[SF EXO] TALKIN' BOUT LOVE [HUNHAN etc.]

ตอนที่ 12 : [ S P ] W O L F ( Sehun x Luhan ) --- special part *

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    30 พ.ค. 56

W O L F

Sehun  x Luhan







Maybe I’m sick. Have I fallen ill?

 

Yeah I’m in trouble.

 

Get a grip. How’d you get your heart stolen by a human?















 


เขาเกลียดนัก

เกลียดเสียงลมพัดในที่แห่งนี้

เกลียดต้นหญ้าดอกหญ้าทุกต้น

 
 

 

เกลียด

 

 
 

เกลียดที่มันซ้ำเติมความอ่อนแอของเขาเสมอ

 

 

 

 

ลู่หานเอากิ่งไม้เขี่ยนู่นนี่อย่างเซ็งๆ เขากำลังนั่งมองฝูงแกะเล็มหญ้าแล้วเคี้ยวเอื้องเอื่อยเฉื่อย เป็นภาพที่น่าเบื่อ ยิ่งในยามเขาต้องกลับมาในสถานที่นี้ ทุ่งกว้างแถวชายป่าแห่งนี้ เขายิ่งไม่อยากทนนั่งอยู่

 

“โง่เง่าสิ้นดี.... ลู่หาน”

 

หลังจากคืนพระจันทร์เต็มดวง ลู่หานตื่นเช้าขึ้นมาภายในห้อง บนเตียงขนแกะนุ่มนิ่มของตัวเอง เสื้อผ้าของเขา ชุดนอนตัวยาวอยู่ครบบนตัวเรียบร้อย สิ่งที่หายไปคือผ้าพันคอไหมพรมที่เขาถักเอง

 

และสิ่งที่เพิ่มมาใหม่คงเป็นร้อยรักเต็มทั่วตัวของเขา พร้อมความเจ็บปวดช่วงล่างที่ทราบสาเหตุดี

 

โชคดีนักที่เริ่มเข้าหน้าหนาวแล้ว ลู่หานสามารถใส่เสื้อผ้าหนาๆเพื่อปกปิดร่องรอยน่าอายเหล่านั้นได้ และแกล้งทำเป็นป่วยซมอยู่บนเตียงได้อยู่วันสองวัน แต่แท้จริงมันเจ็บจุกมากจนเดินไม่ไหว

 

หึ ทั้งหมดนี้เพราะใคร

 

เพราะหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์ไง

 

อย่ามาถามนะว่ามันหายไปไหน

 

จะไปตายไปกลายร่างที่ไหนก็ไปเถอะ

 

 

 

 

“ชาตินี้ขออย่าได้เจอกันอีกเลย!...”

ลู่หานขว้างกิ่งไม้ในมือออกไปอย่างสุดแรงเพื่อระบายอารมณ์คุกรุ่น ทว่ามันกระเด็นกระดอนไปโดนเจ้าลูกแกะในฝูง และตอนนี้มันกำลังตกใจ วิ่งเตลิดออกนอกฝูงไป

 

“อ๊ะ...ไม่นะ”

 

ลู่หานรีบวิ่งตามแล้วร้องเรียก “นี่ กลับมานะ!!!

 

ขาเรียวก้าวฉับๆ ลูกแกะน้อยจอมดื้อไม่ยอมฟังเขาเอาซะเลย วิ่งมุ่งไปแต่ข้างหน้า และแน่นอนลู่หานปล่อยมันไปไม่ได้

 

“เจ้าแกะน้อยยย! กลับมา!!~~

 

เขาเริ่มเห็นมันไกลออกไปเรื่อยๆ สุดท้ายมันก็วิ่งข้ามลำธารเข้าไปใกล้ป่า ไปไกลลับตา ลู่หานเหนื่อยอ่อนจนทรุดตัวอยู่ริมลำธาร เขาเหนื่อย เหนื่อยกับทุกสรรพสิ่ง รวมๆแล้วเรื่องในตอนนี้มันทำให้เขาอยากหายไปจากโลก ในที่สุดเขาก็ร้องไห้ออกมา

 

“ฮึก...ฮืออ....”

