นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,470 Views

  • 22 Comments

  • 35 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    108

    Overall
    1,470

ตอนที่ 23 : (SS 2) Episode 10 : ทะเลาะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 ก.พ. 62

รุ่งเช้ามา คิวเลนลุกขึ้นเบียดขี้เกียจที่เตียงกลับไม่มีใครนอนอยู่แต่เขาก็ไม่ได้สนอะไรเดินออกห้องไปแต่จริงๆแล้วผู้หญิงคนนั้นนอนที่พื้นอีกฝั่งต่างหาก
“อรุณสวัสดิ์ค่ะ! ท่านไปนอนที่ไหนมา”
“ห้องคนอื่น”ติวเลนก็ล้างกน้าแปรงฟันอาบนํ้าสวมชุดเครื่องแบบประจำของเขา
“ที่ห้องอาหารจัดเตรียมอาหารให้แล้วค่ะ”เวเรสก็เดินคู่กับคิวเลนลงบันไดมาด้านล่าง อาหารโต๊ะยาวหรูหรา เวเรสก็เป็นคนเลื่อนเก้าอี้ให้คิวเลนนั่ง
“มิต้องทำขนาดนั้นก็ได้ เรื่องแค่นี้น่ะ”
ปักกก!!
“5555”
“ยัยบ้าเล่นบ้าไรเนี่ย”มูราดลุกขึ้นมากยิกแก้มไอริ
‘เมื่อกี้ตูทำแบบนั้นจะเกิดำรขึ้นฟร่ะ’เสเรสนึกสภาพืแต่ก็ลงมือกินข้าวเงียบๆ คิวเลนกินเสร็จก่อนเขาก็บุกออกไปสูดอดกาศด้านนอกเดินเล่นในป่าจนเดินไปเจอทะเลสาบ(เดินอย่างไกล)
‘อ่ะนี้ให้’ยื่นกำไรข้อมือเงินให้กับคิวเลน
‘ก็สวยดีทำไมต้องเป็ด’จี้เป็นเป็ด
‘ก็มันน่ากอ่ะ’
“….เฮ้อออ”คิวเลนถอดกำไรนั้นก่อนจะปาสุดแรงไปลงนํ้ากำไรนั้นก็จมดิ่งสู่แม่นํ้าไป
“ท่านคิวเลนทำไมออกมาเดินเล่นไกลจังคะ?”เวเรสที่วิ่งออกมาด้วยท่าทีหอบ
“เปล่าหรอกเดินเล่นเฉยๆน่ะ กลับกัน”
‘นี้ข้าจะวิ่งมาหาทำไมเยี่ย!’เมื่อทั้งสองเดินกลับทีาวังเช่นเดิมดูเหมือนจะมีการทะเลาะกันในนั้น
“ก็บอกแล้วมิใช่หรอ!!! นางมิผิด! นางก็อยู่ด้านนอกจะเข้ามาได้ยังไง”
“มันนั้นแหละผิด! ก็เห็นอยู่น่ะ!!!”ไอริก็ชี้ไปที่เตี่ยงเสี้บน
“นี้มันของรักของข้าเลยนะ ข้ามิยอมหรอกปล่อยให้คนร้ายลอยนวลแบบนี้!!”
