(Fic undertale) ฉันเเค่ร่านค่ะ

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    28 ก.พ. 62

ตอนนี้ข้ากำลังรอเฟลเเซนอยู่เพราะเจ้านั้นกำลังจัดการนังเฟลฟริกส์อยู่น่าเบื่อสุดๆไปเลย"สวัสดีจ้า ชิโระจังมานั่งอะไรคนเดียวหรอค่ะ??"เสียงนี้ไม่ใช้ใครที่ไหน ฟริกส์ นางช่างคล้ายพี่สาวข้าเหลือเกินเเต่เเตกต่างที่ว่า
มันสมองอ่ะนะ"อยู่กับข้าสองคนเจ้ามิต้องสวมหน้ากากหรอกนะ ฟริกส์ 
ดรีมเมอร์ "ข้าพูดพร้อมกอดอกฟริกส์ยิ้มออกมาก่อนจะค่อยๆเเสยะยิ้ม
"ทำไมคนอย่างเเกมาที่นี้ได้"ฟริกส์ถามข้าข้าเเสยะยิ้มเบาๆ"เจ้ามิจำเป็นต้องรู้ที่เเน่ๆข้ามาเพื่อเเก้เเค้นเเละหาความสนุกเท่านั้น=)"ข้ายิ้มก่อนจะพุ่งไปหา
"ถ้าข้าทำให้เเซนของเจ้าหมดความเชื้อใจจะเป็นยังไงน่า~"ข้าเอ่ยออกมาเเต่ดวงตากลับเปร่งเเสง"เหอะ! เเซนไม่มีวันเชื้อใจคนหน้าด้านอย่างเเกหรอกนะ"
ฟริกส์กล่าวด้วยท่าทีดูถูก"ฮ่าๆ มันก็ไม่เเน่"ข้าพูดพร้อมใช้เวทย์บังคับให้นังฟริกส์มาตบตีข้า ตุบ!! เพี้ย!! เพี้ย!! "ฟริกส์จังเจ้าจะทำไรน่ะ ฮึก! ปล่อยข้านะ ฮึก!"ข้าพูดพร้อมเเสร้งน้ำตาไหล"เกิดไรขึ้น!!?"

เเซนวิ่งลงมาก็ต้องตกใจเพราะฟริกส์กำลังตบข้าอยู่

เเซนรีบมาห้ามฟริกส์"ฟริกส์!! เธอทำร้ายชิโระทำไม!!?"เเซนถามฟริกส์ข้าสะอึกสะอื้นเเซนเอาตัวมาบังข้า"ซ-เเซนไม่ใช้นะ! ฉันถูกควบคุมตั้งหาก!!"

ฟริกส์พูดเเซนหันมามองข้า"ข-ข้ามิมีเวทย์เเบบนั้นนะฟริกส์จังข้ามีเเต่ เวทย์ ราตรี เเสง เเค่นั้น ฮึก!"

ข้าพูดพร้อมตัวสั่นฟริกส์จ้องข้าอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ฮ่าๆ ข้าชอบสายตาเจ้าดี ฟริกส์ =) จะเป็นไรไหม? ถ้าข้าคิดจะบดขยี้เจ้า ฟริกส์ "ฟริกส์??"เเซน

เรียกฟริกส์อย่างไม่เข้าเจ้าเเต่ก็ดวงดีที่ประตูมิติเปิดออก"เฮ้ย! พวกตอนนี้ใกล้จะสายเเล้วนะ!"เสียงทุ่ม

ต่ำเเต่มีเสียงเหมือนดวงดาว เอาท์เเซน มาจากเอยู

อวากาศ ข้ามองเอาท์เเซนด้วยอารมณ์ที่โกรธหน่อยๆมาขัดจังหวะชะมัด"เกิดไรขึ้นเเล้วผู้หญิงคนนั้นคือใครหรอ??"เอาท์ถามข้าเเกล้งไปหลบหลังเเซนพร้อมเกาะชายเสื้อใบหน้ายังมีน้ำตาคลออยู่

"เธอชื่อ ชิโระ น่ะ ฟริกส์เรื่องนี้เราค่อยคุยกัน"เเซนหันมาพูดเอาท์ด้วยท่าทีปกติเเต่พอมาคุยกับฟริกส์กลับเย็นชา"เฮ้ย! เเซนใจเย็นดิ นั้นเด็กน้อยนะคง

เล่นไปตามภาษาทั่วไปล่ะ"เอาท์พูดเเละพยายามพูดปกป้องฟริกส์เเละเอาฟริกส์มาบังด้านหลัง

"เล่นตามภาษาทั่วไปงั้นหรอเอาท์?? งั้นฟริกส์คงไม่ตบชิโระหรอกนะ"เเซนพูดพร้อมกอดอกทำให้เอาท์ชะงักเด็กน้อยเนี้ยนะจะตบชิโระ??"ม-ไม่จริงนะค่ะ!

