นิยาย Murad x Airi : Ice vs Ice เมื่อเย็นชาทั้งสองต้องมาเป็นคู่หู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,447 Views

  • 22 Comments

  • 34 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    85

    Overall
    1,447

ตอนที่ 1 : Episode : 1 คำท้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    10 พ.ย. 61

“ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการนะ มูราจ!!”เสียงของทุกๆคนในสมาชิกRov

“อืม”มูราจตอบเพียงสั้นๆ ซึ่งเพื่อนคนแรกหรือคนที่รู้จักคนแรกเขาก็คือ

“ไง มูราจ ดูแข็งแรงมากเลยสิท่า”บุรุษสวมหน้ากากเหล็กมากอดคอมูราจ
“แน่นอน”
“เหอะ! มีไรก็เรียกข้าได้นะข้าชื่อ นาครอท Nice to meet u”มูราจก็พยักหน้า

“เห! ไอริจังงงง มิมาร่วมงานอีกแล้วหรอ”บัตเตอร์ฟลายสาวผมสีบลอนด์ที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่นอกวัง มูราจเองก็กำลังจะเดินออกมาชมวิวด้านนอกก็เจอพอดี
“งั้นก็โอเค…จ่ะ”แล้วเธอก็วางสายไป

“คุยกับผู้ใดรึ”เสียงของมูราจที่จู่ๆก็ไปกระซิบใกล้หูทำใผ้บัตที่ไม่ทันตั้งตัวตกใจเกือบต่อย
“เอ้า! มูราจงั้นสินะ 5555”
“ข้าถามว่าคุยกับใคร”
“อ่อ สหายข้าน่ะนางชื่อไอริ เห็นบอกว่ามามิได้น่ะ”
“งั้นหรอ ฝากบอกคนอื่นหน่อยนะ ว่าข้าขอตัวกลับก่อนพอดีข้าต้องไปจัดบ้านอะไรก่อน”บัตก็ยิ้มกว้างด่อนเดินดุ่ๆมเข้าไปในวังต่อ มูราจเองที่ต้อวเดินผ่านต้นซากุระต้นใหญ่ มูราจก็หยุดเดินก่อนเงยหน้ามองดวงจันทร์
“ดวงจันทร์เต็มดวงงั้นหรอ สวยจังนะ-“มูราจเองที่สังเกตดีๆแล้วกลังต้นไม้เหมือนมีคนอยู่จึงตัดสินใจที่ตะเดินเข้าไปดู

“อ๊ะ…”หญิงสาวผมสีเทาอ่อนมัดสูงและถักเปียออกมาสองข้างยาวและขุดนินจาบวกกับผ้าปิดปากที่กำลังปิดใบหน้าของเธอ มูราจก็ดูตกใจไปชั่วขณะก่อนจะตั้งสติ
“หรือว่าเจ้าไอริที่ว่างั้นหรอ”
“โห….โทษทีนะ แค่อดใจมิไหวน่ะก็เลยมาดู ไปละ”
“เดี๋ยว!”ไม่ทันเสีย ไอริก็หายไปแล้ว

“ในแผนการประชุมครั้งนี้ เราจะจับคู่กันเดินทางแต่ละฝ่าย”เธนได้ออกคำสั่งและมีการวางแผนต่างๆ(เราจะให้ทุกคนมาอยู่ด่วยกันหมด มอทอสในอดีตก็ให้มาอยู่เช่นกัน)ว่่งานไหนเหมาะกับตน ซึ่งเธนก็เป็นคนออกให้
“ไอริเจ้าไปกับมูราจนะ เพราะเจ้าเป็นสายลับเหมือนกันว่องไวด้วย”
“แต่หมอนั้นมิมาประชุมนะท่าน”
“ชั่งกระไร ไปปลุกมันเสียสิ”ไอริก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่
“บ้านของมูราจอยู่ใกล้กับบ้านนาครอท รีบให้มันเตรัยมของเถอะ อีก1ชั่วโมงจะเดิยทาง”ไอริก็เดินตรงไปยังบ้านนาครอทซึ่งบ้านๆข้างก็มีบ้านอีกข้างอยู่ และดูเหมือนจะใหญ่โตมากทีเดียว เขาก็ใช้วิถีนินจาการย่องเข้าบ้านชาวบ้านด้วยการเข้าทางหน้าต่าง
‘โหย…ตื่นสาย’ไอริที่เข้าไปในห้องดูสะอาดมากอาจเป็นเพราะพึ่งย้ายมาใหม่ ถูกจัดแต่งด้วยของหรูหรา
“เฮ้ย….เฮ้ย…”ไอริสะกิดมูราจเบาๆให้ตื่น ซึ่งเขาก็เพียงลืมตาเท่านั้น
“ใครน่ะ”
“มิรู้”ไอริตอบกวนๆไป
“อ่าวหรอ…งั้นนอนล-“
“เดี๋ยวๆ ข้าไอริ ตื่น”มูราจก็ลุกตามที่ว่าแต่ว่าชุดการนอนของมูราจนั้นชั่งเรียบง่าย แต่เขาก็คงสวมผ้าปิดปากนอนแบบนั้น ชุดที่ท่อนบนเปลือยเปล่าและมีหุ่นลํ้าอกแกร่งกล้ามเนื้อมัดๆ บวกกับซิคแพ็คที่จัดเรียงกันสวยงาม บ่งบอกถึงความฝึกฝน
“อืม….”เผลอจ้อง

