นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,456 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    94

    Overall
    1,456

ตอนที่ 26 : (SS 2) Episode 13 : เป็นแฟนข้านะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    13 มี.ค. 62

“โกหกใช่มั้ยเนี่ย ไอริ? ข้ามิตลกนะ”มูราดจับที่ไหล่สองข้างของไอริ
“ข้าพูดจริง….คงจะตกใจใช่มั้ย ตอนที่หมอมาตรวจน่ะ…-“
“มิต้องพูดไรหรอกไอริ…”มูราดก็ดึงเธอมากอด ไอริที่รู้สึกถึงอ้อมกอดนั้น เขาอยากจะร้องไห้แต่นํ้าตาคงไม่มีทางไหลออกมา
“ข้าจะมิปล่อยให้เจ้าอยู่คนเดียวอีก”

เวลาล่วงเลยไปยาวนานกว่าสัปดาห์ ไอริได้ออกจากโรงพยาบาลที่หมอบอก เมื่อเธอออกมา มูราดที่อยู่เคียงข้างเธอมาตลอดมาหลับนอนที่นี่จนกระทั่งออกโรงพยาบาล
“จับมือข้าไว้นะ”มูราดก็จูงมือไอริเดินไปเรื่อยๆ
“เจ้าอยู่บ้านข้าได้มั้ย…”มูราดออกมาท่าทีเขินๆไอริก็แก้มแดงออกมา
“มิใช่แบบนั้นหรอก…คือ ข้าอยากจะดูแลให้ไใกล้ชิดน่ะ..กลัวเจ้าได้รับอันตราย”
“เข้าใจ”
“ไอริ….”มูราดหยุดเดินกะทันหัน ไอริก็หยุดตามก่อนที่มูราดจะหันมา สีหน้ามูราดตอนนี้ไอริมองไม่เห็นเลยสักนิด แต่มูราดนั้นมีท่าทรที่จริงจังเขาจีบมือไอริแน่น
“อ-อาจจะกะทันหัน แล้วก็รู้ว่าเวลาตอนนี้ดูไม่เหมาะสมก็เหอะ”
“หืม…อะไรงั้นหรอ”
“ไว้ดเดี๋ยวข้าค่อยบอก ข้าจะให้คนของข้าไปขนของของเจ้ามาอยู่ที่บ้านข้า”
“โอเค”ทั้งสองเดินไปยังบ้านไอริ และความบรรลัยก็มาเยือนโอนี่!! ท่านพี่ของไอริที่นั่งรออยู่ในบ้านเมื่อทั้งสองไผถึง เรียวมะพุ่งใช้อาวุธมาจ่อที่คอของมูราด
“เจ้า!! ทำให้ข้าผิดหวัง!!!”
“ท่านพี่อย่านะคะ!”ไอริพยายามดึงมือพี่เธอไว้ มูราดผละออกห่าง
“ครั้งนี้ข้าผิดจริง ข้ายอมรับว่าข้าดูแลไอริมิดีพอ แต่ครั้งนี้ข้าสัญญากับไอริแล้ว”มูราดเก็กหล่อหันหลังใฟ้ทั้งสองก่อนหันมา
“ว่าข้าจะดูแลไอริเองนับจากนี้ ท่านพี่โปรดเชื่อใจข้าอีกครั้งเถอะนะ”
“…..ข้าแค่ทดสอบเจ้าดู ข้ารู้ว่านี้เป็นอุบัติเหตุ แต่ต่อจากนี้ หวังว่าข้าจะไว้ใจเจ้าได้อีกนะ”
“ครับ”
“หึ ดีมากน้องเขย เอาหล่ะไอริ ข้ามาแค่นี้แหละ”
“เดี๋ยวท่านพี่”เรียวมะก็ออกไปข้างนอก มูราดก็เงียบไปสักพัก
‘มิอยากจะนึกแล้วแท้ๆ’มูราดกำหมัดแน่นและร่างกายก็สั่นขึ้นมาอย่างงั้น แต่ก็มีอ้อมแขนจากไอริที่โผกอด
“มิต้องคิดมากกนะ สัญญาครั้งนี้ทำมันให้ได้หล่ะ”มูราดก็หันมากอดเธอ เมื่อคนใช้มูราดมาถึงก็พากันขนของไปที่อาณาจักรมูราด มูราดก็ตัดการเองหมด ไอริที่ตอนนี้มองไรไม่เห็นเขาก็ได้เพียงนั่งนิ่งๆ
“นี่ไอริ อยากกินไรมั้ย”
“อื้ม..เอามาเถอะ”
“งั้นเดี๋ยวข้ามานะ” ก็เดินออกจากห้องไป ไม่นานนักมูราดก็เดินเข้ามา
“เจ้าเอาอะไรมางั้นหรือ”
“ข้ามิรู้เจ้าจะกินอะไร ข้าเลยเอาไข่เจียวมา”
‘นี้ถ้าตากุยังดีเมิงโดนแล้วมูราด’ในใจไอริ มูราดวางอาหารลงที่โต๊ะก้อนจะประคองเฮมานั่งที่เก้าอี้และป้อนข้าวให้เธอ
“ข้าอยากให้เจ้ามองเห็นเหลือเกิน”มูราดจับที่แก้มของไอริ ดวงตาของเธอถูกปิดด้วยผ้าพันแผลนั้น ยอกจากแผลยังไม่สมานดีพอจึงต้องพันมันไว้ก่อน
‘ไอ่บ้าไหนขับขนวะ!!’
มูราดพาเธอกลับเตียงเพื่อให้เฮพักผ่อน ไอริที่นอนกฌหันมาพูดกับมูราด

