นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,468 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    106

    Overall
    1,468

ตอนที่ 10 : Episode : 10 แผนของลอเรียล(>\\<)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61

‘มูราด…..’

‘ได้ยินมั้ย…’
“อึก!”มูราดค่อยๆลืมตาขึ้น เขาลุกพรวดมองดูรอบๆ
“ที่นี่”
“ตกมาที่ฟางพอดีน่ะ”มูราดเผลอกอดไอริไม่รู้ตัว
“ข้าไม่น่าเล่นเลย…จะได้ออกไปจากที่นี่เร็วๆ”ไอริก็กอดตอบเช่นกัน
“ไม่เป็นไรหรอกตอนที่ข้ามองลงมาข้าเห็นเหมือนแสงบางอย่าง ลองไปดูมั้ย”
“เอาสิ”ทั้งคู่ก็ผละออกจากกันก่อนที่จะเดินทางต่อ
แต่มูราดกลับคิดไปเรื่อย หัวใจมันเต้นแปลกๆตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว เขาทำไรลงไปน่ะ…
“เฮ้…นี่เจ้าเป็นไรตั้งแต่เมืือกี้แล้ว”ไอริที่เห็นคนข้างๆของเธอที่เดี๋ยวหยุดเดี๋ยวเดินแก้มแดงเองบ้างหล่ะ
“ค-คือ”ม๔ราดหันมามองไอริทำให้สบตาเข้า
“เป็นอะไร จ้องทำไม”ไอริทำส่งสายตาดุใส่

“เป็นอะไรหรอมูราด จ้องแบบนี้ข้าเขินนะ”

“อึก….ข้าก็..เขินเหมือนกัน”เกาแก้มแก้เขิน
“อะไรของเจ้า?”
“อ็ะ! เปล่าหรอกไปกันเถอะ”ตอนนี้หัวใจของมูราดเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะเต้นถี่ขึ้นแถมยังเหงื่ออกซะจนไอริสังเกตเห็นได้
“ร้อนหรอ? หรือว่าอยากอาบนํ้า”
“อาบนํ้ากับข้าไหม”มูราดก็หลอนจึ้นมาอีกเขาเห็นไอริในสภาพไม่ได้ชีดอะไรมรแค่ผ้าขนหน๊แถมยังปล่อยผมอีกต่างหาก
“ว้าาากกก!!!”รีบเอมือลบความคิดนั้น
“ข้าว่าเจ้าประสาทแล้ว พักก่อนเถอะ นั้นนํ้าตกพอดี”มูราดรีบวิ่งตามไป จนกระทั่งถึงก็วางสัมภาระจองตนแล้วนั่งลงที่โขดหิน ไอริก็หยิบเอาขนมปังที่ได้มากจากแม่ของเฟนนิคนั้นและเอาอีกชิ้นให้กับมูราด
“…..ขอบใจ”มูราดรับมาแต่พอมือเขาสัมผัสกับมือไอริเข้านิดนึง เขาจึงเผลอสะบัดขนมปังนั้นล่วง
“ขนมปัง!!!! นี่เจ้ามิกินก็บอกสิเสียดายของชะมัด”
“เอ่อ….ขอโทษ”มูราดก็นั่งใองไอริกินอย่างเอร็ดอร่อย เมื่อไอริรู้แล้วว่าเขาจ้องอยู่จึงหยุดกินและยื่นขนมปังที่เหลือครึ่งหนึ่งให้กับมูราด ซึ่งมูราดก็รับมากินเงียบๆ
