[BTS x you] [V x you] // โลกสดใสก็เพราะเธอ

ตอนที่ 5 : Mission4 :: ขอเถอะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    18 เม.ย. 62




ยังไม่ได้แก้คำผิด*









    เพล้ง!



    "มึงกลับมาทำไม!!"



    "อะไรของแม่หนูพึ่งเข้ามาเองนะ"


    หลังจากที่ยุนกิพามาส่งที่บ้านคุณ คุณก็เดินเข้ามาในบ้านหลังจากที่ต้องเผชิญกับโลกความจริงที่เลวร้ายแต่สิ่งที่ได้หลังจากเปิดประตูมันเลวร้ายยิ่งกว่าอะไรซะอีก


    "..."


    "มึงออกจากบ้านกูไปเลย!"


    "แม่ยังเห็นหนูเป็นลูกอยู่ไหม.."คำถามที่ติดในใจมานานแสนนานแต่ไม่กล้าที่จะพูดออกไปมันคือคำถามที่ยากเกินจะพูด


    "ฮึอ..ทุกวันนี้หนูบอกตัวเองว่าไม่เคยแคร์อะไรไม่เคยเจ็บ..เวลาท้อหรือร้องไห้ คนที่อยู่ข้างหนูก็มีแค่ตัวเอง คนที่คอยให้กำลังใจก็ไม่มี..ฮึอ...ขอร้องล่ะช่วยหยุดทำร้ายจิตใจหนูที.."บอกตัวเองเสมอว่าเป็นคนเย็นชาไม่เคยสนอะไรแต่ข้างในมันไม่ใช่อย่างนั้นเลย



    "กูยกมึงให้คนอื่นแล้ว.."


    "ห๊ะ!..อะ..อะไร"


    "อีกไม่นานเขาก็จะมา"


    "ไม่หนูไม่ใช่สิ่งของที่จะมาขายให้ใครต่อใครนะ!!"


    "ถือว่าเราไม่ใช่แม่ลูกกันต่อไปนี้"หญิงชราพูดจบก็หันหลังไปและเดินตรงไปที่ห้องน้ำ


     "..."ตอนนี้เหมือนโลกทั้งใบมันกำลังจะจบลงสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะได้ยินแต่วันนั้นก็มาถึง


     "พูดจบแล้วผมขอเอาของที่ผมได้กลับนะครับ"^^



     "นั้นมันเป็นของนายแล้วมันไม่เกี่ยวกับฉันอีกต่อไป.."


     "..."ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าวันหนึ่งฉันต้องกลายมาเป็นสิ่งของที่ให้คนอื่นเลือกซื้อทั้งที่มันเป็นชีวิตของฉันแท้ๆแต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย..


    ชายหนุ่มเดินมาหยุดตรงหน้าของคุณที่กำลังนั่งอยู่บนพื้นที่เย็นเฉียบพร้อมกับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด


    "ป่ะกลับกับดีกว่าพรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ของหรูๆ แต่ถึงเธอจะใส่อะไรก็ดูดีหมดทุกอย่าง.."^^ ชายหนุ่มนั่งลงตรงหน้าคุณพร้อมพูดประโยคที่ฟังดูเป็นกันเองแล้วคำพูดที่ดูขี้เล่นเหมือนเพื่อนสนิท


    "..."เสียงแม่งคุ้นอีกแล้ว..อย่าบอกนะ


    คุณเงยหน้าขึ้นไปดูคนตรงหน้าที่กำลังพูดไม่หยุดแต่ตอนนี้คุณถึงกลับตัวแข็งไปเลยเมื่อหาคนตรงหน้า


    "นายเองหรอ!"จะบ้าตายเอาคนอื่นที่ไม่ใช่นายนี้ทีได้ไหมใครก็ได้ไม่เอาคนโรคจิตเเบบนายนี้อะ!


    "ทำไมคนหล่ออุตสาห์มาช่วยเลยนะ รู้จักป่าวคิมแทยองพ่อของลูกอะ~"ชายหนุ่มพูดพร้อมทำหน้าใสๆเหมือนไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น


    "เฮ้อ.."


    "ป่ะฉันจะพาเธอไปเที่ยว"


    ชายหนุ่มพาหญิงสาวมาที่ตลาดกลางคืนที่มีผู้คนเดินไปมา กลิ่นของอาหารหลายชนิดที่หอมจนต้องกลืนน้ำลายไปหลายครั้งเลยที่เดียวส่วนคิมแทยองก็เอาแต่เดินไปนู่นไปนี่เหมือนเด็กพึ่งเคยออกมาเที่ยวครั้งแรกทำเอาอีกคนที่ตามมาถึงกลับเหนื่อยจนต้องขอมานั่งพัก


    "นายไม่เบื่อหรือเจ็บขาอะไรเลยหรอเดินทั้วขนาดนี้"


    "ไม่เจ็บอะไรทั้งนั้นแต่ฉันทำให้เธอเจ็บเอวได้นะคืนนี้"^^


     "นายนี้!!"


