[BTS x you] [V x you] // โลกสดใสก็เพราะเธอ

ตอนที่ 4 : Mission3 :: ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    25 มี.ค. 62












ยังไม่ได้แก้คำผิด*









Mission3












you


หมับ!!


"ปล่อยนะ!!"


"ไม่^^"


"ฉันบอกให้ปล่อย คุณจะพาฉันไปไหน!!"


"ไม่ต้องรู้ขี้เกียจตอบ"


ร่างสูงดึงมือของคนตัวเล็กให้ตามเขามายังรถBMWคันหรูที่อยู่ไม่ไกลจาก รถแล่นออกไปโดนเร็วไม่รอให้ร่างบางหนีจากเขาไปได้


"เมื่อเช้ายังเป็นรถสปอร์ตอยู่ไม่ใช่หรอ?"


"ฉันรวย"-_-


จ๊ะคนรวยซื้อกีคันก็ได้ ~


"เดินตามฉันมา อย่าคิดที่จะหนี!!"รู้ทันจริงๆ


รถBMWแล่นมาจอดที่หน้าตึกสูงใหญ่ในใจกลางกรุงโซลมีพนักงานที่เดินอยู่เต็มไปหมดต่างคนต่างแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าชั้นดี กระโปรงสีดำสั้น เสื้อเชื้ตสีขาว แต่งหน้าเหมือนไปเล่นงิ้วที่ไหนสักที่ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเค้าแข่งกันอย่างงี้ 


ร่างสูงพาคนตัวเล็กมานั่งในร้านขนมที่อยู่ข้างๆตึก ร้านที่ตกแต่งไปด้วยของน่ารักๆโทนสีชมพู



"รอฉันตรงนี้อยากกินอะไรก็สั้งได้เลย แล้วก็อย่าคิดที่จะหาทางหนีจากฉันด้วย^^"


แน่นอนฉันจะหาทางหนีนายแน่รอดูเถอะ!!




























Kim taehyung 




".."


"หึ"


"มึงมาตอนไหนกันว่ะ!!"


"กูมารอมึงตั้งนานแล้วค้าบบ"


"..."



"ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะมึง"


"..มึงมีอะไรจีมิน"


"แค่มาหาพี่ชายตัวเองไม่ได้หรอว่ะ"


"มึงพูดอย่างนี้ยังนับกูเป็นพี่อีกหรอ"


"^^"


"..."


"ล้อเล่นน่ะ แค่จะมาถามเรื่องเงินที่มึงให้คนนั้นยืมไป..สรุปได้คืนไหม"


"มึงเป็นคนที่สองแล้วนะที่มาถามเรื่องนี้"



"คนที่หนึ่งหรือคนที่สองผมก็ไม่สนน่ะบอกมาเร็วว่าได้คืนยัง"



"..ได้อย่างอื่น"


"อย่างอื่น?"


"^^"


"กูพอรู้แล้วว่าได้อะไรคืนมา"


"เล่ามา"


"ไม่^^"


"ผมเป็นน้องพี่นะเล่ามาเถอะ"


"เปลี่ยนคำพูดเร็วเนอะ^^"


"ครับพี่ รีบเล่ามาเร็วๆ"^^














เมื่อ5เดือนที่แล้ว







"นายครับผมได้ตัวมันมาแล้วครับ"คนในสายพูด


"หึ เอาเข้ามา"ร่างสูงที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้สุดหรูหราสีดำเงา


"ปล่อยฉัน ปล่อยนะ โอ๊ะ!!"


"หึ"ชายหนุ่มแสยะยิ้มขึ้น


"..."


หญิงชรานั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นที่เย็นเฉียบพร้อมก้มหน้าลง


"เงินของผมอยู่ไหน"ชายหนุ่มถามขึ้น


"..ไม่มี"


"..."


"..."


"หึ ไม่มีงั้นหรอ"ชายหนุ่มเเสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย


"..."


"..ได้ยินว่าคุณมีลูกสาวด้วยไม่ใช่หรอแถมสวยอีกด้วยนี่"



"!!"



"..หึ...ไปเอาตัวมา!!"


"ไม่!!"


"ไม่ งั้นก็หาเงินมาสิ"


"บอกแล้วไงว่าไม่มี"



"งั้น..ก็ไปเอาตัวมันมา"


"ครับนาย"!!


"หยุดก่อน"


"หึ"


"คุณต้องการอะไรกันแน่"-_-


"ก็เเค่.."


"แค่อะไร!!"


"อย่าใจร้อนสิครับ^^"


"บอกมาเร็วๆสิ!!"


