ซ่อนเงาพยัคฆ์(จบแล้ว)

ตอนที่ 14 : คนของท่านประมุข

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,106 ครั้ง
    20 เม.ย. 64

ตกดึกมาเหมยจินจูในชุดกระโจมอกตัวเก่ง พร้อมกับหอบเอาของมากมายค่อยๆย่องออกมาจากห้อง มองซ้ายมองขวาเมื่อไม่เห็นใครก็ผ่อนลมหายใจยาวเหยียดอย่างโล่งใจ ดึกดื่นป่านนี้แล้วท่านประมุขที่ชอบดุนางผู้นั้นก็คงจะหลับไปนานแล้ว นางรอจนกระทั่งเวลานี้ถึงได้ออกมาอาบน้ำ ตอนแรกพยายามลองที่จะนอนไปทั้งที่ไม่อาบน้ำเลยแต่ก็นอนไม่ได้ มองเห็นท่านยายที่หลับไปนานแล้ว จึงได้ตัดสินใจลุกขึ้นมาเปลี่ยนชุดเพื่อที่จะอาบน้ำ นางเอาชุดไปเปลี่ยนด้วยเผื่อมีเหตุการณ์อย่างวันนั้นจะได้ไม่ต้องขายหน้าอีก

      นางเดินไปถึงตรงที่อาบน้ำค่อยๆนั่งลงมองไปรอบๆ จนแน่ใจว่าไม่มีคนแล้วถึงได้วางของทั้งหมดที่หอบมา ก่อนจะเริ่มอาบน้ำอย่างสบายใจ น้ำในถังเย็นมาก เพราะว่าตอนกลางคืนอากาศที่นี่จะเย็นมาก เหมยจินจูรีบอาบเร็วเพราะความหนาวนางล้างผมง่ายๆไปก่อนเดี๋ยวค่อยสระดีๆเอาวันหลัง พรุ่งนี้เช้าก็คงจะไม่ได้อาบน้ำอีกแน่ เพราะคงจะไม่สะดวกเหมือนเดิม ตอนนี้มีผู้ชายเข้ามาอยู่ด้วยไม่ใช่ตอนที่นางอยู่กับท่านยายสองคนแบบนี้จะได้อาบน้ำเช้าเย็นทุกวัน อีกสองวันบ้านที่เขาสั่งคนของเขาให้ทำก็คงจะเสร็จ นางก็จะได้ไม่ระแวงระวังทุกอย่างเหมือนเช่นตอนนี้ ที่ต้องอาบน้ำไปด้วยเพ่งสายตามองไปด้วยแบบนี้กดดันชะมัดเลย

      ด้านเว่ยหมิงลู่นั่งอยู่บนเตียงนอน ที่เคยเป็นที่นอนของเหมยจินจูก็นอนไม่หลับ จึงลุกขึ้นมานั่งมองไปรอบห้องเล็กๆห้องนี้ เขานอนไม่หลับเพราะว่านางเหมยจินจูผู้นั้น มันต้องเป็นเพราะกลิ่นหอมเฉพาะตัวของนางแน่ๆ ถึงทำให้เขาต้องนอนพลิกตัวไปมาแบบนี้

      คิ้วเข้มขมวดมุ่นด้วยความไม่พอใจ ว่าทำไมจะต้องคิดถึงนางตลอดเวลาด้วย นางก็แค่แม่ครัวคนนึงเท่านั้น ครั้นพอมองไปรอบๆตัวก็มีสิ่งของที่เกี่ยวกับนางมากมายไปหมด จนทำให้ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งเครียดไปหมด เมื่อภายในใจกำลังขัดแย้งกันอย่างมาก พอได้กลิ่นหอมกรุ่นละมุนบนผ้าห่มบนหมอนที่เขาแนบลงไปนอน ในใจก็อยากไปสูดกลิ่นเนื้อนางตัวจริง แต่อีกด้านก็บอกให้เขาอย่าคิดทำแบบนั้น หากว่าไม่อยากจะลงบ่วงมารยาของนาง เขาเองก็ไม่ใช่หนุ่มน้อยเลือดร้อนแล้ว เหตุใดกับนางเขาถึงต้องมีอาการแบบนี้ด้วย นางทำอะไรกับเขากันแน่ จึงตัดสินใจเดินออกจากห้องเพื่อไม่ให้ตัวเองต้องฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้

      “อุ๊ย! อุ๊บ!”