“จะตามจับก็จับ แต่นางมิผิดหลักฐานก็มิมี!”
“ก็ตาข้านี่ไงที่เห็นนะ”
“ก็ข้่มิเห็นจะกล่าวโทษมิได้!!!!”
เพี๊ยะะะ!!!!! เสียงฝ่ามือกระทบกับใบหน้าของมูราดอย่างแรงจนมูราดต้องหันตามแรงตบ มูราดที่ทนให้ไอริตบมไม่ได้จึงผลักไอริแต่ศีรษัเธอดันไปชนกับรูปภาพและเกิดกรอบรูปมันแตกบาดหน้าไอริเข้า
“เฮ้ย! ทะเลาะกันรุนแรงไปแล้วนะ!”เวเรสรีบวิ่งไปขวางมูราดก็ดูตกใจกับการกระทำของตัวเอง แต่แล้วเสียงหัวเราะก็ดังออกมาจากเตี่ยวเสี้ยน
“อุ่ย!”รีบปิดปาก
“นี่เจ้า!?”มูราดก็หันมามองเตี่ยวเสี้ยนก่อนหันกลัมาทางไอริ
“สมนํ้าหน้า ไอ่บ้า!!!”ไอริก็วิ่งหนีออกมา มูราดแทบไม่อยากจะเชื่อมือตัวเองกับสิ่งที่ทำลงตัวเขากำหมัดแน่นจะวิ่งตามก็รู้สึกอายตัวเอง เจาทำร้ายไอริด้วยมือของเขา
“มีไรก็ปรึกษาได้นะ”คิวเลนก็เดินไปแตะที่หลังมูราด
“ปรึกษาตอนนี้แหละ!”
“เวเรสไปดูไอริซะ”
“รับทราบค่ะ”
“ตกลงทะเลาะกันเรื่องอแะไรกัน”เวเรสที่ถามไอริที่เธอนั่งกอดเขามองนํ้าพุหลังวัง
“สร้อยเส้นนี้ท่านพ่อข้าให้มาน่ะ ข้าถอดไว้ในห้องพอเปิดเข้ามาก็เจอเตี่ยวเสี้ยนกำลังตัดสร้อยเส้นนี้ข้าจึงวิ่งเข้าไปตบนางน่ะ แต่มูราดดันมาเลยเข้าใจผิด แต่เพราะอาจจะมูราดยังรักเตี่ยวเสี้ยนเลยเข้าข้างนางมากกส่าน่ะ”ไอริก็ถอนหายใจแบบเซ็งๆพร้อมยิ้มแห้งๆ
“….ชั่งมันเถอะค่ะ มันเป็นแค่แฟนเก่าที่ทิ้งท่านมูราดไปนะคะ ก็เหมือนกับท่านคิวเบนกับเอมิลี่”
“???!!!”
“ข้าผ่านเรื่องนี้มาแล้วหล่ะค่ะ ข้าเข้าใจ”
“….แต่ข้าคงให้อภัยเขามิได้หรอก เขาทำร้ายข้าทั้งๆที่้ขาบอกรักข้าอล้วแท้ๆ”ไอริก็นํ้าตาไหลออกมาอย่างเหลืออด
‘ชิบก๋ายหล่ะ ตูปลอบใครไม่เก่ง’เวเรสจึงเข้ากอดไอริ
“อย่าเศร้าไปเลยค่ะ”ซักพักเสียงฝีเท้าก็ดังมา มูราดเดินมาพร้อมกับคิวเลน
“ไอริ”
“….”
“ปบ่อยให้เขาคุยกันเถอะ เวเรส”
“ค่ะ”เวเรสก็เดินออกมากับคิวเลน

