นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,452 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    90

    Overall
    1,452

ตอนที่ 18 : (SS 2) Episode 5 : กลับโลกเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    6 ก.พ. 62

ทางด้านมูราดที่เห็นกระบวนท่ามังกร เขารู้เลยว่าเป็นใครจึงหยุดวิ่งและวางฟูบูกิลง
“เดี๋ยวเรารอกันที่นี่อรกมินานไอริจะมา”
“ตัวข้าจากอีกโลกงั้นหรือ?”
“แน่นอนเจ้าจะตะลึงเลยหล่ะสำหรับเจ้าได้อีกมุม”และเป็นอย่างที่คาดเสียงฝีเท้าที่วิ่งมาอย่างรวดเร็ว
“มูราดหลบบ!!!”
ตุบบบ!! โครรมมมมมม!!!!
“ยัยบ้า วิ่งมาแต่เบรกไม่อยู่รึไง!”
“แม่นางนี้ก็ฝีมือมิเบานิ”

“ท่านมูราด”
“ไอริ”มูคลาสกับฟูบูกิต่างสบตากันก่อนที่ฟูบูกิจะพุ่งโผกอดมูคลาสแน่น
“ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน”พูดออกมาทั้งๆนํ้าตา
“จากนี้ไป ข้าจะมิทำใฟ้เจ้าเสียใจอีกแล้ว อยู่ด้วยกันนะ”มูคลาสก็ทำการประคองใลหน้าก่อนโน้มตัวทาบริมฝีปากเชอร์รี่ของเธอแนบชิด ฟูบูกิไม่รอช้าที่จะตอบสนองความต้องการกลับ

“เอ่อคนเรา”ไอริก็รีบหันหลังให้กับฉากตรงหน้า
“อยากทำบ้างรึไง?”มูราดก็เดินมากอดคอเธอ
“จ-จะบ้าหรอ จูบกับเจ้าขอตายดีกว่า”
“พูดงี้เสียใจนะเว้ย”มูราดก็ทำเป็นงอนใส่ ไอริจึงเล่น
“ไม่ใช่ยังงั้น”ไอริก็หยิกแก้มทั้งสองของมูราด จนมูราดต้องร้องโอดครวญ
“ขอบใจท่านทั้งสองมากเลยนะ”ฟูบูกิก็หันมายิ้มให้ก่อนจะมองไปยังไแริ
“ตัวข้าหรอ ดูแข็งแรงเสียจริง”ฟูบูกิก็เดินมาหาไอริก่อนจะโค้งตัวขอบคุณ ไอริเองก็เช่นกัน
“แล้วจะทำยังไงต่อหล่ะ?”มูราดก็เดินมายืนข้างๆไอริ ตอนที่ไอริก้มมูราดก็ใช้เท้าเตะก้นไอริจนล้ม
“ไอ่มูราดดด!!!”

“ข้าคงต้องไปเจรจากับพ่อข้าละนะ แต่ถ้ามิได้ข้าบะหนีไปกับนาง จะไปมั้ย”หันมาถามฟูบูกิ
“ที่ใดมีท่านข้าก็จะไปค่ะ”กุมมือมูคลาสแน่น
“งั้นพวกเจ้าก็ขอให้โชคดีหล่ะ แต่ตอนนี้ข้าต้องกลับไปยังโลกที่ข้ามา”
“ปิดใบหน้าพวกเจ้าไว้ด้วยหล่ะ มันค่อนข้างอันตราย”
“พวกเรามีผ้าปิดปาก”
“แค่นั้นมันมิได้ผลหรอกนะคะ”
“อ่าว?”
ตัดภาพมาคือมูราดกับไอริอยู่ที่บ้านของฟูบูกิ ฟูบูกิก็ให้เธอสวมชุดเหมือนเธอแต่เป็นสีทองกับขาว
“ข้าว่ามันสั้นไปป้ะเนี่ย”ส่วนมูราดก็สวมชุด outlaw เหมือนคาวบอย
“มิมีชุดอื่นแล้วหรอ”
“เป็นสาวเป็นนาง ในเมืองเขาสวมแบบนี้กันหมดค่ะ”
“ที่นี่ญี่ปุ่นรึ?”
“ใช่”มูคลาสก็ตอบแทน
“ขอบใจละกัน พวกเราไปก่อนละ”ไอริกับมูราจก็โบกมือให้กับตัวเองในอีกโลกไป พวกเขาก็เดินเข้าไปยังตัวเมืองก่อนจะไปเห็นร้านค้ามากมาย ซึ่งก็ดูแปลกไปอีกแบบ ไอริเหลือบไปเห็นสาวผมบลอนด์ที่แสนจะคุ้นตา เธอคนนั้นอยู่ในชุดหนังรัดรูปสีนํ้าตาลเข้มมีผ้าปกคลุมสีขาวทับอีกที (เราให้นางใส่ร่างเดิมนะโลกจริงอ้ะ)
“บัตเตอร์ฟลาย?”ไอริเอามือไปทาบ เธอคนนั้นก็หันมา แต่ใบหน้านั้นดูไม่ค่อยเหมือนเธอเท่าไหร่จากอีกโลกที่ใบหน้ายิ้มตลอดแต่กลับนี้ ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยความเย็นชา
“เจ้าเป็นใคร ทำไมถึงรู้ตักข้า”
“เอ๊ะ!?”

