นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,454 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    92

    Overall
    1,454

ตอนที่ 20 : (SS 2) Episode 7 : ยอมแพ้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    16 ก.พ. 62

“อาณาจักรก็ตั้งใหญ่ อยู่คนเดียวรึ”
“อ่อข้าให้คนใช้ออกไปทำธุระของตัวเองกันน่ะ เดี๋ยวคงมาเย็นๆกัน”
“หูววว!!!”ไอริเหลือบไปเห็นห้องอาหารซึ่งมีความหรูหรามาก
“ข-ข้าจะเหมาะกับเจ้ารึเปล่าเนี่ย มีคู่หูตํ่าค้อยแบบนี้ เจ้าอายรึเปล่า”ไอริก็พูดด้วยสีหน้าเศร้า
“แค่เจ้าเป็นคนน่ารักก็มิมีเรื่องต้องอายหรอก”
“…….ถุ้ย!”เกือบจะโรแมนติกแต่ไอริกลับขัด เขาก็เดินไปทั่วห้อง
“ห้องสมุดหรอ เยอะจังให้ใครอ่านนักหนา”
“อื้ออ…..ข้าชอบอ่านหนังสืออยู่เหมือนกันนะแต่ก็ส่วนใหญ่ให้แขก หรือว่าคนใช้มาอ่านน่ะ”
“ก็ดีอยู่นิหน่า”ไอริก็ลงไปนั่งที่เก้าอี้ก่อนจะหยิบหนังสือเล่มอื่นๆมาอ่าน และสดุดกับนวนิยายเล่มหนึ่ง
‘เจ้าขายแห่งจักรวรรดิกับนักดาบสาวชาวญี่ปุ่น’ไอริก็เอะใจชื่อกำลังจะเปิดอ่านแต่มูราดก็มาปิดหนังสือเล่มนั้น
“อย่าอ่านนะ!”
“???”ไอริก็งงเล็กน้อย มูราดก็ดึงหนังสือนั้นดลับมาคืน
“เล่มนี้น่ะ….ข-ข้า”มูราดกระตุกกระตักก่อนที่จู่ๆไฟก็ดันดับซะงั้น ดับทั้งอำเภอทั้งหมดในระแวก มูราดใช้โอกาสนี้ในการโยนหนังสือไปไว้ขั้นบน ดูเหมือนไฟจะดับยาว
“มูราดอยู่นั้นรึเปล่า ระวังผี!?”
“อเาาากกกก!!!”มูราดก็ขวัญกระเจิงวิ่งไปทั่วจนไปชนกับไอริแล้วล้มลงไปกับโซฟา มูราดหยิบไฟแช็คขึ้นมาจุดก็พบว่าตัวเองทับไอริอยู่
“เฮ้ย!? ทำไมไฟดับละเนี่ย”มูราดก็ลุกขึ้นมาก่อนตะช่วยไอริพยุง
“เดี็ยวข้าเช็คคัตเอาว์ก่อน”มูราดก็เดินไปจุดตะเกียงและลงไปชั้นล้าง
“ไม่กลัวผีรึ”
“กลัวสิ!”มูราดก็ลงไปอย่างรวดเร็วและกลีบมา
“ไม่มีไรปกติน่าจะไฟดับกันจริงๆแหละ แต่ข้าใีไฟสำรอง”ว่าอล้วมูราดก็เดินจะไปเปิดแต่กลับมีโน๊ตแปะไว้
‘ท่านอย่าพึ่งใข้ไฟสำรองนะครับ มันขัดข้อง’
“เอ้า?!”มูราดหน้าแตกขึ้นมาะสะงั้น
“ไม่เป็นไรอยู่กันมืดๆแบบนี้ก็ได้”บรรยากาศก็กลับมาเงียบสงัด ปกติก็ออกจะอยู่ด้วยกันซะบ่อย แต่รอบนี้แค่เปลี่ยนจากสว่างเป็นมืด หัวใจของมูราดกลับเต้นถี่ขึ้นมาเรื่อยๆ
“ข-ข้าขอไปเอาไฟฉายก่อนนะ”มูราดก็เดินกลับห้องตัวเองระหว่างที่กำลังค้นหาอยู่นั้น ไอริก็เดินเข้ามาในห้องมูราดก็หยิบไปฉายไปส่อง
“อ่าว ไอริ เข้ามาทำไม”
“ข้ามิชอบอยู่คนเดียวตอนไฟดับน่ะ”ไอริก็เดินเข้ามาในห้องก่อนจะทรุดตัวนั่งลงกับเตียงหนานุ่มนั้น มูราดก็ยังเปิดไฟฉายอบู่ เขาก็ส่องไปรอบๆตลอดเวลา
“มันไม่มีอะไรเลิกส่องไฟฉายได้เล่า”
“เอ่อ…โทษที”มูราดก็ดับไฟฉายลง เสียงหัวใจเหมือนค่อยๆดังขึ้นมาเรื่อยมูราดเริ่มมีอาการเกร็งอย่างเห็นได้ชัดจนไอริรู้สึกรำคาญ ดวงตาสีนํ้าตาลทองค่อบๆเหลือบหันมา
“อะไร?”มูราดก็ไม่กล้าที่จะสบตายังไงยังงั้น
“พออยู่ในมี่มืดกับเจ้านี่มันแปลกจังเนาะ”
“มันยังไง”โดนถามกลับมาอีก
“เอ่อ…..”

