ซ่อนเงาพยัคฆ์(จบแล้ว)

ตอนที่ 13 : ที่อาบน้ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,064 ครั้ง
    20 เม.ย. 64

            ตกเย็นหลังจากกินอาหารเย็นที่นางเตรียมเอาไว้ให้ เว่ยหมิงลู่ก็ถึงกับเครียดขึ้นมา เมื่อถึงเวลาอาบน้ำไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ในตอนนั้นถึงได้บอกทุกคนไปว่าเขาจะนอนพักที่นี่

      ตอนนั้นจำได้เพียงว่าเขาคิดอย่างจะแกล้งเหมยจินจูด้วยความไม่พอใจ ที่นางอยู่ใกล้เขาทีไรจะต้องตัวสั่นด้วยความกลัว เขาเป็นประมุขพรรคนะไม่ใช่มารร้ายที่ไหน นางถึงได้มาทำท่าทางแบบนั้นกับเขาตลอดเวลา จึงคิดว่าในเมื่อหวาดกลัวเขามากนัก เขาก็จะมาอยู่ใกล้ๆให้นางได้กลัวจนสมใจนางไปเลย

      แต่พอเหมยจินจูพาเว่ยหมิงลู่มาตรงที่นางบอกว่าต้องอาบน้ำตรงนี้ ลานโล่งๆที่มีต้นไม้เล็กๆมาวางเอาไว้ มันไม่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยจากสายตาคนของภายนอกได้เลย ภาพสถานที่อาบน้ำที่เขาเห็นมันทำให้ชายหนุ่มที่เคร่งขรึมถึงกับหน้าแดงก่ำอยู่ภายใต้หน้ากากสีทอง

 

      นี่เขาต้องอาบน้ำในที่โล่งแบบนี้เลยอย่างนั้นหรือ? ตั้งแต่เกิดมาเขายังไม่เคยเปิดเผยร่างกายให้ใครเห็นมาก่อน นอกจากท่านลุงชิงสือที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เกิด ในวันนี้เขาจะต้องอาบน้ำที่นี่ใช่หรือไม่?

      แต่พอเว่ยหมิงลู่มองไปที่เหมยจินจูก็เห็นนางไม่แสดงอาการอะไรออกมาก็นึกแปลกใจ ปกติสตรีที่ยังไม่ออกเรือนแบบนางก็จะอาบน้ำอยู่ภายในเรือนนอนของตัวเอง ไม่ใช่ว่านางก็มาอาบน้ำที่นี่เหมือนกันใช่หรือไม่? หรือว่านางคิดจะกลั่นแกล้งเขาให้อายโดยใช้วิธีนี้

      “เจ้าอาบน้ำที่ไหน?”

      เหมยจินจูทำหน้างุนงง ก่อนจะบอกเขาเบาๆ

      “ข้ากับท่านยายก็อาบตรงนี้เจ้าค่ะ หากว่าท่านประมุขต้องการน้ำอุ่นเดี๋ยวข้าจะไปต้มน้ำให้เดี๋ยวนี้เลยเจ้าคะ”

      ชายหนุ่มรีบจับมือนางเอาไว้ เมื่อเห็นว่านางกำลังจะไปต้มน้ำมาให้เขาอาบน้ำ เขาเป็นบุรุษจะมาใช้สตรีตัวเล็กๆอย่างนางได้อย่างไร

      “ไม่ต้อง ข้าอาบได้เจ้าไปได้แล้ว”

      น้ำเสียงบอกถึงความไม่สบอารมณ์ของเขา ทำให้นางทำตัวไม่ถูกหรือว่าเขาไม่ชอบอาบน้ำเย็น แต่ทำไมถึงไม่ให้นางไปต้มน้ำให้ล่ะ ถึงแม้จะสงสัย แต่ด้วยนิสัยของนางก็ไม่กล้าจะถามอะไรมากมายอีกจะเดินเข้าบ้านไปทิ้งให้ท่านประมุขยืนทำใจอาบน้ำกลางแจ้งอยู่เพียงลำพัง

      เว่ยหมิงลู่ถอดชุดที่ใส่กับหน้ากากที่สวมอยู่ออกไป เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามดุจดั่งเทพเซียน ใบหน้าที่คมคายหล่อเหลามีส่วนผสมของความหวานคล้ายอิสตรีถึงหกส่วนบวกกับกล้ามเนื้อที่งดงามที่ตึงแน่นไปทั้งตัวร่างกายแข็งแกร่ง ความงามของใบหน้ากลับเป็นความลงตัวแบบไม่มีใครเทียบเคียง

      เว่ยหมิงลู่ข่มความอายที่มี รีบถอดชุดเพื่อจะอาบน้ำให้เร็วที่สุด เขาไม่เคยต้องแก้ผ้าท้าแสงดาวแบบนี้มาก่อน ก็ต้องอายเป็นธรรมดา ครั้นพอคิดว่าในอีกสองวันเขาจะต้องทำแบบนี้ก็แทบทนไม่ได้ ขนาดเขาเป็นชายยังคิดว่าลำบากแล้ว นางที่เป็นสตรีจะไม่ลำบากว่าเขาเชียวหรือ?

