นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,461 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    99

    Overall
    1,461

ตอนที่ 11 : Episode : 11 2 vs 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61

เตร้งงงงงงง!!! เพล้งงงง!!! เสียงดาบฟาดฟันกันอย่างสนุก ใช่แล้ว มูราดชวนตีไอรินั้นเองทั้งคู่ก็สู้อย่างสูสีดุเดือดไม่มีใครยอมใคร
“ตอนนั้นจ้าแค่เผลอตอนนี้น่ะ!! ข้าชนะ!”ไอริสามารถทำให้ดาบที่อยู่มือมูราดหลุดออกตกกับพื้น แต่ไม่ได้เป็นผลต่อมูราด เขาใช้ร่างทรายหลอกไว้ ส่วนเจ้าตัวก็ไปอยู่ด้านหลังและรวบแขนไว้ข้างหลัง
“ตาบ้าเอ้ย!”ไอริถึงกับดาบหลุด
“ไม่เท่าไหร่เลยนะเจ้าน้ะ”ผลักออก

“ดู่วเอ้ย…”ไอริก็นั่งลงกับพื้นก่อยที่มูราดจะยื่นั้าให้ ไอริก็รับมายกดื่อม
“เจ้าเคยมีสามีเปล่า?”

พรวววดดดด!!!! นํ้าพุ่งใส่มูราด

“แค่กๆ! เรื่องแบบนั้นจะไปมีได้ไง!”
“เห็นสวยๆอย่างเจ้านี่หน่า”
‘เฮ้ย ชมเฉยเขินนะ’ไอริก็หน้าแดงขึ้นมา
“แล้วเจ้าหล่ะ”
“….อืมม….ข้าก็มิเคยมีแบบทางการหรอกนะ เพราะว่าเป็นเจ้าชาย ท่านพ่อมักจะพาข้าไปหาเจ้าหญิงคนอื่นๆ แต่ข้ามิถูกใจใครสักคนหรอก ถ้าจะสเป็คจริงๆที่เห็นตอนนี้น่าจะ….ลิเลียน่า?”พูดจบไอริก็เลือดขึ้นหน้าขึ้นหน้า
“ล้อเล่นๆ สเป็คข้ามิมีหรอก…แต่นมมาก่อนนะ”
“เป็นเจ้าชายสะเปล่า ทำตัวทุเรศซะจริง”ไอริก็ได้ยินบางอย่าง แล้วก็มีธนูพุ่งเข้ามา ไอริใช้ดาบฟันธนูขาดครึ่ง
“ไวแท้!”มูราดรีบถือดาบมาตั้งตัวไว้

“กว่าจะตามหาพวกเจ้าเจอนะ”แล้วเสียงนั้นก็ปรากฎขึ้นพร้อมกับร่างกายผิวซีดตาแดงกํ่าไม่มีขาสะด้วย
‘เหมือนผีเลย’ในใตมูราด
“ข้าชื่อมาจา….คงมิต้องบอกหรอกมั้งว่าอยู่ฝ่ายใด”มาจาก็แสยะบิ้มออกมา มูราดก็ดันขนลุกซะงั้น
“ข้ามิกบัวเจ้าหรอก!!”ไอริตะโกนกลับไป มาจาก็ยิ่งหัวเราะ
“ข้ามิได้มาคนเดียวสะหน่อย”และคนที่อยู่ในพุ่มไม้ก็โผล่ออกมาอีกสามคน
“หมาหมู่หรอ…เหอะ!”มูราดก็มองแต่ละคนที่ออกมาดูเหมือนจะเป็นผู้เชี่ยวชาญแต่ละด้านเลย
“เปิดก่อนได้เปรียบ!!”สาวปมเจียวที่ปล่อยพลังเวทย์ออกไป ไอริและมูราดกระโดดหลบไปคนละทาง
“เจ้าจัดการยัยหัวผักชี กับ ยัยผีนั้น เดี๋ยวข้าจะจัดการโลกิกับไอ่ตัวตลกนี่เอง”
“ยัยผีงั้นหรอ! ข้าออกจะนางฟ้า!”