      ฝ่ามือหนารีบยกขึ้นปิดปากเหมยจินจู ก่อนที่นางจะร้องกรีดขึ้นมา เขาดึงเอาเอวบางที่เขาโอบประคองเอาไว้เพราะต้องการช่วยนางไม่ให้ล้มหงายหลังลงไป เพราะชนกับเขาเมื่อสักครู่ จนกระทั่งให้นางยืนจนมั่นคง แล้วจึงค่อยๆปล่อยมือออกจากนาง

      “ท่านเป็นใคร?”

      “แล้วเจ้าคิดว่าข้าจะเป็นใครได้บอกมาซิ”

      เมื่อได้ยินเสียงนุ่มทุ้มของคนตรงหน้า ทำเอาเหมยจินจูถึงกับเบิกตาค้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ ว่าบุรุษที่งดงามหล่อเหลาราวกับไม่ใช่คนหรืออาจจะเป็นเทพเซียนคนนี้ ก็คือท่านประมุขที่สวมหน้ากากแล้วชอบทำเสียงดุใส่นางทุกครั้งที่เจอจริงหรือ? เขางดงามถึงเพียงนี้เพราะเหตุใดถึงใส่หน้ากากปิดปังไว้ด้วยเล่า แต่พอนึกถึงฉายาของเขาเหมยจินจูก็หน้าซีดตัวสั่นไปแล้ว

      “ท่านประมุขข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ข้าเป็นคนความจำไม่ค่อยดีนักพรุ่งนี้ข้าก็ลืมหมดแล้วเจ้าคะ อย่าฆ่าข้าเลยนะเจ้าคะ ท่านประมุข”

 

      เว่ยหมิงลู่ถึงกับมุมปากกระตุกมองไปที่ร่างเล็กๆที่ยืนหันหลังให้กับเขา พร้อมกับยกมือขึ้นปิดตาทั้งสองข้างเอาไว้ เพื่อที่จะไม่มองใบหน้าของเขา ทั้งฉุน ทั้งขัน นี่ใบหน้าของเขามันน่ากลัวขนาดนั้นเชียวหรือนางถึงได้กลัวจนตัวสั่นไปหมดแบบนั้น

      เคยได้ยินตั้งแต่เด็กจนกระทั่งเขาโต มีแต่คนมาชื่นชมหลงใหลในใบหน้านี้ของเขา จนเขารำคาญมาก ถึงต้องเอาหน้ากากที่ท่านพ่อไม่ใส่แล้วมาใส่เอาไว้ตอนเขาอายุ 14 ปีเพื่อตัดความรำคาญ ที่เหล่าสตรีทั้งหลายพยายามเข้ามาหาเขา จนเขาต้องให้ท่านลุงชิงสือปล่อยข่าวลือออกไปว่า หากว่าใครเห็นใบหน้าเขาจะต้องตายทุกคน ไม่นึกว่าผ่านไปหลายปียังมีคนลือเรื่องนี้อยู่อีก

      มุมปากได้รูปยกยิ้มขึ้น เมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงจับไหล่บอบบางของนางให้หันหน้ามาหาเขา ก่อนที่จะชะโงกหน้าเข้าไปหานางใกล้ๆ จนเหมยจินจูต้องเอนตัวออกไปเพื่อจะหนีจากใบหน้าล่อลวงของท่านประมุขผู้นั้น

      นางเกิดมาสองชาติยังไม่เคยเจอใครงดงามหล่อเหลาขนาดคนตรงหน้านี่เลย นางไม่รู้ว่าจะเอ่ยชมว่าอะไรดี เขาดูดีไปหมดแทบไม่มีที่ติ จนนางอายตัวเอง เพราะนางเป็นผู้หญิงแท้ๆก็คงจะไม่งดงามขนาดเขาเป็นแน่ ถึงจะไม่รู้ว่าหน้าตาของร่างนี้เป็นอย่างไรนางก็พอจะเดาได้ว่าคงจะดูได้นิดหน่อย ไม่อย่างนั้นในภาพจำของนางจะเห็นว่าร่างนี้ต้องแต่งหน้าหนาตลอดเวลา

      หากคนที่เคยรู้จักร่างนี้ มาพบนางตอนนี้นางแน่ใจว่าไม่มีใครจำได้แน่นอน เพราะว่านางไม่ใช้เครื่องประทินผิวอะไรเลย นั้นก็เพราะสาเหตุนี้ด้วย ร่างนี้มีศัตรูเยอะเกินไปนางจึงต้องหลบซ่อนตัวให้มากที่สุดจึงไม่ยอมแต่งหน้าอะไรเลย

      “เจ้าบอกเหตุผลมาซิว่าทำไมข้าจะต้องไว้ชีวิตเจ้า”

      “ขะข้าทำกับข้าวได้มากมาย ใช่ซิ! ท่านจ่ายเงินให้ข้ามาแล้ว ข้าเป็นคนของท่านแล้ว เป็นแม่ครัวที่ทำอาหารให้ท่าน เพราะฉะนั้นท่านไม่ควรที่จะฆ่าข้าตอนนี้ ชะใช่ไหมเจ้าคะ?”

