คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic.Owari no seraph] Missing you

[Fic.Owari no seraph] Missing you [Kureto x Guren] ระยะทาง หน้าที่ และหัวใจ ถ้ามันไม่ลงตัวกัน มันจะสร้างคำๆหนึ่งขึ้น…คำว่า ‘คิดถึง’

ยอดวิวรวม

3,210

ยอดวิวเดือนนี้

20

ยอดวิวรวม


3,210

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


42
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 มิ.ย. 58 / 20:17 น.
นิยาย [Fic.Owari no seraph] Missing you [Fic.Owari no seraph] Missing you | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แนะนำตัวละคร / ทักทายผู้อ่าน / เขียนตามใจชอบ พิมพ์ตรงนี้ได้เลย...

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 มิ.ย. 58 / 20:17


Missing you

Fic Owari no seraph

[Hiiragi Kureto x Ichinose Guren]

 

เรื่องเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับชาย x ชาย

รับไม่ได้โปรดกด X ที่มุมบนขวาของจอนะคะ

เรื่องราวนั้นถูกมโนโดยผู้เขียน

กรุณาอย่าเอาเนื้อหาสาระอะไรมาก

เพราะมันเป็นฟิค!!!

 

 

แสงจันทร์ที่สาดส่องบนพื้นดินนั้นช่างสว่างไสวแต่ไม่ว่ามันจะสว่างเพียงใดก็คงสาดส่องไปไม่ถึงชั้นใต้ดินของที่ทำการทหารของจักรวรรดิปีศาจทำให้สูงโปร่งที่อุดอู้อยู่แต่ในห้องทำงานของนายทหารระดับสูงลิบลิ่วอย่าง พันโทอิจิโนเสะ กุเร็น ถึงกับต้องออกมาเดินเอ่อระเหยรับแสงจันทร์แทนแสงแดดที่ไม่ได้เห็นเพราะมัวแต่จมอยู่กับงานอย่างผิดวิสัยคนชอบโดดงานเป็นประจำมาก

 

เพราะอะไรคนชอบโดดงานอย่างเขาถึงได้มาจมอยู่กับกองเอกสารขนาดมหึมาได้น่ะเหรอ ก็ที่นี่ไม่ใช่ชิบุยะที่เขาจะเดินนวยนารถไปทางไหนก็ไม่มีใครกล้าค้าน แต่ที่นี่คือชินจูกุ เมืองหลวงแห่งที่สองของจักรวรรดิญี่ปุ่นไงล่ะ

 

ขยับไปทางไหนก็จะถูกชินยะ เพื่อนเก่าที่ถูกตระกูลฮิอิรากิรับไปเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมตามจับกลับมาที่ห้องทำงานอยู่เรื่อย มีบางครั้งไปเยี่ยมพวกเจ้าหนูทีมชิโนอะบ้าง แอบแถหาของกินบ้างก็ไม่มีรอดหูตาของคนๆนั้นจนเขาโดนชินยะตามเจอทุกครั้ง จนสุดท้ายเขาก็ยอมแพ้ลูกตื๊อของชินยะและยอมทำงานไปตามสภาพ

 

เฮ้อ ก็มาถิ่นเขานี่เนอะ จะหนีไม่รอดก็ไม่แปลก

 

“จะเดินถอนหายใจอีกนานมั้ย” เสียงทุ้มแฝงความดุดันไว้ในน้ำเสียงดังขึ้นในมุมมืดข้างเสาต้นที่อยู่ติดกับประตูทางออกของเขตที่ทำการทหาร

 

“เพิ่งรู้ว่าชอบอยู่ในที่มืดๆนะ” ดวงตาสีม่วงจางๆตวัดมองมุมมืดนั้นแบบจิกกัดก่อนร่างสูงโปร่งก้าวเท้าเดินต่อไปอย่างไม่สนใจอีก

 

พรึบ

 

ก้าวผ่านเสาต้นนั้นยังไม่ถึงสามก้าวแขนเรียวก็ถูกกระชากดึงให้ร่างนั้นเข้าไปในมุมมืดที่เจ้าของเสียงดุดันยืนอยู่