“จ้องอะไร โรคจิต”มูราจก็ลุกไปเข้าก้องนํ้าอาบนํ้าเรียบร้อยก็เดินออกมาในขุดปกติ
“แล้วมาทำไม มาไม่เคาะประตูอีก”
“หึ มิจำเป็นหรอก”ไอริก็ตอบไป มูราจก็เริ่มหงุดหงิดในคำตอบของไอริ
“หื้มม..ห้าวนักหรอ ชั่งเถอะ มาทำไม”
“ก็เจ้ามิมาประชุมน่ะสิ เร็วเข้าสายแล้ว”มูราจก็เก็บของปกติและเดินออกบ้านพร้อมกับไอริ
“แวะบ้านข้าแป๊ปนึง”ไอริก็เดอนเข้าไปในซอยลึกที่หนึ่งก่อนจะปรากธบ้านทรงสไตล์ญี่ปุ่น ไอริก็เดินเข้าไปในบ้านและยกกระเป๋าสำหรับเดินทางมาสองใบ
“อุ๊บ…”มูราจพยายามกลั้นขำ
“ขำไร”

“ขนไปเองนะนั้นน่ะ มิขนให้นะ”มูราจก็ถือกระเป๋าตัวเองสบายใจ ไอริก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก ก็ตรงยังหย้าวังของเธน ซึ่งก็มีขบวนรถม้าและสามารถนั่งได้4คน
“เดี๋ยวข้านั่งกับไอริเอง!”บัตเทอร์ฟลายก็จูงมือไอริขึ้นรถม้าคันเดียวกัน มูราจกับนาครอทก็หันมามองหย้ากันพร้อมยักคิ้วก่อนเดินขึ้นตาม และก็มีคนขับอีกคน
‘อึดอัดสุดๆ’บัตนั่วแข็งทื่อในรถ เขานั่งฝั่งเดียวกับนาครอท เขามองมูราจกับไอริที่นั่งห่างกันพอควรและต่างฝ่ายต่่งมองออกนอกหน้าต่างก่อนที่จะทนไม่ไหวรีบกระซิบหู
“เหมือนนํ้าแข็งจั้วโลกมาเจอกันอ่ะ”กระซิบๆ
“ข้าก็ว่างั้นแหละ ใครไปรู้ทั้งคู่อาจจะเหมาะก็ได้ถ้าคนไหนยอมแพ้ก่อนมั้ง”นาครอทกระซิบกลับก่อนที่ไอริจะสะดุ้งเล็ดน้อย
“ระวัง!!”มีธนูพุ่งมาจากทางด้านหลังมูราจ ไอริจึงรีบกดมูราจลงธนูก็ผ่านหัวไอริไปแลบเฉียดฉิว
‘อุ้ย…’บัตถ่ายรูปเก็บไว้แล้ว
“โห….”มูราจใช้สายตาเจ้าเล่ห์ ไอริก็ลักขึ้นมาปกติทั้งคู่ก็ดูไม่ได้เขินอะไรเลยก่อนจะมีอีกดอกพุ่งมาด้านหลังไอริ มูราจเองก็เป็นฝ่ายกดไอริลงบ้าง
“อ๊ะ…”ไอริตกใจเล็กน้อยมูราจก็พูดขึ้นมาว่า
“เท่านี้ก็เสมอนะ”มูราจลุกขึ้นมาปกติก่อนที่รถจะเสียการทรงตัว บัตออกไปมองปรากฎว่าคนขับนั้นถูกธนูยิง รถก็เสียหลักตกหน้าผา นาครอทที่มีสกิลหนีเขาสามารถออกมาจากรถก่อนจะตกได้แต่มูราจกับไอริที่กำลังเกาะหน้าผาคนละข้างเพราะมืออีกข้างเขาจับมือบัตอยู่
“มิไหวแล้ว นาครอท!!”ไอริตะโกนเรียก นาครอทก็รีบวิ่งมาก่อนที่ไอริจะปล่อยมือออก มูราจเองก็เข่นกันแต่ทั้งคู่ที่ไม่ได้วางแผนแท้ๆแต่กลับคิดเหมือนกัน เขาโยนบัตขึ้นไปนาครอทก็คว้าไว้ได้
“มูราจ!! ไอริ!!!”และทั้งสองก็ตกลงไปในป่าทึบ