      พอคิดถึงว่าเหมยจินจูจะต้องมาแก้ผ้าอาบน้ำกลางแจ้งแบบนี้มาโดยตลอด ประกายตาคมของท่านประมุขก็กร้าวขึ้นอย่างไม่พอใจ หากว่ามีใครมาแอบมองนางอาบน้ำเล่า เพียงแค่คิดในใจก็ร้อนรุ่มขึ้นมาด้วยความโมโห หากเขารู้ว่ามีคนทำแบบนั้นเขาจะควักลูกตามันออกมา แล้วปล่อยให้มันตายช้าๆอย่างทรมานให้มากที่สุด ไม่ได้! รอไม่ได้!เขาจะต้องหาทางจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดเดี๋ยวนี้เลย

      เว่ยหมิงลู่รีบอาบน้ำก่อนจะสะบัดผ้าคลุมมาคลุมร่างในครั้งเดียว ก่อนจะหายร่างเข้าไปในห้องพัก ที่เป็นห้องนอนเดิมของเหมยจินจูเพื่อเปลี่ยนชุด ก่อนจะเดินออกมาหน้าบ้าน เว่ยหมิงลู่ผิวปากเรียกองครักษ์เงาออกมาจากที่ซ่อน ให้ไปตามหลิ่วฟูมา ไม่นานนักหลิ่วฟูก็มาถึงอย่างรวดเร็ว คล้ายกับว่าแท้จริงแล้วเขายังอยู่แถวนี้ไม่ไกล

      "พรุ่งนี้เช้าให้คนมาสร้างห้องอาบน้ำที่นี้ให้เสร็จเร็วที่สุด ภายในวันพรุ่งนี้จะต้องทำให้เสร็จ และก็ทำให้มิดชิดที่สุดอย่าให้ผิดพลาดอะไร"

      สั่งเสร็จเขาก็หมุนตัวกลับเข้าไปในบ้าน เดินสวนทางกับเหมยจินจูที่กำลังจะไปอาบน้ำต่อจากเว่ยหมิงลู่ที่อาบเสร็จแล้ว

      “เจ้าจะไปไหน”

      “ไปอาบน้ำเจ้าค่ะ”

      ดวงตาของเขาลุกวาบขึ้นอย่างไม่พอใจ เขามองนางด้วยความโมโหขึ้นมาอีกครั้ง

 

      'นางเกิดมาแบบไหนกันถึงได้ไม่มีความละอายบ้างเลย เป็นสตรีเหตุใดถึงกล้าแก้ผ้าอาบน้ำในที่แบบนั้นกัน ไม่กลัวหรือว่าใครจะเห็นเรือนร่างตัวเองบ้างหรอไร? ช่างหน้าตายนัก!'

      “ไม่ต้องอาบ หากห้องน้ำไม่เสร็จ ห้ามเจ้าออกมาอาบน้ำโดยเด็ดขาด นี่เป็นคำสั่งเข้าใจหรือไม่?”

      “เข้าใจเจ้าคะ”

      เสียงเข้มดุบอกถึงอารมณ์คนพูดได้เป็นอย่างดี เหมยจินจูจึงเดินตัวลีบกลับไปที่ห้องท่านยายของนาง วันนี้นางเหนื่อยมากอยากจะอาบน้ำให้สดชื่นเสียหน่อย ทำไมท่านประมุขถึงต้องห้ามนางอาบน้ำกันนะ

      ในใจของเว่ยหมิงลู่ เหมยจินจูไม่รู้ก็ไม่แปลก เพราะการที่ต้องอาบน้ำในที่โล่งแบบนั้น เหมยจินจูทำด้วยความเคยชินมาตลอดอยู่แล้ว ชาติก่อนที่เป็นมุกดานางไม่มีทั้งห้องนอนและไม่มีห้องอาบน้ำส่วนตัวเลย นางจะต้องลงมาอาบน้ำชั้นล่างที่มีเอาไว้ถ่ายหนักเบาสำหรับให้ลูกค้าเข้าไปใช้ ส่วนอาบน้ำนางอาบตรงลานซักล้างหลังบ้านเอา นางไม่มีสิทธิ์ที่ไปใช้ห้องน้ำที่อื่น จึงเคยชินกับการใส่ผ้าถุงอาบน้ำมาโดยตลอด

      พอมาอยู่ร่างนี้ คนที่นี่มักไม่ค่อยชอบอาบน้ำนัก มีเพียงล้างหน้าล้างเท้าและเข้านอนเลยเหมือนกับท่านยายของนาง ซึ่งนางเองก็ไม่เข้าใจ แต่นางทำแบบนั้นไม่ได้ นางไม่ชินหากจะนอนโดยที่ไม่อาบน้ำจึงได้เย็บผ้าทำเป็นผ้าถุงเอาไว้พลัดเปลี่ยนเวลาอาบน้ำจะได้ไม่โป๊เวลาอาบน้ำ

      'เขาคงไม่อยากให้เราอยู่เกะกะมั้ง เดี๋ยวดึกค่อยแอบไปอาบก็ได้ ถึงตอนนั้นเขาก็คงจะนอนหลับไปแล้วมั้ง ไม่อาบไม่ได้หลอกเหงื่อท่วมตัวแบบนี้ เฮ้อท่านประมุขคนนี้ชั่งเอาใจยากจริงจะคุ้มไหมเนี่ย สามร้อยตำลึงทอง จะยังมีชีวิตอยู่ได้ใช้เงินไหมจินจู"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.064K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #481 rainy_blue_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 02:46
    เป็นเอามากอยู่นะท่านประมุข
    #481
    0
  2. #470 ดอกกุหลาบพันปี (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 01:52
    คงไม่มีใครเขาแก้ผ้าแบบพี่ลู่หรอกค่ะ
    #470
    0
  3. #16 rossukon2531 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 07:17
    สนุกค่ะ รอๆ
    #16
    0
  4. #15 Jira123 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 18:12
    555 อยากเห็นท่านประมุขแอบดูคนอาบน้ำ
    #15
    0