โครรรมมมม!!! เสียงเหมือนของตกตรงทางเดินบันได มูราดนี้ขวัญกระเจิงก่อนตะหันไปที่ต้นเสียง
“อ-อะไรละนั้น”
“เดี๋ยวข้าไปดูให้”ไอริก็ลุกขึ้นไปดู เธอกำลังจะหยิบขึ้นมาแต่สิ่งมีชีวิตนั้นกลับพุ่งใส่หน้าไอริจนไอริล้มลงไปและดูเหมือนไฟก็มาพอดี เมื่อในห้องสว่างมูราดก็เห็นไอรินอนกับพื้นพร้อมกับสัตว์ประหลาดตัวจิ๋วรูปร่างเหมือนไฟ ส่วนไอริลงไปนอนกองกับพื้นเรียบร้อย มูราดก็รีบไปช้อรตัวไอริขึ้นและหันไปมองตัวนัเน
“เจ้าเป็นตัวอะไร!!”
“เฮ้ย!? กร้าาากกก!!”เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนัเนก็วิ่งไปทั่วพอไปชนกับโต๊ะโต๊ะก็ไหม้
“หยุด!! หยุดวิ่งเดี๋ยวนี้!”
“เอ๊ะ”แล้วก็มีหญิงสาวร่างสูงเสื้อกล้ามมีผ้าคลุมที่ไหล่เกงขาสั้นรองเท้าสเก็ตเข้ามาในบ้านของมูราด ยิ่งทำให้มูราดตกใจเข้าไปใหญ่
“ข-ข้ามาตามหาเพื่อนน่ะ เพื่อนข้ามันดื้อ”ว่าแล้วก็รีบไปอุ้มเจ้าตัวเหมือนไฟนั้น
‘เพื่อน?’
“เข้ามาโดยพลการแบบนี้ แถมยังทำโต๊ะราคา 5000 คูปองข้าไหม้อีกมิหนําซํ้าสหายข้ายังสลบเหมือดแบบนี้ ข้าคงจะให้อภัยง่ายๆหล่ะนะ”
“เอ๋ แต่…ก็ได้ค่ะ”หญิงสาวนั้นก็ทำท่าทีคอตกก่อนจะล้วงกระเป๋าตังค์ ซึ่งมีอยุ่เพียง 200 คูปอง(ชีงิตพี่ชั่งยาจก)
“…….”มูราดไม่รอช้าที่จะรับเงินมา
“ไปๆไปไหนก็ไป”
“เดี๋ยวสิไล่กันเลยหรอ!? ข้าชื่อร็อก๊่นะ!”
“……ใครถาม”คำพูดชวนตบ
“…..อยากให้บ้านไหม้ ข้าพูดดีๆ มิมีความเผ็นสุภาพบุรุษซะเลย”
“เข้ามาโดยพลการแบบนี้ยังมีหน้ามาพูดอีกรึไง”มูราดก็ยักคิ้วกวนประสาทก่อนจะอุ้มไอริขึ้นวางเธอลงบนเตียง
“ให้ตายสิ โต๊ะตัวใหม่ของข้า”
“ชิ!”ร็อกซี่ก็แสดงอาการโมโหเตรียมท่าจะเดินออก
“นี่เจ้าน่ะ!”ร็อกซี่ก็หันมา

