ซ่อนเงาพยัคฆ์(จบแล้ว)

ตอนที่ 11 : ไม่ใช่โจร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,937
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,117 ครั้ง
    20 เม.ย. 64

      “ท่านประมุขจะเข้าไปหานางตอนนี้เลยไหมขอรับ”

      เว่ยหมิงลู่ไม่ยอมตอบคำถามของหลิ่วฟู เพราะว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะฟัง ตอนนี้เขากำลังมองไปที่สตรีที่ยิ้มแย้มขายอาหารที่มีเหล่าบุรุษมากมายมารุมล้อมด้วยความไม่พอใจ ว่ามาขายอาหารเหตุใดจะต้องยิ้มกว้างขนาดนั้น แล้วคนพวกนั้นซื้อเสร็จแล้ว ทำไมไม่ไปสักที ยังจะมาชวนนางคุยนั้นคุยนี่ทำไม ดวงตาคมกริบของบุรุษใส่หน้ากากวาวโรจน์ขึ้นตามอารมณ์คุกรุ่นในตอนนี้ เขามองริมฝีปากของนางที่แย้มยิ้มหว่านเสน่ห์ไม่หยุด จนรู้สึกว่านางช่างมารยาทำตัวอ่อนแอหวาดกลัวเขาเมื่อคืนไม่ใช่ตัวจริงของนาง

      “นี่สินะคือตัวจริงของเจ้า เหมยจินจูใช้ความงามมาหลอกล่อให้คนลุ่มหลง ข้าไม่มีทางเชื่อเจ้าข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะหว่านเสน่ห์ใส่ข้าอย่างไรเหมยจินจู”

      หลิ่วฟูมองท่านประมุขที่ไม่พูดไม่จา แต่พลังปราณกลับแผ่ซ่านออกมาจนหนาวเหน็บมากมายน่าตกใจ นานแล้วที่เขาไม่เคยเห็นท่านประมุขเป็นแบบนี้ จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เห็นก็ตอนที่ฮองเฮาเว่ยจางลู่ผู้เป็นน้องสาวของท่านประมุข หนีไปแต่งงานที่แคว้นหยางเมื่อหลายปีก่อน จำได้ว่าทั้งท่านประมุขคนเก่ากับท่านประมุขคนใหม่ โกรธมากจนแทบจะพังตำหนักฮ่องเต้แคว้นหยางพังพินาศกันเลยทีเดียว

      เว่ยหมิงลู่ยังมองไปที่สตรี ที่ทำให้เขานอนไม่หลับทั้งคืนจนเช้า รีบมาดูนางเมื่อรู้จากหลิ่วฟูว่านางมาขายอาหารที่นี่ เมื่อคืนเขารู้สึกผิดที่ทำตัวไม่เหมาะสม ทำให้นางหวาดกลัวถึงกับเป็นลม แต่พอมาเห็นแบบนี้ เขากลับรู้สึกว่าเมื่อคืนเขาทำน้อยไปด้วยซ้ำ สตรีที่ดีคนใดบ้างกล้าทำแบบนาง มาพูดคุยยิ้มแย้มกับผู้ชายมากหน้าหลายตาถึงเพียงนี้ ไม่มีใครสอนนางบ้างเลยหรืออย่างไรกัน หากไม่มีใครสั่งสอนเห็นทีต้องเป็นเขาลงมือสั่งสอนนางเอง

      ฝ่ายเหมยจินจูไม่ได้รู้เลยว่ามีคนคาดโทษนางอยู่ เพราะนางกำลังมีความสุขกับการขายดี แถมวันนี้ของที่เตรียมมาขายหมดทุกอย่างรวมถึงสังขยาฟักทองกับผัดไทยของนางด้วย จึงยินดีที่จะอธิบายวิธีกินอย่างละเอียดว่าต้องปรุงอะไรเพิ่มบ้าง นางไม่เหนื่อยที่คอยตอบทุกคำถามจนของหมดโดยไม่รู้ตัว ยิ่งดีใจที่ได้กลับบ้านเร็วขึ้นกว่าเดิม

      “นั้นท่านประมุขพยัคฆ์ทมิฬนี่ ทำไมถึงเดินมาทางนี้กันนะ”

      เสียงซุบซิบดังขึ้นเป็นระยะ เมื่อเห็นบุรุษใส่หน้ากากสีทองสวมชุดสีดำเดินมาจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากท่านประมุขที่โด่งดังผู้นั้น

