ตอนที่ 16 : (SS 2) Episode 3 : 1 คน 2 ทาง (Quillen x Veres x Amily)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    28 ม.ค. 62

เช้าวันต่อมา เวเรสสาวผมเพลิงในสภาพกายเปลือยเปล่ามีเพียงผ้าห่มที่คลุมกายเธิไว้ เมื่อเธิลุกขึ้นก็ตรงไปยังห้องนํ้า สวมชุดและสวมแว่นของเธอ แลพตรงไปยังห้องของคิวเลน
ก็อกกกกๆๆๆๆ!!! เธอเคาะประตูตามมารยาทก่อนจะเปิดประตูเข้าไป
“ขออนุญาตนะคะ”เมื่อเวเรสเข้ามาในห้องก็แทบจะล้มลงเมื่อเห็นคิวเลนนั้นล้มกองกับพื้น เขารีบวิ่งไปดูอาการทันที
“ท่านคิวเลน ท่านเป็นอะไร!?”เขารีบพยุงตัวขึ้น
“เวเรส?”คิวเลนดงยหน้ามองหญิงสาวตรงหน้า ซึ่งใบหน้าของเธอเริ่มมีของเหลวสีใสไหลรินผ่านดวงตานั้น
“ท่านอย่าปล่อยตัวเองให้เป็นแบบนี้สิคะ”
“ขอโทษ”ติวเลนก็เอ่ยปากขอโทษเธอก่อนจะลุกขึ้นมานั่ง
“ท่านตัวร้อนมากเลยนะคะ วันนี้ท่านพักผ่อนเถอะค่ะ”
“ข้ามิเป็นไร”คิวเลนลุกขึ้นบืยเตรียมเดินออกห้องก่อนที่จู่ๆ เวเรสก็พุ่งมากอดจากด้านหลังแน่น
“ท่านอย่าฝืนตัวเองเลยค่ะ เวเรสจะดูแลท่านเอง”
บรรยากาศในห้องเริ่มกลับมาเงียบอีกครั้ง คิวเลนค่อยๆแกะมือของเธอออกก่อนจะหันมาหาและมองใบหน้าเรียวสวยของเธอก่อนจะถอดแว่นให้เธอและเอามือปิดตาเธอไว้
“ไม่ต้องร้องแล้ว ข้าจะไปนอน”เวเรสที่ได้ยินยังงั้นนํ้าตาก็หยุดไหลและยิ้มกว้างก่อนจะเปิดทางให้คิวเลนไปนอน
“เดี๋ยวข้าเช็ดตัวให้ท่านนะคะ”เวเรสกฌเดินไปที่ห้องนํ้า เปิดนนํ้าใส่กะละมังเล็กๆพร้อมกับผ้า ก่อนจะเดินมาหาคิวเลน พร้อมค่อยๆถอดชุดท่อนบนของเขาออก บาดแผลจากสงครามมากมายปรากฎต่อหน้าเขาเธอ