“อย่าลืมหาเงินมาใช้โต๊ะด้วย ดอกเบี้ย 10%”
“โอ้ย!!! ไปเล่า”ร็อกซี่ก็โดดหน้าต่างออกไป
“ไอนิ เจ้าเป็นไรมากรคเปล่าเนี่ยหลับซะยาวเลย”มูราดตบหน้าไอริหลายๆครั้งก่อนที่ไอริจะลุกขึ้นอละตบคืนอย่างแรง
“จะมาตบหน้าทำไมเนี่ย!!”มูราดก็กุมแก้มตัวเองที่มีนอยฝ่ามือ
“ใครใข้ให้มาตบก่อนหล่ะ ว่าแต่ตะกี้เกิดไรขึ้น”
“มิมีไรหรอก นอนพักเถอะ”
“มินอนหรอก เหม็น”
“ปากดีซะด้วย”มูราดก็กระชากแขนไอริทำให้เธอปลิวไปตามแรงล้มลงกัลเตียงอีกครั้ง ส่วนร่างของมูราดก็คร่อมเธอไว้
“นี่ตาบ้า ทำไรเนี่ยลุกได้แล้ว!”
“งั้นก็พูดดีๆสิ”
“อยากตายมั้ย ลุก!!!”ไอริเริ่มแสดงอาการหัวเสียออกมามูราดจึงยอมปล่อยเธอ
“ข้าจะกลับบ้านละ”ไอริก็ลุกขึ้นเตรีบมจะออกห้อง
“รีบกลับทำไมไหนๆก็อยู่แล้วก็ค้างที่นี่เลยสิ”
“เหอะ!? อะไรอยู่คนเดียวไปสิ”
“กลับมาแล้วค่ะนายท่าน!!!”เสียงของหญิงสาวนับสิบวิ่งเข้ามาในอาณาจักรเสียงดัง มูราดที่ได้ยินก็รีบวิ่งไปล็อกห้องทันที
“ดีนะ ถ้่เปิดไปมีหวังโดนล้อแน่ๆ”
“….”ไอริดงียบ ทำให้มูราดสงสัยมูราดก็หันไปมองเธอก่อนจะเห็นท่าทีเขิน

“เอ่อ…..”
“นี่มูราด”
“อะไร?”เริ่มเขินตามไปแล้ว
“ค-เคยรึเปล่า…”
“หา!!??”จุ่ๆมุราดก็แก้มแดงขึ้นมาซะงั้น ‘ถามไรเนี่ย หมายถึงเรื่องอะไร’
“เอ่อ….อั่กก!!!”โดนชกท้องเจ้าเต็ม
“เคยตายป่าว!!”ไอริชัดาบขึ้นมา
“เฮ้ย!!! หยุดนะเว้ยบ้านตรูพังพอดี!!”มูราดพยายามคว้าดาบของเธอ และแล้วกลุ่มคนใช้ก็วิ่งขึ้นบันไดกันมา
“นายท่านนน!!!”
“ชิบก๋าย!”มูราดรีบดึงไอรืมาใกล้ก่อนจะเข้าไปแอบในตู้เสื้อผ้า เหล่าคนใช้ผู้มรมารยาทก็พากันแงะประตูเข้ามา
“อ่าว ท่านมูราดมิอยู่หรอเนี่ย”เหบ่าคนใข้พากันเสียดายก่อนจะกลับออกห้องไป
‘เหมือนตรูเล่นเกมผีเลยไงงี้’มูราดมองหญิงสาวในอ้อมกอดของตัวเอง ซึ่งเธอก็เงยมาสบตาพอดี
‘โอ้ย! มิไหวน-น่ารักเกินไปแล้ว’มูราดข่มใจตัวเองไม่อยู่
“ไอริ! ขอโทษนะ!”
“ห๊ะ!? อุ๊บส์!”มูราดพุ่งทาบริมฝีปากผ่านหน้ากากของเธออย่างรวดเร็วและดึงกลับออกมา
“อ-อีตาบ้า!”ไอริแก้มแดงจัด
“ข-ขอโทษ โอ้ย!”ไอริกระขากคอเสื้อมูราดมาใกล้ และเธอก็ถอดผ้าปิดปากของเธอ
“จะทำก็รีบทำ!”ไอริทั้งเขินทั้งแก้มแดง มูราดก็อึ้งอยู่กับที่เธอพูดก่อนตะยิ้มออกมา
“ระวังต่อที่เตียงนะ”มูราดค่อยโน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากนุ่มของเธอ ไอริก็รอตอบสนองเขาถึงจะครั้งแรก(ครั้งสองย่ะ)ไอริกลับชำนาญแปลกๆแต่มูราดนั้นมีประสบการณ์มากกส่า มือหนาค่อยๆโอบเอวคอดของเธอและละเลงจูบไป ลิ้นหนาค่อยๆควานหาความหวานไปทั่ว ไอริพยายามควบคุมสติ ก่อนที่มูราดจะดึงร่่งเธอออกให้พักหายใจและประกบจูบอีกครั้งอล้วครั้งเล่า มูราดค่อยๆเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออก และก้าวเท้าออกมาโดยปากนั้นก็ยังจูลบเธออยู่ มูราดก็อุ้มเธอขึ้นและวางลงบนเตียงหนานุ่มนั้นเบาๆก่อนที่จะขึ้นคร่อมร่างของเธอ

