็ออกห้องไป จนดึกคํ่า ไอริที่ไม่เห็นส่ามูราดจะมาสักทีจึงออกไปเกาะกำแพงหา เธอก็เดินไปยังเส้นทางที่น่าจะใช้ห้องทำงาน
ก็อกกกๆๆๆ
“……”ไม่มีเสียงตอบรับ ไอริก็เปิดเข้าไปเขาไม่เห็นอะไรหรอก มูราดที่นั่งอยู่ตรงเก้่อี้หันมาหาเธอก่อนจะตกใจว่านั้นคือไอริ
“เจ้ามาทำอะไรดึกดื่น มินอนรึไงมืดขนาดนี้ ออกมาก็ชนหรอก”
“…เจ้ามิมานอนนิข้าเลยมาหาเจ้า”ไอริเดินก้าวอย่างช้าๆจนชนโต๊ะ เธอก็เขยิบมาทางขวาแล้วเดินมาอีกหน่อยก็จะประชันหย้ากับมูราด
“มีอะไร ฮ-เฮ้ย! 0///0”จู่ๆไอริก็มานั่งควบขาของเขาส่วนมือทั้งสองข้างก็เกาะไหล่มูราด
“ทำไมมิมานอนกับข้า”ไอริขบริมฝีปากให้ดูเซ็กซี่ ซึ่งมันผิดปกติเสื้อเชิ้ตที่ใส่นอนก็ห้อยหลุดลงจนเห็ยนสายเสื้อในสีดำ
“อึก! ไอริ ก-กลับห้อง ข้านอนก็ได้”ถึงมูราดจะยอมยั่วไอริและขอปึ้งปั้งอยู่ก็เถอะ แต่คราวนี้พอเจอไอริมายั่วใส่หน่อยกลับอายสัะงั้น ทั้งสองก็กลับห้องนอน มูราดที่นอนบนเตียงอยู่หันมาหาไอริ
“ดูสิ ตะกี้ยังยั่วตอนนี้หลับสะแล้ว”มูราดก็เอามือมาปัดผมที่แก้มของไอริเบาๆ
“นี่มูราด…”
“ยังมินอนอีกรึไง อุ้ป! 0x0”ไอริก็พุ่งประกบริมฝีปากเข้าก่อนจะถอนออก
“ฝันดีนะ”ไอริก็หลับไปสะงั้น
‘ยัยบ้าเอ้ย หลอกให้อยากแล้วจากไป’

“อือออ”ไอริที่ลุกตื่นขึ้นยามเช้า เธอนั้นก็ลุกออกจากเตียงแตากลับโดนมูราดดึงมากอดสะงั้น
“อรุณสวัสดิ์”
“โอฮาโย~”ไอริก็ยิ้มให้
“ป-ปล่อยก่อนได้มั้ย ข้าจะลุก”
“อ่ออืม”มูราดก็ปล่อยอย่างว่าและพยุงเธอไปที่ห้องบีบยาสีฟันแล้วยื่นให้ มูราดมองไปที่ไอริใจก็รู้สึกแปลกๆตลอดที่มองผ้าปิดตาของเธอ
‘จะให้เขาตาบอดตลอดไปมิได้หรอก ข้าต้องหาวิธีสักอย่าง’

