Love after Love (ป๋อจ้าน) #เลิฟอาฟเตอร์เลิฟป๋อจ้าน

ตอนที่ 3 : Chapter | 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    4 ก.ย. 62






Chapter | 03

สงเฉียนกวาดสายตามองไปโดยรอบ แต่ด้วยความสลัวลางของบรรยากาศในผับทำให้เป็นเรื่องยากที่จะมองหาคนที่โทรตามให้มาพบ จนกระทั่งผ่านไปครู่หนึ่งจึงเห็นว่าหวังอี้ป๋อนั่งอยู่ตรงไหน

"ป๋อเกอ" เสียงที่ดังขึ้นเหนือศีรษะทำให้คนถูกเรียกเงยหน้ามอง ใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่ตรงหน้า ทำให้ชายหนุ่มใจสงบลงเล็กน้อย สงเฉียนยังเป็นคนเดียวเสมอที่หวังอี้ป๋อเรียกหาในยามที่ถูกความอ่อนแอเล่นงาน

"อือ อาเฉียน นั่งสิ"

คู่หมั้นหนุ่มนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกัน ตากลมมองแก้วเหล้าที่เกลื่อนโต๊ะกระจกตรงหน้าแล้วก็รู้สึกผิดปกติขึ้นมา เขารู้จักหวังอี้ป๋อดีว่าแม้จะชอบเที่ยวชอบดื่มแต่อีกฝ่ายก็มีลิมิตและสงเฉียนแน่ใจว่าคู่หมั้นของเขาไม่เคยดื่มเหล้ามากมายจนแก้วเกลื่อนโต๊ะแบบนี้

"ป๋อเกอ วันนี้พี่ดื่มเยอะนะ เป็นอะไรหรือเปล่า" คำถามเกิดขึ้นด้วยห่วงใย มือเล็กยกขึ้นแย่งแก้วเหล้าที่อี้ป๋อกำลังจะเทใส่ปากมายึดไว้

"มีอะไร ทำไมต้องมีอะไรด้วยล่ะ ก็แค่อยากกิน" ตาคมมองคนตรงหน้า บอกด้วยสายตาให้คู่หมั้นส่งแก้วคืนมา แต่เมื่อสงเฉียนไม่ทำตามอี้ป๋อก็หยิบแก้วเหล้าอีกใบขึ้นดื่มแทนจนสงเฉียนขมวดคิ้ว

เขารู้ว่ามันผิดปกติที่อี้ป๋อดื่มราวกับอยากจะมอมตัวเองให้เมามาย แต่สาเหตุจะมาจากอะไรก็ยังเดาไม่ได้เหมือนกัน

"ว่าแต่ทำไมนายถึงยอมมาที่นี่ล่ะ ทุกทีชวนก็เอาแต่บ่น ทำไมคราวนี้ถึงยอมมา" อี้ป๋อถามคล้ายอยากเปลี่ยนเรื่องคุย

"ฉันไปหาพี่ที่อพาร์ตเมนท์ตั้งแต่เย็นแล้ว กำลังจะกลับพอดีตอนพี่โทรมา เลยแวะมาหาเดี๋ยวก็จะไปแล้วล่ะ"

สงเฉียนหันไปสั่งเครื่องดื่มกับบริกรที่เดินผ่านมาแล้วก็กัดริมฝีปากอย่างเจ็บใจที่การกระทำของตัวเองเป็นการเปิดโอกาสให้อี้ป๋อสั่งเหล้ามาดื่มเพิ่มอีกจนได้

"แวะไปทำไม ถึงพี่จะให้กุญแจสำรองไป แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้นายเข้าไปเช็คความประพฤติพี่ได้ทุกวันนะ" อี้ป๋อพูดกลั้วหัวเราะราวอารมณ์ดีหนักหนาแต่ใบหน้ากลับไม่บอกว่ากำลังมีความสุขเลยสักนิด

"ฉันแวะเอาไอ้นี่ไปให้พี่ต่างหาก โทรศัพท์เครื่องใหม่ อย่าทำพังอีกล่ะ ฉันซื้อมาแพงนะ จะบอกให้"

