ซ่อนเงาพยัคฆ์(จบแล้ว)

ตอนที่ 21 : หลานสาวของยาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 982 ครั้ง
    20 เม.ย. 64

      “จูเอ๋อร์ยายเข้าไปได้ไหม?”

      เหมยอี้ชวนถือวิสาสะเข้าไปในห้องเหมยจินจูเลยด้วยความเป็นห่วง เมื่อนางไม่ได้ยินเสียงตอบกลับมาจากภายในห้อง พอเข้ามาในห้องของเหมยจินจูก็พบว่าทั้งห้องมืดไปหมด จนมองแทบไม่เห็นอะไรเลย นางเห็นเงาตะคุ่มร่างนึงนอนคุดคู้อยู่บนเตียงก็ตกใจว่าจินจูของนางเป็นอะไรไม่สบายนานแค่ไหนก็ไม่รู้ หากนางไม่เข้ามาดูจินจูไม่รู้จะเป็นอะไรมากกว่านี้หรือเปล่า จึงรีบเดินไปจุดไฟให้สว่างก่อนจะตัวหลานสาวเพื่อดูว่านางไม่สบายตัวร้อนตรงไหน

      “จูเอ๋อร์หลานยาย เจ้าไม่สบายตรงไหนรีบบอกยายเร็ว”

      “ท่านยาย ฮือ.. ท่านยายข้ากลัว ฮือ.. เขาจะฆ่าข้า หากว่าข้าตายไป ฮือ ข้าห่วงท่านยาย ข้าไม่ใช่ ฮือ.. ท่านยาย”

      พอได้ยินเสียงของคนที่นางรักที่สุด ร่างบางโผเข้าไปกอดร่างหญิงชราเอาไว้แน่นร้องไห้สะอึกสะอื้นเสียงดังอย่างหนัก จนเหมยอี้ชวนกังวลใจมากเพราะตั้งแต่ที่อยู่ด้วยกันมา นางไม่เคยเห็นเหมยจินจูแสดงท่าทางหวาดกลัวอะไรมากเท่ากับวันนี้เลย มีเรื่องอะไรทำไมนางถึงไม่รู้ นางทำได้แต่เพียงกอดร่างของหลานรักไว้แน่นลูบหัวลูบไหล่ปลอบโยนด้วยความสงสาร

      “มีอะไรเล่าให้ยายฟังก่อน หากยายไม่รู้เราจะแก้ไขปัญหานี้ได้อย่างไรกัน”

      น้ำเสียงอ่อนโยนของท่านยาย ทำให้เหมยจินจูสงบสติอารมณ์ลงได้ จึงลุกขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลไม่หยุดอยู่เต็มใบหน้าตลอดเวลาตั้งแต่นางมาถึงบ้าน เหมยจินจูตัดสินใจเล่าเรื่องราวเฉพาะของหวังลี่เลี่ยนทุกอย่าง ไม่ได้เล่าเรื่องที่นางคือมุกดาที่มาอยู่ร่างหวังลี่เลี่ยนเพราะนางกลัวว่าท่านยายจะมองนางเป็นผีเป็นปีศาจร้ายจึงไม่ได้เล่าเรื่องนี้

      นางเล่าเพียงเรื่องที่นางถูกลงโทษตัดสินให้เนรเทศออกจากแคว้นหยางเท่านั้นให้ท่านยายฟัง ด้วยความที่นางไม่แน่ใจว่าถ้าหากท่านยายได้รู้ความจริงทุกอย่าง ยังจะรับนางเป็นหลานสาวของท่านยายอยู่หรือเปล่า

      แล้วถ้าหากว่าไม่รับแล้วนางจะไปอยู่ที่ไหน ชีวิตนี้นางมีท่านยายเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่นางไว้ใจ ที่เป็นครอบครัวของนางจริงๆนางเคยสูญเสียท่านย่าตอนที่เป็นมุกดา วันนี้นางจะสูญเสียท่านยายเพราะนางเป็นหวังลี่เลี่ยนหรือเปล่า นางกลัวมากจริงๆ นางไม่ได้กลัวที่จะตายนางกลัวที่จะไม่ได้อยู่กับท่านยายต่างหาก

      เหมยอี้ชวนฟังเสียงหลานมสาวที่พยายามจะเล่าเรื่องราวของนางให้ฟังด้วยความสงสารและเห็นใจในชะตากรรมของหลานสาว

      “แล้วเจ้าร้องไห้ทำไม หรือกลัวว่าคนนั้นจะมาฆ่าเจ้าอย่างนั้นใช่ไหม ไม่ต้องกลัวยายอยู่ทั้งคน ยายไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเจ้าได้แน่นอน อย่าร้องไห้”

      “ข้าไม่ได้กลัวตายเจ้าคะ ข้ากลัวท่านยายจะรังเกียจข้า ที่ข้าเป็นนักโทษที่ถูกเนรเทศมา แล้วข้ายังเป็นคนนิสัยไม่ดีทำร้ายคนมากมาย ข้ากลัวว่าท่านยายจะไม่อยากให้ข้าเป็นหลานท่านอีกต่อไปแล้ว ”

      “เด็กโง่ไม่ใช่ว่าเจ้าบอกยายว่าเจ้าสำนึกผิดแล้วไม่ใช่หรือ อย่างไร คนผิดแล้วสำนึกผิดสมควรให้อภัยมากกว่าคนที่รู้ว่าตัวเองทำผิดแต่ไม่ยอมรับผิดซะอีก ยายเชื่อว่าเจ้ารู้สึกผิดกับเรื่องราวที่ผ่านมาแล้ว แต่มันก็ได้ผ่านไปแล้วนี่นา มันคือเรื่องราวในอดีต โทษเจ้าก็รับไปแล้ว ตอนนี้เจ้าคือเหมยจินจู เจ้าคือหลานสาวสุดที่รักของข้าเหมยอี้ชวน อย่าได้คิดมากแบบนี้อีกรู้หรือไม่ ไปกันเถอะไปกินข้าวกัน วันนี้เจ้าลองกินฝีมือยายบ้างกินแต่ฝีมือเจ้า มานานไม่รู้ว่าฝีมือของยายจะสู้ฝีมือของจูเอ๋อร์ของยายได้หรือเปล่า ถึงจะกินไม่ได้ก็ฝืนกินสักหน่อยนะเพราะมันดึกแล้ว”

      เหมยจินจูยิ้มทั้งน้ำตานางสบายใจขึ้นมากเมื่อท่านยายยังคงรักนางเหมือนเดิมไม่ได้เปลี่ยนไป เป็นแบบที่นางคิดเอาไว้จึงเดินตามท่านยายไปกินข้าวอย่างว่าง่าย พร้อมกับรอยยิ้มที่เกิดขึ้นเต็มใบหน้าของสตรีต่างวัยทั้งสองคน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 982 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #61 N_ing (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 11:02
    ท่านยายอยู่กับหลานไปนานๆนะคะ
    #61
    0
  2. #60 rossukon2531 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 03:18
    รอๆค่ะ
    #60
    0
  3. #59 kkkr55 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 00:56
    รอค่าาา
    #59
    0
  4. #58 r123123 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 00:19

    ดีใจจังมาอีกตอน

    #58
    0
  5. #57 42424900 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 23:52
    กำลังรอไรท์อยู่เลย พักผ่อนบ้างน้า❤
    #57
    0