“เพราะโลกนี้มีเจ้า..ที่คอยดูแลข้า แม้ข้าจะสูญเสียดวงตาคู่นี้ไป เจ้ายังจะ…เป็นสหายข้าอยู่มั้ย”
“….เป็นสิ แต่ว่าไอริ”มูราดกุมมือทั้งสองของเธอขึ้นก่อนจะจุมพิตลงที่มือของเธอ
“ข้าน่ะ ทนเก็บความเอ่อล้นออกมามิไหวแล้วหล่ะ ถ้ามันเป็นแค่เพื่อนกัน ข้าคงจักรู้สึกอัดอั้นเกลือทน”
“เจ้าหมายถึงอะไร”
“ข้าร็ว่าเรายังรู้สึกแค่ปีกว่าๆ แต่ว่าข้ารักเจ้ามากเบยนะไอริ ข้าน่าจะมองให้เร็วกว่านี้อีก”
“……”ไอริอยากจะมองเห็นหน้าชายหนุ่มตรงหน้าเธอเหลือเกิน เค้าใช้มือสัมผัสที่ใบหน้าก่อนจะดึงผ้าปิดปากของมูราดออก
“ร้องไห้หรอ”
“…..จะมิให้ร้องได้ไงเล่า ยัยบ้าเอ้ย”มูราดก็เช็ดนํ้าตาออก
“เป็นแฟนข้านะ”เมื่อไอริได้ยินเขาก็ตกใจมากเขาลุกขึ้นมานั่ง มูราดก็ยิ้มก่อนจะหยิบบางอย่างในกระเป๋าออกมาเป็นแหวนสีทองล้วน ไม่ได้ประดับประดาอะไรมากมาย มูราดก็จับมือเธอขึ้น
“ตกลง”ไอริก็ตอบออกมา แต่เธออยากจะร้องไห้ด้วยซั้าเพราะความดีใจแต่ได้เพียงแค่ยิ้มเท่านั้น
“เจ้าอยากเห็นมันรึเปล่า”
“อะไรงั้นหรอ”
“สิ่งนี้น่ะ”มูราดสวมเข้าที่นิ้วของเธอ ไอริรู้สึกได้ส่าเขาสวมแหวนให้
“งดงามเสียจริง”ไอริที่แตะที่แหวน
“เจ้ามองเห็นมันเหรอ”
“…ไม่หรอก หากว่าเจ้าเป็นคนมองให้ มันงดงามหมดแหละ”ไอริยิเมให้กับเขา มูราดก็โน้มจุมพิตที่ผ้าพันแผลที่ปิดตาของเธอ ก่อนจะลงมาจูบที่ริมฝีปากเล็กเบาๆ ให้พอรู้สึก
“ตอนนี้เจ้ามีเจ้าของละนะ อย่าทำให้ข้าหึงมากหล่ะ”
“เจ้าฮ็อตกว่าจ้าอีกนะมูราด ข้าต้องหึงสิ ยิ่งข้ามองมิเห็นแบบนี้วันไหนพาสาวเข้าบ้านขเาก็มิรู้นะ”
“ข้ามิทำหรอก”มูราดผสานมือกับเธอก่อนจะจูบเธออีกครั้งนึงและกดร่างของเธอแนบกับเตียงก่อนจะถอดชุดของตัวเอง(ท่อนบยเปลือบอ่ะ)
“นอนกันเถอะที่รัก”
“อืม”ไอริก็หลับไปในอ้มกอดของมูราด
ติ่งงง….ติ่งง….ติ่งงง…. เสียงนาฬิกาท่กำลังเดอนอย่างรวดเร็ว