เวเรสพยายามข่มใจตนก่อนจะชุบนํ้าและค่อยๆเช็ดตามลำตัวตามแขนไป คิวเลนเองก็มองไปนอกหน้าต่างก่อนจะหันมาทางเวเรส และมองรูปภาพนั้น ซึ่งเป็นรูปภาพที่เขาถ่ายกับเวเรสและ….นางในใจของเขา เอมิลี่
‘เธอผู้ทรยศต่อแผ่นดิน’จากความชื่นชมเปลี่ยนเกลียดชังเขากำหมัดแน่น เวเรสทีาเห็นอาการเขาก็ทำอะไรไม่ได้ได้เพียงแค่คิดในใจเพียงแค่นั้น เมื่อเช็ดตัวเสร็จแล้ว
“เจ้าออกไปได้แล้ว”
“ค่ะ”เวเรสก็เดินออกห้องมา ทิ้งให้คิวเลนอยู่ในห้องคนเดียว เวเรสเดินลงบันไดมาก็เหลือบไปเห็นแม่บ้านที่กำลังทำอาหารอยู่
“อาหารนั้นเจ้าจะให้ใคร”
“ให้นายท่านเจ้าค่ะ”
“ท่านคิวเลนทานแบบนั้นมิได้หรอก ท่านป่วยไปทำเมนูที่ทานง่ายๆมา”แม่บ้านที่่ได้ยินก็พยักหน้าและไปเตรียมอาหารมาใหม่ เวเรสที่มองเหล่าแม่บ้านเตรียมอาหารที่สำหรับเขาก็เดินไป
“ท่านเวเรส?”
“ข้าอยากทำบ้าง”คนใช้นพากันตกใจ พร้อมส่ายหน้าปฏิเสธมิให้ทำ แต่ก็จำใจยอมเธอก็ฟังตามที่คนใช้บอก เวเรสเป็นคนที่ทำอาหารไม่เป็นเพราะเธอมัวแต่หมกมุ่นกับเรื่องความแข็งแกร่ง
“ถ้าท่านเวเรสทำอาหารเป็น คงจะอร่อยกส่าท่านเอมิลี่แน่แท้ค่ะ”
“งั้นหรอ!! งั้นข้าจะมาทำอาหารบ่อยๆ!”เมื่ออาหารเสร็จแล้วเวเรสก็อาสาจะเอาไปให้แทน
“ขออนุญาตค่ะ”เวเรสนำอาหารไปวางที่โต๊ะ คิวเลนที่เห็นก็ลุกขึ้นอิงกับฟมอน เวเรสก็หยิบยาในกระเป๋ามาก่อนจะใช้ช้อนคนๆข้าวต้มให้พออุ่น
“เดี๋ยวข้ากินเอง”
“มิได้ค่ะ!”
“…..=_=”คิวเลนก็แปลกใจ เวเรสนั้นตักข้าวต้มขึ้นเป่าให้
“มิต้องขนาดนั้นก็ได้”เวเรสก็ไม่ฟังที่พูดเขามาจ่อที่ปาก คิวเลนก็จำใจอ้าปากรับกิน
“เจ้าเป็นคนทำงั้นหรอ?”
“เอ๊ะ? ท่านรู้ได้ไง”
“รสชาติมันมิเหมือนกัน”
“แล้วอร่อยมั้ยคะ!!!??”
“คำตอบใดพึงพอใจเจ้า ข้าก็ตอบแบบนั้นแหละ”เวเรสได้ยินก็ยิ้มแก้มจะฉีก เขาก็ป้อนๆให้เขาทานยาเสร็จคิวเลนก็ค่อยๆปิดเปลือกตาตัวเอง 