“ข้าขอโทษ…ที่มิเข้าใจอะไรเจ้าเลย”
“…”ไอริไม่พูดอะไรเขาหันหน้าหนี มูราดจึงมานั่งข้าๆเธอพอเห็นว่าใบหน้่เธอฟกชํ้าที่เกิดจากฝีมือของเขาเอง มูราดก็กำหมัดแน่นก่อนจะชกกน้าตัวเองอย่างแรง
“เจ้าบ้า!”ไอริรีบดึงแขนมูราดไว้
“ทำไปก็มิได้หรอก….”มูราดเห็นนํ้าตาที่ไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้นก็รีบเช็ดหมด
“ข้าขอโทษจริงๆ”มูราดก็ดึงไอริมากอดแนบชิด
“ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ…..ขอโทษ”
“เข้าใจแล้วหน่า!”มูราดผละออกก่อนจะเอามือทาบใบหน้าของเธอ
“ข้าจะมิทำแบบนี้อีกแล้ว”
“ตาบ้า ข้าเกลียดเจ้า…”
“งั้นเดี๋ยวจะทำให้บอกรักนะ”มูราดอุ้มไอริขึ้นแบบพาดบ่า
“เดี๋ยสๆจะพาไปไหนเนี่ย!!”
“ก็อยากให้เจ้าบอกรักข้าเนี่ย”
“…..ไอ่บ้า!”
‘ประกาศๆ ตอนนี้ถึงเวลารวมพลพร้อมที่จะบุกกำลังแล้ว ขอให้มารวมตีวทีาลานกว้างด้วย’
“อ่าว อดซะแล้ว”มูราดก็หันมาทำหน้าน้อยใจ ไอริก็แก้มแดง
“หม่ยถึงอะไร!?”
“รีบไปเถอะ”
“ปล่อยข้าลงสิ!!!”มูราดไม่ฟังที่พูดเขาอุ้มไอริไปทั้งๆแบบนั้นเมื่อถึงที่ลานกว้างนั้นเหล่าผุ้กล้าทั้งหลายก็ต่างตาค้าง
“อ่อ ลืม”มูราดปล่อยไอริลงอย่างไม่ใยดี ไอริก็ร่วงก้นกระแทกพื้น
“จะปล่อยก็ดีๆสิ!”
“เอาหล่ะๆ ณ ตอนนี้ เหล่ากองทัพของทาร่านั้นได้เข้ามาประชิดประตูใหญ่ของเราแล้ว ในฐานะที่พวกเจ้าเป็นนักรบผู้แกร่งกล้า! พวกเจ้าต้องปกป้องด้วยกำลังทั้งหมดเพื่อบ้านเมืองของเรา”
“เฮ้!!!!!”ทุกคนต่างพากันยกดาบขึ้นและเตรียมตั้งกำลังพร้อม ก่อนจะเริ่มเดินทางไป
“มาอล้วสินะ”เธนที่เห็นสาวชุดเกราะยืนที่ค้อนขนาดใหญ่
“ลุยยย!!”เธนออกคำสั่ง เหล่าผู้กล้าไม่รอช้าพุ่งไปปะทะ ทาร่านั้นพุ่งเข้ามาบุกหาเธนก่อนเป็นคนแรก แต่ก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เพราะยังมีคนอื่นๆมาช่วยอยู่
“มิเป็นไรนะท่าน”ลิโป้แม่ทัพพุ่งเข้ามาขวาง
“ขอบใจมาก!”
“อย่ามาขัดขวาง!”เหล่าไอริต่างพากันเก็บสมุนลุกน้องอีกฝ่ายจนลดลงไปมาก แต่สิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
“บ-บ้าน่า…ข้ามิเห็นจะรู้เลย”เธนที่เห็นกองทัพยกกำลังพลมาอีกแถมหัวหน้าของพวกมันคือมารอชอีกด้วย
“กำลังพล…มิมีเพียงพอ”มูราดาีหน้าดูวิตกอย่างเห็นได้ชัดก่อนทีาจะมีมือมาแตะที่บ่าของเขา
“กลัวไรไปสหาย อย่างมีข้าอยู่นะคู่หู”
“……นั้นสินะ”มูราดก็หันกลับมาและจดจ่อที่คู่ต่อสู้ ทั้งสองฝั่งเริ่มปะทะกันอีกครั้งถึงแม้กำลังพลจะน้อยแต่ก็ยังพอจะสู้ได้อยู่
“มิเจอกันนานนะ”เสียงเข้มเปร่งออกมาจากด้านหลัง มูราดรีบถอยออกมาตั้งหลักก็เห็นกับ
“เซฟิส!?”
“หึหึหึ ข้าได้เสริมพลังขึ้นมาอีกข้าจะฆ่าเจ้าและนาครอท”