      ดวงตาคมกริบสว่างวาบขึ้น เมื่อได้ยินคำว่านางคือคนของเขา ใช่! ในเมื่อนางคือคนของเขาแล้ว เหตุใดจะต้องคอยหนีเขาแบบนี้ด้วย มือหนาดึงร่างบางที่คอยเอนตัวออกจากเขาเข้ามาในอ้อมกอดของเขาอย่างแรง ก่อนจะบังคับกดศีรษะได้รูปของนางให้ซบลงบนอกกว้างของเขาเอาไว้ พร้อมลูบผมสลวยที่เปียกชื้นของนางไปด้วย พร้อมกับกระซิบเสียงทุ้มดังขึ้นข้างหูเหมยจินจู

      “ในเมื่อเจ้าเป็นคนของข้าอย่างที่เจ้าพูดจริงๆ ถ้าอย่างนั้นต่อไปนี้ห้ามเจ้าคิดหลบหน้าข้าอีก แล้วก็ห้ามพูดคุยกับผู้ชายคนอื่น เพราะข้าไม่ชอบให้คนของข้าต้องไปสนิทสนมกับคนอื่นนอกจากข้า เข้าใจหรือไม่เหมยจินจู?”

      “เข้าใจเจ้าค่ะ”

      เหมยจินจูตอบกลับเสียงเบา นางไม่เข้าใจว่าท่านประมุขตกลงแล้วไม่ฆ่านางแล้วใช่หรือไม่? เป็นเพราะว่านางคือคนของเขาตอนนี้ใช่ไหม?หากว่าครบกำหนดสองเดือนแล้วล่ะ นางจะต้องตายไหม?ตอนนี้นางสับสนไปหมดแล้ว เหมยจินจูยืนคิดอย่างเหม่อลอยจนลืมไปว่าตัวของนางยังอยู่ในอ้อมกอดของเขา พร้อมกับใบหน้ายังแนบไปบนอกกว้างแข็งแกร่งของเขา

      เว่ยหมิงลู่กดยิ้มมุมปากเมื่อเห็นว่านางยืนนิ่งให้เขากอดอยู่คงจะไม่รู้ตัวเลยซินะ ว่าสถานการณ์ตอนนี้มันดูล่อแหลมแค่ไหน จึงตัดใจจับจูงมือเล็กๆของเหมยจินจูไปส่งนางที่หน้าห้องนอนของท่านยายของนาง ก่อนจะแอบจุมพิตลงบนศีรษะของนางโดยที่นางไม่ทันได้รู้สึกตัว

      “ไปนอนได้แล้วเหมยจินจู”

      เหมยจินจูกระพริบตาปริบปริบเพื่อเรียกสติตัวเอง เอาเถอะนางค่อยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อนแล้วกัน ก่อนจะโค้งตัวขอบคุณท่านประมุขที่ไว้ชีวิตนาง ก่อนจะเข้าห้องหายไป ปล่อยให้เว่ยหมิงลู่ยืนมองตามจนร่างบางหายไปข้างในห้องด้วยความรู้สึกคล้ายกับเสียดายอะไรบางอย่าง ที่ตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจนักว่ามันคืออะไรกันแน่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.106K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #505 fsn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 22:35

    ดีแล้วนะ นางอยู่กับคนที่ดูแลนางได้แล้ว

    #505
    0
  2. #461 deljung083 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 19:02
    จินจูคือน่ารัก
    #461
    0
  3. #441 Anchalee Mauy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 14:02
    ท่านประมุข ใจเย็นๆเจ้าค่ะ
    #441
    0
  4. #23 rossukon2531 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 19:41
    สนุกค่ะ รอๆ
    #23
    0
  5. #22 sevenroses (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 19:39

    อ๋อยยย เขินนน

    #22
    0
  6. #21 Saminmime (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 19:26

    รอนะค่ะ
    #21
    0
  7. #20 ชายาภา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 17:10

    ดีต่อใจ
    #20
    0
  8. #19 nill_ar (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 15:14

    แหมมมมๆ

    #19
    0
  9. #18 nannaphattay (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 15:14
    ไห่น้ำส้มแตกยังไม่รู้ตัวอีกนะท่านประมุข555555
    #18
    0
  10. #17 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 15:07
    รอค่ะๆ
    #17
    0