ซ่อนเงาพยัคฆ์(จบแล้ว)

ตอนที่ 6 : ประมุขพรรคพยัคฆ์ทมิฬ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,707
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,169 ครั้ง
    19 เม.ย. 64

บรรยากาศในวันที่อากาศเริ่มเข้าสู่หน้าหนาว กลับมีร่างบุรุษผู้นึง อยู่ท่ามกลางไอหมอกพร้อมกับแสงไฟสลัวของตะเกียงที่มีสว่างรอบสระน้ำ ส่งให้เห็นรูปร่างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของลูกผู้ชาย ผิวที่ขาวเนียนละเอียดจนสตรีต้องอิจฉาบวกกับใบหน้าอันหล่อเหลา ที่รวมมาจากบิดามารดาคนละครึ่ง ช่างงดงามดุจเทพเซียนหากใครได้เห็นคงแทบลุ่มหลง หากแต่เจ้าตัวกลับไม่ชมชอบให้คนอื่นมองด้วยสายตาเช่นนั้นจึงใส่หน้ากากไว้อยู่ตลอดเวลาเฉกเช่นบิดาของเขาสมัยยังเป็นจักรพรรดิปีศาจ หากใครคิดจะแหกกฎมาแอบดูโฉมหน้าเพราะอยากรู้ว่าเบื้องหลังหน้ากากจะเป็นเช่นไร ก็ไม่เคยมีใครรอดชีวิต มาบอกคนอื่นเลยสักครั้ง 

      ชิงสือมองไปที่ร่างที่เขาเคารพและรักเหมือนลูก แม้ว่าแสงนั้นจะไม่สว่างมากมายเฉกเช่นกลางวัน แต่สำหรับเขากลับมองเห็นได้ชัดเจน บุรุษผู้งดงามยิ่งกว่าอิสตรีผู้นั้น ก็คือประมุขพรรคพยัคฆ์ทมิฬ

ที่ทุกคนต่างก็หวาดกลัวไม่แพ้ประมุขพรรคคนก่อนที่มีนามว่าจักรพรรดิปีศาจ คนผู้นั้นฉายาว่าฆ่าคนโดยไม่ถาม ส่วนประมุขพรรคผู้นี้หากใครเห็นใบหน้าเป็นต้องตายทุกคน มีเพียงเขาเท่านั้นที่รอด คงเพราะได้ดูแลใกล้ชิดเห็นท่านประมุขมาตั้งแต่เกิด 

      “ท่านประมุขขอรับ ฮูหยินส่งข่าวมาขอรับ ท่านประมุขจะอ่านเลยไหมขอรับ”

      “อืม”

      เว่ยหมิงลู่ลุกขึ้นจากสระน้ำ เพื่อไปอ่านจดหมายที่มารดาส่งมาด้วยความสงสัย ปกติมารดาไม่เคยที่จะส่งจดหมายมาให้เขาแบบนี้ทุกครั้งมารดาจะมาหาเขาเองที่ตำหนักพรรคพยัคฆ์ทมิฬแคว้นเว่ย แห่งนี้ และทุกครั้งที่มาก็มักจะถามแต่คำเดิม ขนาดก่อนเดินทางไปแคว้นหยางเพื่อร่วมงานแต่งานของหลานชายหยางหมิงหลง นางก็ยังคาดคั้นถามถึงหญิงที่ลูกจะแต่งงาน

      ท่านประมุขช่างมีเสน่ห์เหลือล้น หากว่าท่านประมุขรู้จักหว่านเสน่ห์บ้าง แม้เพียงสักนิดคงจะมีสตรีมากมาย มายืนรอให้ท่านประมุขได้เลือกเป็นแน่ จะได้ไม่ต้องถูกฮูหยินบ่นทุกครั้งที่พบหน้าว่าอายุมากขนาดนี้เหตุใดยังไม่ยอมมีใครอีก ถึงกระนั้นชิงสือก็ได้แต่เถียงในใจอายุมากแล้วอย่างไร หากใครได้เห็นใบหน้าของท่านประมุขก็ยากที่จะเชื่อว่า 34 แล้ว ใบหน้านี้ไม่ต่างกับคนอายุ 20 ปีด้วยซ้ำไป

      เว่ยหมิงลู่ได้อ่านจดหมายจากมารดา ก็คิ้วขมวดมุ่นด้วยความสงสัยมารดาเขาไปรับหลานสาวมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ในจดหมายนั้นมารดาบอกว่าหากหลานสาวของท่านที่ชื่อหว่านชิงเยว่ มาให้เขาคอยดูแลและพานางมาหามารดาที่หุบเขาพิษด้วย

      มารดาไปแคว้นหยางครานี้ กลับได้หลานสาวมาไม่รู้ว่ามีแผนอะไรหรือเปล่า เขาเองไม่ค่อยจะแน่ใจนัก หลายครั้งที่มารดาพยายามหาสตรีคนนั้นคนนี้มาให้เขาทำความรู้จัก แต่เขาก็เลี่ยงที่จะพบมาโดยตลอด จนกระทั่งเขาตัดสินใจอยู่ที่ตำหนักใหญ่ของพรรคในแคว้นเว่ยมารดาถึงยอมแพ้ เพราะกลัวว่าเขาจะไม่กลับไปที่หุบเขาพิษอีก

      “ท่านลุงชิงสือ หากว่ามีสตรีที่ชื่อหว่านชิงเยว่มา ขอให้ท่านคอยดูแลนางด้วย หากนางต้องการสิ่งใดก็จัดการให้นางด้วย”

      “ขอรับท่านประมุข”

      เขามองท่านประมุขด้วยความแปลกใจ ใยในคำสั่งของฮูหยินถึงให้ท่านประมุขดูแลสตรีผู้นั้น หรือว่าฮูหยินมองหาสะใภ้ให้ท่านประมุขได้แล้ว

      “ข้าจะไม่อยู่สองเดือนนะ หากมีอะไรด่วนส่งข่าวมาทางหลิ่งซานเขารู้ว่าต้องติดต่อข้าได้ที่ไหน”

      “ขอรับท่านประมุข”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.169K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น