      พอเว่ยหมิงลู่เดินไปทางเหมยจินจูเหล่าผู้คนที่รุมล้อมนางอยู่เมื่อสักครู่นี้ ได้แตกกระจายหายไปหมด ด้วยความหวาดกลัวว่าจะทำให้เขาไม่พอใจ ข่าวลือที่ว่าหากท่านประมุขคิดจะฆ่าผู้ใดจะเปิดหน้ากากออก และบอกอีกว่ามีแต่คนที่ตายไปแล้วเท่านั้นที่จะได้เห็นใบหน้าของท่านประมุขผู้นี้

      เหมยจินจูมือไม้อ่อนขึ้นมาทันที ที่ได้ยินคนเรียกเจ้าคนชั่วว่าเป็นท่านประมุข ผู้ที่นางคิดว่าเขาคือมีพระคุณของนางทำไมเขาถึงกลายมาเป็นท่านประมุขได้เล่า

      “พี่จินจูเป็นอะไรตัวสั่นหน้าก็ซีด ไม่สบายหรือเจ้าคะ พี่จิวฟูเก็บของเสร็จแล้วใช่ไหม พี่จินจูไม่สบาย”

      “คุณหนูไหวไหมขอรับ ไปรอข้าที่รถก่อนขอรับ อีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้ว”

      จิวฟูเร่งเก็บของเร็วขึ้น เมื่อได้ยินว่าคุณหนูไม่สบาย ระหว่างที่กำลังจะเก็บของอยู่ ก็ต้องตกใจแทบหัวใจหยุดเต้น เมื่อเห็นท่านประมุขผู้นั้นลอยมาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณหนู แล้วก็อุ้มนางหายไปอย่างรวดเร็ว จนทุกคนมองตามแม้กระทั่งร้องตะโกนให้ช่วย ยังไม่ทันกันเลยทีเดียว

      “ไม่ต้องกังวลเก็บของเถอะ คุณหนูของเจ้าไม่เป็นอะไรท่านประมุขของข้าเห็นนางไม่สบาย จึงช่วยพานางไปส่งบ้านก็เพียงเท่านั้น”

      หลิ่วฟูแม้จะตกใจในการกระทำของท่านประมุข แต่เขาก็ไม่อยากให้ผู้คนมาว่าท่านประมุขของเขาได้ จึงรีบอธิบายกันคนของเหมยจินจูเพื่อให้สบายใจก่อนที่ทั้งคู่จะโวยวายอะไร

      จิวฟูกับอิงอิงมองหน้ากันไปมา แม้ว่าจะไม่แน่ใจนักแต่พวกเขาจะทำอะไรได้ จึงรีบเก็บของเพื่อคิดจะตามไปดูที่บ้านของเหมยจินจูว่านางกลับบ้านปลอดภัยหรือไม่เท่านั้น ที่ทำได้ในตอนนี้

      เหมยจินจูหลับตาลงด้วยความหวาดกลัวคนผู้นี้นัก นี่เขาคิดจะฆ่านางปิดปากใช่หรือไม่ เขาคงจะกลัวว่านางจะพูดว่าเขาทำร้ายนางเมื่อคืนนี้ วันนี้จึงคิดจะฆ่านางให้ตายในป่าตอนนี้กระมัง

 

      “ท่านปล่อยข้าเถอะเจ้าค่ะ ข้าขอร้อง”

      เว่ยหมิงลู่มองสตรีที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาด้วยสายตาเย็นชา เมื่อเห็นว่านางเสแสร้งเก่งเพียงไหน ก่อนหน้านั้นนางยังยิ้มหวานปานจะหยดย้อยให้คนนั้นคนนี้อยู่เลย แต่พออยู่กับเขานางแกล้งทำตัวสั่นหวาดกลัว ช่างทำเหมือนจริงๆ หากว่าเขาเชื่อสตรีที่เสแสร้งแบบนาง ป่านนี้เขาคงจะแต่งงานไปนานแล้ว นางคงนิยมเฉพาะบุรุษรูปงาม พอเห็นเขาใส่หน้ากากคงคิดว่าเขาอัปลักษณ์กระมัง จึงไม่ยินดีที่จะอยู่กับเขา

      “เจ้าถือสิทธิ์อะไรมาสั่งข้า คนที่คิดจะสั่งข้าไม่เคยมีชีวิตรอดเลยรู้หรือไม่”

      “ข้าไม่ได้สั่งเจ้าคะ ข้าขอร้องท่าน ข้าต้องไปดูแลท่านยาย ปล่อยข้าไปเถิดนะเจ้าคะ”

      เสียงสั่นเครือของเหมยจินจูดังขึ้นเบาๆด้วยความหวาดหวั่น ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรเพราะนางมองไม่เห็นใบหน้า อีกอย่างนางก็ไม่กล้าจะมองเขาด้วย ในใจได้แต่ภาวนาให้เขาปล่อยนางกลับไปหาท่านยายนางยังไม่อยากตาย ไม่อยากทิ้งให้ท่านยายต้องอยู่คนเดียว

