นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,457 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    95

    Overall
    1,457

ตอนที่ 25 : (SS 2) Episode 12 : เพราะเป็นห่วงจึงสูญเสีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

หลังจากนั้นบัตกับนาครอทก็กลับบ้านด้วยกันทิ้งให้ไอริเดินกลับบ้านคนเดียว นี้ก็ดึกมากแล้วทางก็มืดมีเพียงแสงจากเสาไฟฟ้าที่ทางเทศบาลไม่ยอมมาปรับปรุง จึงไฟกระพริบตลอกเวลา
มิ้วววว!!~~
“…!!??”ไอริมองหาต้นเสียงนั้นก็พบกับลูกแมวตัวเล็กที่แอบในพุ่มไม้ ด้วยความเอ็นดูจึงเดอนเข้าไปหาเจ้าแมวตัวนั้น
“หืม? มีเจ้าของด้วยนิ”ไอริอุ้แมวตัวนั้นขึ้นและพากลับบ้านก่อน ไอริจัดหาอาหารแมวมาให้และเทนมใส่จานให้มันกิน
“เจ้ามาจากไหนหรอ”
‘ข้าถามบ้าไรเนี่ย ข้ารู้อยู่แท้ๆว่ามันพูดไม่ได้’
“เอางี้ เดี๋ยวข้าช่วยเจ้าตามหานายให้นะ”