 

“ถ้าจะฉุดกันขนาดนี้ทำไมไม่บุกเข้าไปในห้องทำงานเลยล่ะ หรือว่าเปลี่ยนรสนิยมไปชอบกลางแจ้งแล้วรึไงเจ้าโรคจิตในมุมมืด” ใบหน้าสวยคมเริ่มตีหน้านิ่งทั้งที่คำพูดยังคงความแสบของคำแดกดันไว้ไม่มีตกไปแม้สักมิลเดียว

 

“หึ ปากยังดีเหมือนเดิม” ริมฝีปากบางเหยียดยิ้มที่มีให้เห็นไม่บ่อยนัก

 

“แล้วไง มีอะไรก็รีบพูดมา จะกลับไปนอนแล้ว” เสียงทุ้มนุ่มสบายหูติดสะบัดนิดๆตอบ

 

“ก็กลับสิ”

 

ไม่ขยายความใดๆทั้งสิ้นร่างสูงดึง(ลาก)ร่างโปร่งออกจากเขตที่ทำการทหารไปทางเขตที่พักทันที แต่แทนที่ร่างสูงจะเดินเข้าตึกใดสักตึกในเขตที่พัก เขากลับเดินทะลุมาโดยไม่สนใจเสียงโวยวายของร่างที่ถูกตนดึงให้เดินตามมาแต่อย่างใด

 

“ถ้าอยากให้มีคนเห็นว่าอยู่กับฉันก็โวยวายเข้าไป” คำพูดเพียงประโยคเดียวทำให้ริมฝีปากอิ่มหุบฉับลงทันตา

 

ไม่นานก็มาถึงที่หมายของร่างสูง บ้านพักส่วนตัวของพันโทฮิอิรากิ คุเรโตะ มือหนาผลักประตุรั้วเข้าไป ขณะเดียวกันกุเร็นก็มองสำรวจรอบๆไปด้วย

 

อึมครึมเหมือนเจ้าของเลยแหะ ร่างโปร่งคิดเล่นๆ

 

ภายในบ้านเงียบเชียบจนน่ากลัว ไม่มีคนอยู่ในบ้านนี้เลยนอกจากเขากับเจ้าบ้าที่ลากเขามา แต่ทุกตารางนิ้วของบ้านกลับดูสะอาดเหมือนมีคนมาทำความสะอาดตลอด

 

ในที่สุดร่างสูงก็ยอมปล่อยคนที่ตัวเองไปฉุดมา

 

“ขึ้นบันไดไปห้องใหญ่ด้านในสุด ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดซะ ฝากนี่ไปด้วย” ออกคำสั่งเสร็จสรรพก็โยนเสื้อนอกสีดำคลิบขอบสีแดงให้คนตัวเล็กกว่าแล้วเดินไปทางหลังบ้านโดยไม่สนใจกุเร็นที่ยืนอ้าปากพะงาบๆอยู่เลยแม้แต่น้อย

 

ร่างโปร่งที่สูงแค่แตะมาตรฐานผู้ชายแต่ก็ไม่ได้มีกล้ามเนื้ออะไรมากมายแถมตัวออกจะนิ่มนิดๆด้วยซ้ำได้แต่เดินไปบ่นเป็นหมีกินผึ้งไปด้วย

 

“ไอ้บ้าอำนาจ วิตถาร นิสัยเสียเอ๊ย สั่งๆๆๆอยู่ได้ สั่งให้ชินยะไปตามจับมาทำงานบ้างล่ะ สั่งให้ทำนั่นทำนี่บ้างล่ะ ฉันไม่ใช่เด็กในปกครองของนายสักหน่อยนะว้อยยยย”

 

มือบางที่หยาบไปบ้างเพราะจับดาบเปิดประตูห้องตามที่คุเรโตะบอก กลิ่นอายของเจ้าของห้องลอยมาเตะจมูกทำให้รู้ทันทีว่าเจ้าของห้องคือใคร กุเร็นวางเสื้อนอกตัวใหญ่ไว้บนเตียงก่อนจะเดินมาที่ตู้เสื้อผ้า

