[SF EXO] TALKIN' BOUT LOVE [HUNHAN etc.]

ตอนที่ 20 : [ S F ] LOVE IS NEXT DOOR ( Sehun x Luhan ) [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    17 ต.ค. 56

 

 { Part one }
                       Whose room is this?

 

 

 

 

 

 

 

 

  

หยาดฝน

 

โปรยลงมาทีละเม็ดๆ

 

สักพักมันก็เริ่มแรง ส่งเสียงดัง จากปรอยๆก็ตกลงมาห่าใหญ่ เสียงครืนกระหึ่มดังไปทั่ว ผมมองละอองฝนที่กระเซ็นเกาะเต็มหน้าต่าง นึกโชคดีที่เอะใจจึงเก็บผ้าที่แขวนไว้เข้ามาก่อนหน้านี้

 

บรรยากาศกำลังดี…. ลู่หานลุกจากหน้าจอคอมที่เปิดอยู่นานเป็นชั่วโมง เดินเข้าไปในครัวเล็กๆ เปิดตู้เย็นแล้วหยิบเบียร์กระป๋องออกมา จัดการเปิดมัน ค่อยๆจิบอย่างสบายใจแล้วเดินกลับมาที่โต๊ะ

 

ฝนตก อากาศเย็น และกลิ่นดินชื้น ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว บรรยากาศมันชวนให้จินตนาการของเขากระเตื้องขึ้นมา ถ้าเป็นตอนกลางวันในเวลาที่ร้อนจัด เขาเกลียดมัน เขาจะหงุดหงิดมากจนไม่มีอารมณ์อยากจะเปิดไฟล์งานขึ้นมาทำ และใช้เวลาจมอยู่กับการเล่นเกมส์ตลอดวัน

 

ความจริงในเวลาแบบนี้มันน่าจะตั้งหม้อต้มรามยอนเสียด้วยซ้ำ นั่งซดน้ำซุปอุ่นๆในคืนฝนตกมันก็ดีไปอย่าง

 

ตึ่งง!!!

 

เสียงเอะอะโวยวายเกิดขึ้นที่หน้าประตูห้อง

 

ตุ้บบ โครม!!

 

เหมือนมีของหนักๆกระแทกใส่ประตูไม้ของห้องเค้า

 

ลู่หานชะงัก….เขาได้ยินเสียงคนคุยกันเสียงดังอยู่ข้างนอก แข่งกับเสียงฝน

 

“เอาไงดีวะเนี่ย”

 

“ปล่อยแม่งไว้งี้แหละ”

 

“เห้ย แต่สภาพมันไม่ไหวแล้วนะ”

 

ร่างเล็กค่อยๆเดินไปที่ประตู ค่อยๆแนบหูกับแผ่นไม้หนาเพื่อฟังเสียงเหล่านั้น

 

“เดี๋ยวเช้ามันก็ตื่นมาเองแหละ”

 

เงียบ…….

 

มันเงียบไปแล้ว…….

 

เขากลืนน้ำลาย ยืนชั่งใจอยู่ว่าควรจะเปิดประตูออกไปดูหรือไม่ ทว่ายืนคิดได้ไม่นานมือเจ้ากรรมมันก็ปลดล็อกกลอนไปแล้ว บิดลูกบิดแล้วเสียด้วย

 

……อะไรวะเนี่ย”

 

ประตูมันติดอยู่อย่างนั้น มันเปิดแง้มได้เพียงสี่สิบห้าองศาก็ไปติดอยู่กับอะไรสักอย่าง  ลู่หานพยายามใช้แรงดันออก แต่ก็ไม่ได้ผล

 

หมับบ!

 

“เห้ย!!

 

มือปริศนาโผล่มาเกาะที่ขอบประตู  ร่างทั้งร่างแทรกตัวเข้ามา โถมกายอันหนักอึ้งเข้าใส่ลู่หาน จนเขาตั้งตัวไปทันแล้วล้มหงายหลังลงไป

 

“ว้ากก!! ปล่อยฉัน!!” ทั้งดันทั้งถีบ  “ลุกเซ่ นี่!! คุณ!! ..บ้าเอ้ย อะไรวะเนี่ย”

 

กลิ่นเหล้าโชยหึ่งขึ้นมาแตะจมูก ลู่หานเบือนหน้าหนีแล้วใช้แรงทั้งหมดที่มีดันร่างของชายคนนี้ออกไปจากตัว  เขาหอบแฮ่กหน้าแดงไปหมด ร่างเมามายกำลังนอนอยู่ในห้องเช่าของเขา