เมื่อเข้าวันรุ่งมาถึง ไอริก็ได้ติดประกาศแมวหายไปทั่ว ซึ่งไม่ทันไรก็มีสายเข้าทันที
“ฮัลโหล?”
‘ครับ ข้าคือเจ้าของแมวเองครับ’
“อ่อ เจ้าคือเจ้าจองแมวสินะ งั้นมาเจอกันที่สวนสาธารณัละกัน”ไม่กี่นาทีก็ววิ่งมา แมวตัวนัเนก็กระโดดเข้าหาทันที
“ขอบคุณเจ้ามากเลยนะ! อ่าวไอริเองหรอกเหรอ”
“ข้าต่างหากต้องตกใจน้ะ เจ้าเลี้ยงแมวด้วยรึ”
“ข้่เก็บมาเลี้ยงน่ะ เพื่อเป็นการตอบแทนเดี๋ยวข้าพาเจ้าไปเลี้ยงไอศกรีมเอง”
“มิเป็นไรหรอก อ๊ะ!”ซานิสก็คว้ามือไอริไว้
“มิต้องเกรงใจหรอก เพื่อนกัน”
“อ-อืม ก็ได้”ไอริก็เดินตามซานิสไป จนไปถึงร้านขายไอศกรีมไอริที่กำลังนั่งรอไอศกรีมมาเขาก็พลางนึกถึงมูราด นอกจากจะไม่ได้คุยกันแล้วแค่หน้ายังไม่โผล่เลยด้วย
“ไอศกรีมได้แล้วค่ะ”พนักงานเสริฟก็วางไอศกรีมของทั้งสองวางบนโต๊ะ
“อ่าว ไอริเองหรอกเหรอ”
“เอ๋? ท่านอิลูเมีย”ไอริก็ยืนขึ้นก่อนจะโค้งหัวให้
“มิต้องขนาดนั้นหรอก”
‘ใครอ่ะ’ในใจซานิส
“ว่าแต่ทำไมจู่ๆถึงมาที่นี่หล่ะคะ”
“ข้าก็อยากลงมาดูโลกมนุษย์ดูบ้าง”อิลูเมียก็ยิ้มตอบๆไป
‘โลกมนุษย์!!? นางฟ้า? ก้อนเมฆ?’ซานิสเริ่มคิดต่างๆนาๆ
‘ท่าทางจะเป็นบุคคลสำคัญ ทำไมข้ามิเห็นรู้จักเลยแฮะ?’ซานิสเริ่มคิดไปเรื่อยเทื่อย อิลูเมียก็หันมามอง
“หวัดดีนะพ่อหุ่ม ข้าอิลูเมียเป็นเทพีแห่งโอลิมปัส”
‘มิรู้จักอยู่ดีแฮะ’
“ไว้คราวหน้าข้าจะมาเยี่ยมเยือนหน่อย เพราะตอนนี้ข้ามาซื้อไอศกรีมเสร็จแล้ว”ฮอิลูเมียก็เดินจาหไป แต่ศานิสเหลือบไปเห็นเหมือนอัญมนีสีชมพูตก
“อ๊ะ นั้น”ซานิสชี้ไปตรงนั้น ไอริที่เห็นก็พูดขึ้นว้า
“สงสัยท่านคงทำตกน่ะ เอาไปให้เขาสิ”ซานิสก็หยิบมันก่อนจะเดินตามไปซึ่งอิลูเมียก็กำลังเดิยผ่านประตูบางอย่างพอดี
“เดี๋ยวก่อนน!!!”ซานืสตะโกนมาแต่ไกล ทำให้เธอนั้นหันกลับมา
“มีอะไรงั้นรึ”
“เจ้าทำสิ่งนี้หล่นอยู่ ข้าเลยเอามาคืน”ยื่นให้
“……ขอบใตละกันนะ แต่มันมิจำเป็นสำหรับข้าหรอก เจ้าจะเก็บไว้ก็ได้นะ”
“มันดูมีราคานะ”
“ของแบบนั้น บนสวรรค์มีเยอะ”คำพูดที่แสนจะยั่วยุอารมณ์ปนกับความเจ้าเล่ห์ แต่แฝงไปด้วยเสน่ห์ของเธอ ตอนนี้ซานิสไม่ร็จะรู้สึกยังไงตอนนี้
‘มิธรรมด่นิหว่า’อิลูเมียก็เดินหายไปยังมิติ ซานิสมองที่มือของตัวเองที่มีอัญมนีสีชมพูอยู่ในมือ
ทางด้านไอริเองที่นั่งรออยู่ในร้าน แต่แล้วมีสายนึงเรียกขึ้นมา ไอริที่เห็นเบอร์เข้านั้นมีแค่ 9 หลักก็สงสัย
‘คงจะโทรมาจากเบอร์บ้านมั้ง’ไอริก็กดรับ
‘สวัสดีค่ะ สายมาจากอาณาจักรของท่านมูราดน่ะคะ พอดีท่านมูราดป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่น่ะค่ะ เลยจะมาแจ้งให้ทราบนะคะ’เสียงที่ผ่านจากมือถือไอริ
“ป่วยงั้นหรอ!!!!”ไอริตกใจอย่างมาก เขาไม่รอข้าที่จะรีบตรงไปยังอาณาจักรทะเลทราย ทางด้านของมูราดนั้นเอง มูราดที่นอนอยู่บนเตียงก็ลุกขึ้น
“เป็นไงบ้าง?”
“ได้ผลนั้นแหละ”บัตเตอร์ฟลายก็ยกนิ้วโป้งให้ ใช่แล่ว นี่คือการแกล้งของมูราดเพื่อให้เธอตกใจ แต่เวลาผ่านไปค่อนข้างยาวนาน ไอริก็ไม่มาสักที
“เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า แปลกมาากเลยนะ”
“หรือว่า…นางมิสนใจงั้นหรอ”มูราดดูหมองไป บัตต้องออกจากห้องนั้นโดยเร็ว ซึ่ง ณ ตอนนี้ ผ่านไปมากกว่าสัปดาห์ ไอริยังไม่ปรากฎมาให้มูราดเห็นเลยมูราดที่ตลุกขึ้นจากเตียง มองไปรอบๆห้อง ความรู้สคกเว้งว้างในใจก็เกิดขึ้น มันเหมือนขาดอะไรบางอย่างในขีวิตไป แต่แล้วก็มีเสียงริงโทนเข้ามา มูราดไม่รอข้าที่จะรับมัน เผื่อว่าจะเป็นไอริ
“ฮัลโหล!!??”
‘ข-ข้าเอง นาครอท”
“เจ้ามีเรื่องอะไรงัเนหรอ”
“….ไอริน่ะ ถูกรถขน”มูราดได้ยินโทรํพท์แทบร่วง นาครอทก็บอกข้อมูลทุกอย่างให้
“ดูเหมือนว่า คนที่พบเห็นจะเป็นเวเรสน่ะ เวเรสบังเอิญผ่านทางนั้นพอดีก็เห็นไอริวิ่งตาตื่นมาก แต่แล้วก็มีรถพุ่งเข้าชนไอริอย่างจังจนกระเด็นไปไกลกว่า 10 เมตร ไอริได้รับผลกระทบต่อศีรษะและซี่โครงอย่างจังดูเหมือนจะไม่ได้ใข้แขนอะไรรับแรงกระแทกด้วยนะ คงจะตกใจมาก”
“แล้วอาการหล่ะ ตอนนี้เป็นไง”
“ตอนนี้ก็พ้นขีดอันตรายแล้ว รอแค่นางฟื้นน่ะ แค่นี้นะ’นาครอทก็วางหูไป รอข้าอยู่ใย มูราดคว้าชุดรีบตรงไปยังโรงพยาบาลทันที
“คุณหมอ! ห้องพิเศษ ไอริ!!”
“อ่ออยู่ห้องที่ 47ค่ะ”มูราดไม่รอช้าวิ่งไปหาด้วยความรวดเร็ว เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เห็นอลิซ เด็กน้อยหัวแกะกับคริกซีสาวเอล์ฟที่ดูเหมือนว่าร่างกายจะสมบูรณ์จากป่าแล้ส
“ท่านมูราด? มาหาท่านไอริสินะคะ อลิซป้ะออก”กระศิบหู
“ทำไมหล่ะคะ?”
“เอ่อหน่าาา”อลิซก็เดินออกไปพร้อทกับคริกซี่
“เดี๋ยว”
“อ๊ะ!?”มูราดคว้าข้อมือของคริซี่ก่อนจะยัดบางอย่างใส่ในมือ
“ฝาก”มันคือัญมนีสีเขียวทีาเขานั้นต้องนำไปคืนที่ป่า
“ได้เลยค่ะ”คริซี่เข้าใจ เขาก็เดินออกไป มูราดมองสภาพของไอริที่มีผ้าพันที่หัวที่ตาทั้งสองข้างและที่บริเวณลำตัว ร่างกายของเขาแทบจะทรุดเขาค่อยๆก้าวเท้าไปหาไอริก่อนจะกุมมือของเธอขึ้น
“ไอริ?”มูราดคุกเข่าลงเอามือของเธอมาแนบที่แก้มของเขา
“ข้ามิเห็นจักรู้เรื่องนี้เลย….ข้าขอโทษ”มูราดรู้สึกผิดเป็นอย่างมากที่ทำให้เธอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เขาอยู่เฝ้าไอริทั้งวันจนดึก มูราดที่ขึ้นมาจากการไปซื้อข้าวมากินกฌปิดประตูเข้ามามาเฝ้าเธอปกติ
“อึก…”เสียงของไอริค่อยๆเปล่งออกมา มูราดที่ได้ยินยังงั้นก็มาดูอาการเธอทันที
“ไอริ!! ไอริฟื้นแล้วว!!??”
“ใครน่ะ มูราดหรอ?”ไอริหันไปอีกทาง
“ข-ข้าอยู่นี่”
“อ๊ะ! ขอโทษทีข้าบอกมิเห็น”ไอริก็หันมามูราดก็พุ่งประกบจูบเข้าหาทันที ไอริอยากจะเห็นสีกน้าของมูราดตอนนี้มาก เมื่อมูราดรุกลํ้าโพรงป่กของเธอมูราดก็กดตัวเธอลงกับเตียง
“ข้่ขอโทษที่ทำให้เจ้าเป็นแบบนี้นะ”
“…จะให้ข้าให้อภัยงั้นหนอ”
“งั้นก็จูบข้าสิ”ไอริก็แสยะยิ้ม มูราดก็กระตุกยิ้มกลับในขณะที่กำลังโน้มหน้าจูบนั้น