ทั้งคู่ที่ตกลง มูราจพยายามหาที่เกาะเอาไว้เช่นเดียวกับไอริมูราจเองที่คว้าเถาวัลย์ไว้ได้เขาก็ยื่นมือ
“ไอริ!! จับมือข้าไว้”ไอริก็ต้องยื่นไปจับมูราจก็ดึงเขามาแนบชิดและโหนเถาวัลย์ลงสู่พื้นอย่างเรียบร้อย
“เฮ้อ…เกือบตายแล้ว”
“อืม”
“ไปเถอะ”ทั้งคู่ก็เดินทางต่อเรื่อยๆหวังจะออกจากป่า ไอริเองก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพยายามติดต่อแต่ว่าก็ไม่มีสัญญาณมูราจเองที่ขนแค่ใบเดียวหันไปมองไอริที่เริ่มมีอาการเหนื่อยแล้ว
“พักก่อนก็ได้”
“อื้ม ก็ดี”ไอริก็วางกระเป๋าลง
“ข้าขอออกไปสำรวจรอบๆก่อน”ว่าแล้วมูราจก็เดินหายไป ไอริเองที่นั่งอยู่เพียงลำพังเขาก็เหลือบไปเห็นเลือดที่ติดตรงกระเป๋ามูราจ จนเวลาผ่านไปมูราจก็เดินกลัลมา
“มีนํ้าตกอยู่ทางนี้”มูราจชี้ไปที่ทางตะวันออก
“เอามือมานี่”มูราจได้ยินก็ยื่นข้างซ้ายต่ก็ไม่มีอะไร
“ข้างขวา”มูราจตอนแรกก็ไม่อยากให้ดูแต่ไอริก็ดึงมือมาดู
“……..อื้ม”ไอริก็เปิดกระเป๋าตัวเองและหยิบผ้าพันแผลกับนํ้ายาฃ้างแผลมาสำลีเพื่อที่จะมาทำแผล
“เฮ้ย…มิต้องหรอกข้ามิเป็นไร”ชักมือกลับ
“เร็ว!”ไอริเริ่มขึ้นเสียงทำให้มูราจยอมให้เขารักษาแต่โดยดีซึ่งไอริก็ทำอย่างเบามือมากและพันแผลไว้
“เอ่อ ใจ”มูราจขอบคุณเพียงสั้นๆ
“อื้ม”จากนั้นบรรยากาศก็ชวนอึดอัดทั้งคู่ไม่คุยอะไรกัยเลยนั่งเงียบยาวกว่าครึ่งชั่วโมง
“ไปต่อเถอะหายเหนื่อยแล้วใช่มั้ย”
“ใช่”ไอริก็ลุกเดินจามมูราจไป มูราจใล้หางตาหันมาหาไอริก่อนจะหันกลับ
“ถ้าหนักก็บอกจนชนกระเป๋าให้”มูราจทำเป็นพูดลอยๆและเดินต่อไป ไอริที่เดอนตามมาติดๆทั้งคู่เดินมายาวนานมากๆ แต่ก็ไม่มีท่าทีจะเจอทางออกเลยจนไอริเริ่มปวดแขน(เพราะเอามาสองกระเป๋า)เขาก็หยุดชะงักเล็กน้อย มูราจก็เดินกลีลมาหาไอริ
“เอามา”แย่งกระเป๋ามา1ใบ
“ขอบใจ”และก็เดินต่อจนไปถึงนํ้าตก
“พักที่นี่เถอะ”ไอริเสนอความคิดขึ้นมา มูราจเองก็เห็นด้วยและนั่งลง
“อยากเล่นนํ้า”มูราจพูดขึ้นด่อนจะถอดชุดท่อนบนทั้งหมดใส่เพียงกางเกงขายาวโดดลงนํ้าไป
“เฮ่ย? ใช่เวลามาเล่นมั้ยเนี่ย แล้วเจ็บมือมิใช่รึไง”
“ชั่งมันกระไร”มูราจก็ยังคงว่ายนํ้าเล่นต่อ ไอริก็นั่งเฝ้าอยู่แบบนั้น
“มิเล่นหรอ”
