นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,454 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    92

    Overall
    1,454

ตอนที่ 24 : (SS 2) Episode 11 : นาครอท?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    4 มี.ค. 62

“อ๊ะ!?...ลิเลียน่า”สายฟ้านั้นหายไปเพราะอเลสเตอร์เผลอสติ ลิเลียน่าค่อยๆประคองมูราดให้ยืน
‘นั้น…ลิเลียน่านิ’ไอริที่วิ่งมาจะมาช่วยแต่กลับมาไม่ทัน เขามองทั้งสองคนที่ต่อสู่เคียงข้าง
‘ความรู้สึกนี่อะไรกัน…’
เมื่อสงครามจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของปีศาจ เหล่ามารอชพากันหนีถอยกัน
ณ โรงพยาบาลxxx
‘เป็นไงบ้างนะ’ไอริที่เดินไปหยุดที่ห้องของมูราดกำลังจะเปิดประตูเข้าไป
“หน้าเป็นแผลเพิ่มเลยนะคะเนี่ย ดั้งหักละมั้ง”ลิเลียน่าที่ติดพลาสเตอร์บนหน้าผากมูราด
“มิหักหรอกหน่า”
“…..”
“อ่าว ไอริ? เข้ามาไม่ให้ซุ่มให้เสียง”มูราดที่หันไปมองไอริ
“อ่า…แผลเป็นไงบ้าง”
“ก็โอเคขึ้นนะ”
“อ้ะนี่ หายไวๆนะ!!”ไอริยื่นกดอกไม้อันเล็กก่อนจะวิ่งออกไปดานนอก
‘ให้ตายสื๊….เจ็บใจชะมีดเลย’

‘…….’ทางด้านนาครอทที่นั่งอยู่ในห้อง ซึ่งปราศจากแฟนสาวที่มักจะมาอยู่ในห้องเช่นเดียวกับเธอ นาครอทมองรูปภาพที่ได้แต่งงานกันแล้ว นํ้าตาก็พลางไหลหยดออกมา
‘ข้าจะทำไงดี…’นาครอทกำหมัดแน่น
‘จริงสิ!!’นาครอทเปิดทางไปปรโลกทันที เมื่อไปก็มีคนมากมายที่ต่อแถวกับเดินทางไปแต่ละสายทาง ทางสวรรค์หรือนรก นาครอทวิ่งมองหาร่างผู้เป็นที่รัก ที่ตอนนี้เดินอยู่ที่ไหน แต่เธอคงไม่มีทางขึ้นสวรรค์ ทางที่ไปคงจะไปนรกเพราะเธอนั้นฆ่าคนมามาก ขอแค่มีเงินจ้างถึงจะเปฌนแต่ก่อนก็เถอะ นาครอทวิ่งทางไปปรโลก มีคนมากมายเดิยเป็นแถว
‘นั้นไง!!’นาครอทที่เห็นบัตเตอร์ฟลายสภาพที่มีเลือดออกจากท้อง เหมือนกับตอนที่เธอตาบ นาครอทวิ่งไปคว้าเธอมากอด
‘!!!!’แต่ไม่ใช่ นาครอทไม่สามารถสัผัสกับร่างของเธอได้ เขาทะลุร่างของบัตไป นาครอทมองเข้าไปในแววตาที่ไร้ความรู้สึก เธอกฌดินต่อไป
“นี่ บัตเตอร์ฟลาย!? ได้ยินข้ามั้ย”นาครอทพยายามที่จะสนทนากับเธอ แหมจะพูดเท่าไหร่ก็ไม่ได้ยิน ยืนขวางเธอก็เดินผ่านตัวไป
‘…..ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ถ้าในกรณีนี้….บัตเตอร์ฟลายหมดอายุขัยแล้วงั้นหรอ’นาครอทกุมที่หัวของตัวเอง เขารีบวิ่งกลับห้องของตัวเอง เปิดหนังสืออ่านเกี่ยวกับรายชื่อของผู้เสียชีวิต บัตเตอร์ฟลายนั้นหมดอายุขัยแต่มีนเร็วเกินไป 1 วันความเป็นจริง บัตเตอร์ฟลายจะตายด้วยการจมนํ้า
‘จมนํ้า…จริงสิวันนี้..กะว่าจะพาเธอไปทะเล’นาครอทปิดหนังสือเล่มนั้น เขานั้นเดินไปที่ๆกนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยความมืด มรเพียงแค่มีดสั้นกับจานเปล่าวางอยู่
‘….ข้าอยากให้นางมีชิวตต่อมากกว่านี้!’นาครอทเฉือนที่ข้อมือของตัวเองเลือดนั้นหยดลงสู่จานนั้นจนเต็ม นาคริทใช้นิ้วจุ่มลงนั้นและเขียนชื่อบัตเตอร์ฟลายลงไป
‘ขอให้เจ้ากลับมาได้โปรด….’นาครอทหลับตาลงและตั้งจิตภาวนา วิธีนี้(ไม่มีอยู่จริง สมมุติอ่ะ)
‘แม้ต้องให้เนางลืมข้า…ถึงแม้ข้าต้องหายไป…’แสงสีเพลิงโผล่มาจากพื้นเปร่งประกายทั่ว ความรู้สึกสุดท้ายของนาครอทคือ….ภาพที่แวบเข้ามาในหัวภาพตอนที่เขาขอเธอแต่งงาน
2 วันผ่านไป