“ได้เลยหวงัว่าจะจัดการไอ่สองตัวนั้นได้นะ!”ไอริก็วิ่งไปอีกทางโดยสั่งสายตามาทางมาจาและนาตาเลีย(ตอนนี้ไอริใส่ผ้าปิดปากเช่นดดียวกับมูราด ถ้ามีใครมาเห็นจะใส่ผ้าปิดปากทันที)ด้วยสายตากวนส้นอละยักคิ้วให้ ทำให้นาตาเลียกับมาจาต้องแยกไป ทิ้งให้มูราดิอยู่กับอเลสเตอร์แบะมาแกงก้า
“ดูก็รุ้ว่าใครจะชนะนะ หึหึหึ”มาแกงก้าหัวเราะเย่ะแต่มูราดกลับแสยะยิ้มจึ้นมา
“อย่าพูดแบบนั้นสิ คนที่จะชนะคือข้าต่างหาก”
“แกเอาอะไรมารับประกันคสามชนะของแก!”
“หน้าตาไงหล่ะ”


“ห๊ะ…”สตั้น


“ช่องโหว่!”มูราดใช้ดาบพุ่งไปฟันอเลสเตอร์ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บที่แขน แต่มาแกงก้าใช้พลังเวทย์ฟื้นฟูให้อลเสเตอร?
“ห๊ะ!?”มูราดชะงักเล็กน้อย
“ข้าเป็นถึงนักปรุงยานะ…เจ้าทำไนข้าไม่ได้หรอก”อเลสเตอร์ก็ใช้สกิล Magic Prison จังมูราดไว้ตามด้วย  Gas Attack ซึ่งพอสิ้นสุดหมกควันก็เต็มไปหมดและเมื่อหใอกจางหายไปมูราดกลับไม่เป็ยอะไร มีเพียงแค่รอยเปื้อนที่รองเท้า
“หึ อ่อนหัด ข้าน่ะเจ้าชายแห่งทะเลทราย ผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ให้กับใคร….โดยเฉพาะศัตรูอย่างเผ่าเจ้า”มูราดกำดาบแน่น ทันใดนั้นแค่แวบเดียวมูราดก็โผล่มาด้านหลัง
“มิต้องกลัวไป…แค่แป๊ปเดียว”
“ตั้งแต่เมื่อไหร่!!??”
“Time to kill”
“ข้ามิไปเสียเปล่าหรอก!!!”มาแกงก้าใช้ยาพิษอาบไว้ที่คฑาของตัวเองก่อนจะลงฟาดที่ไหล่จองมูราดก่อนที่มูราดจะสังหาร เมื่ออเลสดตอร์และมาแกงก้าล้มลงไป มูราดก็กุมที่ไหบ่ตัวเอง
“อุก…เจ็บเหมือนกันนะเนี่ย”

“ยัยบ้า! ยัยอัปปรีย์! วิ่งไวชะมัด!”ตาตาเลียที่วิ่งตามเริ่มเหนื่อยเต็มทน มาจาสบายๆเพราะเธอลอย
“หึ กระจอกนักนะ แน่จริงมาประจันหน้ากันสิ”มาจาพูดจาดูถูกเล็กน้อยไอริก็หยุดฝีเท้าแบะหันกลับพุ่งอย่างรวดเร็ว
“ถ้าข้าสู้ก็มิสนุกน่ะสิ”ไอริฟันดาบลงที่ขาของนาตาเลียเข้าทำให้เขาล้มลง
“นาตาเลีย!! ยัยบ้า!”มาจาก็รีบปล่อยคลื่นพลังเวทย์ทำใฟ้ไอริหนืดก่อนที่นาตาเลียจะปล่อยเลเวอร์ใส่ ซึ่งไอริก็โดนเฉียดที่ไหล่ขวา มันเหมือนนํ้ากรด ทำให้แผลถลอกเปราะเปรอะมาก ไอริเจ็บแต่กลั้นไว้ก่อนที่จะพุ่งไปใกล้ที่สุด
“Ryu no Ikari!”
“หึ้ย!!!”มาบาใช้กรงเล็บฟันรัวๆที่แขน ทำให้ไอริได้รับบาดแผลรอยข่วนเต็มๆ แต่ก็เพียงแค่แรงเฮือกสุดท้าย แต่มาจามีพลังเหลือพอเขาใช้ Ghostwalk หนีไปได้