“คนนั้นบ้ารึเปบ่าไปหาเรื่องคนต่างแดนแบบนั้น”พากันซุบซิบถึงไอริ บัตเตอร์ฟลายในอีกโลกชักดาบขึ้นจะฟันเพียงแวบเดียว
เตร้งงงง!!!! เสียงดาบกระทบกันอย่างรุนแรง
“ขอโทษที่ทักคนผิดละกัน”มูราดที่ใช้ดาบรับไว้ทัน
“เจ้าเป็นใคร? ที่นี่เขามิให้พกดาบนอกจากกบุ่มของพวกเรา”บัตเริ่มแสดงความแปลกใจ
“ต่างแดนเหมือนกันละมั้ง”มูราดก็พูดจากวนก่อนจะจูงมือไอริไป
“ตามไปมั้ยครับท่าน”
“ชั่งมัน”บัตมองตามหลังมูราด แต่กลับนึกถึงแผ่นหลังของชายบางคน

 เนื่องจากเธอไม่าะดวกที่จะเดินทางต่อแล้ว มูราดกับไอริจำเป็นต้องกลับไปยังบ้านของฟูบูกิก่อน
“หืม?”ฟูบูกิก็ไม่ได้ตหใจเขาก็เชิญเข้าบ้าน
“ผู้หญิงที่ผมสีบลอนด์นั้น บัตเตอร์ฟลายใช่มั้ย”
“ท่านไปเจอนางมารึ”ฟูบูกิก็ดูตกใจเล็กน้อย
“ดีที่ปลอดภัยนะ นางดูเหมือนจะมิชอบให้ใครเรียกชื่อนั้น ตั้งแต่คนๆนั้นตาย”
“ตาย? ใคร”มูราดก็ทำหน้าสงสัย ไอริรู้ว่า
“นาครอทหรอ”
“อืม ท่านนาครอทก็เป็นคนใหญ่คนโตของที่นี่น่ะ แต่ดูเหมือนตะถูกลอบสังหารมั้ง ไม่มีร่างให้ฝังด้วย นางคงยังเสียใจอยู่เลยเปลี่ยนไปขนาดนั้นน่ะ”ฟูบูกิก็อธิบายให้ฟัง ไอริจึงเจ้าใจการสูญเสียคนรักไป
“ถ้าข้าหายไปไอริจะเป็นไงนะ?”มูราดก็แกล้งทำเป็นพูดลอยๆ
“หายๆไปก็ดีเจ้าอ่ะ”
“……..”มูราดได้ยินก็เงียบยาว
“ท่านจะค้างที่นี่ก่อนก็ได้นะ รอฟ้ากระจ่างค่อยไป”
“ขอบใจนะ”ไอริก็โค้งให้ เข้าไปยังห้องที่จัดเตรียมให้ ไอริก็เดินดูรอบๆ
“เจ้าก็เข้ามาสิ”มูราดก็เดินเข้ามาไอริก็ล้มลงนอนกับดตียงปิดไฟนอนปิ้งเลย มูราดก็ไม่ได้นอนเขาก็มองขึ้นบนเพดาน
‘แล้วเตี่ยวเสี้ยนโลกนี้เป็นแบบไหนนะ’
‘โอ้ยๆ! ลืมๆไปดลิกกันไปแล้ว’มูราดก็ตบหน้าตัวเองเบาๆ พอเงียบก็มีเาียงหนึ่งดังมา