“อ้ะ!!!”บัตเตอร์ฟลายสะดุ้งตื่นมา ในนั้นมืดไปหมดบัตเตอร์ฟลายเหมือนนอนอยู่ในโลง เธอค่อยๆดันโลงนั้นขึ้น เหมือนว่าเธอค่อยๆดันโลงออก สายตานับร้อยจับจ้องมาที่บัตเตอร์ฟลาย ความสงสัยนั้นเกิดขึ้นหนักมาก
“ทำไม!? จู่ๆถึง!!”เธนตกใจอย่างมาก ไอริไม่รอพุ่งสวมกอดบัตเพื่อนตรงหน้า
“เจ้ายังมิตาย เจ้าฟื้นขึ้นมาได้ไง!!”
“…ข้าก็มิรู้เช่นกัน”
“มันเป็นเรื่องที่แปลกนะ แต่ในเมื่อเจ้าฟื้นขึ้นมาก็ดีแล้วหล่ะ แต่ตอนนี้นาครอทหายไปน่ะ”
“นาครอท?”
“ใช่ หายไปได้ 2 วันหลังจากเจ้าตายนั้นแหละ”
“ใครน่ะ?”
“!!!!!!!”เธนกับไอริที่ได้ยินรวมถึงคนอื่นๆต่างพากันตกใจ
“บ-บ้าหรอ นั้นสามีเจ้านะ!!”
“ข้ามิรู้จักจริงๆ”ไอริที่เห็นแววตาจริงจังก็ถอนหายใจเฮือกใหญ้
“เกิดไรขึ้นกับพวกเจ้ากันเนี่ย”
“แล้วมูราดหล่ะ”บัตเตอร์ฟลายที่เห็นว่าไอรินั้นไม่ได้อยู่กับมูราด ไอริที่ได้ยินงั้นใบหน้าก็หุบยิ้มอย่างรวดเร็ว
“มิมีไรหรอก เจ้าลุกขึ้นมาก่อนเถอะ”และพิธีก็ได้ล้มเลิกไป ไอริเดินส่งบัตกลับบ้าน
“เจ้านอนค้างที่นี่ก่อนก็ได้นะ ตอนนี้ก็ดูพลบคํ่าแล้ว”
“เอาสิ”บัตก็ขอตีสไปอาบนํ้าก่อนออกมาก็เห็นไอริที่นั่งซึมๆอยู่ตรงระเบียงจึงเดินเข้าไปกอด
“มีเรื่องอะไรก็เบ่าให้ฟังสิ”
“…….เอ่เรื่องข้า หรือ นาครอทก่อนหล่ะ?”
“นาครอท? เขาคือใครกันแน่!!??”
“นาครอท คือผู้พิพากษาในนรกน่ะ เขามีความสัมพันธ์เจ้าคือ สามี แต่ว่าเจู่ๆเขาก็หายไป ได้ยินมาว่าลงไปในนรกน่ะ แต่ยังมิเห็นกลับมาเลย”
“…….”บัตพยายามครุ่นคิด ใครกันนึกไม่ออกเลยแม้แต่น้อย
“พอเขาหายไป ข้าก็ตื่นงั้นหรอ?”
“นั้นน่าจะเป็นสิ่งที่คิดได้นั้นแหละ ยังมิฟันธงหรอกนะ”
“……ข้าอยากตามหาเขา แต่ชั่งก่อนตาเจ้าแล้ว!? หลังจากที่ข้าหลับไปมีเรื่องไรเกิดขึ้นงั้ยหรอ”
“……..จะเล่าให้ฟัง”