 

 

ฝนหยุดแล้ว

 

 

มันหายไปพร้อมส่งชายปริศนาเข้ามาด้วย เสื้อเชิ้ตยับย่น ผมสีบลอนด์อ่อนเละเทะไม่เป็นทรง มองเห็นก็แต่สันจมูกคมที่น่าอิจฉา ลู่หานเกาหัวตัวเองจนยุ่ง กำลังสงสัยอยู่ว่านี่มันเรื่องบ้าอะไร และก็เดาว่าชายคนนี้คงเป็นเจ้าของห้องไหนสักห้องในชั้นนี้ เพราะเขาได้ยินมาว่าอาทิตย์ที่แล้วมีคนย้ายมาใหม่ ก็คงจะเป็นคนนี้สินะ

 

มือเรียวจับป้ายชื่อที่สอดอยู่ในกระเป๋าเสื้อ เขาไม่ได้จงใจจะล้วงนะ แต่มันโผล่ออกมาและสายตาเขาบังเอิญเหลือบไปเห็นพอดีหรอก

 

บัตรแข็งในซองพลาสติกใสที่เหมือนกับป้ายชื่อพนักงานบริษัทอะไรสักอย่าง ลู่หานไม่รู้จักเพราะมันเป็นภาษาอังกฤษยาวเหยียด เขาอ่านออกแค่เพียงชื่อบนบัตรที่เป็นภาษาเกาหลี

 

เขียนว่า

 

 

 “โอ เซ ฮุน”

 

 





 

 

 

ร้อน

 

คันด้วย เหงื่อเต็มไปหมด

 

บ้าจริง เขาลืมเปิดหน้าต่างงั้นหรอ ทำไมห้องมันถึงได้ร้อนแบบนี้  เซฮุนปลดกระดุมเสื้อออกสองสามเม็ด รู้สึกค่อยๆดีขึ้น แต่ความปวดหัวก็แล่นพล่านเข้ามา มึนตึงจนหัวจะระเบิด

 

นาฬิกาบนข้อมือเขาบอกเวลาว่ามันเที่ยงกว่าแล้ว  และความรู้สึกของที่ที่เขานอนอยู่ก็บอกว่ามันไม่ใช่ห้องของเขาอย่างที่ควรจะเป็น เขานอนอยู่บนพื้น มันเป็นห้องของใครไม่รู้ แต่พอมองออกไปนอกหน้าต่าง นี่มันก็คือตึกของห้องเช่าที่เขาพักนี่นา

 

มองร่างตัวเองก็นึกสมเพช เขายังใส่ชุดเมื่อวานอยู่เลย หัวก็พันกันยุ่งไปหมด จำได้ว่าเมื่อคืนที่ทำงานไปฉลองกัน แล้วก็จำไม่ได้ว่าเมาหนักไปตอนไหน พวกชานยอลคงจะพามาส่ง แต่พวกนั้นก็คงไม่รู้ที่เก็บกุญแจห้องของเขา

 

 

แต่สรุปแล้ว....ที่นี่มันห้องใครล่ะ……?

 

 

 

หวังว่าเขาคงไม่ได้เมามายจนโดนใครลากขึ้นห้องหรอกนะ

 

 

เซฮุนยังคงมองไปรอบๆ เห็นโต๊ะหนังสือที่มีโน๊ตบุ๊ควางไว้ มีกาแฟหนึ่งแก้วอยู่ข้างๆ มีตู้หนังสือกับหนังสือเยอะแยะไปหมด ทีวีตรงหน้าเขาเปิดทิ้งไว้ แต่มันไม่มีเสียง มันเป็นการ์ตูนสำหรับเด็กที่เขาเลิกดูมันไปตั้งแต่สิบขวบแล้ว

 

 

เขาสำรวจข้าวของภายในห้องได้ไม่นาน เสียงปลดล็อกกุญแจที่ประตูก็เรียกให้เขาต้องหันไปมอง ร่างเล็กๆหอบของพะรุงพะรัง ถุงซูเปอร์มาร์เก็ตบรรจุของใบโตหลายใบปิดหน้าของเจ้าของห้องคนนี้จนมิด เซฮุนมองไม่เห็นใบหน้าของคนๆนี้ได้ชัดเจน ได้ยินเพียงแค่เสียง

 

 

“ตื่นแล้วหรอ ฉันนึกว่านายตายแล้วซะอีก”

 

 

หืม? อยู่ดีๆมาแช่งทำไมละเนี่ย

 

 

“เมื่อคืนนี้....”