 

“หือ นี่มันเสื้อผ้าของหมอนั่นทั้งนั้น แล้วทำไมถึงสั่งให้ฉันมาห้องนี้ล่ะเนี่ย เฮ้อ ตัวใหญ่ชะมัด ช่างเถอะ” เขาคว้าไม้แขวนเสื้อมาสองอันเพื่อเอามาแขวนเสื้อที่คนบ้าอำนาจฝากมากับเสื้อของตัวเองไว้ที่มุมหนึ่งของตู้เสื้อผ้าที่มีแต่เสื้อผ้าโทนสีดำซะส่วนใหญ่ กุเร็นเลือกเสื้อยืดสีเทากับกางเกงขาสั้นสีดำที่ดูแล้วไซส์เล็กที่สุดออกมาพร้อมผ้าขนหนูหนึ่งผืนก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

 

ไม่นานร่างโปร่งก็ออกมาจากห้องน้ำ เส้นผมสีดำสนิทเปียกชื้นมีน้ำหยดนิดๆเพราะเจ้าตัวลืมเอาผ้าขนหนูผืนเล็กสำหรับเช็ดผมเข้าไปด้วย กุเร็นเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าอีกครั้งเพื่อหาของที่ต้องการ

 

มุมหนึ่งของห้องมีประตูกระจกบานใหญ่ที่สามารถเปิดออกไปที่ระเบียงได้ แสงจันทร์นวลตาสาดเข้ามาทำให้ห้องสว่างโดยไม่ต้องเปิดไฟ ร่างโปร่งเดินเปิดประตูกระจกออกด้านหนึ่ง ปล่อยให้สายลมเย็นๆพัดผ่านใบหน้า นี่เขาไม่โดนสายลมและแสงแดดมากี่วันแล้วเนี่ย อุดอู้อยู่แต่ในห้องทำงานที่ใต้ดินตลอด

 

ไม่ทันคิดอะไรมากกว่านั้นเสียงเปิดประตูพร้อมกลิ่นชาก็ลอยมาทักทาย

 

ร่างโปร่งไม่สนใจคนที่เดินเข้ามาในห้อง ยังคงยืนรับลมต่อไป แต่แล้วกลับมีสัมผัสเข้ามาโอบรอบเอวกับความหนักที่ไหล่ขวาจากคนที่กำลังเรียกร้องความสนใจจากเขา

 

“คิดถึง” เสียงทุ้มเอ่ยทำลายความเงียบ เจ้าตัวกดจูบหนักลงบนต้นคอขาวตรงหน้า

 

” คนตัวเล็กกว่าไม่ตอบอะไร

 

“โกรธเหรอ”

 

“แล้วมันน่าให้โกรธมั้ยล่ะ อยู่ดีดีก็ลากกันมาอย่างนี้ถ้าเกิดมีใครมาเห็นนายจะไม่โดนท่านผู้นำตระกูลฮิอิรากิพ่อนายฆ่าเอารึไง”

 

เขากับคุเรโตะภายนอกเหมือนเกลียดกันมากแต่นอกจากชินยะแล้วไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาคบกันมาตั้งนานแล้ว พวกเขาอยู่ในตำแหน่งเดียวกันคือพันโท แต่ด้วยความเป็นตระกูลหลักและตระกูลสาขาแถมยังเป็นผู้ชายด้วยกัน ใครเล่าจะยอมรับ แต่ละคนย่อมมีหน้าที่ต้องทำจึงทำให้พวกเขาตัดสินใจเลือกหน้าที่มากกว่าหัวใจ

 

แม้ว่ามันจะเป็นการทำร้ายตัวเองแค่ใหนก็ตาม

 

เขาไปประจำการที่ชิบุยะ ส่วนคุเรโตะประจำการอยู่ที่ชินจูกุ ระยะทางแม้ไม่ไกลกันมากแต่กลับทำให้เกิดความรู้สึกคิดถึงกันอย่างแสนสาหัส

