ซ่อนเงาพยัคฆ์(จบแล้ว)

ตอนที่ 3 : เนรเทศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,093 ครั้ง
    19 เม.ย. 64

            “เสด็จแม่จะทรงปล่อยนางไปไม่ได้นะพะย่ะค่ะ ลูกไม่เชื่อว่านางจะไม่ได้รู้เห็นอะไรกับแม่ทัพหวังเชียนเลย ถึงอย่างไรนางก็จะต้องถูกประหารพร้อมกับตระกูลของนาง”

      “หมิงเอ๋อ ฟังแม่นะ แม่เองก็ไม่ได้คิดที่จะปล่อยนางไป โดยที่ไม่ให้นางต้องได้รับโทษ เพียงแค่นางไม่ได้ถูกประหารชีวิตเท่านั้น แม่รู้ว่านางทำผิดมามากมาย แต่ว่ามันคือคำสัญญาของแม่ที่รับปากนางเอาไว้นะลูก แม่ตัดสินใจแล้ว แม่จะเนรเทศหวังลี่เลี่ยนให้ออกจากแคว้นหยาง แล้วสั่งห้ามกลับมาแคว้นหยางอีกตลอดชีวิต นางเป็นสตรีตัวคนเดียวไม่มีทรัพย์สินอะไร ครอบครัวก็ไม่มี ถูกเนรเทศไปไม่ตายก็เหมือนตายแล้วลูก อย่าทำให้แม่ต้องผิดสัญญาที่ได้ให้กับนางเลยนะหมิงเอ๋อ”

 

      เว่ยฮองเฮาได้แต่ถอนใจเมื่อลูกชายของนางไม่พอใจ ที่นางปล่อยบุตรสาวของผู้นำกบฏ อย่างหวังลี่เลี่ยน เพราะว่านางเคยให้สัญญากับนางเอาไว้ตอนที่นางได้ตำแหน่งยอดบุปผางาม เพื่อค้นหาพระชายาให้กับองค์รัชทายาท แต่เพราะเขาไม่อยากแต่งงานกับหวังลี่เลี่ยนแต่ไปแต่งงานกับธิดาของอ๋องลู่หาน ลู่เจียวจิงแทน นางที่เคยได้เคยประกาศบอกกับว่า ใครที่ได้ตำแหน่งเป็นยอดบุปผางามจะได้แต่งเป็นชายาในองค์รัชทายาท แต่ในเมื่อนางไม่ได้แต่งงานกับพระโอรสของนางแล้ว นางจึงตัดสินใจให้คำสัญญาว่าหากมีเรื่องใด ที่หวังลี่เลี่ยนต้องการนางรับปากจะทำให้ทุกอย่าง

      โดยไม่คิดว่าจะมีการก่อกบฏเกิดขึ้น แล้วผู้นำกบฏในครั้งนี้คือแม่ทัพหวังเชียนบิดาของหวังลี่เลี่ยน เมื่อถูกจับก็ต้องถูกประหารเก้าชั่วโคต รซึ่งก็รวมทั้งหวังลี่เลี่ยนด้วย แต่ไม่นึกว่าหวังลี่เลี่ยนจะเอ่ยขอชีวิตไม่ให้ประหารนาง และขอให้เนรเทศนางแทน พระองค์ทรงรับปากนางเอาไว้แล้ว ไม่อยากจะเสียคำพูดที่ให้ไว้ แต่พอหยางหมิงหลงทราบก็เดินทางมาเพื่อขอให้นางเปลี่ยนใจทันที

      “ถ้าอย่างนั้นก็แล้วแต่เสด็จแม่จะเห็นควร ลูกขอทูลลาพะย่ะค่ะ”

 

      หยางหมิงหลงเดินกลับออกมา ด้วยความรู้สึกไม่สบอารมณ์นัก แต่เมื่อเห็นว่ามารดาไม่เปลี่ยนคำสั่ง เขาก็ทำอะไรไม่ได้ถึงแม้เขาจะรู้สึกเกลียดชังสตรีผู้นั้นสักแค่ไหนก็ตาม