"เอาน่ะเดี๋ยวใช้ให้ จะจ่ายให้มากกว่าค่าโทรศัพท์สองเท่าเลยยังได้แต่ว่านายจะกลับบ้านแล้วเหรออยู่เป็นเพื่อนพี่อีกสักพักแล้วค่อยกลับไม่ได้หรือไง"

สงเฉียนพยักหน้า ยอมตกลงอยู่เป็นเพื่อนหวังอี้ป๋อดื่มเหล้าทั้งที่ไม่เคยชอบบรรยากาศของสถานที่มืดสลัวและอบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่แบบนี้ แต่เพราะท่าทีแปลกประหลาดของอี้ป๋อมันทำให้สงเฉียนเป็นห่วงอีกฝ่ายขึ้นมามากกว่าที่จะเห็นแก่ความสบายใจของตัวเอง

 

 

 

"ลู่เจิ้งไฉ! บอกว่าฉันไม่ชอบที่แบบนี้ไง”

เสียงพูดกึ่งบ่นกับเพื่อนสนิทบ่งบอกความไม่ชอบใจเป็นอย่างมาก ลู่เจิ้งไฉพาเขาออกไปกินข้าวเย็นเสร็จแล้วแทนที่จะพาไปส่งบ้านกลับพาเซียวจ้านมาเที่ยวผับต่อด้วยเหตุผลที่ว่าต้องการพามา 'เปิดหูเปิดตายามราตรี'

"เอาน่า นาน ๆ ที นายกับฉันก็คงไม่ได้มาที่แบบนี้ด้วยกันบ่อยหรอกจริงไหม" ลู่เจิ้งไฉหัวเราะอย่างนึกสนุก เขาจับแขนเซียวจ้านไว้แน่นราวกับกลัวว่าเพื่อนรักจะวิ่งหนีออกไป

"ฉันไม่ชอบ มันเหม็นบุหรี่ หายใจไม่ออก มืดก็มืดอึดอัดจะตายไปที่อื่นเถอะน่า"

"เอาน่า" ลู่เจิ้งไฉยังพูดคำเดิม มือหนากดบ่าอีกฝ่ายให้นั่งลงบนเก้าอี้ก่อนสั่งเครื่องดื่มให้โดยทำเป็นมองไม่เห็นสายตาเขียวปัดที่มองมา

"อยู่แค่ชั่วโมงเดียว หกสิบนาทีเป๊ะ ดื่มเหล้าไม่กี่แก้วแล้วเดี๋ยวฉันจะพาไปส่งบ้านเลย โอเค๊”

ฟังข้อเสนอแล้วเซียวจ้านก็ค่อยคลายความขุ่นเคืองลงไปถึงจะยังขัดใจอยู่บ้างแต่เขาก็จะพยายามคิดเสียว่ามาสังสรรค์ก็แล้วกัน

"ชั่วโมงเดียวนะ”

“เออสิ ก็บอกแล้วไง”

“งั้นก็ได้"

ลู่เจิ้งไฉยิ้มกว้างจนเห็นฟันเขี้ยว เขาสบายใจขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทไม่ได้ต่อต้านหรือบ่นอะไรอีก ความตั้งใจที่มีก็เพียงแค่อยากพาคนที่ห่างจากบ้านเกิดไปนานมาเลี้ยงต้อนรับ ผับนี้เขาเคยมาอยู่สองสามครั้งเห็นว่าค่อนข้างสงบและไม่วุ่นวายจนทำลายความเป็นส่วนตัวเหมาะที่จะพาเซียวจ้านมาเลี้ยงฉลองกันสองคน

"เรามาฉลองกันหน่อย”

ลู่เจิ้งไฉรับแก้วเหล้ามาจากบริกรก่อนจะชนแก้วกับเซียวจ้านพูดเสียงกลั้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

"Welcome Back เซียวเกอ!"