“อ๊าาาๆๆ!!~~ ใจเย็นสิ ~”
“ก็แหม อดมานานนิ”เสียงดังมาจากอีกห้อง มูราดที่ต้องนอนฟังเสียงพรอดรักกันมูราดจึงเคาะกำแพงไป
“เฮ้ยๆ ห้องนั้นเบาๆหน่อย”
“ยังมินอนหรอ? โธ’”เสียงมูคลาสก็ดูเซ็งก่อนที่เสียงจะเพลาลงมาหน่อย มูราดก็มองไอริที่นอนหลับปุ๋ยก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้
“แอ้ นํ้ามูก”มูราดก็ถอยออกมา ไอริก็สะดุ้งตื่นรีบเช็ดนํ้ามูกตัวเอง
“ไอ่บ้า! 0///0”ไอริอายสุดๆเธอก็ไปนั่งที่ปลายเตียงพร้อมก้มหน้า
“ข้าพูดเล่นนน”มูราดก็เขยิบไปนั่งใกล้ๆ ก่อนตะดึงมือไอริ
“มิต้องเลย นอนเล่า”ไอริก็กลับขึ้นไปนอนใหม่ มูราดก็กระตุกบิ้มมุมปากก่อนที่จะดึงผ้ามห่มมาคลุมและกอดไอริ
“อึดอัด นอนดีๆ”ไอริก็ไม่ได้ว่าไรมาก เธอก็ยอมให้กอดไป(ชิน)
“ถ้าข้าหายไปจริงๆ? เจ้าจะทำไง”
“…..มิรู้สิ”
“งั้นหรอ ฝันดีนะ”เมื่อหลับไปแล้ว ไอริตื่นขึ้นมาตอนเข้าข้างกายก็ไม่มีชายหนุ่มที่นอนด้วยเสียแล้วเธอจึงออกมาจากห้องก็เห็นมูคลาสพึ่งตื่นมาก่อนกำลังออกกำลังยามเข้า(เสื้อก็ไม่ใส่)