หลังจากที่ไอริวิ่งออกมาเขาก็ไปนั่งอยู่จุดเดิมคือสวนหลังวัง มองนํ้าพุ ซึ่งในขณะที่นั่งเหม่อนั้น
“มานั่งซึมอะไรรึ แม่นินจา”ซานิสเดินมานั่งข้างๆ
“……”ไอริเงียบไม่พูดอะไร
“ถามจริงที่ผ่านมาเนี่ย เคยนับข้าว่าเป็นเพื่อนป่าว”
“นับสิ”คำตอบของไอริถึงจะตอบกับซานิสแต่นํ้าเสียงดูแผ่วเบาอย่างมาก
“……..ถ้านับกันว่าเป็นเพื่อน…อย่างน้อยก็เล่าให้ข้าฟังก็ได้”
“……มันก็เหมือนความรู้สึกเจ้าที่มีต่อข้านั้นแหละ”
“กำกวมจังนะ”.านิสก็ลงมานั่งข้างๆ ไอริเขยิบตัวห่างออกมาหน่อย
“เอาเถอะ เขาอาจจะแค่มีผู้หญิงสนใจเขามากเฉยๆยังไงในใจเขาก็มีเจ้านัเนแหละ คุยกกันดๆละกัน”ซานิสก็ลุกขึ้นเดินออกม่ ไอริที่ได้ยินยังงัเนก็ลองคิดทบทวนดู ก่อนจะเดินไปหาที่ห้องพักของมูราด เมื่อเปิดเข้าไปลิเลียน่านั่งเฝ้าอยู่ในห้องของมูราด 
“สวัสดีค่ะ คุณไอริ”
“อื้ม มิต้องสวัสดีหรอก”ไอรินั่งลงฝั่งตรงข้ามกับลิเลียน่า
“นึกว่าไอริจะมิมาเฝ้าสะแล้ว ลิเลียน่านั่งเฝ้าข้าคนเดียวเนี่ย”
“หึ”
“พอมีลิเลียน่ามาคุยด้วยก็มิเหงาเลยง”มูราดไม่รุ้ตัวสะแล้วว่าพูดอะไรออกมา ไอริได้ยินยังงั้นก็ลุกพรวด
“งั้นข้่กลับก่อนนะ พอดีตากผ้าทิ้งไว้น่ะ”ไอริก็วิ่งออกมาแล้วกลับบ้านของตน นํ้าตามันกลับหลั่งไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว 
วันต่ิมาไอริก็ได้ตัดสินใจว่าจะไปเยี่ยมมูราดก่อนออกจากโรงพยาบาล แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เห็นมือของลิเลียน่าที่จับมือของมูราดไว้ลิเลียน่าเิงก็ฟุบหัวลงกับเตียง ไอริที่เห็นเขาก็ทนต่อไม่ได้จึงเดินเข้ามาหามูราดโดยตรงพร้อมกระชากคอเสื้อขึ้นมา
“ให้ลิเลียน่าส่งพาเจ้าออกโรงพยาบาลเองแล้วกัน”แน่นอนว่ามูราดสามารถกลับบ้านได้ตอนเที่ยง แต่กลับไม่มีไอริมารอรับ
“เดี๋ยวข้าไปส่งก็ได้นะ”
“มิเป็นไรหรอก ข้ากลับเอง”มูราดก็เดินแยกตัวมา ดูเหมือนว่ามูราดจะรู้สึกตัวแล้วว่าทำไรลงไปเขานั้นพยายามตามหาไอริไปที่บ้านก็ไม่เจอที่ไหนก็ไม่เจอสักที่เลย จึงตัดสินใจที่จะเดินกลับอาณาจักรทะเลทราย
‘เจ้าคงอยากจะตัดสายสัมพันธ์กับข้าจริงๆสินะ’มูราดคิดได้เพียงแค่นั้น

