ซ่อนเงาพยัคฆ์(จบแล้ว)

ตอนที่ 17 : พี่หมิงลู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,253
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,033 ครั้ง
    20 เม.ย. 64

      รถม้าที่มีสัญลักษณ์ของพรรคพยัคฆ์ทมิฬที่ยิ่งใหญ่ ทำให้ชาวบ้านทั่วไปถึงกลับวิ่งหลบกันเป็นแถว เหตุว่าไม่ค่อยจะมีโอกาสได้เห็นรถม้าของพรรคพยัคฆ์ทมิฬบ่อยนัก แล้วคนของพรรคพยัคฆ์ทมิฬจะมาทำอะไรที่ในตลาดเล็กๆของเมืองอู่โยวแห่งนี้กัน 

      ส่วนภายในรถม้านั้น มีหนึ่งบุรุษหนุ่มที่นั่งเงียบขรึมกำลังครุ่นคิดถึงอะไรบางอย่างอยู่ภายใต้หน้ากากสีทองที่สวมใส่ปิดบังใบหน้าที่ชวนให้ลุ่มหลงนั้น นั่งเงียบไม่พูดอะไร หากแต่ตอนเหลือบมองโฉมงามที่นั่งอยู่ด้านข้างตลอดเวลา

      เหมยจินจูนั่งตัวแข็งทื่ออยู่ในรถม้าที่ท่านประมุขสั่งนางให้ขึ้นมานั่งกับเขา ไม่ให้ไปนั่งกับอิงอิงที่รถม้าคันนั้น นับวันนางยิ่งไม่เข้าใจเขาเลย เหมือนกับว่าเขาพยายามที่จะอยู่ใกล้กันกับนางตลอดเวลา บางครั้งนางคิดว่าบางทีนางอาจจะคิดไปเอง หากว่าไม่ได้ยินท่านยายถามนางเมื่อคืนนี้ ว่าไปส่งอาหารให้ท่านประมุข ทำไมใช้เวลานานมากเกินไปเกือบ 2 ชั่วยาม

       เป็นสตรีที่ยังไม่ออกเรือนจะไปอยู่ในบ้านกับบุรุษผู้อื่นที่ไม่ญาติพี่น้องนานๆมันดูไม่ดีนัก แต่จะให้นางทำอย่างไรได้ ในเมื่อเขาบอกว่ายังกินไม่เสร็จนางจะทำอะไรได้ จะให้ถามเขาตรงๆก็ไม่กล้าหรือว่าเขาจะคิดอะไรกับนางจริงๆอย่างที่อิงอิงบอกก่อนจะมา

      ‘พี่จินจูข้าว่าท่านประมุขคนนี้จะต้องชอบพี่สาวแน่ๆไม่อย่างนั้นจะสั่งให้พี่สาวนั่งไปกับเขาหรือ อีกอย่างข้าเห็นสายตาของท่านประมุขที่มองพี่จินจูเหมือนกับพี่จิวฟูมองพี่สาวของข้าเลยเจ้าคะ ข้าว่าข้าคิดไม่ผิดแน่นอนเจ้าคะ'

      นางแอบมองชายหนุ่มอย่างไม่แน่ใจ ว่าสิ่งที่ตัวเองคิดมันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน สารรูปของนางเนี่ยนะจะทำให้คนเพียบพร้อมอย่างเขามาชอบนางได้ บุรุษรูปงามเป็นเอก ชาติตระกูลดีแบบเขาคงจะมีสาวงามมาให้เลือกมากมาย จะมาชอบผู้หญิงชาวบ้านธรรมดาที่เป็นเพียงลูกจ้างที่ถูกจ้างมาทำอาหารของตัวเองได้อย่างไรกัน นางก็บ้าไปคิดตามที่อิงอิงพูด 

 

      ต่างคนต่างแอบมองกันจนกระทั่งสบตากันโดยที่ไม่ได้นัดหมาย ทำเอาเหมยจินจูถึงกับนางแดงซ่านรีบหันหน้าหนีเพื่อกลบความคิดที่พึ่งคิดเมื่อสักครู่แทบไม่ทัน ส่วนท่านประมุขกลับชะงักค้างเพราะเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นนางเขินอายเมื่ออยู่กับเขา ใบหน้าใต้หน้ากากถึงกับยกยิ้มมุมปากขึ้นมาด้วยความดีใจ ในที่สุดนางก็มีความรู้สึกอะไรกับเขาบ้างไม่ใช่เอาแต่นิ่งเฉยอีกต่อไปแล้ว แต่ทำไมนางถึงเพิ่งมาเขินอายเขาตอนนี้เล่า