เมื่อเวเรสเห็นว่าคิวเลนหลับไปแล้ว
“……ท่านคิวเลน ถึงแม้ข้าจะมิอาจแทนนางในใจท่านได้ แต่ข้าจะแข็งแกร่งกว่าสิ่งที่นางเป็น ถึงแม้ท่านจะมองข้าเป็นเพียงแค่เงาของเอมิลี่เป็นเพียงตัวแทนของนางในใจท่านนั้น แต่ข้าอยากให้ท่านมองในสิ่งที่ข้าเป็นอยู่ ข้านั้นเฝเามองท่านอยากให้ท่านเห็นสิ่งที่ข้าทำบ้าง ถึงแม้ข้าจะมิได้อยู่ในสายตาท่านเลยแม้แต่น้อย แต่ข้อแค่เสี้ยวเดียวที่ท่านเอ่ยชมข้าสักครั้งในตัวตนของข้าจริงๆ”เวเรสพูดพลางลูบศีรษะผู้เป็นอาจารย์ที่หลับอยู่
“เจ้าคิดยังงั้นหรือ”สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เขาไม่ได้หลับอย่างทีาเธอคิด เวเรสนั้นตกใจสีหน้าวิตกขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“ข-ข้า!! ข้าขอโทษค่ะ! ข้ามิได้!-“
ฟุบบบบ!! ตุบ! 
“ท-ท่านคิวเลน? 0///0”เธอที่ถูกขายหนุ่มตรงหน้ากระขากแขนโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว ทำให้เธอไปนั่งอยู่ด้านบนเขา
“ไหนพูดใหม่สิ”คิวเลนใช้มือโอบเอวเธอดึงมาใกล้ตจนหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ
“เอ่อ…….”เวเรสพูดไม่ออกแก้มแดงจนเป็นมะเขือเทศ
“เร็วสิ”
“ข-ข้าแค่อยากให้ท่านมองข้าสีกครั้งแค่นั้นค่ะ….”หันไปทางอื่น
“งั้นหรอ?”
“เอ่อ…..งั้นข้าขอตัวก่อน-“
จุ้บบ! คิวเลนจู่โจมด้วยการทาบริมฝีปากหนาที่แก้มเนียนของเธอ ตาสีทับทิมเบิกกว้างด้วยความตกใจ เพียงแค่แวบเดียวสติของเธอก็หายไป
“เวเรส!?”

เมื่อเธอตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนั้นนอนอยู่ในห้องของตัวเองแล้ว
“ฝันหรอเนี่ย นึกว่าเรื่องจริงซะอีก”เธอบุกจากเตียงขึ้นมาแต่ก็แปลกใจว่าตนเองใส่ชุดปฏิบัติการหมดแล้ว  เมื่อเธอเดินออกจากห้องมาและตรงไปยังบันไดเพื่อลงไปชั้นล่าง แน่นอนต้องผ่านห้องทำงานของคิวเลนก่อน คิวเลนก็ออกจากห้องทำงานของเขามาพอดี
“อ๊ะ! ท่านคิวเลน”
“หึ หลับสองรอบสบายดีมั้ยนั้น”คิวเลนก็ลงไปด้านล่าง
“หา?!”ใจของเวเรสเต้นรัวขึ้น
‘เรื่องจริงหรอ ที่เขาหอมแก้ม!? ไม่น้าาาาาาาาา’เธอก็ข่มใจถึงแม้ใจเธอจะตูมตาม แต่ก็ต้องลงไปด้านล่างเพื่อทานอาหารเช้า และก็ต้องนั่งข้างคิวเลนอีก
“อะไร สั่นไรขนาดนั้น”
“ข-ข้าสั่นขนาดนั้นเลยหรอคะ?”
“เดี๋ยวไปหาข้าที่ห้องด้วย”
“ค่ะ!!!”เมื่อกินเสร็จเธอก็ตรงไปยังห้องของคิวเลน อาจจะเพราะเขามาเร็วกว่า เธอจึงวิสาสะเช็คห้องสักนิด และก็ดันไปเห็นภาพที่ไม่สมควรเข้าจนได้ เมื่อในกล่องที่เธอไปค้นมีแต่รูปภาพเอมิลี่กับคิวเลนมากมาย ทั้งกอดทั้งหอม ต่างๆ
‘ข้าว่าแล้วท่านต้องคบกัน ว่าแต่ตอนไหนเนี่ย คบกันอย่างลับๆงั้นหรอ’
แอ๊ดดดด!! เสียงประตูที่เปิดเข้ามา เวเรสนั้นไวพอที่จะปิดกล่องแต่ตอนที่เธอลุกดันล้มซะงั้น
“เวเรส? ทำไรของเจ้าน่ะ”
“อ-เอ่อ…ขออภัยค่ะ”เธอทีากำลังจะลุก มือหนาก็ยื่นเข้ามาหาเธอ
“ขอบคุณค่ะ”เวเรสจับมือหนาก่อนจะลุกขึ้นยืน
“เจ้าไปเช็คข้อมูลให้ข้าหน่อย”ชี้ไปทางโต๊ะที่เต็มไปด้วยเอกสาร เวเรสพยักหน้าให้เขาก่อนจะจัดการเมื่อเสร็จแล้วเขาก็ยกเอกสารมาหาคิวเลน แต่กลับว่าคิวเลนงีบหลับซะงั้น
“เหนื่อยขนาดเลยหรอคะเนี่ย”เวเรสวางเอกสารนั้นที่โต๊ะก่อนจะค่อยๆลูบศีรษะเบาๆแต่ก็ถูกคว้ามข้อมือไว้
“ชอบลูบอาจารย์ตัวเองงั้นหรอ”
“อ๊ะ!? ขอโทษค่ะ!”
“มองหน้าข้าสิ”เวเรสก็หันมาอย่างที่ว่า หน้าเวเรสเริ่มแดงขึ้นมาทุกทีๆ
“อ-เอ่อ ท่านคิวเรน…..”เวเรสนั้นเหมือนถูกสะกดจิตนั้นเพียงแค่สบตา คิวเลนนั้นเอื้อมมือไปประคองใบหน้าเธอก่อนจะค่อยๆยื่นหน้าค่อยไปก่อนที่ริมฝีปากหนาจะค่อยๆทาบลงริมฝีปากเล็กของเวเรส เวเรสนั้นเบิกตากว้างกับสัมผัสจูบของเขา มันสร้างความตกใจให้เธออย่างมาก แต่ความรู้สึกมันเหมือนอยากให้เหยุดเวลา