“ข้าเห็นเจ้าแปลกไปนะมูราด…เป็นอะไรรึเปล่า”
“…ก็นิดหน่อยไม่มีไรหรอก เหวอ!”
“ตัวร้อนนิ ไม่สบายทำไมไม่บอก”
“ห๊ะ! ถอยไปนะยัยบ้า!!”จู่ๆไอริก็เอามือมาแนบที่หน้าผากของเขาไม่ทันที่มูราดจะตั้งตัว
“ยัยบ้า!”จริงๆไม่ใช่ตัวร้อนหรอก แต่เป็นเพราะความเขินต่างหาก
“โห….เป็นฮีโร่ที่ไม่รู้จักรักบ้านเมืองเอาเสียเลยนะ”เสียงปริศนาดังขึ้น เสียงสะท้อนดังกึ่งก้องไปทั่วป่า ฝุงนกที่เริ่มบินมาเหนือศีรษะของเขาบินวนไปที่เดิม
“ไอริ!! ระวัง!!”และทันใดนั้นก็ปรากฎกลุ่มหมอกควันที่เกาะเข้ามาเป็นกลุ่ม พุ่งมาด้วยความเร็วตรงมายังไอริ ไอรินั้นไม่ทันได้ตั้งตัวหันไปก็ปรระชิดมากแล้วและแน่นอนไอริโดนเข้าเต็มๆ
“ไอริ!!”มูราดรีบวิ่งไปรับก่อนที่เธอจะกระแทกกับพื้นก่อน
“ใครกัน! โผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!”
“หึหึหึ จะให้เจ้าไปเพื่ออะไร จะฆ่าข้างั้นหนอ…หึหึหึ ข้าไปก็มิช่วยไรหนอกนะ แต่ก็…”แล้วร่างนั้นก็ปรากฎขึ้นมา เป็นหญิงสาวผมสีขาวปลายผมอมสรดำผิวซีดซะสีเหมือนนํ้าแข็งสวมผ้าปิดปากเหล็กชุดกระโปรงสีดำ และมีปีกแถมที่นิ้วมือของเธอยังมีกรงเล็บสีดำอีก
“เจ้างั้นหรือ ยัยปีศาจ ยัยอัปลักษณ์ ยัยไร้คู่! “
จึก…..เจ็บปวดที่ใจมากกว่าภายนอก
“หึหึ มันมิสะท้าน!!! สีกนิด…แต่ชั่งเถอะ เขาก็แค่สลบไปงั้นแหละคิคิ”
“หนอย! ไปให้พ้นเลยยัยตัวประกอบ!”
“ตัวประกอบอะไรเล่า!!! ไปเล่ารำคาญ”หายไปสะดื้อๆ มูราดที่มองไอริในอ้อมแขนเธอหลับไปแล้ว
“หวังว่าเจ้าจะแค่สลบนะ”มูราดรีบอุ้มเธอไปอิงกับต้นไม้เขานั้นหยิบยาดมที่พกมาด้วย(ถึงจะไม่ค่อยใช้เพราะไม่ชอบกลิ่น ถูกเตี่ยวเสี้ยนยัดเยียด)
“อืม….”ไอริค่อยๆลืมตาขึ้นมาเขาหอบขึ้นมาสะงั้นแก้มแดง
“หืม? เจ้าเป็นอะไร”
“ท-ทำไมข้าถึง…รู้สึกแบบนี้นะ…มูราด”จุ่ๆไอริก็ดันร่างมูราดให้นั่งเขาเป็นฝ่ายคลานเข้าไปคร่อมเขา
“เฮ้ย! ไอริตั้งสติสิ!!”
“…..หื้ม..??!!”
“คิคิ ลั้ลลากันให้สนุกนะ”สาวผู้นั้นกลับกลายเป็นเทพสูงศัดิ์ ลอเรียล….(ผู้มอบความสุขให้คนอ่าน)