‘จริงสิ นาครอทมิอยู่นิหว่า’
‘ข้าติดธุระที่นรก ข้าอาจจะมาร่วมศึกมิได้’
“….บ้าเอ้ย แล้วไงหล่ะ!!”มูราดพุ่งเปิดการโจมตีก่่อน 
“มูราด!!”
“เฮ้!”เสียงแทรกขึ้นมา ก่อนจะพุ่งมาขวางทางไปจองไอริ
“!!!”
“บัตเตอร์ฟลาย??!!!”ไอริดูตกใจที่เห็นแต่ว่าบัตเตอร์ฟลายร่างนี้กลับสวมชุดเหมือนอวกาศปมสีแดงเข้มพร้อมกับดาบเลเซอร์สีแดง
“ข้าชื่อ ดาร์กวอริเออร์! มิใช่บัตเตอร์ฟลาย”
“…..”ไอริจับดาบแน่น เข้ามิดล้าจะสู้กับเธอบิ่งเพื่อนสนิทอย่างบัตเตอร์ฟลาบ
“นั้นเป็นบัตเตอร์ฟลาย นางถูกจับตัวไปทดลองน่ะ!”นาครอทโผล่มาพร้อมกับเหล่ากองทัพเพิ่มอีก
“นาครอท!!”ไอริดีใจที่เห็น บัตอีกร่างที่เห็นนาครอทก็ถึงกับตกใจ
“พอดีข้าจัดการเรื่องนี้อยู่พอดีน่ะ เจ้าไปช่วยมูราดเถอะ”
“โอเค!”
“มิยอมให้ขัดหรอก!”บัตจะวิ่งไปขวางแต่นาครอทก็ไปขวางไว้
“อย่ามาขัดขวางนะ!”
“จิตใจของเจ้าถูกกลืนกินขนาดนี้เชียวหรือ!!!???’นาครอทที่พยายามหาวิธีทางคิด เขาไม่กล้าที่จะทำร้ายบัตเตอร์ฟลายอีกร่าง ถึงจะเป็นฝ่ายร้ายก็เถอะ
“อันนี้!!”นาครอทขูแหวนให้ดู บัตที่เห็นก็ดูตกใจ
“ล-แล้วมันยังไงหล่ะ ข้าจะฆ่าเจ้า!”
จึกกกก!!! ดายพุ่งแทงทะลุร่างไป แต่มไม่ใข่ร่างของนาครอทกับเป็นบัตเตอร์ฟลาย เธอเลือกที่จะแทงตัวเอง
“ทำบ้าไรของเจ้าน่ะ!!!!”นาครอทพุ่งไปหาบัตที่ล้มลง
“……”ร่างกายของบัตค่อยๆกลับเป็นเหมือนเดิม เธอพยายามลืมตาขึ้นแบะจับใบหน้านาครอทไว้
“ถ้าให้ข้าทำร้ายเจ้า ข้ายอมตายเสียดีกว่า….”
“พูดบ้าบอไร ข้าจะมิยกโทษให้เจ้าแน่!!!”นาครอทนํ้าตาไหลออกมาเขากอดร่างของบัตที่ตอนนี้ดูเหมือนจัไม่หายใจแล้ว
“ฝีใมือมิเลวนิ”มูราดที่สร้างบาดแผลมากมายลนร่างกายจองเซฟิส
‘หมอนี้มิธรรมดาเลย ข้าสู้มันแต่กลับสร้างรอยแผลแค่แมวข่วนเองงั้นหรอ!’เซฟิสนั้นดูท่าทีจัสู้ไม่ไหวแต่แล้วก็มีเหมือนมีพลังเวทย์บางอย่างขังเขาไว้ ด้วยอสงไฟฟ้าสีเขียวมูราดจึงชะงัก
“ขี้โกงนิ!”
“มาทีนเวลาพอดีเลยนะ”อเลสเตอร์ ชายผู้ใช้พลังนั้นกักขังมูราดไว้และบังคับฝห้เขานั้นนอนลง(ทำให้แคบลง)
‘บ้าเอ้ย!!!’
“ขอบใจมาก”เซฟิสก็ใช้หอกพุ่งจะแทงแต่กลับมีร่างหญิงสาวเข้ามาขวางไว้ ร่มสีเงินนั้นถูกตวัดเข้าที่หน้าของเซฟิสจนกระเด็นออก ชุดที่เหมือนกับหางจิ้งจอกค่อยๆปลิวไสว มูราดมองร่างหญิงผู้นั้น
“ข้ามาตอบแทนคุณละนะคะ คุณมูราด”



_______________________________

อิอิ กลับมาแล้วววว ตอนยาวกว่าตอนอื่นๆ

ไรทฺจะปิดเทอมแล้ว ใครจะมาหาไรท์ที่รร.ก็ได้นะ(5555)

ติดตามมาขนาดนี้ขอบคุณทุกคนจริงๆ

กดหัวใจและคอมเมนต์กันเยอะๆ เพื่อเป็นกำลังใจน้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น