 

พอที... เขาเหนื่อย…….

 

ไม่รู้จะโทษใคร จะโทษคนที่มาขโมยหัวใจเขาดีหรือโทษตัวเองที่ใจง่ายเกินไปดี ทุกอย่างเหมือนความฝัน ....ฝันแสนสวยที่พอตื่นขึ้นมาก็พบกับความจริงที่ตรงกันข้าม อยากจะลืมก็ลืมไม่ได้ ไม่รู้จะต้องทำเช่นไร

 

ลู่หานไม่รู้จริงๆ

 

น้ำตาที่เก็บกักเอาไว้มันไหลออกไม่ขาดสาย ลู่หานปล่อยโฮเหมือนเด็กๆ มือน้อยปาดน้ำตาป้อยๆอย่างน่าสงสาร ร่างบางกอดเข่าตัวเอง ซุกหน้าร้องไห้ไม่ต้องอายใคร ระบายออกมาจนหมด ในเมื่อตรงนี้มันมีเขาอยู่เพียงแค่คนเดียว

 

 

 

ตึกตึกตึก

 

เสียงวิ่งของร่างที่คุ้นตากำลังวิ่งตรงมา ลูกแกะน้อยตัวเมื่อกี้วิ่งกลับมาทางเขา มันหยุดมองลู่หานที่นั่งร้องไห้เป็นเด็กแล้ววิ่งกลับไปทางเก่า ลู่หานไม่มีแม้แต่แรงจะเดินแล้วตอนนี้ เขาคิดว่าลูกแกะมันคงวิ่งกลับไปหาแม่มันเองจึงทรุดตัวอย่างอ่อนล้าอยู่ตรงที่เก่า

 

 

 

 

“มานั่งร้องไห้ตรงนี้ เดี๋ยวหมาป่าก็จับไปกินหรอก”




เสียงหนึ่งดังขึ้น ....โอ้ย พอเถิด เขาเบื่อคำหลอกลวงโลกเรื่องหมาป่า ต่อไปนี้เขาไม่กลัวอะไรอีกแล้ว แม้แต่หมาป่าตัวมหึมาก็ตาม จับเขาไปกินซะก็ดี จะได้ไม่ต้องมาทรมานมีชีวิตอยู่ แล้วก็เจ็บอยู่ทุกวันแบบนี้

 

“ก็ดี ข้าจะได้ตายๆไป”

 

“ทำไมอยากตายนัก”

 

“เรื่องของข้า”

 

“โดนคนรักทิ้งมาหรือ”

 

“......”

 

“ข้าพูดถูกรึไง...”

 

“เจ้าพูดผิด ข้าไม่ได้รักเขา”

 

ลู่หานเหลือบตาขึ้นมามองคนแปลกหน้าที่ยืนพูดอยู่นาน แต่เงยมาก็เห็นแค่ปลายเท้าเปลือยเปล่ายืนอยู่

 

“จริงหรอ เจ้าพูดจริง?”

 

ค่อยๆเงยขึ้นไปอีก ก็พบว่าชุดที่สวมกับผิวกายขาวๆนี้มันช่างคุ้นตา 

 

“.......”

 

ลู่หานมองจนสุดลำตัว ผ่านเอว ผ่านช่วงไหล่ ผ่านลำคอที่มีผ้าพันคอไหมพรมที่จำได้ดีว่าเขาถักเองกับมือ จนถึงใบหน้าได้รูปที่เขาเฝ้าคิดถึงอยู่ทุกเมื่อทุกค่ำคืนปรากฏตรงหน้าเขา

 

“ไม่ได้รักแน่หรอ”

 

เสียงน้อยใจปนความเศร้าของชายร่างสูงทำให้คำพูดที่กำลังจะพ่นด่ากลืนหายไปในคอ

 

“........”

