(Fic undertale) ฉันเเค่ร่านค่ะ

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 พบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    11 ม.ค. 62

ข้าตื่นขึ้นมาก็พบห้องโทนสีฟ้ากับโทนสีดำสลับกัน

ข้าลุกขึ้นก่อนจะคิดเเละขับฟันเจ้าเเพศยา!!!

บังอาจหลอกข้าให้เชื่อใจ!!สักวันหนึ่งข้าจะฆ่าเจ้า!!

ข้าคิดอย่างเคียดเเค้นก่อนะประตูจะเปิดทำให้สะดุ้ง

"เธอฟื้นเเล้วดีใจจังเลย"เสียงที่ออกหวานๆดัดจริต

ทำให้ข้าเเทบอยากจะอ้วกนางเป็นใครกัน

"เเซน!! เธอพื้นเเล้ว!!"จู่ๆยัยเบาหวานก็พูดขึ้น

ทำให้ข้าระเเวงหลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงคนวิ่ง

2 สอง "เธอตื่นเเล้วหรอฟริกส์"เสียงผู้ชายที่ออกทุ้ม

ขี้เล่นเเละมีสเน่ห์ข้าหันกลับไปมองก็พบโครงกระดูก??เเต่เขาหล่อมากเลย"เจ้าบ้าเเกดูเธอด้วย"

เสียงที่ออกจะติดเเนวรำคาญเเละหงุดหงิด

ข้าหันไปข้างๆก็พบโครงกระดูกสีเเดง??

"เอ่อ...คือพวกเจ้าเป็นใครงั้นรึ??"ข้าถามอย่างสงสัย

"ฉันsans sans the skeleton ส่วนเจ้านี้ เฟลเเซน

จะเรียกว่าเฟลก็ได้"เเซนพูดข้าพยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นด้วยอาการที่ปวดหัวเล็กน้อยทำให้ข้าเซไปชนกับเเซนเเละได้กลิ่นซอสมะเขือเทศจางๆ

"อ่ะ! ข้าขอโทษ"ข้าพูดก่อนจะค่อยๆทรงตัวดีๆ

"ธ-เธอไม่เป็นไรใช้ไหม??"เเซนพูดใบหน้าขึ้นสีฟ้าจางๆข้าเอียงคอสงสัยก่อนจะพยักหน้า

"เเค่ปวดหัวนืดหน่อย"ข้าพูดก่อนจะเดินมาที่เตียง

ทำไมข้ารู้ได้กลิ่นริษยาข้าหันไปก็พบเด็กสาวอสยุเท่าข้ามั่งใบหน้าถือว่าหวานสวยน่ารักเเต่น้อยกว่าข้ามาก(ก ล้านตัว)ผมสีน้ำตาลสั้นถึงต้นคอดวงตานางดูเหลืองเเละใสซื่อ โห้~ดวงตานางเหมือนน้องข้าเลยนะเห็นเเล้วอยากขยี้ให้จมดินเสียจริง

ข้าส่งยิ้มใสซื่อมาให้"เเล้วเจ้าชื่อไรหรอกรึข้าชื่อ

ชืโระราตรี เเล้วเจ้าล่ะ??"ข้าพูดพร้อมเอาถอนส่ายบัวเบาๆใบหน้านางปรากฏยิ้มเล็กเเต่ดูสายตานั้นสิ

อิจฉาข้าที่สวยกว่างั้นรึ??"ฉันชื่อ ฟริกส์ค่ะ ชิโระ"

ฟริกส์ยิ้มมาให้เเต่ในใจอิจฉามากเพราะชิโระสวยกว่าเธอ"อืม! ข้าอยากจะเป็นเพื่อนกับเจ้าได้รึไหม??"ข้าเเสร้งถามข้าอยากจะอ้วกตายเเต่นางเหมือนเพื่อนของข้ามากๆเลยจนข้าคิดว่าเเฝด

"ได้สิ ชิโระจัง!"ฟริกส์ก็ยิ้มใสซื่อมาให้

ชิโระจังงั้นรึ เหอะ! ข้ามิต้องการหรอกมันก็เเค่

ของการเเสเเสร้งเท่านั้นเองล่ะ"พวกเธอนี้เขากันดีจังนะ"เเซนพูดข้ายิ้มไปให้ก่อนจะเดินไปหาเเซนเเละกอด"เจ้างอนรึ??"ข้าถามอย่างใสซื่อ