 

“นายเมาใช่มั้ยล่ะ” เจ้าของห้องเดินหอบของเยอะแยะผ่านเขาเข้าไปยังพื้นที่ครัว ซึ่งมันมีผนังกั้น และมีเพียงหน้าต่างบานเล็กๆ ดังนั้นเซฮุนก็ยังไม่ได้เห็นหน้าบุคคลนี้สักที

 

“อ่า...”

 

“เมาเป็นหมาเลย แล้วนายก็บุกเข้าห้องฉัน” เสียงทุ้มนั้นตะโกนตอบเขาพลางเก็บของเข้าชั้น และเอาของบางส่วนใส่ตู้เย็น เหมือนกำลังทำอะไรวุ่นๆอยู่ในครัว

 

“.......”

 

เซฮุนนึกอะไรไม่ออก เขาจำได้แค่ว่าพวกเพื่อนจอมแสบนั่นหลอกให้เขาดื่มเหล้าเพียวๆตั้งหลายต่อหลายครั้ง เสียงหัวเราะเฮฮาปะปนไปหมด จนมาตื่นขึ้นที่ห้องคนอื่นนี่แหละ นอกนั้นก็นึกอะไรไม่ออก

 

“ผมขอโทษแล้วกันนะ คุณ....”

 

“ลู่หาน”

 

 

น้ำเสียงกวนๆมันชัดขึ้น ร่างเล็กเดินออกมาประจันหน้ากับเขาตรงหน้าหลังจากจัดการของทุกอย่างจนเสร็จสิ้น เซฮุนคิดว่าบางที เขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้อย่างที่คนๆนี้พูด

 

 

แสงแดดบางเบานั้นกำลังทำตาของเขาพร่ามัว เซฮุนมองตากลมโตแวววาว ใบหน้าสวย จมูกเล็กๆดูรั้น ริมฝีปากบางเชิดขึ้น ผู้หญิงงั้นหรอ? หรือว่าผู้ชาย?

 

 

“.......”

 

“เอ้า อยู่ๆก็เงียบ”

 

“ตายแล้วจริงๆรึเปล่าวะเรา...” ร่างโปร่งยืนพึมพำกับตัวเอง

 

“นายว่าไรนะ?”

 

“ปะ..เปล่า”

 

“นายนี่ท่าจะประสาทนะ เมาค้างหรอ?”

 

ลู่หานส่ายหน้าไปมาเบาๆ จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในครัว เซฮุนยืนมองตามสักพักเลยตัดสินใจเดินตามเข้าไปด้วย แต่พื้นที่ครัวนี่มันแคบ เขาเลยได้แต่ยืนอยู่ตรงทางเข้า

 

ไม่นานร่างเล็กก็เดินมาหาเขาพร้อมกับยื่นแก้วกาแฟอุ่นๆมาให้

 

“กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาล แก้เมาค้าง”

 

“ขอบคุณครับ”

 

 

 

ในวันนั้น

 

ท้องฟ้าโปร่งและมีแสงแดดอ่อนๆ

 

 

แก้วกาแฟในมือของเซฮุนมันว่างเปล่าแล้ว แต่เขาก็ยังคงนั่งอยู่ในห้องนั้น ไม่รู้ตัวว่าทำไมเขายังอยู่ที่นั่น เซฮุนไม่เคยคิดว่าเขาจะอยู่นิ่งๆในนานขนาดนี้ นี่มันนับชั่วโมงแล้วที่เขานั่งอยู่เฉยๆ

 

เขานั่งมองร่างเล็กที่ง่วนอยู่กับหน้าจอคอม นั่งพิมพ์คีย์บอร์ดต๊อกแต๊กอยู่คนเดียว บางทีก็ทำหน้ายุ่ง บางทีก็ทำท่าเหมือนคิดอะไรสักอย่าง หรือบางทีก็ยิ้มเบาๆกับตัวเองและหน้าจอ

 

ไม่รู้ทำไม ... แต่เซฮุนไม่รู้สึกเบื่อที่ได้มอง

 

 

“นี่..”