 



สงเฉียนกำลังวุ่นวายกับการบันทึกข้อมูลลงในโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ของหวังอี้ป๋อถึงแม้ว่าความมืดจะเป็นอุปสรรคอยู่บ้างแต่คนอย่างเขาถ้าตั้งใจจะทำอะไรแล้ว ก็ไม่คิดจะยอมแพ้ง่าย ๆ เหมือนกัน

"พอเหอะน่า เดี๋ยวสายตาก็เสียหรอก มืดจะตาย" อี้ป๋อพูดอย่างรำคาญเมื่อเห็นคู่หมั้นเอาแต่เพ่งมองหน้าจอโทรศัพท์

"ไม่" คนอ่อนวัยกว่าไม่ยอมฟัง แถมยังปฎิเสธกลับมาอย่างดื้อดึง

"ถ้าฉันไม่ทำให้พี่เดี๋ยวพี่ก็จะอ้างว่าไม่รู้วันนัดไม่มีเบอร์ติดต่อใครเพราะเปลี่ยนมือถือใหม่ดีไม่ดีคุณป้าจะมาบ่นว่าฉันไม่ดูแลพี่ แล้วฉันก็จะซวย ดังนั้นฉันจะทำให้พี่จะได้ไม่มีข้ออ้างแล้วฉันก็จะได้ไม่ซวย"

คนอายุมากกว่าหัวเราะในลำคอในขณะที่เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ เหล้าที่ดื่มเข้าไปทำให้ ปลอดโปร่งขึ้นมากพอที่จะต่อปากต่อคำ

"งั้นก็ตามใจ แต่ถ้านายสายตาเสียหรือตาบอดขึ้นมา พี่ก็จะสมน้ำหน้านาย แค่นั้นแหละ"

สงเฉียนมองคนปากไม่ดีที่พูดปนแช่งเขาแล้วก็อยากจะสวนให้เจ็บสักสองสามคำแต่หนุ่มน้อยก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ปลายนิ้วยังคงแตะหน้าจอโทรศัพท์บันทึกข้อมูลไปอย่างใจเย็น ส่วนหวังอี้ป๋อ เขากวาดสายตามองไปยังโต๊ะใกล้เคียงและโต๊ะที่อยู่ห่างออกไปเพื่อมองหาใครสักคนที่อาจกำลังมองหาใครบางคนอยู่เช่นเดียวกัน

ใครสักคนที่เขาจะเดินตรงไปหาเพื่อสานสัมพันธ์ทำความรู้จักก่อนพาไปจบลงบนเตียงเหมือนทุกค่ำคืนที่ผ่านมา

แต่ว่า ...

ใบหน้าอ่อนหวานของใครบางคนที่ผ่านเข้าสู่ประสาทการมองเห็นทำให้อี้ป๋อรู้สึกเหมือนกำลังตกอยู่ในห้วงของฝันร้าย แม้จะคิดว่าตัวเองตาฝาดหรือความมึนเมาจะทำให้สายตาพร่าเลือน แต่ดวงหน้าอ่อนเยาว์น่าถนอมกับพวงแก้มอิ่มแบบนั้นย่อมไม่มีวันเป็นใครอื่นไปได้อีก เช่นเดียวกับที่ดวงตาเป็นประกายสดใสให้หลงใหลใฝ่ฝันถึงไม่เว้นแต่ละคืนวันกับรอยแย้มบนเรียวปากที่ยกยิ้มให้เห็นแบบนั้นก็ยิ่งย้ำให้หวังอี้ป๋อแน่ใจว่าเขาไม่มีทางจำผิดคน

จะมีใครที่เหมือนกันทั้งหน้าตาและรอยยิ้ม จะมีใครในโลกนี้ที่ยิ้มสดใสได้เจนตาและคุ้นชินต่อหัวใจของหวังอี้ป๋อได้เท่าใครคนนั้น ต่อให้หลับตาแล้วลืมตามองอีกกี่ครั้งหรือต่อให้มองเห็นด้วยตาเพียงข้างเดียวเขาก็มั่นใจและแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้จำคนผิด

“ซะ-- เซียว”

ที่เห็นอยู่ตอนนี้ คือ 'ใครคนนั้น' ที่คอยตามมาหลอกหลอน เขาอยู่ในความฝันแทบทุกคืนคนนั้นจริง ๆ  

เซียวจ้าน

"ป๋อเกอ ฉันจะกลับบ้านแล้ว พี่จะอยู่ต่อหรือจะให้ฉันขับรถไปส่ง"