 

ร่างโปร่งบางซึมซับไออุ่นจากคนที่กอดตนจากด้านหลัง แม้ไม่มีคำพูดก็รู้ว่าต่างคนต่างรู้สึกไม่ต่างกัน กุเร็นขยับตัวหมุนเข้าหาร่างสูงเพื่อให้สวมกอดคนตรงหน้าได้ตามที่ใจต้องการ

 

“คิดถึงเหมือนกัน”

 

 

[เช้าวันต่อมา]

 

“ฮัดชิ่วววว”

 

“หือ เป็นหวัดเหรอคะพันโท” เสียงใสๆของร้อยตรีฮานาโยริ ซายูริเลขากลายๆของพันโทกุเร็นเอ่ยถามหัวหน้าของตน ทำให้พันตรีชินยะที่กำลังเรียงเอกสารให้กุเร็นเงยหน้าจากเอกสารตามไปด้วย

 

“งั้นมั้ง สงสัยตากลมมากไปหน่อย” เสียงแหบๆติดอู้อี้ของพันโทผู้ไม่ค่อยจะป่วยสร้างความประหลาดใจให้ลูกน้องหลายคน แต่ไม่ใช่กับชินยะ

 

“ทำอะไรหักโหมเกินไปไม่ดีนะครับกุเร็น” ชินยะที่ไม่ค่อยเรียกแทนตัวกุเร็นด้วยยศพูดพลางยิ้มกริ่ม ตาสวยหรี่ลงนิดๆอย่างคนรู้ทัน

 

“พันโทพักสักหน่อยมั้ยคะ เดี๋ยวฉันไปเอาชามาให้”

 

“อื้อ ฝากด้วยนะ”

 

“อ๊ะ ฉันไปด้วย” หญิงสาวร่างเล็กอีกคนที่เงียบตลอดอย่างร้อยตรียูคิมิ ชิงูเระวิ่งตามเพื่อนไป ภายในห้องจึงเหลือแค่สองหนุ่มผมต่างสี

 

“เมื่อคืนพี่คุเรโตะลงมือหนักไปหน่อยเหรอครับ” ชินยะทำหน้ายิ้มแป้นใส่คนใกล้ตัว

 

“หนักอะไร อย่าพูดสองแง่สองง่ามสิฟะไอ้บ้า” แม้ปากจะพูดจาห้าวๆแต่หน้ากลับเริ่มมีสีแดงแต้มนิดๆ

 

“แหม ท่านพันโทฮิอิรากิ คุเรโตะถึงกับมาดักฉุดเองถึงที่ขนาดนี้มีเหรอครับที่กุเร็นจะรอด อ๊ะ ผมเอาเอกสารนี่ไปให้พันเอกจูโจก่อนนะครับ”

 

“อ๊ะ! ไอ้ฮึ้ย จะไปใหนก็ไปเลยนะไอ้บ้า!!” มือบางคว้าหมอนอิงที่เจ้าตัวเอามาหนุนหลังไว้ขว้างใส่ แต่ชินยะก็สามารถหลบได้สบายๆแถมหัวเราะทิ้งท้ายไว้อีก

 

“หน็อย นี่บอกชินยะด้วยเหรอเจ้าบ้าคุเรโตะ!!” ร่างโปร่งได้แต่เข่นเขี้ยวในขณะที่ใบหน้าขึ้นสีแดงจัดพร้อมหมายมาดในใจว่าเขาจะต้องหาวิธีเอาคืนร่างสูงให้ได้

 

END

 

 

จบแล้วเย้

เรื่องนี้แต่งยากมากถึงมากที่สุดอ่ะ T^T

คู่แรร์ของ Owari no seraph เลยนะเนี่ย

ไม่มีอะไรมาก เราแค่อยากเห็นกุเร็นเคะ 5555555555+//หลบตรีน

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

ติได้ชมได้ รักทุกคอมเมนต์ค่ะ หุๆๆๆๆ ^3^

 