"พูดตรงๆผมสนใจลูกสาวคุณ"


"..."


"ถ้าอยากไม่มีหนีก็ยกเธอให้ผมดีกว่านะครับ คุณมีชีวิตใหม่ลูกสาวคุณก็ได้ผัวที่ทั้งรวยทั้งหล่อทุกอย่างคบหมดเลือกเอาสิครับ^^"


"..แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าคุณจะดูแลลูกสาวฉันอย่างดี"


"ก็รอดูผมเอาไว้ให้ดีละกัน"^^


"..."


"หึ.."





--------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------






You



"นี้มันก็นานแล้วนะ"


"เฮ้อ"


หนีก็หนีไม่ได้ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ


ติ๊ดๆๆ


"ใครโทรมา?"


"สวัสดีค่ะ"


"เธออยู่ไหน!!"


"ว่าไงยุนกิ"


"ฉันถามเธอว่าเธออยู่ไหน"


"อ..เอออยู่บ้าน"


"แน่ใจ?"


"แน่สิ"


"งั้นบอกฉันมาว่าเธอมานั่งอะไรในร้านขนม"


"!!"ชิบหายแล้วไง


หญิงสาวหันไปด้านข้างก็เจอคน คนหนึ่งที่ยืนมองมาทางเธอด้วยสายตาที่เย็นชาเหมือนทุกครั้งแต่มันแปลกไปจากเดิม..


"ทำไมต้องโกหก"


"เออคือ.."


"เรามีเรื่องต้องคุยกัน"


ชายหนุ่มดึงมือของร่างบางให้ตามเขามา


"ยุนกิเราเจ็บนะ"


"..."


"..."


"เข้าไป"


ชายหนุ่มพาร่างบางที่เดินตามมาอย่างห้ามไม่ได้ เขาบอกให้เธอเข้าไปในรถคันหรูที่จอดอยู่ไม่ไกลจากร้านขนมหวาน


"..."


รถแล่นออกมาได้ไม่นานก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น


"เธอมาอยู่ที่นี้ได้ไง"


"..."


"ฉันถามเธออยู่นะ(ชื่อคุณ)"


"ไม่รู้"


"ใครพามา"



"ไม่รู้เหมือนเขาจะชื่อคิมแทยอง"











Yoongi 


คิมแทยองงั้นหรอมันเกิดอะไรขึ้นทำไมไอแทมันถึงต้องตามยัยนี้ด้วยคำถามมากมายอยู่เต็มหัวผมไปหมดมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่



"เดียวฉันจะไปส่งที่บ้าน"



"โอเค"



-----------------------------------------------------------------------



"บาย"



"บาย"..



ติ๊ดๆๆ



"ว่าไงครับ"



"ผมเอง"



"ยุนกิหรอโทรมาหาพี่มีอะไรรึป่าว"



"มาเจอผมที่คาเฟ่หลังมอหน่อย"



"มีเรื่องอะไรกันแน่ยุนกิ.."



"ไม่มีอะไรหรอกครับแค่อยากเจอพี่ก็แค่นั้น"



"แน่ใจว่าอยากเจอฉันหรือมีเรื่อง"



"น่ะมาเถอะผมให้เวลาพี่30นาทีโอเค แค่นี้นะครับ"



"เฮ้ยไอน้อ.."



ติ๊ด



"..."



 

















+++++++++++++++++++++++++++


จากไรท์




ไรท์ขอโทษจริงๆนะคะช่วงนี้ไรท์ต้องทำงานที่ค้าง
ให้เสร็จแล้วก็อีกไม่นานก็ต้องสอบอีกเฮ้อ~
ไรท์จะพยายามมาอัพนิยายบ่อยๆนะ



ไรท์มาสั้นๆนะวันนี้หลังจากที่ไม่ได้อัพมานาน^^

ขอให้รอหน่วยนะทุกคน^^ไรท์จะกลับมาอัพตามปกติในอีกไม่นานเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ


เราจะทำตามสัญญา
ขอเวลาอีกไม่นานแล้วไรท์จะกลับมา



จากผู้ช่วย ไรท์2


 ขอให้สนุกกับเนื้อเรื่องและตอนต่อๆไปที่ไม่รู้จะอัพต่อเมื่อไหร่เหมือนกัน55+




++++++++++++++++++++++++++



ขอบคุณที่ติดตามฟิคนี้นะคะ*



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #7 Phonnpha (@Phonnpha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 00:07

    อั๊ยย๊ะ
    #7
    0
  2. #6 BingsueKam (@BingsueKam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:36
    ต่อๆๆๆๆๆ
    #6
    0