คำถามของสงเฉียนเหมือนลอยมาจากที่ไกลแสนไกล หวังอี้ป๋อรู้สึกว่าตัวเองกำลังหูอื้อและตาลายกับภาพที่เห็น ความงุนงงปนสับสนผสมปนเปกับความเจ็บลึกในช่องอกซ้ายจนทำให้คิดอะไรไม่ออกว่าควรทำเช่นไร มีเพียงคำถามที่ดังขึ้นในหัวซ้ำซากราวกับสมองต้องการจะตอกย้ำความเป็นจริงให้หวังอี้ป๋อเจ็บปวดถึงที่สุดกับสิ่งที่สายตาพบอยู่ในตอนนี้

ทำไม 'ใครคนนั้น' ถึงมาอยู่ที่นี่ในตอนนี้ได้

ทำไม 'เซียวจ้าน' ถึงมาปรากฎตัวอยู่ตรงหน้าเขาได้หลังจากที่หายไปจากชีวิตของหวังอี้ป๋อราวกับว่าผู้ชายคนนั้นไม่เคยมีตัวตนอยู่จริงตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อน!



TBC 





ฝากแฮชแท็ก #เลิฟอาฟเตอร์เลิฟป๋อจ้าน ด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ ♡








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

426 ความคิดเห็น

  1. #292 Auy_yibo (@Auy_yibo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 15:11
    ลุ้นยิ่งกว่าลุ้นหวยอีกลูกป๋อจ้าน
    #292
    0
  2. #273 artificial_love (@Happyzy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 10:01
    ใจเย็นก่อนนะป๋อ ;-;
    #273
    0
  3. #259 love-taegi (@love-taegi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 07:38
    ป๋อ...นายอย่าใจร้อนนะ
    #259
    0
  4. #251 Realkwonjay (@kwazejoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 00:47
    เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
    #251
    0
  5. #72 KIM.J (@puiifaii43) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 13:15
    5ปีก่อน!? แล้ว10เดือนก่อนนี่คือเหตุการณ์อะไรนะ
    #72
    0
  6. #50 Wrn Js (@js-wrn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 00:46
    เราจะสงสารใครดี เจ็บทั้งคู่
    #50
    0
  7. #31 porpeach10 (@DinoGong_0137) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 08:31
    อิหยังเนี่ย!!!!!!
    #31
    0
  8. #26 toto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 22:16

    พระเอกเห็นแล้วรอดูว่าจะทำไงต่อไป กักขังฉันเถิดกักขังไป555

    #26
    0
  9. #18 oopip kornrawee (@oopip) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 01:12
    5 ปีเลยหรอ อี้ป๋อยังคงจำและเจ็บปวดจากจ้านๆมาตลอด 5 ปีเลยหรอ //ป๋อออออ สงสารนายวะ จ้านเองก็คงมีเหจุผลใช่ไหม ;-;
    #18
    0
  10. #17 PhreaPair Bang (@phreabang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 22:50
    อยากให้มาอัพทุกวันเลยค่ะ แง ขอล้อง
    #17
    0
  11. #16 0902350598 (@0902350598) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 20:25

    โอ้ยยไรท์คะมาต่อเถอะนะลุ้นมากๆเลยตนนี้ เขาพบกันแล้วๆ
    #16
    0
  12. #15 Slot123 (@Slot123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 19:30
    อยากอ่านอีก ติดมากก เฝ้ารอทุกคืนวัน พรุ้งนี้ขอยาวๆนะไรท์นะ เสพติดมากกตอนนี้ชอบ ส่วนตัวเป็นคนอ่านนิยายบนเว็บยากมากเพราะเรื่องมากเกินไป555 นี่เรื่องแรกที่อ่าน ที่สมัครเด็กดีเพราะลงเขียนนิยายล้วนๆไม่ได้อ่านเรื่องไหนเลยแม้แต่เรื่องดังๆ ส่วนมากเน้นซื้ออ่านแบบรูปเล่ม แต่เรื่องนี้คุณภาพมากจริงๆภาษาเขียนสวยงาม

    อ่านแล้วลื่นสบายตา การดำเนินเรื่องดี คำผิดน้อย
    #15
    0
  13. #14 mtbb_th (@mtbb_th) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 19:28
    เจอกันแล้ว
    #14
    0