ฟ-ฟริกส์โดนเวทย์สะกดจิตค่ะ!"ฟริกส์พูดพร้อมน้ำตาคลอข้าก็เเสร้งเป็นเเม่พระ"มิเป็นไรหรอกเเซน

นางคงทำไปเพราะห่วงมั่ง ข้ามิเป็นไรหรอก"ข้ายิ้มไปให้เเซนเเต่เเซนเหมือนจะค้านเเต่ข้าพูดเเทรกก่อน"ข้าขอโทษด้วยนะฟริกส์จัง"ข้าก้มหัวให้

เเละตินนั้นฟริกส์ก็ยิ้มสะใจมาให้เเต่เอาท์คงไม่เห็นหรอกยกเว้นเเซนอ่ะนะ หึๆ =)"ฟริกส์เธอก็ขอโทษด้วยสิ"เเซนพูดเเละจ้องเขม็ง"ต-เเต่เเซน"ฟริกส์ที่จะพูดเเต่เอาท์พูดก่อน"นั้นสิ ฟริกส์ขอโทษสิ"ฟริกส์ทำหน้าไม่สบอารมณ์"ขอโทษ!"ฟริกส์พูดกระเเทกเสียง

"ฟริกส์!"เอาท์พูดดุนิดหน่อยเเต่ฟริกส์ไม่สนเดินกระทืบเท้าออกไปอย่างไม่สบอารมณ์

"ช่างนางเถอะ  นางคงไปสงบสติอารมณ์ ข้าว่าพวกเจ้ารีบไปโรงเรียนเถอะเหลืออีก5 นาทีเเล้วนะ"

ข้าพูดทำให้เเซนเเละเอาท์ชะงักก่อนจะพูดเสียงเดียว"ชิบหาย/ซวยเเล้วครับ"เเซนรีบวิ่งไปหาเฟลเเซนเพราะอยู่ที่สวนคุยกับเฟลฟริกส์อยู่

ข้าเบะปากมองบนก่อนจะเดินไปหาเฟล"เฟลคุง อยู่ไหม??"ข้าพูดเเละมองในสวนที่ดูเหมือนว่าเเซนกำลังหาเฟลที่กำลังจ่อเเก๊สบลาสเตอร์ใส่เฟลฟริกส์

ที่กำลังร้องไห้ปานจะตายข้าที่เห็นก็ปิดปากเพราะไม่ได้ตกใจเเต่เพราะกำลังตื่นเต้น ฮ่าๆ!!! โลกนี้มันน่าสนใจ สนใจ สนใจมาก!!! ฮ่าๆ!!! อยากเห็นสีหน้าทรมาณนั้นอีก!! อยากเห็นความดิ้นรนจัง!! ฮ่าๆ!!!

ตอนนี้ตัวข้าสั่นระริก"เฟล!! ก่อนจะทำไรช่วยดูชิโระก่อนดูเธอด้วย!"เเซนพูดเเละชี้มาที่ข้ากำลังปิดปาก

เเละตัวสั่นเพราะความกลัวเเต่มันไม่ใช้เพราะข้ากำลังตื่นเต้น สนใจ อยากจะลองดู เเต่ข้าก็ระงับสติอารมณ์เอาไว้ก่อนจะเดินไปหาเฟลเเละกอดด้านหลังไว้หลวมๆ"เฟลเจ้าควรระงับสติอารมณ์ก่อน นางเป็นเเค่เด็กน้อยเองนะ"ข้าพูดดูเหมือนเฟลจะได้สติเเละจ้องเฟลฟริกส์อย่างจะกินเลือดกินเนื้อ

"ปัดโถ่โว้ย! เธอจะใสซื่อเกินไปเเล้วนะ!!"เฟลพูดเเละหันมามองข้าทำให้ข้าตกใจ"ข้าก็เเค่อยากให้

นางมีอนาคตที่ดีเท่านั้นเฟลคุง! เจ้าไม่คิดจะสงสารรึไง! นางเป็นเเค่เด็กนะเฟลคุง!"ข้าพูด ฮ่าๆ!! นั้นล่ะ

จงเกลียดจงชังเพิ่มขึ้นอีกนั้นล่ะ ฮ่าๆ!! เอาให้นางกระอักเลือดไปเลยเฟลคุง"ชิ! ก็ได้เเต่...เเค่ครั้งนี้คนั้งเดียวเท่านั้น!!"เฟลพูดพร้อมลากข้าออกมาเเต่ก่อนที่จะออกมาไม่ลืมพูดจี่ใจดำ


"เจ้ามันก็เเค่ฆาตกรที่คิดจะฆ่าน้องชายเฟล

ไม่แปลกที่เขาจะเกลียดเจ้า"


================================










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น