 

“ค..ครับ?” เขาถึงกับสะดุ้งเมื่อร่างนั้นหันมาทำหน้ายุ่งใส่เขาแทน

 

“ไม่กลับห้องรึไง หมดธุระแล้วหนิ”

 

ดวงตากลมนั้นกำลังจ้องมาที่เขาอย่างสงสัย และคงจะปนตำหนิอยู่เล็กน้อย ก็เขาอยู่นี่มานานแล้วนี่นา แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ยังรู้สึกแปลกๆอยู่เลย

 

“งั้น...ผมกลับละนะ”

 

“อื้อๆ”

 

ลู่หานเพียงแค่ส่งเสียงรับในลำคอและสนใจกับงานของตัวเองตรงหน้าต่อ เซฮุนเลยไม่อยากกวนอะไรร่างเล็กมาก เขาเดินไปยังประตูห้อง จับลูกบิดเปิดมันออกจนกว้าง แต่แล้วก็หันมาบอกประโยคสุดท้าย ก่อนที่เขาจะก้าวออกจากห้องไปด้วยรอยยิ้มกว้างที่สดใสพอๆกับท้องฟ้าตอนนี้

 

“แก้วนี่ เอาไว้ผมจะล้างมาคืนคุณนะ ... ลู่หาน”

 

 

ปัง

 

 

เซฮุนจากไปแล้วพร้อมกับแก้วกาแฟ

 

 

“แปลกคนแฮะ..” ลู่หานพึมพำเบาๆ

 

แต่มาคิดอีกทีก็โอเคนะ  มีน้ำใจเอาไปล้างให้ ก็ดี... เขาจะได้ไม่เปลืองค่าน้ำ ชงให้กินแล้วก็ต้องล้างมาคืนสิ ใช่...ลู่หานคิดแบบนั้น....

 

 

แต่เขาไม่รู้

 

ไม่รู้ว่าเซฮุนไม่ได้คิดอย่างเขา

 

ลู่หานไม่รู้ว่าชายหนุ่มกำลังหาเรื่องมาหาเขาที่ห้องอีกรอบเท่านั้นเอง

 

 

ไม่นานเขาก็ได้ยินเสียงหน้าต่างอีกบานข้างห้องถูกเปิดออก เซฮุนคงจะเข้าไปในห้องแล้ว... ไม่ใช่สิ ...ลู่หานสลัดเรื่องของชายขี้เมานั่นออกไปจากสมองอย่างรวดเร็ว แล้วตั้งใจพิมพ์งานต่อ เขาควรคิดแต่เรื่องงานสิ มีสมาธิหน่อยลู่หาน

 

 

ก็แค่

 

คนข้างห้องคนนึงเท่านั้นเอง...

 

 

 


 

 






 

 

 

 

 
 

 

 

 

 

 

 100%

Talk:

 

ครบ ! เป็นฟิคที่อุดมไปด้วยน้ำซะจริง55555555555555555

มันเป็นพล็อตที่ค้างไว้นานมากค่ะ ช่วงหน้าฝนนี่แหละ ตกได้ตกดี

ออกแนวละมุนๆค่ะ ไม่ค่อยมีอะไรมาก น่าจะเป็นโรแมนติกน่ารักเหมือนเดิม ฝากด้วยนะคะ
รวมเล่มช็อตฟิคค่ะ จิ้ม>> 
http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=938134&chapter=21

   แปะแท็ก #TalkAbtLove

 


:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

921 ความคิดเห็น

  1. #916 mamama (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 21:05
    นี่แหละอิทธิฤทธิ์ของนายเอกของเรื่อง เห็นครั้งแรกต้องตะลึง
    #916
    0
  2. #915 mamama (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 21:05
    นี่แหละอิทธิฤทธิ์ของนายเอกของเรื่อง เห็นครั้งแรกต้องตะลึง
    #915
    0
  3. #896 luhanbaekhyunkai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2558 / 12:39
    ง่อวววววววววว
    #896
    0
  4. #866 Ran Koray (fayefur) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 21:10
    หาเรื่องเข้าห้องได้อย่างแนบเนียน
    #866
    0
  5. #851 fairylu_ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 22:10
    คนอื่นรู้แต่พี่ลู่ไม่รู้้้
    #851
    0
  6. #843 CHACHA C': (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 00:16
    ไม่เนียนก็ไม่ใช่เซฮุน 55555555 ทำมาเเอ๊บเอาเเก้วเค้าไปล้างคืน
    สุดหล่อชั้น คงคิดว่าเนียนมาก เขียนได้น่ารักทุกเรื่องเลยอ่าไรเตอร์
    #843
    0
  7. #829 Popo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 12:45
    อิเน่มันแอบแต๊ะอั๋งตอนเมาาา มีล้มทับ! -.,- แล้วอะไรคือการนั่งมองนานๆแล้วไม่เบื่อ เน่แกสร่างเมายัง5555555 เจอครั้งแรกก็รุกเร็วแล้ว สนุกจ้า