 ณ ที่นี่ เธอนั้นค่อยๆเปิดโพลงปากเพื่อให้ชายหนุ่มตรงหน้าได้มอบความหวานของเขาให้เธอ และร่างกายของเธอก็ค่อยๆใช้ขาเรียวยาวนั้นควบร่างเขาไว้และมือทั้งสองข้างก็คล้องคอเขา มือของคิวเลนเองก็โอบกอดนั้น ลิ้นหนาค่อยๆสอดเข้าโพรงปากเล็กของเธอ เป็นสัมผัสแรกของเวเรส ถึงแม้คิวเลนจะเคยมีประสบการ์ณการจูบมาก่อน แต่เวเรสไม่มีประสบการ์ณแบบนั้นเธอจึงไม่รู้จะทำไง มันเป็นจูบที่ยาวนาน และเป็นจูบที่หอมหวานอ่อนโยนของคิวเลน เมื่อคิวเลนถอนจูบออกมา
ก็อกกกกๆๆๆ!!!
“อ๊ะ!”เสียงเคาะประตูทำให้เวเรสหลุดจากภวังค์ เวเรสลุกขึ้นออกจากตัวของคิวเลนและเดินไปเปิดประตูให้แทน คิวเลนก็อ่านเอกสารต่อไป
“ขออนุญาตนะคะ ท่านเวเรสอีกสักครู่ท่านต้องเดินไปยังเมืองของท่านมอทอชนะคะ”
“รถจะออกเมื่อไหร่”
“อีก 1 ชั่วโมงค่ะ”
“งั้น…”เวเรสหันมามองคิวเลน คิวเลนก็ยักคิ้วพร้อมส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้ เวเรสก็หันกลับไปยังคนใช้
“งั้นเดี๋ยวข้าลงไป ข้ายังทำงานมิเสร็จ”
“ค่ะ”แล้วประตูก็ปิดลง ในห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง เวเรสก็ไปยืนข้างๆคิวเลนและมองมาทางคิวเลนเป็นระยะ
แป้ก… คิวเลนวางปากกาลงก่อนจะหันมาทางเวเรส
“จ้องแบบนั้นหมายความว่าไง รู้มั้ยว่ามันไม่มีสมาธิ”คิวเลนลุกขึ้นเดินมาใกล้เวเรสพร้อมใข้แขนขวางทางไว้
“เอ่อ…..แค่…”
“เพราะริมฝีปากของเจ้าเนี่ย มันขัดสมาธิข้าเสียจริง”
“เอ๋ ท่านคิวเลน 0////0”เวเรสแก้มแดงขึ้นทวีไปอีก คิวเลนก็กระตุกยิ้มและทำการประกบริมฝีปากนั้นแนบขิด เวเรสรู้อยู่แล้วว่าจะโดนอะไร มือเขาค่อยๆสวมกอดแต่รอบนี้มันผิดปกติตรงที่คิวเลนนั้น มือหนาลูบไล้ไปทั่ว
“อื้ออๆๆ…”เวเรสเริ่มหายใจไม่ทัน
“ท่านคิวเลนคะ?”เมื่อคิวเบนถอนหายออก คิวเลนปัดผมเธอไปไว้ด้านหลังก่อนจะลงดูดเม้มที่ซอกคอขาวเนียนนั้นและผละตัวออก
“พอละ เดี๋ยวไว้มาทำใหม่ งานข้าเยอะ”คิวเลนก็กลับไปนั่งทำงานต่อ เวเรสนั้นตัวแข็งทื่อ นี่เขาตายด้านรึไงจูบเสร็จกลับไปนั่งฟน้าตาเฉย
“ง-ง-งั้นข้า…ไปรอด้่นล่างนะคะ!!!”คิวเลนก็ออกห้องไป