“ไม่ เฮ้ย!!”มูราจที่จู่ๆก็ลุกขึ้นจากนํ้าก่อนจะคว้าตัวไอริช้อนตัวขึ้นก่อนโยนลงนํ้า
“แค่กๆ!! อะไรของเจ้าเนี่ย อ๊ะ!”ไอริถอยจนติดโขดหินมูราจก็ยื่นหน้ามาใกล้
“ผ่อนคลายเสียบ้าง”ไอริที่ได้ยินประโยคนี้เขารู้สึกดีใจแปลกๆก่อนจะพยักหน้าและเริ่มเล่นนํ้าว่ายนํ้าไปรอบๆ
“แข่งกันมั้ย ใครว่ายไวกว่าชนะ ต้องทำตามผู้ชนะ”ไอริท้ามูราจ
“หืม….จะเอาออมาสิ”ทั้งคู่ก็ไปยืนด้านบนก่อนจะโดดลงพร้อมกันและว่ายให้ไปถึงอีกฝั่ง ซึ่งฝ่ายที่ถึงก่อนคือ
“หู้ว! ไรวะ”มูราจดูหวุดหงิดเล็กน้อยที่เขาว่ายนํ้าแพ้ไอริ
“กระจอก”ไอริทำเป็นพูดลอยๆ มูราจได้ยินเขาก็นึกคิดขึ้น
“อ่อ….งั้นมาสู้กันมั้ยหล่ะ”
“จะเอารึไง”ไอริก็ลุกขึ้นจากนํ้าเช่นเดียวกับมูราจก่อนจะชักดาบขึ้นมา และเริ่มเข้าโจมตีกัน มูราจและไอริเร็วพอๆกัน
‘หมอนี้แข็งแกร่งกว่าที่คิด’ไอริที่เริ่มมีอาการเหนื่อยเพราะเขาต้องหลบให้ทันกับการโจมตีแสนรวดเร็ว ไอริไม่ค่อยได้สวนกลับเลย จนกระทั่งมูราจใช้โอกาสตอนที่ไอริมัวแต่คิดนั้น
“อ๊ะ!”ไอริหยุดชะงักลง ปลาบดาบของมูราจมาจ่อที่กลางใบหน้า
“ข้าชนะ”มูราจก็ยิ้มอย่างผู้ชนะ ไอริก็หงุดหงิดเล็กน้อย
“แต่ว่า…อย่าลืมนะกฎที่ข้าสั่งน่ะคือตอนว่ายนํ้า”
“ห๊ะ!”มูราจหันขวับคอแทบหัก
“คึหึ”ยิ้มอย่างผู้ชนะมากกว่า มูราจห็กัดฟันแน่น
“ข้าขอสั่งให้เจ้าไปเปลี่ยนชุด”มูราจก็พนักหน้ารับและเดินไปอีกที่เพื่อเปลี่ยนไอริเองก็เปลี่ยนบ้าง เพราเเสื้อเค้าก็เปียกเช่นกัน แต่มูราจเสร็จไวกว่าออกมาไม่เห็นไอริ
“เฮ้ย…ไปไหนวะ”มูราจเดินหาก็ไม่เจอก่อนจะเดินทั่วจนเดินมาถึงหลังก้อนหินก้อนใหญ่ ซึ่งก็มีหญิงสาวผมสีเทายาวกำลังสวมเสื้อผ้าอยู่ 
“อ๊ะ!”มูราจเผลออุทานมา
“เฮ้ย! ออกไป!”
“โทษที!”มูราจรีบถอยออกมาแต่ภาพกับติดตาเหลือเกิน แค่สองวิก็ทำให้ใจเขาสั่นแปลกๆ เพราะแผ่นหลังเนียนขาวนั้นมันดูสดุดใจมูราจเสียจะหักห้ามมิให้คิดอะไร มูราจก็ยืนรอไอริจนเธอแต่งตัวเสร็ต
“มิต้องเล่นละนะนํ้าน่ะ เปลืองผ้า”ไอริก็ดูไม่ค่อยคิดมากเท่าไหร่ ไม่นานมูราจก็ทำตัวปกติแต่เวลาก็ดูร่วงเลยมาเย็นมาก มูราจก็เริ่มก่อไฟ
จ้ออกก!!! เสียงท้องน้อยๆของไอริกำลังร้องด้วยความหิว