‘ตาบอดแบบนี้ตลอดไป ข้าดูแลเจ้ามิไหวหรอกนะ ข้าอยากมีขีวิตสุขสบายบ้าง’
‘ไหนว่าเจ้ารักข้าไง อย่าไปเบยนะ!!!’ไอริพยายามรั้งไว้ แต่แล้วเตี่ยวเสี้ยนก็มาคว้าตัวมูราดไว้
‘หมดประโยชน์แล้วก็ไสหัวไป ท่านมูราดมิขอบหญิงตาบอดหรอกนะ’
“มูราด!!??” ไอริตื่นขึ้นมาโชคดีที่เป็นความฝัน เขาไม่ร็ว่าตอนนี้กี่โมงแต่คงจะตื่นมากลางดึก เธอนั้นล้มตัวลงนอนต่อ และเข้ากอดมูราดผู้เป็นที่รัก แต่กลับว่าข้างกายของเธอนั้นว่างเปล่า ไอริพยายามคลำๆห่จนทั่วก็ไม่เจอ
“มูราด!!”ไอริเรียกชื่อเขาก่อนที่เธอนั้นจะตกเตียง มูราดที่พึ่งออกจากห้องนํ้ามาก็ตรงมาหาไอริ
“ไอริ เป็นอะไรรึเปล่า!?”พยุง
“เจ้าไปไหนมา”
“ข้าขี้น่ะ”ตอบแบบตรงๆ มูราดก็อุ้มเธอวางลงบนเตียงไอริก็กอดมูราดแน่น
“อย่าไปไหนเลยนะ สัญญาแล้ว”ซุก
‘ก็น่ารักนิหว่า’มูราดก็กอดเธอตอบ และหวังว่าวัันพรุ่งนี้ตะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้น แต่แล้วเมื่อตื่นเช้ามามูราดกับไอริที่ออกไปเดินเที่ยวกันที่สวนสาธารณะ บัตเตอร์ฟลายพุ่งตรงมาหามูราดอย่างเร็วไว
“ไอ่มูร่ด!! เจ้าทำให้ไอริตาบอดหรอ!!!”
“เฮ้ยย!!”มูราดหลบดาบนั้นได้ก่อนจะดึงไอริมากอดไว้
“ข้าอุตส่าห์ไว้ใจเจ้า!!”
“บัตเตอร์ฟลาย”ไอริพูดขื่อเพื่อนของเธอ เมื่อบัตได้ยินงั้นก็หย่อนดาบลงก่อนจะทรุดตัวนั่งกับเพื่อน
“ก่อนที่ข้าจะมีคนรัก ข้าก็เคยรักเจ้ามาก่อน ข้าก็อยากให้เจ้ามีความสุขนิไอริ”ความในใจของบัตก็ได้เปิดเผยออกมา ไอริที่ได้ยินก็ไม่ได้รู้สึกตกใจใดๆ
“ข้ารู้อยุ่แล้ว ลุกขึ้น”
“อือ”บัตก็ลุก มูราดก็เดินมากอดคอไอริ
“ขอโทษนัแต่นางเป็นของข้า”หอมแก้มไอริสะงั้น
“เดี๋ยวเถอะ!”
“หนอยยย!!”บัตก็กัดฟันแน่น แต่นาครอทก็บังเอิญเกินผ่านมา บัตก็พุ่งไปหานาครอทก่อนจะกอด
“นาครอท ไปปึ้งปั้งกันเถอะ!!”
“บ้าหรอ เช้าอยู่”ดึงนาครอทไป มูราดที่เห็นก็อิจฉาสะงั้นก่อนจะสะกิดไอริเบาๆ
“มิต้องเลยนะมูราด”