“แฮ่กๆๆ…”ไอริหอบด้วยอาการเจ็บปวดก่อนจะทรุดตัวไปข้างหลัง แต่รางสูงของชายหนุ่มรีบมารับเธอทำให้เธอไม้ล้มลงไป
“มูราด…แฮ่กๆ”มูราดรีบช้อนตัวไอริกลับไปที่แคมป์
“เจ้าปีศาจมาจา..มันหนีไปได้”
“.ชั่งมันเถอะ เจ้าปลอดภัยก็ดรแล้ว”มูราดวางไอริลงก่อนที่เขาจะพันแผลให้เธอรอบแขน เขาสังดกตเห็นแผลที่ดูสยดสยองที่แขนของเธอ
“ทำไมมันเป็นแบบนี้!?”
“มันเหมือนนํ้ากรดเลยน่ะ..แผลข้าเลยเป็นแบบนี้”
“โธ่เอ้ย!!”มูราดหัวเสียขึ้นมาสะงั้น
“ขอโทษที่ปกป้องเจ้ามิได้ ดีแค่ไหนที่เจ้าปลอดภัย”มูราดกอดไอริแน่น ไอริก็เห็นแผลที่ไหล่ของมูราด
“เจ้ารีบไปล้างนํ้าเร็ว!!”มูราดก็ตกใจเล็กน้อยเขาก็รีบไปล้างแผลก่อนที่สารสีม่วงจะลอยไปกับแม่นํ้า ปลาก็ลอยขึ้นมาบ่งบอกว่ามันตาย
“โชคดีที่ล้างทันก่อน”มูราดมองแผลที่ไม่มีสีม่วงติดแล้ว มูราดหันกลับไปก็เห็นไอริท่าทางหอบหนักขึ้น มูราดรีบไปหยิบผ้าพันแผลมาพันที่ข้อมือไอริ ไอริเงยหน้ามามองก่อนจะยิ้มบางๆมุูราดที่มองรอยยิ้มนั้นเขาก็ตะลึง รอยยิ้มที่แสนงดงามของไอริได้เผยให้เจาเห็น ทำเอ่มูราดยิ้มออกมาตาม
“หลับกันเถอะ”ไอริก็พยักหน้าก่อนที่เจ้าคัววจัค่อยๆวางตัวลงกับพื้นและหลับไป
เช้าวันต่อมา ไอริที่ตื่นขึ้นมาก่อนแต่เขาดันลุกไม่ได้สะนี่