“หยุดนะไอริ ยัยบ้า!!”มูราดเอามือยันหน้าไอริไว้ หลบหน้าเต็มที่แถมแก้มแดงอีก
“มูราดขี้โกงงงง…งื้ออออ”ไอริทำเสียงอ้อนขึ้นมาค่อยบีบข้อมือมูราด
กร็ออบบ!!! แรงบีบนี้เสียงดังสนั่นมูราดเมื่อรู้สึกตัวแล้ว
“อ้าาาาาาาากกกกก!!!!!!!!!!!!!!”

“ข้าขอโทษ”ไอรินั่งสำนึกผิดมูราดกรัดูข้อมือแตกเขานั้นนั่งซึมเจ็บปวดสิบหายๆ
“รู้ไว้ก็ดียัยล้า! สติกลับคืนมาสักทีนะ ทำเอาจ้าหัวใจวาย”ประโยคสุดท้ายกลับพูดเบาสะงั้น
“….อืมม…งั้นทำไงดีหล่ะ”ลุกขึ้นมาเดินมาใกล้มูราดเขาชิ้วเรียวของตนเองไปแตะที่ริมฝีปากมูราด
“เฮ้ยๆ…อะไนจองเจ้าน่ะ”
“คิหิ ก็แบบนี้เรียกว่าอะไรหล่ะ”
‘อ่าว สิบหายแล้วไง ยังฟม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก’
“โอ้ยๆ!! ข้าเจฌบ”เปลี่ยนเรื่องทำให้สัญชาตญาณของไอริถอยออกมา
“ข-ข้าขอโทษ”
“ยัยบ้านี่! ไปให้พ้นเลยไป!”ก็พูดไปงั้นแหละเพราะดจ็บไอริก็ดูหงอยๆไป สักพักไอริก็ไปนั่งอีกฝั่งก่อนตะอืงต้นไม้หลับไป มุราดเมื่อเห็นว่านางสงบลงแล้วก็ข่มตานอนพักไป ผ่านไปได้ไม่นานมูราดก็คื่นขึ้นมา มือจองเขากลับเป็นปกติสะงี้น
:อ-อะไรฟร่ะ แต่ก็ดีแล้ว’มูราดหันไปห่ไอริก็ขนลุกขึ้นมาสะอย่างงั้น
“เอาหว่ะ!”มูราดก็เดินไปสะกิดเขาให้ตื่น เมื่อเทอตื่นขึ้นมา
“…..เสร็จ!!”ไอริพุ่งคร่อมมูราดโดยเรฌวจนไม่ทันตั้งตัวทำให้มูราดล้มกองกับพื้นโดยมีไอริอยู่ด้านบน
‘ถ้าอยากให้นางฟาย…ก็จูบนางสิ’เสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ข-ข้าทำไม่ได้หรอก!!!”มูราดตะโกนเขากลับมามองใบหน้าของไอริที่ดูเย้ายวนสายตาเจ้าเล่ห์คมเสน่ห์ที่จับจ้องมูราด แถมยังขบริมฝีแากล่างให้ดูยั่วเข้าไปอีก มูราดถึงหับหลบหน้า
“ย-ยัยบ้า! ออกไปนะ”
“……”ไม่ตอบ แต่นางใฃ้นิ้วชี้เรียวยาวนั้นค่อยๆคลอเคลียที่คอของมูราดจนเริ่มขนลุกขึ้นมา
“ยัยบ้าเลิกเป็นงี้สักที!!”มูราดหยิบกบที่อยู่ข้างๆมาจูบกับไอริ ไอริสะดุ้งขึ้นมาสายตาเปลี่ยนไปเมื่อดข้าเห็นรีบอ้วกออกมา
“ไอ้บ้ามูราด! ทำไรของเจ้า อี๋!!”ถูปากอย่างไว
“กลับมาสักที!!”
“ห๊ะ? ข้าเป็นอะไร”
“ขั่งมันเถอะ”มูราดก็ถอดชีดท่อนบนเตรียมอาบนํ้าไอริก็นั่งเฝ้ารออยุด้ารบน
“เต้าก็มาอาบสิ”มูราดก็ชวน ไอริมองสักพักเจาก็ส่ายหน้าและขอไปนอนก่อน
“เดี๋ยวข้าพบุงไปนะ”มูราดลุกขึ้นจากนํ้าเขารีบไปพยุงแต่แล้วไอริก็แสยะบิ้มและกระซิบมาเบาๆ
“เป็นไงหล่ะ…รอบนี้น่ะมิรอดหรอนะ”

“ไอริ!!??? อู้บ!!”ไม่ทันได้ตั้งตัวไอริทาบนิมฝรปากขึ้นมาทันที มูราดพยายามเม้มปากตัวเองแต่สุดท้ายก็ถูกไอริกัดริมฝีปากเจ้าทำให้เขาเผลอคลายสะงั้น ทำให้ไอรินั้นใช้ลิ้นอ่อนรุกลํ้าเข้ามา มูราดเบิกตากว้างเขาพยายามดันออกแต่จู่ๆ..สมองมันสั่งการให้เขาต้องจอบโต้กลับ มูราดรู้สึกดีมาก เหมือนเขากำลังจะลอยนังไงยังงั้น ไอรินั้นใช้มือบีบที่ไหล่มูราด
‘นี่หรอที่เรียกว่าจูบ มันรู้สึแบบนี้เองสินะ’
“อืมม…~”มูราดเริ่มโต้กลับเค้าใช้ลิ้นหนาสอนเข้าโพลงปากเล็กลิ้นนั้นนควานหาความหวานใยปากสะทั่ว มันเริ่มรุนแรงและดื่มดูดขึ้นทุกที มูราดใช้มือรวบเอวคอดนั้นมาใกล้ส่วนอีกข้างก็ประคองศีรษะเพื่อให้ง่ายต่อการจูบ ร่างบางในอ้อมแขนเริ่มอ่อนระทวย แก้มทั้งคู่แดงไม่ต่างกัน และเมื่อผละริมฝีปากออก ไอริก็ทิ้งท้ายไว้
“ไม่เลวนี่…”แล้วไอริก็สลบไป มูราดรีบอุ้มไอริไปวางอีกที่ให้หนุนกระเป๋าก่อน ก่อนที่ตัวเองจะไปอาบนํ้า
‘เริ่ดมากค่ะ!! ภ่พสวยมาก’เสียงหญิงสาวดังก้องมาในหัวของมูราด พร้อมเสียงหัวเราะแบบชั่วร้าย
“พอใจรึยัง!”มูราดแก้มแดงมาก แต่เขาก็พยายามไม่คิดออะไร แต่ก็เอะไม่ได้ เขาแตะที่ริมฝีปากตัวเอง
‘บ้าเอ้ย…ทำลงไปแล้วสิ’