“ตาบ้า บอกให้จูบ”
“โดนของรึไง?”มูราดก็ยิ้มเจ้าเล่ห์
“หึ!”
“ไอริ ข้ารักเจ้านะ”เมื่อมูราดพูดประโยคนี้ออกมา ไอริก็ทำหารวาร์ปออกมาอยู่ด้านหลังเขาแทน
“ข้าชนะ”
“ห๊ะ!!!???”มูราดหมดอารมณ์ทันที
“เจ้านี่อ่อนจนริงๆข้าจูบเจ้าไปขนาดนั้นข้ายังมิบอกรักเบยนะ”
“ยัยบ้า ยัยตัวแสบ”
“ไปละ เจอกัน”กระโดดออกหน้าต่่างไป
เช้าวันรุ่งขึ้นที่บ้านของไอริเธอบิดขี้เกียจยามเช้าก่อนจะแตะที่ริมฝีปากตัวเองและนึกถุงเมื่อวาน
‘ข้าก็รักเช่นกัน ตาบ้าเอ้ย’เธอทำธุระส่สนตัวเสร็จ ก่อนที่เธอจะออกจากบ้านแต่หน้าประตูบ้านเธอกลับมีชายหนุ่มผมสีตะวันรออยู่
“อะไรกัน มาทำไม”
“ข้ากับเจ้าคงต้องคุยกันสักหน่อยนะ”

“มีเรื่องไรงัเนหรอ มูราด?”
“……..”มูราดมีาีหน้าที่เศร้าหมองลงมาก ก่อนที่เจาตะจับมือเธอขึ้นมา
“เมื่อคืน ข้าอ่านจดหม่ยฉบับหนึ่งที่ดูเหมือนว่าจะนานมากส่า 10 ปีแล้ว จดหม่ยของข้าคือจดหมายการหมั้นหมายให้แต่งงานกับหญิงอื่น ซึ่งเฮเป็นลูกสาวของพ่อเพื่อนของข้า และข้าต้องแต่งกับนาง”
“0_0”ไอริเบิกตากว้างเมื่อได้ยิน เธอหัวเร่ะออกมาแห้ๆง
“โกหก โกหก!! “
“ไม่เลยไอริ ตอนนี้น่ะข้าถึงจะมาบอกไง จดหมายนี้ครบกำหนดแล้ว พวกเขาจะเดินทางมายังที่แห่งนี้….วันนี้”
“…..”ไอริเริ่มมีนํ้าตาคลอ
“และข้าจะบอกเจ้า คงจะไม่ได้บอกอีกต่อไปแล้ว…ถึงแม้เราจะมิได้เป็นไรกัน ข้ายอมแพ้ข้ารักเจ้า”เมื่อไอริได้ยินประโยคนํ้าตาก็ไหลออกมา ไอริรีบสวมกอดมูราดทันที
“ข้ยอมแพก่อนเจ้าอีกมูราด ข้าบอกรักเจ้าตั้งแต่ก่อนไปอีกโลกแล้ว”
“ข้าคิดมาตั้งแต่ออกป่าแล้วหล่ะไอริ รักนะ”มูราดก็ถอกผ้าปิดปากเธอออกก่อนจะโน้มใบหน้าทาบรืมฝีปากเล็กของเธอ เป็ยจูบที่อ่อนโยนที่มุราดนั้นมอบให้
“ข้าไปก่อนนะ”มูราดเมื่อถอนจูบออกก็เตรียมจะเดินกลับแต่ไอริก็รั้งข้อมือไว้
“มิอนุญาต….ข้ามิให้แต่ง”
“……ไอริ”
“ข้ามิอนุญาตยังไงหล่ะ!!!”
“ข้ามิอยากแต่งหรอกนะ คนที่ข้ารักมากที่สุดน่ะคือเจ้านะ คนที่ข้าจะแต่งด้วยน่ะ…หึ ไม่เลย”
“ใคร”
“เตี่ยวเสี้ยน”
“แต่นางมีสามีแล้วนิ!”
“คำว่าเลิกสำหรับนางน่ะ ง่ายที่สุด”มูราดก็ยิ้มมามุมปากไอริก็พูดขึ้นมา
“ข้ามิให้แต่ง นี้คือคำสั่ง!”
“หึ ยัยบ้า”มูราดก็ลูบศีรษะเธอเบาๆ
“เดี๋ยวคุยให้”มูราดก็จูงมือไอริมาด้วยแล้วมุ่งตรงไปยังบ้านของมูราดขบวนก็เดินมาถึงพอดี



___________________________

ขออภัยช่วงนี้ลงข้าเนื่องจาก ไรท์ลืมไป ลืมมาเช็คเลยว่าลงล่าสุดวันไหน
แถมวันอาทิตย์ไรท์ต้องไปสอบต่อที่ใหม่
แล้วเดี๋ยวจะลงวันอังคารนะ บอกไว้ก่อนเลยเพราะว่า พุทถึงศุกร์เข้าค่าย
ช่วงนี้กิจกรรมเยอะๆ เบื่อสุดๆ รักทุกคนค่ะ กดหัวใจด้วยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น