‘จะโลกไหนก็เป็นโรคจิต’
“ตื่นแล้วหรอ หลับสบายมั้ย”ยิ้มหวานให้
“อื้ม”
“ออกกำลังกายด้วยกันป่าว”
“เอาสิ”ไอริก็วิ่งไปข้างๆ มูคลาสก็พูดต่างๆนาๆ
“จะว่าไป เจ้าคือไอริอีกโลก งี้ข้าโลกนี้ก็รู้สัดส่วนเจ้าหมดน่ะสิ”
“หา? จะรู้ได้ไง”
“ก็ไอริโลกนี้กับอีกโลกคนเดียวต่างกันแค่นิสัย เจ้าน่าจะดูแข็งหระด้าง หน้าตาอย่างกะยักษ์ แต่อยากบอกว่าน่ารักนะจ๊ะ”1ดอก
“โฮยยย….”ถอนหายใจด้วยความหน่าย
“ว่าแต่เจ้าเห็นมูราดมั้ย?”
“เขาออกไปข้างนอกน่ะ”
“ออกไปก็มิบอก”
“หึ ก็ไปตามเขาสิ”มูคลาสก็ยิ้มมุมปากให้ ไอริก็พยักหน้าเธอก็แยกตัวออกไป เธอสวมชุดนินจาของเธอไปและเมื่อผ่านเข้าไปในกลุ่มเมือง ก็เป็นที่จับจ้องอย่างมากต่างพากันซุบซิบ
“นั้นมันตระกูลนินจามิใข่รึ หมดยุคแล้วนิ”
“สงสัยอยากตายละมั้งเล่นใส่มาขนาดนั้นน่ะ”
“นี่เจ้าคนนั้นน่ะ”เสียงผู้ชายดังมาจากด้านหลัง เขากวักมือให้ไอริไป พอไอริไปตามที่บอกเขาก็คว้าตัวไอริหนีหายไปสะอย่างงั้น และความเร็วนี้มันไม่ธรรมดา
“ใครเนี่ย??!!! ปล่อย!”พอถึงจุดที่ลับตาคน เขาก็วางไอริลงและเปิดหมวกที่คลุมหัวเขาไว้ ภายใต้นั้นเผยใบหน้าเรียวเหมือนผู้หญิงแต่หากเขาเป็นขายเนี่ยสิ ดวงตาสีแดงกํ่าบวกกับทรงผมสีแดง(ค่ดว่าสกินเขานะ ที่เป็นสีแดงอ่ะ)
“นาครอท!!??”
“…..รู้ได้ยังไง แต่ขั่งเถอะ ดจ้ากล้ายังไงชุดนี้ไปเดินท่ามกลางฝูงชนอันตรายจะตาย”
“ข-ข้ามิรู้”
“…….มิใช่คนที่นี่สินะ ขั่งเถอะ”
“แล้วเจ้ายังมิตายรึ”
“ปากแช่งขะมัด ข้าเนี่ยนะ ขี้เล็บๆ ข้าจะไปหาบัตเตอร์ฟลาย”
“บัตน่ะหรอ?”
“รู้จักรึ”
“แน่นอน ข้าเกือบโดนนางฆ่า”นาครอทที่ได้ยินก็แอบขำออกมาเบาๆ ก่อนที่นาครอทจะหยุดและก็พูดต่อว่า
“นางเป็นแบบนั้นแหละ ข้าอยากเจอหน้านางเต็มทนละ”นาครอทก็ยิ้มออกมาและแสดงท่าทางตื่นเต้น
“อ่ะนี่ข้าให้”นาครอทยื่นอัญมนีสีเจียวที่เหมือนเคยเห็นมาก่อน ก่อนที่เขาจะวิ่งเข้าไปจัวเมือง ไอริก็จำได้แล้วว่านี้คือหินที่เขามาที่นี่ แต่จะกลับไงหล่ะ เขาต้องหามูราดก่อน
“ถ้าจะออกไปทั้งๆแบบนี้ ตายแน่ๆ”ไอรอก็ครุ่นคิดก่อนที่เธอจะตัดสินใจกลับไปยังบ้านของฟูบูกิเผื่อเขาจะกลับมา
“มูราดกลับมายัง”
“อ่อ กลับมาแล้วหล่ะดูเหมือนจะตามหาเจ้าด้วยนะ”ฟูบูกิก็ยิ้มให้นิดๆ ไอริก็เดินเข้าไปในห้องก็เห็นมูราดเดินไปเดินมา
“จะแกล้งข้าแต่ดันกังวลสะเองรึไง”
“ไอริ???!!! ไปไหนมา”มูราดพุ่งกอดแน่น
“บ-บ้า อะไรเยี่ย”
“…..”มูราดก็ยังคงกอดปน่นอยู่แบบนั้น
“ปล่อยก่อน ข้าเจอนี่”ไอริก็ยื่นอัญมนีให้ม๔ราด เมื่อเห็นมูราดก็ยังสงสัย
“ต้องทำไงหล่ะ”
“ก็ต้อง…..มิทราบอ่ะ”
“ข้าพอรู้นะ”เสียงฟูบูกิดังขึ้นมา ไอริก็หันไปตามเสียง
“ข้าจะท่องให้ พวกเจ้าก็กลับไปยังโลกนั้นได้ แต่แย่าลืมนำอัญมนีนี้โยนลงสู่บ่อนํ้ามรกตด้วย”
“อื้ม!”ฟูบูกิก็ทำการท่องบางอย่างแสงจ้าพุ่งขึ้นมาจากพื้นก่อยที่สติทั้งคู่จะหายไป




_____________________________________

เดี๋ยวอีกไม่นสนไรท์ต้องไปสอบอีกแล้ว ฮุ้ยยย 

งานก็เยอะเวลาก็ไม่มีแต่งนิยาย แต่จะพยายาม

มาลงบ่อยๆนะคะ คอมเม้นต์กดหัวใจด้วยนะๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น