 

เซฮุนก้มลงมามองลู่หาน ใช้มือปาดน้ำตาที่เลอะเปื้อนใบหน้าให้อย่างอ่อนโยน

 

มันแปลกตาที่ผมของเซฮุนเปลี่ยนสีไป จากสีเงินสว่างกลายเป็นสีน้ำตาลอ่อนธรรมชาติ ผิวขาวซีดที่เคยมีก็อมชมพูมากขึ้น  อุ้งมือที่แตะเขา อุณหภูมิที่เคยเย็นเฉียบกลายเป็นความอบอุ่น

 

ที่สำคัญดวงตาสีเพลิงแวววาวมันแปลเปลี่ยนเป็นสีลูกโอ๊คไปแล้ว

 

“.........”

 

“ทำไมทำหน้าตกใจขนาด..อ่ะ!....”

 

จู่ๆร่างเล็กก็โถมตัวใส่เขา เซฮุนรับแรงกระแทกไว้แทบไม่ทัน เขาไม่มีแรงมากๆเหมือนดั่งเมื่อก่อนแล้ว ตัวเขาแทบจะล้มลงไปพร้อมลู่หาน  ยังดีที่ขายันพื้นไว้

 

“เจ้าบ้า!! เจ้าหมาบ้า!!

 

ลู่หานรัวมือทุบลงทั้งบนอกทั้งไหล่ลาดดังตุ้บตั้บ ทุบเข้า ทุบจนตัวเองเหนื่อยหอบ

 

เซฮุนปล่อยให้ลู่หานทำตามใจ เพราะเขาก็รู้สึกว่าเขาผิดจริงๆในเรื่องนี้ เขารอให้ลู่หานอารมณ์เย็นลงก่อน ไม่ใช่ว่าไม่แยแส ไม่ใช่ว่าไม่ใยดี เขาน่ะห่วงคนตัวเล็กซะยิ่งกว่าใครๆ

 

 

ว่ากันว่า คนที่เสียบริสุทธิ์จะดูอวบอิ่มขึ้นจริงน่ะหรือ

 

ไม่รู้ไม่ทราบแน่เช่นกัน รู้แต่ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกว่าลู่หานดูน่ารักขึ้นยังไงไม่รู้สิ

 

 

“ทุบตีข้าเหนื่อยหรือยัง..”

 

เขาพูดเสียงอ่อน มองคนในอ้อมกอดที่ก้มหน้างุดๆไม่ยอมเงยหน้ามาสบตาเขาเลยสักนิด เซฮุนเอื้อมมือมาเชยคางเรียวอีกคน ลู่หานยังคงทำหน้าบูดบึ้ง เบี่ยงหน้าออกอย่างดื้อดึง

 

“ทีนี้ก็ฟัง...”

 

“ไม่ฟัง...”

 

“ไม่ฟัง จะรู้ว่ามั้ยว่าข้ารักเจ้า”

 

“ไม่..อ..อะไรนะ.....” ลู่หานชะงักไป

 

เซฮุนยิ้มละมุน ก้มลงมาใกล้ๆแล้วบอกอีกครั้ง “ข้ารักเจ้า ลู่หานที่รัก..”

 

“ต..แต่ แต่เจ้าเป็นหมาป่า เจ้ามีหู อ๊ะ..หูไปไหน...”

 

ลู่หานเขินมากกับคำนั้นแต่ก็เก็บอาการไว้ พยายามมองหา ใช้มือปัดปอยผมดู แต่มันไม่มีแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด เซฮุนหัวเราะขัน เขาดึงคนตัวเล็กมากอดแนบแน่นกว่าเดิม

 

“ไม่อีกต่อไปแล้ว...”

 

“........”

 

“ที่ข้าบอกว่าข้าจะเลิกเป็นลูกครึ่งมนุษย์หมาป่า....ข้าเลือกได้ และข้าเลือกจะไม่กลายเป็นหมาป่าเต็มตัว”

 

“..ท..ทำไม”

 

“ข้าเลือก...ที่จะเป็นมนุษย์”

 

“.........” ลู่หานมองแววตาคนตรงหน้า มันทำให้เขาอยากจะร้องไห้ออกมาอีกครั้งเมื่อฟังประโยคถัดไป กลายเป็นคนขี้แยที่น้ำตาไหลไม่รู้จักจบจักสิ้น

 

 

 

“ถ้าสามารถรักเจ้าได้.........