 

      “เจ้าต้องทำอาหารให้ข้าตามที่ข้าสั่ง ห้ามปฏิเสธอีก เพราะว่าข้าไม่ชอบฟังคำปฏิเสธจากใคร”

      เว่ยหมิงลู่กระชับอ้อมแขนมากขึ้นกว่าเดิม เขายังไม่คิดจะปล่อยร่างของนางตอนนี้ ในเมื่ออยู่แบบนี้เขาก็ไม่ได้ลำบากอะไร เห็นนางตัวเล็กๆแบบนี้ไม่นึกเลยว่าจะ..

      ‘ทำไมจะต้องคิดถึงเรื่องเมื่อคืนด้วยนะ’

      เว่ยหมิงลู่สะบัดใบหน้าเพื่อลบภาพของนางเมื่อคืนออกไป แล้วจ้องมองหน้านางนิ่งเพื่อให้นางรับปากออกมา

      เหมยจินจูมองคนที่อุ้มนางอย่างกังวล เมื่ออยู่ๆเขาก็ทำท่าแปลกๆไม่รู้ว่าเป็นอะไร นางจึงพยายามทำตัวลีบอยู่นิ่งในอ้อมแขนของเขาด้วยความไม่สบายใจ

      “ขะข้าขอทำที่บ้าน แล้วให้คนมารับที่บ้านได้หรือไม่เจ้าคะ ท่านยายของข้าท่านมักจะไม่สบายตอนกลางคืน หากข้าไม่อยู่ข้ากลัวว่าท่านยายจะเป็นอะไร ดะได้ไหมเจ้าคะ”

 

      ภาพสาวงามในอ้อมแขนที่มองหน้าเขาด้วยความหวังเต็มเปี่ยมดวงตากลมโตที่มีหยดน้ำตาคลอเบ้าอยู่ขนตาหนาเปียกชุ่มกระพริบตาถี่เพื่อไล่น้ำตาให้หายไป แก้มเนียนใสสีชมพูเปล่งประกายรวมถึงริมฝีปากสีแดงฉ่ำที่มีรอยแผลจากเมื่อคืนนี้ที่เขาเป็นคนทำ จนนึกอยากจะทำซ้ำอีกสักครั้งนึงอยู่ในใจ

      เว่ยหมิงลู่รีบถอนสายตาออกมาจากสิ่งยั่วยวนตรงหน้า ตัดสินใจอุ้มนางกลับบ้านของนาง ก่อนที่เขาจะทนไม่ไหวทำอะไรขึ้นมาจริงๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.117K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #480 rainy_blue_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 02:38
    ภัยความมั่นจากท่านประมุข
    #480
    0
  2. #440 Anchalee Mauy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 13:54
    นึกว่าเห็นน้องแล้วจะขอโทษ เฮียดันอยากทำอีกครั้ง....เชื้อท่านพ่อแรงส์ 555
    #440
    0
  3. #432 150221 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 17:06
    เป็นอะไรมากป่าวมาโกรธน้องเค้า
    น้องเค้าไม่ได้รู้อะไรกับตัวด้วยนะท่านประมุข
    #432
    0
  4. #348 abc17973 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 16:25
    บอกตรงๆดลยนสงเอกน่ารักมาก ส่วนพระเอกประสาทแดกมากค่ะ เหมือนออกมาจากโรงพยาบาลเลยค่ะ
    #348
    3
    • #348-2 johnny seo's girl(จากตอนที่ 11)
      24 เมษายน 2563 / 04:57
      ฮือออออ ชอบเม้นนี้มาก55555555555555555555
      #348-2
    • #348-3 poonimZ45(จากตอนที่ 11)
      31 พฤษภาคม 2563 / 14:43
      ได้ๆ ชอบเม้นนี้555
      #348-3
  5. #276 janejeechurutha (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 22:36

    สนุกมากๆเลยค่า เพิ่งมาอ่าน ชอบมากกก><
    #276
    0
  6. #12 rossukon2531 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 10:49
    สนุกมากค่ะ รอๆ
    #12
    0
  7. #11 Jira123 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 10:11
    ไอหย่าๆๆ เผลอชอบนางไปแล้วละสิ รู้ตัวเมื่อไรก็ให้แม่มาขอเน้อ หุหุ
    #11
    0
  8. #9 ThanapornBianco (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 14:10
    รอค่ะ สนุกมากเลย
    #9
    0
  9. #8 sevenroses (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 07:12

    ชอบมากเลย รอน๊า

    #8
    0