“อืมม....หนักอ่ะมูราด ลุกไป”ไอริที่ได้สติแล้วเขามองดูร่างสูงที่นอนทัยเขาอยู่แถมยังหลับอีกด้วย ไม่เมื่อนรึไงนอนท่ารี้กัน
“มูราด..”
“ไม่เอา นอนต่ออีกหน่อยเถอะ”มูราดก็ยังนอนแบบนั้นแต่รู้สึกจะเพิ่มเป็รกอดแทน
“???”
“ข้าขอโทษที่ปล่อยให้เจ้าจัดการกับยัยพวกนั้น ทำให้เจ้าได้รับบาดเจ็บ โชคดีที่ข้าสามารถช่วยเจ้าได้นะ”มูราดก้มหน้าไม่ยอมเงยขึ้นมา
“อ่าวหน่า ลุกๆ”มูราดก็ยอมลุกอย่างที่ว่าก่อนที่เจ้าตัวจะยิดขั้กัยจเล็กน้อย
‘อึก..เจ็บชะมัด ยัยมาจาอย่าให้เจอนะ”ไอริกุมแผลที่ตอนนี้ถูดผ้าพันแผลพันรอบแขรไปหมดแล้ว แต่สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือแขนที่มีแผลร่ารังเกียจแบบนี้
“ไปแปรงฟัน”มูราดบีบใส่ยาสีฟันให้ไอริ
“โอ้ย!!”ไอริกุมแผลที่ไหล่ตอนนี้เลือดมันค่อยๆไหลออกมา ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าเธอตกใจ
“ไอริ!!”
“เจ็บ.....”ไอริล้มไปในอ้อมแขนมูราดมูราดกอดเขาแน่น ตัวเขาเริ่มเปื้อนเลือดของไอริ
“ไอริ....ทำใจดีๆไว้นะ”ไอริก็ค่อยๆหลับตาลงไป ด้วยความที่ทนไม่ไหวจึงสลบไป
‘.....ข้าต้องทำไรสักอย่าง
’ว่าแล้วมูราดก็อุ้มไอริขึ้น ไอริมองมูราดด้วยภาพเบลอๆ มูราดวิ่งด้วยความเร็วมากเขาวิ่งกลับไปทางเดิมเท่าที่จำได้เพื่อมุ่งไปหาคนที่น่าจะช่วยได้ ซึ่งเมื่อมาถึงเหล่าบรรดาครึ่งคนครึ่งกวางทั้งหลายแหล่ก็โผล่ ซึ่งเหล่าบรรดานั้นรู้ดีเขารีบพาไอริไปที่ๆหนึ่ง มูราดเองก็วิ่งตามไป
“เจ้าเข้าไม่ได้!”เพย์น่าสั่งห้ามไว้ก่อนจะชี้ให้มูราดไปอีกทาง
“มิต้องห่วง ข้าจะช่วยสุดความสามารถ”แล้วก็ไป มูราดก็ไปอีกทาง
“มาพ่อหนุ่มสุดหล่อมายี่”กวางตัวผู้กวักมือมูราดก็ไปก่อนที่จะรักษาแผลให้ มูราดก็ไปยืนรอหน้าประตู
‘อย่าเป็นอะไรเลยนะ…’แล้วนํ้าตาที่เก็บกลั้นมานาน ไม่เคยร้องไก้เลยนั้นก็ต้องหลั่งออกมาเพียงแค่ผู้หญิงคนนึง…คู่หูที่เขารัก….
“แอ้! ขี้แง”เสียงของผู้หญิงคนนึงดังขึ้นมามูราดเงยขึ้นไป

“ไอริ?”
“โอ้โห….ข้าแค่รักษาแป๊ปเดียวร้องไห้ไรขนาดนั้น”ไอริทำหน้่ล้อเลียน มูราดแก้มแดงขึ้นมาเขารีบเช็ดนํ้าตาและลุกพรวด
“แข็งแรงแล้วนิ ไปเถอะยัยบ้า!”
“แหม….”ไอริก็เดินตามโดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้สีหน้ามูราดดีใจขนาดไหน
‘หรือข้าจะแพ้ก่อนงัเนหรอ…บ้าหน่า…’
“เอ่อมูราด”ไอริที่เดินตามหลังก็เรียกขึ้น
“ว่าไง”
“ข้าว่ากลับไปทางที่เราตกมากันดีมั้ย..แล้วบปีนเอาจ้ามีวิชาตัวเบาอยู่”
“……ก็อาจจะดีก็ได้นะ ตอนนี้ต้องหนีก่อนเหมือนพวกฝั่งนั้นจะรู้แล้วสิ”ทั้งคู่ที่เดินกลับก็ไม่เห็นร่างของอเลสเตอร์ มาแกงก้า และนาตาเบีย
“หายไปไกน!?”ไอริตกใจมากเขารีบตรวจสอบรอยเท้า
“มีรอยเท้าแต่ทำไมสิ้นสุดแค่นี้หล่ะ”มองรอยเท้าที่มีแค่ที่เดียว
“มันคงข้ามมิติมาแน่ๆ”
“….ชิ!”ไอริสบถอิกมาขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาสู้ไม่ไหวแน่ๆถึงแผลจะสมานแล้วก็ยังปวด
“ไปต่อเถอะ”จู่ๆมูราดก็คว้ามือไอริมากุม
“เห?”