อุ๊ยต๊ะ!! ดูนางฟริกส์สิดูสายตาที่ส่งมาดูน่าสนุกจังเลยนะ~เเซนหน้าฟ้าขึ้นจนเขาตั้งดึงฮูดมาใส่ปิด

"ป-ปล่าว"เเซนพูดตอนนี้หัวใจเขาสั่นมากๆข้าสงสัยก่อนจะปล่อยเเซนออกถึงตัวข้าจะเล็กเเต่ร่างกายข้าเป็นผู้ใหญ่นะเหมือนร่างกายอายุ 18 ขาดเเค่ส่วนสูงข้าเตี้ยกว่าเเซนเเละเฟลเเซนสักอีกเเค่ 10 เซนอ่ะ

เเถมสัดส่วนข้าไม่ใช้น้อยๆนะ หน้าอกข้าปาไป

ไซ้ E เลยนะเเต่ใช้ผ้าพันจนเหลือเล็กลงเหมือนไซ้ D

นะ"เเซนเป็นไรหรอ??"ฟริกส์ถามพร้อมเดินไปกอดเเขนข้าเดินออกมาก่อนจะสะกิดเฟลเเซน"มีไร"เฟลเเซนถามหงุดหงิด"สองคนนั้นเป็นเเฟนกันรึ??"ข้าถามออกไปอย่างสงสัยถ้าเป็นไปได้ข้าอยากให้เป็นนะเพราะข้าอยากเเย่งอ่ะนะเพราะอยู่ที่อาณาจักไม่มีไรทำเลยถ้าข้าลองร่านสักครั้งหนึ่งจะเป็น

อะไรไหมนะ~"ใช้ทำไหมหรอ??"เฟลเเซนตอบข้ายิ้มใสซื่อไปให้"ข้าน่ะเคยไปดูคู่รักคนอื่นมา

เเละเเถมข้าเป็นคนทำให้คนรักกันสมหวังด้วย"

ข้าพูดออกมาตามจริงมันก็มิใช้หรอกข้าเเค่เเต่ง

เรื่องหลอกขึ้นมา"งั้นหรอ"เฟลเเซนพูดพึมพำเขาก็อยากให้เธอช่วยนะเเต่ไม่ไว้ใจเเค่นั้นตอนนี้เเซนเเละฟริกส์คุยกันอย่างมีความสุข

ชิ! ข้าเกียดความสุข ความสุขมันก็เเค่ภาพหลวงตาทั้งนั้นล่ะข้าสะกิดเฟลเเซนก่อนจะลากเขาออกมา

"เฮ้ย! ทำบ้าอะไรของเธอ"เฟลเเซนดิ้นไปดิ้นมาจน

ข้าเพลอสะดุดขาตัวเองเเละไปล้มตัวเฟลเเซนจนปากเราจูบกันข้าตกใจก่อนจะสอดลิ้นไปในโพรงปากของเฟลเเซนเฟลเเซนที่ตกใจก็เพลอเปิดปากจนลิ้นบางมาเล่นกันลิ้นหนาข้าส่งสายตาอ้อนให้

ตอบกลับเฟลเเซนหน้าเเดงเเจ๋ก่อนจะจูบตอบ

"อ-อืมมม"ฉันครางอย่างพอใจมือเฟลเเซนเริ่มไม่อยู่นิ่งจนฉันได้ยินเสียงคนเดินก่อนจะผลักออกเเล้วจับเฟลเเซนลึกขึ้นเขาดูตกใจ เเอ๊ดดดดแด

"เฟลคุงอยู่เปล่า??"เสียงที่ดูหวานๆออกใสซื่อก่อนจะเดินเข้ามาก็พบเหมือนยัยเบาหวานนั้นเเตกต่างกันเเค่เสื้อผ้าข้าทำหน้าไม่พอใจเเต่ใบหน้ายังคงอ่อนหวานใสซื่อ"อ่ะ! เฟลคุงอยู่นี้เอง"เธอเดินเข้ามาก่อนจะกอดเฟลเเซนเขาชะงักเหมือนจะผลักออก

เเต่ก็ต้องปล่อย"มีไรหรอเฟลฟริกส์"เฟลเเซนถาม

เฟลฟริกส์ยิ้มก่อนจะยื่นปากไปจูบกับริมฝีปากเฟลเเซนทำให้เขาผลักเธอออก"โอ๊ย!!"เฟลฟริกส์ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะมองเฟลเเซนอย่างตะตกลึงฉันเเสยะยิ้มเริ่มเเล้วสินะ

การเเสดงที่จะเริ่มต้น=)

===================================
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น