ไม่นานนักคิวเลนก็ลงมาและรถก็เดินขบวนทางต่อไป แต่ว่าระหว่างผ่านทางได้ไปผ่านหมูบ้านนึง ซึ่งดูเหมือนจะมีคนขอความช่วนเหลือ เวเรสจึงขอให้คนขับฟยุดรถก่อน
“รีบไปช่วยเถอะค่ะ”คิวเลนก็พยักหน้า ก่อนจะลงรถตามไป คิวเลนพุ่งไปด้วยความเร็วก่อนหยุดชะงักกะทันหัน
“ท่านคิวเลน?”เวเรสที่เห็นใบหน้าของคิวเลนนั้นตกใจและดูสั่นๆ เวเรสพอหันไป
“ดูสิ ข้าเจอใคร”เสียงหญิงสาวเสียงออกห้าวๆหันมาในขุดรัดรูปดูวาบหวิว 
“เอมิลี่”
“หืม นั้นยัยลูกศิษย์เจ้านิ….”เอมิลี่เดินเข้่มาใกล้แต่ทิ้งระยะห่างไว้
“ทำไมเจ้าถึงเป็นแบบนี้ เจ้าคนทรยศ!”เอมิลี่ที่ได้ยินหันมาทางเวเรสก่อนจะหันกลับไปทางคิวเลน
“เจ้าจะเดินทางสายเดียวกับข้ารึเปล่า ข้าให้เจ้าได้ทุกอย่างเลยนะ ทั้งจูบหรือเรื่องอื่นๆ”
“ท่านคิวเลน!?”คิวเลนที่มองไปยังเอมิลี่ หญิงสาวผู้เคยเป็นคนรักมาก่อน คิวเบนค่อยๆก้าวเท้าไปหาเธอแต่ก็ถูกอีกมือหนึ่งรั้งเขาไว้
“ท่านคิวเลน อย่านะคะ”

จะเลือกใคร ระหส่างแฟนเก่าที่ยังรัก vs แฟนใหม่ที่ใส่ใจ

___________________________________

เนื้อเรื่องเสริมแถมมมาใ้ กดหัวใจกันด้วยลงบ่อยเพราะตุนเยอะ

วันนี้ไรท์เาียใจมากกกกก โดนตัดผมค่ะ! 

คือแบบไรท์ไว้มาสี่ปี หายไผในวะนเดียวตัดดันไม่เท่ากัน

พอร้องไห้โดนด่าพ่อแม่ เอ้ออออ เสียความรุ้สึกมากกกก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น