 

เซฮุนยอมเป็นมนุษย์ผู้อ่อนแอ แต่สัญญาว่าจะปกป้องลู่หานคนนี้ตลอดไป”

 

 

 

 

 

ไม่มีสิ่งใดนอกจากรอยยิ้ม

 

ลู่หานกำลังยิ้มทั้งน้ำตา

 

 

เสียงลมพัดไหวมาอีกครั้ง ไม่มีเวลาจะคิดถึงฝูงแกะ ลู่หานไม่สนใจอะไรอีกแล้ว สิ่งที่เขาสนใจคือริมฝีปากที่กำลังเคลื่อนมาใกล้ช้าๆ จบแนบชิดไม่เหลือช่องว่าง ลมหายใจถูกสูบเข้าไป มีแต่เสียงอื้ออึงดังจากลำคอ

 

และเสียงที่เซฮุนพร่ำบอกรักเขา กอดเขา และจูบแก้มแดงของเขาอย่างมีความสุข

 

 

ซ้ำแล้ว.... ซ้ำเล่า

 

 

 
 

 

 

That yellow moon teases me, that I can’t have you.

 

‘But you’re only a rough beast.’

 

If you’re going to say that kind of thing, get lost. If you need [me], change me.

 

I can never let her go

 

 

 

 

REAL END

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

:Talk:

หลังจากโดนหลายคนไซโค อ่อยยย 55555555

โอเคนะ ดีกันนะ *เกี่ยวก้อย* > 3 <

 

ฝากกกกกแท็ก  #TalkAbtLove

 

ว่างแง่ะ ตอบเม้น*


 
ความคิดเห็นที่ 126 (จากตอนที่ 11)
กระแสวูฟตอนนี้มาแรงสุดๆ เห็นลุคแต่ละคนแล้วแบบ >< ฮือออ ฮุนโคตรจะเมะแล้วอ่ะ #ดีใจสุดๆ
ไรท์เตอร์สู้ๆนะ รออ่านอยู่ อยากขย้ำกวางน้อยมากเลยตอนนี้ 555

PS.  M A M A




คือมันใช่ตรง ฮุนโคตรเมะนี่แหละ 555555555555555

นี่เป็นอะไรที่น้ำตาจะไหลจริงๆนะ สำหรับแม่ยกฮุนฮานนะ คือบั่บบ ฮรื่อออ โอเซฮุนคนเมื่อตอนเดบิวต์กลับมาละ 555555

Name : AuroraDeer< My.iD > [ IP : 110.171.228.8 ] 
Email / Msn: - 
วันที่: 23 พฤษภาคม 2556 / 21:39
 

 


ความคิดเห็นที่ 141 (จากตอนที่ 11)    
เซฮุนหมาบ้า ทำไมทำแบบนี้กับลู่หาน TT;;
ตกลงจะกลายเป็นคนมั้ย หรือว่า พอร่วมรักกันแล้ว
ลู่หานจะกลายเป็นครึ่งหมาป่า 55555555 
ขอจบแบบใหม่ได้มั้ยคะไรท์เตอร์ 





*ตบเข่าฉาดดด*

ชอบอ่ะ ลู่หานจะแบบติดเชื้อกลายเป็นหมาป่าไปอีกตัวงี้เนาะ ><

โอ้ย อิไรเตอร์คิดไม่ถึงจริงๆ ไม่งั้นแต่งและ 55555555

Name : ♡fxck♡< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♡fxck♡ [ IP : 27.145.218.72 ] 
Email / Msn: f_ck.xx(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 19:12
 

คือมีคอมเม้นท์อีกมากมายที่แทะโลมหมาป่า อยากขย้ำมั่งล่ะ อยากโดนเลียปากมั่งล่ะ
อ่อมมมมมมมมมมมม อะไรยะหญิงไทยย 55555