     "55เธอช่วยหยุดเรียกฉันว่านายได้แล้วเรียกว่า..แทดีกว่านะส่วนฉันจะเรียกเธอว่าซองอึนดีไหม"


    "แต่ฉันชื่อ(ชื่อคุณ)นะ"


     "นะๆๆๆๆตัวเอง"



    "โอเครตามใจนาย"ตัวเอง...นี้ฉันเขิลหรอไม่นะ≧ω≦



    "เป็นอะไรไปทำไมทำหน้าแบบนั้นอะ"



     "อะ..เออแล้วชื่อซองอึนแปลว่าอะไร?"


     "ไม่รู้ไม่ชี้แทไม่รู้"พูดจบเค้าก็เดินจูบมือคุณไปที่รถหรูสีแดง


     "ง่วนแล้วกลับดีกว่า"


     "เมื่อกี้ยังบอกไม่รู้สึกอะไรเลยไม่ใช่หรอ"


     "กลับไปสนุกที่ห้องต่องั้น"^^



     "ฉันไม่หน้าถามเลย"



     พอมาถึงบ้านของคิมแทยองเขาก็บอกให้ตามมาเดียวเค้าจะพาไปที่ห้องแต่ห้องที่ฉันคิดมันต้องอยู่คนเดียวไม่ใช่หรอแต่นายนี้เล่นบังคับเสียงแข็งว่าต้องนอนกับเค้าเท่านั้น บอกว่าห้องอื่นมีคนนอนแล้วบ้าง นอนไม่ได้เพราะห้องอื่นเป็นห้องเก็บของ 


     พอฉันลงไปถามแม่บ้านทุกคนตอบเหมือนกันหมดว่าเขาไม่ให้ใครขึ้นไปอยู่ชั่นบนยกเว้นคนสำคัญ..สุดท้ายก็ต้องยอมเพราะสู้ความพยายามของเค้าและสีหน้าที่เอาเป็นเอาตายเหมือนกูไปฆ่าใครมา



     "ฉันจะอาบน้ำแล้วชุดอยู่ตรงไหน"


    "จะใส่ทำไมจะนอนอยู่แล้ว"


    "นี้ฉันพูดจริงจังนะแท!"


    "ครับๆๆชุดอยู่ในห้องน้ำแล้วครับเมีย"


     "เมียอะไรของนาย.."
 


    ทำไมอากาศร้อนอย่างนี้หน้าร้อนไปหมดเลยไม่นะฉันจะมาเขิลนายนี้สองรอบแล้วนะ



     "น่ารักจัง^^"หน้าแดงเลยนะอิอิ







คิมแทยอง/




    "นี้ๆซองอึน"


    "อะไร?"


    "เป็นแฟนกันไหน"


    "ค่อกแค่กๆ.."จะเล่นอย่างงี้เลยหรอฉันยังไม่พร้อมเลยนะ..ไม่พร้อมที่จะรับฟังนายตอนนี้!


    "..."

 

    "ขออย่างงี้เลยหรอง่ายเนอะ"


    "แล้วจะให้ขอแบบไหนละเอาเเบบว่าร้านอาหารหรู5ดาวไรงี้"


    "ไม่ต้องการ.."


    "อืม..งั้นก็ตอบตกลงสิ"^^


    "ไม่!"


     "ก็แค่ตอบตกลงเองนะ~"


     "..."


    "เป็นเมียฉันออกจะสะบาย"


     "นอนล่ะ"


    "..ฝันดีนะซองอึน"


    ตุบ


    "..."


     "รอดูพรุ่งนี้ล่ะกัน..หึ"


     ความมืดทำให้ไม่สามารถเห็นใบหน้าของอีกคนได้ ตอนนี้เขากำลังยิ้มอย่างมีความสุขที่กำลังจะได้สิ่งที่ต้องการ


     "..."เจ็บ..ทำไมกัน ฉันขอแค่มีชีวิตแบบคนปกติเขาบ้างไม่ได้รึไง


     "ยังไม่นอนหรอ"


     "นอนแล้ว"


     "นอนแล้วยังตอบกลับได้ด้วย~"


     "..."ผู้ชายคนนี้แปลกจริงๆ


    "กอดหน่อยจิ"


    "อยู่ที่เดิมของนายไปเลยไม่ต้องเข้ามาใกล้!"


     "55"









   หลังจากที่ไรท์หายไปเป็นชาติไรท์กลับมาแล้วนะทุกคน~แล้วไรท์ก็จะหายไปอีก(ล้อเล่นน่ะ)ใว้เจอกันตอนหน้านะสนุกไม่สนุกเม้นบอกกันได้นะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #9 14968488 (@14968488) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 02:23
    จะรอไรท์ต่อไปปปป
    #9
    0
  2. #8 Phonnpha (@Phonnpha) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 08:27

    งื้ออ~~~
    #8
    0