ขอบคุณ&Credit

ภาพจากคุณแมวม่วงนะคะ GGATASS เราแอบจิ๊กภาพคุเรโตะxกุเร็นมา

สองคนนี้หารูปยากมากกกกกก นางไม่ค่อยอยู่ด้วยกันเลย



ผลงานทั้งหมด ของ Genesis_Silence

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 06:37
    อ่านกี่รอบๆก็ฟินนนน ชอบคู่นี้มากค่ะ แต่ก็เห็นอยู่ว่ามันแรร์ไอเทม คู่นี้เลยหายากมากกก (ทั้งๆที่ออกจะน่าจิ้น) พันโทเคะก็ยิ่งหายากเข้าไปใหญ่ ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านค่าาา ^^
    #8
    0
  2. วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 18:14
    กุเร็นเคะน่าร๊ากกกกกกกกกกก
    #7
    0
  3. วันที่ 1 มกราคม 2559 / 20:21
    กรี๊ดหนักมาก โอ้ยยยยย นี่คู่เมนเราเลยค่ะ กรี๊ดมาก กุเร็นน่ารักมาก เอ้อ ! แต่ว่าคุเรโตะเป็น 'พลโท' นะคะไม่ใช่พันโท ยศสูงกว่ากุเร็นเยอะเลยนะคะ ส่วนชินยะก็ พลตรี ค่ะ คนสกุลฮิอิรากิยศส่วนมากไม่ต่ำกว่าพลหรอกค่ะ อำนาจเขาแจกจ่ายกันทั่วถึง ยกเว้นชิโนอะที่ไม่ยอมรับกับเขา ฟฟฟฟฟ
    #6
    0
  4. #5 AllGuren
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 23:01
    พันโทเคะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เคะเท่านั้น!!!!! ชินยะก็ได้ คุเรโตะก็ดี ขอให้พันโทเคะเป็นพอค่าาาาาา
    #5
    1
    • 8 เมษายน 2559 / 07:50
      คุเรโตะพลตรีไม่ใช่หรอคะ?
      #5-1
  5. วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 03:53
    เอาคู่นี้อีกกกก ฮรืออออ อยากจะร้องไห้ อ่านฟิคนี้จบเปิดชิพคู่ใหม่ ไปหาฟิคอื่นดู คือไม่มีเลย! ม่ายย เอาอีกๆนะๆๆๆ
    #4
    0
  6. #3 GGATASS
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 19:55
    โฮ้ววววววววว ตามมาคอมเม้นต์ละค่ะ

    คู่นี้มันต้องฟีลนี้จริงๆด้วยฟฟฟ ส่วนตัวแอบชอบท่าทางมั่นๆบ้าอำนาจของคุเรโตะนะคะ รู้สึกว่า2คนนี้ปะทะกันน่าจะมันส์น่าดู5555

    กุเร็นอยู่กับใครก็อร่อยไม่แพ้ยูจังเลยค่ะฟฟฟ
    #3
    0
  7. #2 TM-CUTE
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 12:30
    กร๊๊ดดดดด แอบอวยคู่นี้อยู่พอดี เจอฟิคนี้เข้าไปนี้แบบ..เรือกุเร็นยูสั่นแรงมากก >///////<

    พันโทเคะก็เป็นอะไรน่ารักมากกกกค่ะ -//////-

    #2
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • 16 มิถุนายน 2558 / 16:14
      พี่สาวเอาคู่นี้มาแกว่งตรงหน้าพอดี เรือกุเร็นยูของคนเขียนถึงกับจมเลยค่ะ 5555
      #2-2
  8. วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 00:18
    นึกสภาพกุเร็นเคะไม่ออก
    แต่พอมาดูดีๆและชัดๆจะเห็นว่าเฮียแอบหน้าสวยมาก พอลองวาดผมเฮียแกให้ยาวๆ มันก็คือยัยป้าดีๆนั้นเอง //โดนเหยียบไส้แตก
    #1
    0