    ปล.เอ่อ..ไรต์ ที่ว่าฟิคนี้เต็มไปด้วยน้ำนี้อะไรร? -..- คนอ่านมันคิดไกลล(ข้ามไปๆ.คห.นี้มันหื่น)
    #829
    0
  8. #825 B.E{ye}.S.T (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 16:09
    การี๊ดดดดดดด > < 

    น่ารักอีกแล้ว ทำไมไรต์เตอร์แต่งได้มุ้งมิ้งทุกเรื่อง ฮ่าๆๆๆ

    ดูเหมือนคนข้างห้องจะตกหลุมรักนะ อิอิ
    #825
    0
  9. #782 LoveLikeSherbet (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 18:46
    พวกยอลนี่ก็ไม่ไหวๆๆ ทิ้งเพื่อนแบบนี้ได้ไง 55555 
    #782
    0
  10. #769 uzosou (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 23:20
    โอเซ งืออออออออออ น่ารัก



    คือพวกชานยอลนี่ไม่ได้ห่วงเพื่อนเลยนะ เอานอนไว้หน้าห้องใครก็ไม่รู้แบบนั้น ฮ่าๆๆ



    ดีนะว่าเป็นพี่ลู่
    #769
    0
  11. #739 ชมพู (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 08:37
    แล้วรีบเอาแก้วกาแฟมาคืนนะโอเซ
    #739
    0
  12. #724 b2uty_mini (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 19:01
    คนข้างห้อง 
    #724
    0
  13. #707 Milk_B2UTY (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 22:26
    -//- แค่นี้ก็ฟินได้
    #707
    0
  14. #702 GammyGlong (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 00:29
    อ่าาาละมุนมาก อย่าลืมเอาแก้วมาคืนนะฮุนอ่าาา
    #702
    0
  15. #700 Bettyangie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 22:44
    คค้างงงงงเลยซินะฮุนนนนน ชอบอ่าเด๊ะ จีบเลย แต่ไปทำตัวมาดีดีก่อนนะ เมาเป็นหม๋างี้ไม่เอาๆๆๆ

    #700
    0
  16. #679 CiNdeRrelLa's SisTEr,,,HeEnIm (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 23:40
    สงสัยพี่ลู่เป็นรักแรกพบของโอเซ >///<
    #679
    0
  17. #632 namva (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 01:27
    รอตอน2นะคะ คิดถึงมากกกก >< ชอบฟิคจองไรท์มาก ละมุนละไม น่ารักอ่านไม่เบื่อเลยยยย:D
    #632
    0
  18. #625 MooHamKim (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 23:58
    แกกกกก ไม่รู้จะเม้นอะไร ตอนสองๆๆๆๆๆ เหมือนในหัวเราจะมีแต่คำนี้

    เอาดีๆคือมันต้องเห็นหน้าเว้ย ถึงจะสกรีมใส่ได้ 5555555

    เซฮุนเป็นพนักงานบริษัทคือดี~ น้องต้องโคตรหล่อที่สุดในแผนก

    งอนชยอล! เป็นเพื่อนภาษาไรไม่รู้ห้องเพื่อนห้องไหน ลูกเราหล่อมากนะ มาวางทิ้งๆขว้างๆงี้ได้ไง

    ทั้งหมดทั้งมวล ชั้นอิกนอร์พี่ลู่ทำไม.... 5555555555
    #625
    0
  19. #619 kiss (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 13:28
    คิดว่าตัวเองเพราะเห็นนางฟ้าหรอฮุนนนน -////-

    #619
    0
  20. #618 Beauty/Beast (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 12:53
    แผนสูงซะจริงอิเน่555555
    #618
    0
  21. #614 Aluhan^_^ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 14:20
    คนข้างห้องคนนี้แผนสูงซะจริง
    #614
    0
  22. #613 เฮฮาบ้าบอ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 11:19
    เน่แผนสูงนะแก
    #613
    0
  23. #612 ▽ fxck.t (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 10:52
    ความคิดพี่ลู่นี่แบบงก แต่ผิดกับเซฮุน หาข้ออ้างแวะมาอีก
    ปัดโถ่ 555555 ไม่รู้ไรเลยนะกวางน้อย 
    #612
    0
  24. #608 IMBYP_EXO (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 16:19
    รอค่ะะะะ ><
    #608
    0
  25. #607 aoeylilo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 15:59
    รออออ>____<
    #607
    0