“หิวหล่ะสิ ข้าพอมีอาหารกระป๋องอยู่”มูราจก็หยิบมาให้ ไอริก็มองตาไม่กระพริบเลย
“อยากกินงั้นหรอ….เหอะ!”มูราจทำสีหน้าเยาะเย้ย
“ข้าขอสั่งให้เจ้าเอามาให้ข้า!”มูราจแทบวิ่งไปเตะ เขาก็ยอมให้ทั้วคู่ก็กินด้วยกันเวลาก็ร่วงเลยไปเรื่อยๆ จนตกดึก
‘ป่านี้ทุกคนจะเป็นไงบ้างนะ’ไอริที่อิงขอนไม้นอน ส่วนมูราจนอนบนต้นไม้
‘หลับแล้วหรอ’ไอริมองไปที่มูราจที่ตอนหลับใบหน้าที่ทำหน้าเข้มตลอดก็ถูกผ่อนทำให้เผยใบหน้าแสนอ่อนโยนถึงแม้ตะมีผ้าปิดปากออก แต่แค่นั้นก็ทำให้ใจไอริสั่นได้
“อ๊ะ! แล้วจะจ้องทำไมเนี่ย”ไอริก็พยายามข่มตานอนหลับไป
เช้าเกือบรุ่งสาง ไอริที่ตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นมูราจ
“อ่าว…มูราจ!”ไอริก็เดินหาก็เห็นมูราตกำลังฝึกซ้อมดาบตัวเองอยู่
“ตื่นล้ะหรอ….”มูราจไม่ได้สวมใส่เสื้อท่อนบนเช่นเคย เป็นบุคคลชอบเปลือยท่อนบนให้ไอริใจสั่น
“อื้ม”ไอริก็ยืนมองมูราจที่กำลังเช็ดเหงื่อตัวเอง
‘เซ็กซี่….’ในใจไอริ
“หืม…จ้องขนาดนี้ต้องการอะไร”มูราจยิ้มเจ้าเล่ห์ถึงแม้จะไม่เห็นแต่สายตาก็บ่งบอก มูราจเดินมาใกล้ไอริ
“เฮ้ย! ถอยไป! มันติดแล้ว อึก!”ไอริพยายามหลบหน้ามูราจที่เลื่อนเข้ามาใกล้ๆเรื่อยจนจมูกแทบจะติดกันก่อนจะเลือดริมฝีปากของเขาไปที่หูของเธอและพูดอย่างแผ่วเบา
“คิดว่าเจ้ากับข้าใครจะละลายเร็วกัน”





___________________________________

สวัสดีแฟนๆเรืองนี้กันนะ ไรท์ฃงเรื่องใหม่ พน.ไรท์ต้องไปรับใบเกรด ม่าย!!!!

รักทุกคนที่อ่สนเรื่องนี้

เวลาที่จะลงก็ 1-5วันจะลงหนึ่งตอนเนื่องจากไรท์กลับมาถึงบ้านก็

ประมาณ 5โมงแล้วทำงานอีกสี่ทุ่มขึ้นบ้านเล่นเกมส์ถึง5ทุ่ม และอีก1ชั่วโมงแต่งนิยาย

ดังนั้นขัดเจนแล้วแต่ถาให้ดีให้แน่นอน ผ่านไปสักสี่วันก่อนค่อยมาอ่านจะดีกว่าเนาะ

คอมเมนต์กัรเยอะๆนะ รักทุกคนนน!! กดติดตามด้วย!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 asanemoonjan1234 (@asanemoonjan1234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 16:24

    โงยยยยยยย // ตายแพพ
    #1
    1
    • #1-1 egoswith (@egoswith) (จากตอนที่ 1)
      12 พฤศจิกายน 2561 / 17:37
      ดีใจที่เป็นเมนต์แรกนะคะ
      #1-1