“จากวันนัเนเขาก็อยู่ที่นั้นแหละ คงมิกลับมาถาวรแล้วหล่ะ”
“……เจ้ามันบ้ากันทั้งคู่เลย!!”บัตดูหัวเสียจึ้นสะงั้น
“เอ่อใช่ ข้าจะพาไปดูบ้านของนาครอท”ไอรินำทางไปยังบ้านของนาครอทซึ่งอยู่ใกล้กับที่พักเก่าของมูราด(บ้านที่มูราดเคยมาอยู่ก่อนจะกลัลอาณาจักร)
‘คุ้นๆแฮะ’เมื่อบัตเดินดูรอบๆห้องก็เหฯรูปคู่ แถมห้องยังน่ารักอีกมีหมีมีหมาเต็มไปหมด(ตุ๊กตา)
“เขาดูฃอบตุ๊กตานะเยอะมากเลย”
“เจ้าเป็นคนให้เขาน่ะ”
‘อ-อ่าว?’
“ว่าแต่นี้คือห้องอะไรอ่ะ”บัตเหลือบไปเห็นห้องที่อยู่หลังตู้หนังสือจึงเลื่อนไปด้่นข้างก็มีทางลับจริงๆด้วย เป็นบันไดลงไปด้านล่าง
“ข้ามิเคยเห็นเลยแฮะ ถึงเคยมาก็เถอะ”ไอริเดินนำลงไป เมื่อเดินไปถึงก็เห็นร่างของชายหนุ่มผมขาวที่นอนอยู่กับพื้นที่เต็มไปด้วยเลือดเลอะเต็มพื้นแต่ร่างนั้นถูกจัดท่านอนหงายและมือก็ถือดอกลิลลี่ไว้ มันน่าแปลกที่เป็นดอกนี้
“ทำไทเขาถึงถือดอกนี้ไว้!?”
“ข้ามิรู้แคต่นี้คือนาครอท”ไอริพุ่งเข้าไปหาร่างนั้นช้อนตัวขึ้ยเช็คลมหายใจและชีพจร
‘มิมีปฏิกริยาใดๆเลย ตายงั้นหรอ’ไอริเจอหนังสือที่ตกอยู่ ซึ่งก็มีเขียนภาษาที่ดูเหมือนจะไม่ใข่ภาษาคนด้วยซํ้า
“เอ๊ะ?! เจ้าร้องไห้ทำไม”ไอริที่เห็นนํ้าตาที่ไหลออกมาจากบัตเตอร์ฟลาย บัตก็ตกใจเขาเอามือแตะที่แก้มนั้นมีนํ้าตาออกมาจริงๆด้วย
“ข-ข้าร้องไห้ได้ยังไง?”ยังตกใจอยู่ แต่ถึงยังงั้นบัตก็เข็ดออก
“นี่ๆ มีหยังสือบางอย่างอยู่”เมื่อไอริอ่านก็พบว่าเมื่อเสร็จสิ้นพิธีคนที่เป็นมนุษย์จะเสียขีวิตทันที  ซึ่งการทำแบบนี้จะเป็นการต่ออายุขัยให้กับอีกฝ่ายแีก 30 ปี’
“…ไม่นะ เจ้าเเป็นสามีข้าจรองๆรึเปล่า”บัตเริ่มมีเสียงสะอื้นออกมา เขาจำนาครอทไม่ได้เลยแม้แต่น้อย แต่นํ้าตามันยังไหลออกมาไม่หยุด
‘ง-งั้น…’จูๆไอริก็ขันเข่าลงพร้อมพูดว่า
“บัตที่รักข้า ถึงแม้ว่าหญิงอื่นจะงดงามกว่าเจ้าเหนือไหน แต่หากมองที่ใจเจ้าน่ะงดงามที่สุด แต่งงานกับข้านะบีตเตอร์ฟลาย”
“???”บัตเตอร์ฟลายงงกับสิ่งที่ไอริทำ ไอริก็อายขึ้นมาแต่ก็พยายามหาคำพูดของนาครอทมาพูด
“……ตั้งแต่วันนี้ไปข้าคือสามีของเจ้า และก็นี้ด้วย”ไอริหยิบมือของนาครอทขึ้นมาชูแหวนนั้น บัตมองแหวนนัเนกับที่มือตัวเอง฿างเป็นวงเดีบงกันเลย และบัตก็พึ่งสังเกตเห็นประโยคที่สลีกไว้
‘She will always in my heart’
“น-นาครอท….”ภาพอดีตเริ่มเข้ามาในหัวของบัตเตอร์ฟลาย บัตพุ่งกอดร่างชายหนุ่มอย่างรวดเร็วพร้อมร้องไห้ออกม่
“อึก! เอ้ะ”จู่ๆนาครอทก็คื่นขึ้นมาสะงัเน ไอริกับบัตตกใจพร้อมๆกัน
“ท-ทำไมเจ้าถึง…ฟื้นได้หล่ะ เจ้าต้องตายสิ”
“….ลืมไปแล้วรึไง ข้ามิใช่มนุษย์นะ มันลอกมนุษบ์นิ”
‘ไอ่บ้า!!!!’
“ชั่งมันเถอะ!! อย่าทำไรบ้าๆอีกนะ!”




_______________________

สอบปลายภาคกำลังจะป่านไป โรงเรียนก็หยุด

หลังจากนี้จะลงำวขึ้นนะ ขอบคุณที่ติดตามน้าาา

รักทุกคนนน กดหัวใจด้วยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น