CRY .q
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

921 ความคิดเห็น

  1. #914 kwangnoilu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 11:17
    โอ้ยยยย... อยากมีแฟนเปงหมาป่าเหมือนกับกวางน้อยจุง อ่านแร้วฟินนนน คิคิ
    #914
    0
  2. #911 few_nutnicha (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 22:47
    น่ารักที่สุดดดด
    #911
    0
  3. #878 HUNHAN_&#10084; (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 17:31
    อ๊างงงงงง​ ฟินเลยยยยย
    #878
    0
  4. #839 CHACHA C': (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 07:36
    เซฮุนเป็นหมาป่า คือมันใช่อ่ะ พี่ลู่ด็เเบบกวางน้อยย งื้อน่ารักเวอร์ >///<
    #839
    0
  5. #819 B.E{ye}.S.T (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 14:19
    อ๊ากกกกกกกกก น่ารักมาก ชอบมาก
    คือธีมของเรื่องนี้เราก็ชอบนะ แบบเป็นเด็กเลี้ยงแกะอะไรแบบนี้ 
    เหมือนอยู่ในชนบทนิดนึง ออกแฟนตาซีอ่ะ มันใช่อ่ะ
    เซฮุนน่ารักมาก นึกว่าจะไม่กลับมาหาลู่หานแล้ว แต่แกก็เลือกความรัก คือมันสุดๆเลย
    โอเซเท่มากกกกก เสี่ยวลู่น่ารักเว่อร์ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ชอบค่ะ มากๆๆๆ
    #819
    0
  6. #811 BTจัง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 17:05
    ชอบๆๆๆๆๆ
    #811
    0
  7. #778 LoveLikeSherbet (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มกราคม 2557 / 23:38
    เซฮุนนายเท่มากกกก

    เลือกที่จะเปนคน เพราะรักเสี่ยวลู่ >< 
    #778
    0
  8. #763 uzosou (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 12:29
    อ๋าาาาา จบอย่างมีความสุข งึกๆๆ ><

    เขินอาย บิดตัว 

    เซฮุนเท่ห์มากเลือกจะเป็นคนเพื่อรักกะลู่ห่าน
    #763
    0
  9. #748 ชมพู (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 09:49
    ฮุนเลือกที่จะเป็นมนุษย์



    ไม่งั้นก็ไม่ได้อยู่กับลูกกวาง
    #748
    0
  10. #678 CiNdeRrelLa's SisTEr,,,HeEnIm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 23:35
    ฮุนเลือกได้ >///<

    #678
    0
  11. #576 GammyGlong (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2556 / 22:45
    เซฮุนเป็นมนุษย์ เยสสสสส!

    หมาบ้า ปล่อยให้ลู่เสียใจอยู่ตั้งนาน แต่ในที่สุดก็เลือกที่จะเป็นมนุษย์ คึคึคึคึ

    ชอบมากเลยค่าาา ขอบคุณนะคะ ^^
    #576
    0
  12. #489 de.fang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2556 / 02:04
    หมาบ้า แต่น่ารักมากชิมิ ><
    อะไรมันจะโรแมนติกขนาดนี้ 
    ชอบๆๆ อ่า อยากให้เป็นเรื่องยาวกว่านี้จัง ชอบๆๆๆๆๆ
    #489
    0
  13. #428 IMBYP_EXO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 14:04
    นึกว่าแกจะทิ้งลู่น้อยให้เปล่าเปลี่ยวหัวใจอยู่เพียงลำพังซะอีก -.-
    เป็นคนแล้ววว ว้าววว น่ารักที่สุดดดด
    #428
    0
  14. #420 `snw.atita (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2556 / 01:06
    อ๊าาา เซฮุนเลือกจะเป็นมนุษย์!
    หล่อเลยๆๆๆๆ 
    #420
    0
  15. #412 izet (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2556 / 16:43
    แฮปปี้ใช่ป่ะลู่ แต่ลืมไรไปรึปล่าว?