      คิ้วของเว่ยหมิงลู่ขมวดมุ่นพยายามนึกว่าระหว่างทางเขาได้ทำอะไร แต่ก็คิดไม่ออกจึงตัดสินใจหันไปมองหน้าสาวน้อยตรงๆไปเลยว่าที่จริงแล้วเมื่อกี้ใช่นางเขินอายเขาจริงหรือไม่ หรือว่าเขาคิดไปเองคนเดียว

      “นายท่านมองอะไรเจ้าคะ ที่หน้าข้ามีอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ”

      มือขาวผ่องยกขึ้นลูบไล้ใบหน้าไปมา เมื่อเห็นว่าเขาหันมามองหน้านางจนนางรู้สึกว่ามันผิดปกติ หรือว่านางมีเขม่าควันติดอยู่ นางรีบออกมา จนลืมล้างหน้าล้างตาก่อนออกมาคงเป็นแบบนั้นแน่ๆ

      “ไม่มี ข้าแค่ชอบมองหน้าเจ้าแบบนี้”

 

      เท่านั้นแหละเสียงระเบิดดังตูมขึ้นในหัว

       ‘เขาพูดว่าอะไรนะ ชะชอบหน้าข้าอย่างนั้นใช่ไหม?’

      เว่ยหมิงลู่ยิ้มกว้างอย่างพอใจในที่สุดนางก็รู้จักเขินอายเขาแล้วจริงๆ สงสัยว่าเขาจะมาถูกทางแล้ว แม่นางน้อยผู้นี้ไม่รู้อะไรบ้างเลย เขาคงจะต้องเอ่ยบอกกับนางเองกระมัง เพราะหากคาดหวังให้นางคิดได้เองเขาคงแก่ตายไปก่อน กว่านางจะได้รู้ว่าที่เขาทำทั้งหมดเพียงแค่อยากรู้จักกับนาง อยากจะอยู่กับนางนานๆ

      จึงตัดสินใจว่าต่อไปหากเขาอยากจะได้อะไรจากนางเขาคงจะต้องบอกกับนางตรงๆไปเลย เพราะนางไม่เหมือนคนของเขา ว่าถึงแม้ไม่พูดอะไรออกมาพวกเขาก็เข้าใจ มันก็เลยทำให้เขากลายเป็นคนพูดน้อยจนชิน เว่ยหมิงลู่หัวเราะให้กลับตัวเองไม่นึกว่าเขาจะมาเสียท่าให้กับเหมยจินจูแม่นางน้อยผู้นี้ไปแล้ว

      “เลิกเรียกนายท่าน ให้เรียกข้าว่าพี่หมิงลู่”

      “จะได้อย่างไรเจ้าคะ ข้าไม่..”

      เหมยจินจูรีบยกมือปิดปาก เมื่อเห็นสายตาคมที่สาดส่งมาให้นางบ่งบอกถึงความไม่พอใจ

      “ข้าแก่มาก จนเจ้าไม่อยากเรียกพี่เลยอย่างนั้นหรือ?”

      “ไม่ใช่เจ้าค่ะ ท่านไม่แก่เลยสักนิด ยังดูเหมือนคนอายุน้อยอยู่เลยเจ้าคะ”

      “หรือข้าหน้าตาดูไม่ได้ จึงไม่อยากจะนับญาติกับข้า”

      “ไม่ใช่เจ้าค่ะ นายท่านทั้งงดงามทั้งหล่อเหลา เกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นใครหล่อเหลาเท่านายท่านเลยนะเจ้าคะ”

      เว่ยหมิงลู่ยกมือขึ้นแล้วปลดหน้ากากของตัวเองออกไป ก่อนจะชะโงกหน้ามาเกือบชิดใบหน้าโฉมงามที่เอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขาเลย

      “หากเป็นเช่นนั้นแล้ว ทำไมเจ้าถึงไม่ยอมเงยหน้ามามองข้าเลยเหมยจินจู”

      “ขะข้า”

      นางตัดสินใจเงยหน้าขึ้นมาเพื่อข่มความอาย ใครบ้างไม่อายในเมื่อเขาหน้าตาดีมากขนาดนี้ ใครบ้างเจอคนรูปหล่อระยะประชิดแล้วไม่รู้สึกอะไร ตอนนี้นางรู้สึกเหมือนกับว่าเห็นพระเอกละครในดวงใจที่นางเคยเห็นแต่ในจอโทรทัศน์เพียงเท่านั้น แต่ตอนนี้บังเอิญนางได้มีโอกาสมานั่งกับเขาตัวเป็นๆ จะไม่ให้นางเขินอายได้อย่างไรกัน

      นางเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่ไปส่งอาหารให้กับเขา พอเห็นใบหน้านี้ของเขาทีไร ใจนางเหมือนไม่ใช่ของตัวเองมันเต้นแรงไม่หยุด จนทุกครั้งเวลาที่เจอนางจะต้องแก้ปัญหาโดยใช้สวดคาถาชินบัญชรเพื่อให้จิตใจของนางสงบลง แต่ตอนนี้เขามาอยู่ใกล้จนสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นร้อนของเขา นางคิดคาถาไม่ออกในหัวว่างเปล่าไปหมด ไม่รู้ว่าควรจะเก็บมือไม้ไว้ที่ไหนดีแล้ว

      “ว่าไงจินจู เจ้ารังเกียจพี่หรือไม่?”

     “ไม่เลยเจ้าค่ะ นะพี่หมิงลู่”

      ‘เกือบจะเผลอเรียกนายท่านแล้วไหมล่ะ เหมยจินจู เอาเถอะอยากให้เรียก นางก็ไม่กล้าขัดในเมื่อท่านประมุขไม่ถือแล้วนางจะถือให้หนักทำไม'

      เมื่อได้ยินคำว่าพี่หมิงลู่จนสมใจ ที่อยากให้นางเรียกเขาแบบนี้นานแล้วจึงยอมถอยห่างนางออกไป

 

      พร้อมกับรอยยิ้มที่พราวพร่างอยู่เต็มหน้าก่อนจะหายไปภายใต้หน้ากากสีทองที่หยิบเอามาใส่เมื่อเห็นว่ารถม้าจอดนิ่งสนิทแล้ว

      “ไปกันเถอะจินจูถึงตลาดแล้ว วันนี้เจ้าอยากจะซื้ออะไรบ้างไม่ต้องเกรงใจพี่บอกมาได้เลย”

      มือหนายื่นมาเพื่อรอให้มือน้อยของนางวางลงบนมือของเขา เหมยจินจูมองอย่างไม่แน่ใจนัก ก่อนจะค่อยๆวางมือลงไปจับมือของเขา เว่ยหมิงลู่กระชับมือแน่นขึ้นก่อนจะช่วยพยุงร่างบางให้ลงมาจากรถม้าด้วยตัวเองโดยที่ยังไม่ยอมปล่อยมือ แล้วทั้งคู่ก็พากับเดินหายเข้าไปในตลาดจนลับสายตา ความอยากรู้อยากเห็นของหลิ่วฟูว่ามันเกิดอะไรขึ้นภายในรถม้าระหว่างทางที่มาตลาดกัน

      เพราะเหตุใดทั้งคู่จึงดูสนิทสนมกันมากขึ้นกว่าเดิมอีก ถึงขนาดจับไม้จับมือเรียกพี่หมิงลู่กันแบบนั้น สงสัยคราวนี้ท่านประมุขของเขาคงจะมีฮูหยินน้อยแล้วเป็นแน่ ต้องรีบรายงานให้ฮูหยินทราบให้เร็วที่สุดซะแล้วตอนนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.033K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #471 Kisa Nangi Kiss (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 03:00
    สมเป็นพ่อลูก 5555
    #471
    0
  2. #454 K@NomJeeB (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 08:06
    อ๊ายยย ท่านประมุขดาเมจแรงมากเจ้าค่ะ
    #454
    0
  3. #253 mew-ja (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 19:33
    งู้ยยย รุกหนักมากค่ะท่านปามุกกกกก
    #253
    0
  4. #245 เหมี๊ยว เหมี๊ยว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 11:34

    ท่านประมุขถอดแบบมาจากท่านพ่อทุกกระเบียดนิ้วเลย😄😄😄

    #245
    0
  5. #40 kkkr55 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 01:47
    กี้ดก้าดดดด ท่านประมุขไม่ควรมีคนเดียว
    #40
    0
  6. #39 Dduanggy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 01:37

    ละมุนมากค่ะ

    #39
    0
  7. #38 วิญญาณแห่งสายฟ้า (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 14:45
    รอดราม่า
    #38
    0
  8. #36 rossukon2531 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 12:38
    ท่านประมุขน่ารักอ่ะ รอๆค่ะ
    #36
    0
  9. #35 annapolisp (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 12:33

    ชอบมากค่ะ
    #35
    0