“อืมมม….”ไอริที่เริ่มรู้สึกตัวเขาลุกขึ้นมานั่งมองรอบๆก็เห็นมูราดที่กำลังซักเสื้อผ้าอยู่ ไอริจึงเดินไปข้างๆ
“ทำไรน่ะ!”
“อ๊ะ!! เอ่อ…หวัดดีตื่นแล้วหรอ”มูราดแก้มแดงขึ้นมาสะงั้น รีบหลบหน้า ไอริก็เอียงคอสงสัยเล็กน้อย
“เกิดไรขึ้น!? หลังจากที่ข้าจูบกับกบจ้าก็สติหายไปเลย=”
“เจ้าสลบน่ะไม่มีไรหรอก จ-เจ้ารีบไปิาบนํ้าสะ”มูราดรีบแขวนผ้าและเดินหนีไปนั่งคนเดียว ไอริก็ยิ่งสงสัยแต่เขาก็ต้องอาบนํ้าก่อนเมื่ออาบเสร็จ ไอริก็ตรงมายังมูราดที่นั่งสั่นบ่นอุบอิบอยู่คนเดียว
“มูร่ด?”
“เหวอ!!!”สะดุ้งถอยหลัง
“เจ้าเป็นอะไรตั้งแต่คะกี้แล้ว!? ไม่พอใจอะไร”
“ป-เปล่า…”หลบหน้าใครจะยอมให้เห็นหล่ะ
“…..ไม่บอกก็ไม่เป็นไร”ไอริก็เดินถอยห่างมา มูราดที่เห็นว่าไอริห่างจากตัวเขาแล้วก็หันกลับไป แค่ไอริกำลังขนกนะเป๋า มูราดจึงรีบวิ่งไปคว้าข้อมือ
“เดี๋ยวสิยัยบ้า! จะไปไหน”
“….”
“ตอบสิ”
“ข้าเป็นถึงคู่หูเจ้า เจ้าเป็นคนขอข้าเจ้าเป็นคนบอกเอง…ทำไมมีเรื่องไรมิบอกกันหล่ะ”
“เจ้าจะรับได้หรอ…”
“บอกมาเถอะ!”ไอริก็หันมาเผชิญหน้าหับเขามูราดก็จับไหล่ทั้งสองของไอริ
“เจ้าถูกยาไรสักอย่างเข้าไป…มำให้เจ้าเกิดอาการ…เอ่อ…เดินอยู่ …และเจ้าก็จูบข้าน่ะ”
“ห๊ะ??!! จูบ”ไอริหน้าแดงขึ้นมาสะอย่่งงั้นน มูราดก็พยักหน้ายืนยันคำตอบควันเริ่มออกทั้งหูทั้งจมูกความเขินสุดยอด
“เอ่อ…แค่ไม่ได้ตั้งใจ เจ้าจูบข้าแค่ทาบน่ะ!”
“….งั้นก็แล้วไป”

‘ใครจะกล้าไปบอกความจริงเล่า’
“ง-งั้นก็…โอเคแล้วใช่มั้ย”
“เอ่อ”ไอริก็วางของลงก่อนจะเริ่มก่อไฟขึ้นซึ่งทั้งสองก็นั่งผิงไฟอยู่ยังงั้น บรรยากาศเงียบอีกแเช่นเคย
‘ข้าต้องทำลายบรรยากศนี้!’ลอเรียลนิสัยดีสำหรับคนอ่าน ก็ทำการสร้างสายลมขึ้นมาทำให้อากาศหนาว
“หนาว”ไอริก็กอดตัวเองมูราดหันมา
“หน่วหรอ ข้ามีวิธีทำให้อุ่นนะ”




_______________________________

ไม่จริง ที่ไรท์ตุนมาไว้ทั้งหมดนั้น...

กำลังจะเอาลงหมเหรอเนี่ย คือถ้าในที่ไรท์ตุนไว้ ไรท์ตุน 66 หน้า

ซึ่งแต่บะตอนจะลง 5-6 หน้า แน่นอนมันเดินทางมา57ละจ้าาาา

เร้วมาก เวลาไรท์ยิ่งไม่มี

แต่จะพยายามม่ลงนะ กดไล์หัวใจคอมเมนต์ด้วยนะจ้ะ
รักทุกคนนน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น