    แกะไง 55555 ได้ฮุนลืมแกะเลยนะ
    #412
    0
  16. #384 TLHunHan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2556 / 20:38
    ว่าแล้วว่าฮุนเลือกเป็นคน ฮืออ แฮปปี้เอ็นดิ้งงงง TOT

    เซฮุนแบบเท่ หล่อแบดกับอาลู่แบบน่ารักไร้เดียงสานี่เป็นอะไรที่สุดๆจริงๆ



    ไรเตอร์แต่งสนุกทุกเรื่องเล้ยยย

    อยากให้แต่งฮุนฮานเรื่องยาวบ้าง 55 *_*
    #384
    0
  17. #372 dreammono (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2556 / 00:34
    หยาาาา
    เกือบไปแล้ว
    แฮปปี้เอนดิ้งเลย กิกิ
    #372
    0
  18. #358 อัญมณีสีสวย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 12:22
    จบน่ารักอ่า ลู่ฮานที่รัก โอเซฮุนจะปกป้อลลู่ฮานตลอดไป
    น่ารักๆๆๆๆๆๆ โอเซฮุนคนแมนกลับมาแล้วว
    พี่ลู่อย่าลืมฝูงแกะดิ 5555
    #358
    0
  19. #310 Pe' earn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2556 / 23:57
    ฮุนมาแบ้ววววววววววววว โอ้ยยังหล่อไม่ว่าจะเวอร์ชั่นหมาป่าผมเงิน มีหู มีหาง หรือผมน้ำตาลตาสีลูกโอ๊คก็ตาม
    แม่งหล่อหมด เจาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แอร๊ยยยยยยยยยย >///////////<
     
    เลือกที่จะเป็นมนุษย์… ถึงแม้จะอ่อนแอแต่สามารถรักลู่ห่านได้อย่างคนๆนึงที่ควรจะเป็น……
    แม่ม หล่ออ่ะอร๊างงงงงงงงงงง ฟหกดเ้่าสวง-/:;@()฿& (ซึ้งได้แปปเดียวจริงๆอินี่ -_____-*)
     
    #310
    0
  20. #271 WEAREONE'EXO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2556 / 20:49
    อั้ยยยะะะ เซฮูนนนน เลือกได้เยี่ยมมมม 
    ยอมที่จะเป็นมนุษย์มารักกับลู่หานทั้งที่อ่อนแอแต่ก็จะปกป้อง 
    เจ๋งอ่าาา  
    #271
    0
  21. #264 pbaek_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 17:54
    ฮึ้ยยย น่าฮักเฟ่อเลยไรท์ 
    #264
    0
  22. #245 kasalf_td.km (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 14:03
    อยากกินหมาป่า มีหมาป่าตัวอื่นมาด้วยไหมอ่ะฮุน ในฝูงเหลือหล่อๆแบบนี้ไหม 
    โอ้ยยยยย พี่ลู่แลน่ารักน่ากินจริงงๆ 

    กินครั้งเดียวไม่อิ่ม หลายครั้งเลยดีกว่า 
    #245
    0
  23. #229 BBelliZ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2556 / 19:53
    เฮ้ยยยๆ 
    โอเซนายเลือกถูกแล้ว
    มันต้องแบบนี้สิ !!!! ><
    #229
    0
  24. #219 KyungD.O (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 23:46
    กรี๊ดดดดดดดดดดด ให้มันได้แบบนี้ซิจ๊ะฮุน เป็นสุภาพบุรุษทำแล้วต้องรับผิดชอบ
    แหมๆ แต่กว่าจะกลับมาหาลู่ได้ ผ่านไปกี่วันกันล่ะ ปล่อยให้ลู่เสียใจอยู่ได้ยังไงกัน
    ปริ่มเลยอ่ะ ที่ฮุนเลือกที่จะเป็นคนมากกว่าที่จะเป็นหมาป่า
    ถึงจะอ่อนแอ แต่ก็พร้อมที่จะปกป้องลู่ตลอดไปเหมือนกัน อร๊ายยยยยย เขินเลย >/////<
    อิจฉาลู่เนอะ อยากมีหมาป่าแบบนี้เป็นของตัวเองบ้างจัง 5555
    #219
    0
  25. #194 มาซายนิสนูน่า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 13:27
    พี่ลู่งอแงได้น่าปลอบมากกกกกกกกกกก
    คือถ้าเซฮุนไม่กลับมาก็ดีนะ เด่วเราเสียบเอง *อ้าว?*

    แล้วทำไมไม่บอกแต่แรกว่ะเซฮุน 
    ปล่อยให้ลูกเราดราม่าว่าโดนฟันแล้วทิ้งอยู่นาน 
    555555555555555
    #194
    0