“ไปเดินตรวจตรากับข้ามั้ย”
“อืม”มูราดก็หยิบชุดนินจาให้เธอใส่ ไอริก็ใส่มันอย่างปกติตอนนี้ไม่ได้ใส่ผ้าปิดปากอีกแล้วเพราะมีผ้าปิดตามันก็พาบังใบหน้าส่วนนึง มูราดก็ยังคงสวมผ้าปิดปากเหมือนเดิมแล้วสวมผ้าคลุมและติดเข็มกลัดไว้บ่งบอกว่าเป็นเจ้าชาย
“เตรียมม้าให้ข้าหน่อย”
“ครับ”มูราดกับไอริก็นั่งกินข้าวกัยนอย่างปกติ เมื่อกินเสร็จแล้วก็ไปที่หน้าประตูทางออก ก็มีม้าเตรียมไว้ตัวหนึ่ง
“ขอบใจมาก”มูราดก็บอกแก่คนใช้ของเขา
“ว้าย!!”ไอริตหใจที่จู่ๆมูราดก็อุ้มไอริขึ้นให้เธอขึ้นไปนั่งบนตัวม้า มูราดก็ขึ้นนั่งหลัง
‘กลิ่นหอมชะมัด’ศีรษะของไอริอยู่ในระดับจมูก มูราดที่หายใจนั้นก็สูดดมกลิ่นแชมพูไอริก่อนที่จะก้มลงไปที่บริเวณซอกหู
“ต-ตาบ้า อยู่ข้างนอกนะ”ไอริก็หันกน้ามาดุเล็กน้อย
“ก็กลิ่นกายเจ้ามันยั่วข้า”
“อึก! เงียบไปเลยไป”
‘ฮี!~~~ แหวะๆ’เสียงม้าร้องแปลกๆเนาะ
“เจ้าพามาที่ไหนงั้นหรอ”ไอริที่สงสัยว่ามูราดนั้นเหมือนจะพาเข้าป่า เพราะจากเสียงลำธารเสีบงพื้นหญ้ากลิ่นหายธรรมชาติ เพราะไอริเป็นนินจาเรื่องประสาทการรับรู้ย่อมมิธรรมดาอยู่แล้ว
“สมแล้วที่เป็นเมียข้า ที่นี่คือป่า”
“เมียที่ไหนเล่ายังมิขั้นนั้นสะหน่อย”
“องค์ชายมูราดเสด็จมา!”เมื่อขาวบ้านในเมืองเห็นก็ต่างรีบมานั่งที่พื้นกันเป็นกลุ่ม 
“ยืนขึ้นเถอะ”มูราดก็ลงจากม้าก่อนจะอุ้มไอริลงมาด้วย
“พระชายาขององค์ชายงั้นหรอ”ซุบซิบๆ
“งดงามมากเลย ถ้าเปิดตานั้นออกคงจะงดงามกว่านี้แน่ๆ”
“ที่นี่เป็นอย่างไรบ้าง”มูราดก็เอ๋ยถามขึ้นมา
“ที่นี่สมบูรณ์ดิเพคะ มิแห้งแล้งเหมือนแต่ก่อนแล้วเจ้าค่ะ”มูราดที่ได้ยอนก็ยิ้มออกมา
“ดี ไว้ข้าจะเยี่ยมเยือนอีกนะ”มูราดก็พาไอรอขึ้นม้าพาเดินเล่นไปทั่ว แล้วก็ผ่านทุ่งดอกทานตะวันที่กำลังเบ่งบานเชิมองพระอาทิตย์ มูราดก็ลงจากม้าก่อนจะใข้มีดตัดดอกไม้ออกมา 3 ดอกแล้วก็ยื่นให้ไอริ
“ดอกทานตะวัน? ใช่รึเปล่า”
“ใช่”
“แทนความหมายอะไรงั้นหรอ”
“รักที่มั่นคง ซื่อตรงและภัคดี”มูราดก็บอกความหมายไปและขึ้นม้าต่อ
“ดอกกุหลาบเป็นดอกยอดฮิตก็จริง แต่เจ้าคงเหมาะกับทานตะวันมากกว่า”ม้าที่เดินอยู่ก็หยุดสะงั้นก่อนจะคาบดอกทานตะวันมาให้ไอริ
“เดี๋ยวเถอะ ไอ่ม้าบ้า เสียบรรยากาศหมด”

ตกกลางคืนมามูราดที่กำลังถปลดชุดคลุมจู่ๆไอริก็พุ่งมากอดสะงั้น
“มีอะไรหรอไอริ”
“…..”ไอริก็ซุกแผงอกมูราดมือค่อบๆลูบไล้ตามเรือนร่าง มูราดเริ่มเข้าใจความหมายขึ้นมา
“เอาจริงหรอ งั้นก็ดตรียมใจได้ดลย”




หิหิ เจ้าพวกคนบาป ข้าไม่มีวาปให้หรอกนะ


____________________________

สำหรับ Nc ไรท์จะไปแก้นิดๆหน่อยถ้าอยากได้ Nc จะแปะลิ้งค์ไว้ตอนหน้านะ 

กดหัวใจด่วยนะๆจะได้เป็นกำลังให้ไรท์!!!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #14 Ai-Ri (@Ai-Ri) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:57
    คือบับ so กระหายncหนักมากท่านเทพได้โปรดส่งncให้หนูเถิดดดดดด //ดัยป่ดรีบอัพตอนหน้าเถิดดด! สู้ๆนะ
    #14
    0
  2. #13 kodpailomtamle (@kodpailomtamle) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:42

    ได้โปรดท่านไรท์ผู้สง่างามโปรดส่งNcมาให้ข้าพระเจ้าด้วย
    #13
    0