      เว่ยฮองเฮามองตามลูกชายไป นางรู้ว่าหยางหมิงหลงไม่พอใจ แต่ก็ไม่อยากจะขัดใจ นางก็ได้แต่หวังว่าสิ่งที่นางได้ตัดสินใจทำลงไป จะไม่กลับมาทำร้ายใครอีก

      “พี่หมิงหลงเจ้าคะ ปล่อยนางไปเถอะ นางเป็นแค่ผู้หญิงตัวคนเดียวจะทำอะไรได้ อย่าให้เสด็จแม่ต้องเสียสัจจะที่ได้ให้ไว้กับนางเลยนะเจ้าคะ”

      ลู่เจียวจิงผู้เป็นชายาเอ่ยปากขอร้อง มีหรือที่หยางหมิงหลงจะไม่ยอมทำตาม เขาเองก็ไม่ได้คิดว่าหวังลี่เลี่ยนจะทำอะไรได้ ถึงนางจะเจ้าเล่ห์ชั่วช้าสักแค่ไหน แต่นางก็เป็นเพียงผู้หญิงคนนึงเท่านั้น หยางหมิงหลงจึงปรับสีหน้าของตัวเอง ที่กำลังไม่พอใจเปลี่ยนเป็นสีหน้าเจ้าเล่ห์กรุ่มกริ่มแทน เมื่อนึกได้ว่าหลายวันก่อนเคยท้าหมิงเฟยหลงเอาไว้อย่างไร

 

      “พี่รู้ว่าสัจจะสำคัญมากแค่ไหน พี่เองก็ไม่ได้อยากผิดคำพูด จิงเอ๋อต้องช่วยพี่แล้วล่ะ ไม่อย่างนั้นพี่คงจะผิดคำพูดเป็นแน่”

      ลู่เจียวจิงเอียงคอมองพระสวามีอย่างไม่เข้าใจ พี่หมิงหลงสัญญาอะไร ทำไมต้องเกี่ยวกับนางด้วย แต่ยังไม่ทันได้ตั้งคำถามเลย ก็รู้สึกว่าตัวนางลอยขึ้นมาจากพื้น มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่หลังของนางสัมผัสความเย็นของที่นอน แต่ก็นั่นแหละ เหมือนเช่นที่ผ่านมานับตั้งแต่กลับมาจากงานเลี้ยง หยางหมิงหลงก็ไม่ปล่อยให้นางได้มีคำถามหลุดออกจากปาก นอกจากเสียงครางแว่วหวานของนางเท่านั้น

      หยางหมิงหลงเองถือคติเสียชีพไม่เสียสัตย์ จึงตั้งอกตั้งใจทำให้พระชายาของตัวเองตั้งท้องก่อนหมิงเฟยหลงจะแต่งงานให้ได้ หมิงเฟยหลงเป็นหมอเทวดาแล้วอย่างไร ของอย่างงี้มันขึ้นอยู่กับฝีมือ ชายหนุ่มรูปงามยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งท่ามกลางเสียงประท้วงของชายารักที่เริ่มจะรับไม่ไหว เมื่อตลอดทั้งคืนพี่หมิงหลงของนางเรียกร้องเอาแต่ใจกับนางมากแค่ไหน เพียงแต่เวลานี้ เช้าแล้วนางอายเหล่ากำนัลจึงได้แต่ห้ามปรามให้เขาปล่อยนางไปก่อน แต่ดูเหมือนว่าพี่หมิงหลงจะยังไม่หนำใจ ยังคงตามติดรังแกร่างของนางไม่หยุด จนนางต้องยอมตามใจเขาตามเคย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.093K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #464 Poonchanit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 21:33
    นางให้สัญญากับนางเมื่อนางเป็นยอดบุบผา
    ให้ใช้ชื่อบ้างจะได้รู้ว่านางคือใคร
    #464
    0
  2. #429 150221 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 16:35
    อย่ามานะว่ามาจากมาชาตินี้ก็โดนเนรเทศอีก
    #429
    0
  3. #404 pongladapapoom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 14:25

    สนุกทู๊กเรื่องเลย เลิฟ ๆ ค่า
    #404
    0