คลืดดดดดดดดด!
“วันนี้หมอมาตรวจอากา….”หมอกับพยาบาลที่เปิดประตูเข้ามาเห็นฉากมูราดจูบพอดี มูราดรีบผละตัวออกห่างและไปยืนหันหบีงให้มุมห้อง
“………..ครับ ขออนุญาตนะครับ”แล้วหมอก็ตรวจร่สงกายต่างๆและก็ออกไป
“มามิให้ซุ่มให้เสียงเลยดนาะ”
“อืม”ไอริก็ลุกมานั่ง 
“แล้วจะออกจากโรงพยาบาลวันไหน”
“ก็หมอบอกว่าอาทิตย์หน้าน่ะ”
“งั้นอาทิตย์หน้าข้าจะพาเจ้าไปเดินเขากัน ไปมั้ย”มูร่ดก็จับมือเธฮ ไอริก็หันมายิ้มให้แต่เป็นรอยยิ้มที่ดูแปลกๆ
“อยากกินอะไรรึเปล่า”
“ข-ข้าอยากกิน…ผัดกระเพรา”
‘กระเพรา!!!??  มันทำยังไงฟร่ะ’
“ประเทศเรามีหรอ”มูราดก็ยิ้มกลับไป ไอริก็หัวเราะออกมาเบาๆ
“ข้าแค่พูดไปงั้นๆแหละ”เมื่อบรรยากาศเริ่มเงียบ มูราดก็หาเรื่องชวนคุยต่อ
“นี้ไอริ ข้าว่าจะไปซื้ิอสร้อยหล่ะ ข้่จะซื้อให้เจ้าเจ้าน่าตะชอบนะ”
“อื้ม แต่”
“???”
“ข้าน่ะ มองมิเห็นอีกต่อไปแล้ว”


_________________________

ลงช้าใช่มั้ย ยิมรับมากค่ะว่าลงช้าเนื่องจาก

ติดเกมค่ะ 55555 ช่วงติดเกมมาก เล่นเกมเกือบทั้งวัน ตื่นสายด้วย

เวลาแต่งแทบไม่มีลงช้าไม่พอสั้นอีก

ขอโทษทุกคนด่วยน้่าาา อาจจะลงช้าขึ้น แจ่ไม่เกิน 4-5 วันหรอกค่ะ กดหัวใจด้วยน้าาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น