“จะได้ปลอดภัย”มูราดหันมายิ้มให้เล็กน้อยไอริแก้มแดงขึ้นมาก่ินจะก้มหน้าและยอมจับไปแบบนั้น ซึ่งทั้งคู่ก็เดินมาถึงหน้าผาที่พลัดลงมา ดูเหมือนข้างบนจะมีควันอะไรบางอย่างด้วย มุราดจึงหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาส่อง
“นาครอทกับ..ยัยดาบเถื่อนนิ”มูราดที่ส่องขึ้ยไปก็เหฯนาครอทกับบัตเตอร์ฟลายกำลังต่อสู้กเบสมุนเหล่านั้น
“บ้าจริง เยอะชะมัดเลย!!”บัตที่ใช้ดาบฟันศัตรูไม่ยั้ง จนกระทั่งมันหมดนาครอทแตะที่อัญมนีสีแทับทิม
“……เจ้าพวกบ้านั้น…กำลังจะมา ไอริ..มูราด…”นาครอทเริ่มเป็นห่วงสองคนนั้นมาก
“เดี๋ยวเขาก็กลับมา ภาวนาละนะ”ไอริก็เอามือประสานเพื่อขอพรแต่พระเจ้า ไอริที่มองอยู่ไกลๆ
‘ขอโทษนะบัต ข้านับถือพุทธ’(ลล.แต่งให้ทันอันนั้นเสยๆ)
“ยังไงก็รอดอยุ่อล้วใช่มั้ย!”มูราดหันมาเพื่อเรียกสติ ไอริก็พยักหน้า
“กรี๊ดดดดด!!!”เสียงกรีดร้องดังขึ้นมาสันชาตญาณของทั้งสองคือต้องไปฃ่วนเขาวิ่งตามเสียงนั้นไปก็เห็นไปลุกเต็มไปหมด พร้อมกับกลุ่มเอลฟ์ที่นอนจมกองเลือดกัน แต่มีอยู่ที่ยังวิ่งอยู่เขาตรงมายังไอริ
“ท่าน!!! ช่วยพวกเราด้วย!”ฟอกนัเนพุ่งมาแต่ไอริเอาดาบนั้นปัดหอกทิ้ง
“มุราด พาเจ้าเอลฟ์ไปหลบห่อน”
“แต่เจ้า!!??”
“เชื่อใจข้ารึเปล่า”
“……..ชนะให้ได้นะ”มูราดรีบอุ้มสาวเอลฟ์นั้นไปก่อน(คริกซี่นั้นเอง)




_____________________

อีกไม่กี้ตอนจะจบ Season 1 

ตื่นเต้นจังที่แต่งจะจบแล้วเนี่ย 555 มันสั้นไม่ใช่ไรหรอกตอนน่ะ เะราะจะมีซีซั่นต่อ

ที่ซีซั่น1มันสัเนเพราะว่า ในป่าอ่ะ อยู่นานเดี๋ยวเป็นทาซาน ให้นางออกป่าบ้าง

รักทุกคนนะกดหัวใจติดตามคอมเมนต์ด้วย

จุ้บบุๆๆๆ!!><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น