“เปล่าสักหน่อย”มูราดก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาก่อนจะกระซิบหูไอริเบาๆด้วยนํ้าเสียงเจ้าเล่ห์
“พร้อมเมื่อไหร่ค่อยบอก แต่ถ้าข้าอดใจมิไหวก็เตรียมเถอะ”
“เดี๋ยวนี้เป็นแฟนข้าแล้วมีฤทธิ์มากงั้นหรอ!”
“ใช่ ก็แฟนข้าน่ะอ่อนหัดไปสะแล้ว”ไอริได้ยินก็กระชากคอมูราดก่อนจะฝากฝ่าเท้าที่หน้า
“มองมิเห็นก็ยังมีแรง เดี๋ยวจะโดนหนักกว่านี้”
“ขอโทษค้าบบบบ”ความสุขมักอยู่ได้แค่แป๊ปเดียว จู่ๆเสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังจึ้นมา
“เหล่าผู้กล้าทุกคน! รีบมารวมพลเดี๋ยวนี้!”มูราดที่ได้ยินเขาก็เตรียมวิ่งแต่ไอริก็รั้งไว้
“เอาข้าไปด้วย”
“เจ้ามองมิเห็น อย่าไปเลยมันอันตรายยย!!!”มูราดก็ทิเงให้เธออญุ่ที่นั้นคนเดียว เมื่อถึงจุดรวมพลเตรียมก่รแค่ไม่เท่าไหร่ก็สู้รบทันที เนื่องจากฝั่งของปีศาจรับรุ้มาว่าไอรินั้นเสียดวงตาไป กำลังสำคัญหายไปจึงใข้โอกาสนี้ แต่ว่าก็ยังมีมูราดอยู่
“บ้าเอ้ย มากกส่าที่คิด!”แอสทริดที่ตอนนี้หายดีแล้วก็มาร่วมสงครามทันที
“ขอโทษนะแม่สาวผมแดง”หญิงสาวเสียงเข้มมาพร้อมขุดเกราะแกร่งกับค้อนใหญ่
“ครั้งที่แล้วเสียดายนะ ดันถูกเล่นงานสะได้ รอบนี้…..”
“ข้ามิยอมแพ้หรอก!!!!”แอสทริดพุ่งโจมตีอย่างรวดเร็ว ทาร่าสาวถึกแทงค์ประจำDavil’s liar หลบได้และดูว่องไวทั้งๆที่เธอใช้ค้อน
“อย่ามัวแต่ขีกช้า!”มาร่าที่กำลังจะลงค้อนที่ศีรษะกลับมีมือหนามาคว้าร่างของแอสทริดไปซบที่อก
“เอ๋?!”
“ข้ามิปล่อยให้ร่างกายหญิงงามมีรอยบอบชํ้าหรอกนะ”



________________________________

ช่วงนี้อากาศร้อนจัดมากกก ร้อนจนไม่มีอารมณ์เล่นเกม

เล่นเดี๋ยวหัวร้อน 555 กดหัวใจให้ด้วยนะ จะพยายามมาลงเร็วๆ


น้าาา คอมเม้นด้วย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น