[ Undertale All AU x Reader ] สวัสดีเหล่าฮาเร็ม

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    27 มี.ค. 62

[ เช้าวันรุ่งขึ้น ]


"อือ~"คุณค่อยๆลืมตาเเละก็ต้องน่าเเดงเพราะด้านหน้า

นั้นคือเเซนส์เเต่ต่างที่ใส่เสื้อยาวกว่าเเถมยังมีเขี้ยวด้วยคุณเอานิ้วไปจิ้มเเก้มเเวมเเซนส์

จึก จึก จึก

"อือ~"เเวมเเซนส์ปัดมือคุณเเบบมั่วๆคุณขำเบาๆคุณมองเขี้ยวนั้นก่อนจะเอานิ้วกลับเข้ามาเเละกัดนิ้วจนเลือดออกเเละเอาเข้าปากเเวมเเซนส์ที่เปิดอ้าหน่อยๆ

เเวมเเซนส์จับนิ้วคุณเเละเริ่มดูดจนรู้สึกเจ็บหน่อยๆ

เเต่ก็ไม่ได้เจ็บมากพอเลือดหมดเเวมเเซนส์ก็กัดนิ้วคุณจนเลือดออกมาอีกเเละดูดนิ้วคุณคุณถอนหายใจก่อนจะปล่อยให้ดูดนิ้วตามสะบาย

ผ่านไปสักพัก

"นี้นายตื่นได้เเล้วนะ"คุณสกิดปลุกเเวมเเซนส์ทำให้เขาตื่นเเละพบว่านิ้วคุณอยู่ในปากก็รีบเอาออก"ข-ขอโทษ"

เเวมเเซนส์พูดด้วยใบหน้าสีฟ้าคุณพยักหน้า"ไม่เป็นไรหรอก"คุณยิ้มเป็นมิตรไปให้"นายชื่อไรหรอ? ฉัน[ชื่อคุณ] นะ"คุณพูดเเวมเเซนส์ก็ยิ้มขี้เล่นสเต็ปเดิม

"ฉันเเวมไพร์เเซนส์จะเรียกว่าเเวมเเซนส์ก็ได้เจ้าหนู"

เเวมเเซนส์พูดคุณพยักหน้าเเวมเเซนส์จับคุณเเละให้

ลงมาด้านล่าง"เเซนส์!!"เสียงหวานใสเรียกพร้อมชุด

เสื้อกันหนาวยาวเเต่เเต่งตัวเหมือนเดิมคุณที่เห็นก็เเอบคิ้วกระตุก"สวัสดีฟริกส์"

เเวมเเซนส์ทักทายคุณเเกล้ง

มาหลบหลังเเวมเเซนส์"เเล้วนั้นใครหรอ?"ฟริกส์ถาม

อย่างใสซื่อเเต่สำหรับคุณที่ผ่านอะไรมาจึงรู้น่ากากดีๆ

นี้เอง"ฉัน [ชื่อคุณ] จ๊ะ"คุณยิ้มเป็นมิตรไปให้ทำให้

ฟริกส์ริมฝีปากกระตุก"ค่ะ"ฟริกส์ตอบรับคุณคุณเดินออกมาจากหลังเเวมแซนส์เเละเดินไปกอดฟริกส์ทำให้

หล่อนดูตกใจก่อนจะกระซิบหูด้วยความเเผ่วเบา

"ฉันขอนะฟริกส์"ฟริกส์ที่ได้ยินก็นิ่งชะงักคุณผละออกมา"ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะฟริกส์จัง"คุณยิ้มใสซื่อไปให้

ฟริกส์ก็ยังนิ่ง"ฟริกส์จัง"คุณที่จะยื่นมือไปเตะไหล่เเต่

ฟริกส์กลับสบัดมือคุณจนดัง

เพี้ย!!!

"อึก!!"คุณที่ถูกสบัดมือเเรงจึงสะอึกออกมาเบาๆเพราะ

มันโดนเเผลด้วย"ฟริกส์เธอทำเเรงเกินไปเเล้ว"

เเวมเเซนส์พูดเเละมาหาคุณ"ฉ-ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ

เเซนส์"ฟริกส์พูดเเละน้ำตาคลอเเวมเเซนส์เริ่มลังเล

"อือ ฉันไม่เป็นไรหรอกเธอคงไม่ตั้งใจหรอก"คุณพูด

ฟริกส์มองคุณอย่างไม่พอใจ"หืม? นั้นมนุษย์นิพี่ชายทำไมถึง"

เสียงทุ่มต่ำคุณหันไปมองก็พบพาไพรัสเเต่มีเขี้ยวเเวมไพร์พาไพรัสหรอ?

"อ่า~เธอตกมาจากเอยูหนึ่งน่ะเพ๊พ"เเวมเเซนส์พูดส่วนคุณยิ้มเป็นมิตรให้เเวมเพ๊พก็ยิ้มกลับมาให้"งั้นจะกินอาหารเลยไหม?"เเวมเพ๊พถามคุณพยักหน้าเเวมเเซนส์ยกไหล่ฟริกส์พยักหน้าคุณเดินมานั่งที่โซฟาเเละดูทีวีเเวมเเซนส์ก็เดินมานั่งเเละพิงไหล่คุณ"เป็นไรหรอ?"คุณถามเหมือนดูเหนื่อยๆนะ"เปล่าหรอกเจ้าหนู ขออยู่เเบบนี้สักพัก"เเวมเเซนส์พูดตามจริงเขาตอนนี้กำลังสับสนไปหมดเขาชอบฟริกส์เเต่ทำไมถึงนอนพิงไหล่คุณล่ะคุณที่เห็นเเวมเเซนส์ขมวดคิ้วก่อนจะลูบหัวเเละจูบที่หน้าผากเบาๆ"เเวมเเซนส์นายโอเครนะ"

คุณถามอย่างเป็นห่วงเเวมเเซนส์เงยหน้ามองคุณจนจมูกเตะกันลมร้อนๆคุณที่รู้สึกรีบถอยทันที"ข-ขอโทษค่ะ!!"คุณพูดออกไปใบหน้าเเดงก่ำเเวมเเซนส์ที่เห็นก็ยิ้มขึ้น"เเค่กๆ"เสียงไอดังมาจากฟริกส์"เป็นไรเปล่าฟริกส์"เเวมเเซนส์ถามอย่างเป็นห่วงคุณมองอย่างไม่พอใจเเต่ก็ยังยิ้ม"เปล่าหรอกเเซนส์"ฟริกส์ยิ้มหวานไปให้คุณเบะปากมองบนเเละจู่ๆ ประตูมิติก็เปิดขึ้นทำให้เเวมเเซนส์ตกใจ"ฉันหวังว่าจะเจอนะ"เสียงทุ่มต่ำพร้อมร่างโครงกระดูก

5 คน"เเซนส์!!"คุณพูดออกทุกคนที่เห็นรีบวิ่งมาทางคุณทันที"เด็กน้อยฉันเป็นห่วงมากเลย"เเซนส์พูดเฟลมองอย่างเบื่อหน่ายเเต่ถ้ามองดีๆก็จะพบว่าเขาห่วงคุณมากบลูน้ำตาคลอจนคุณต้องปลอบ"นี้น่ะหรอคนที่พวกนายอยากให้ฉันหาให้"อิ้งเเซนส์ถามเเซนส์พยักหน้าจีเเซนส์เเละจีเฟลพุ่งมาทางคุณเเละกอดคุณไว้จีเเซนส์กอดด้านหน้าจีเฟลกอดด้านหลัง"อ่ะ! นี่!พวกนายเป็นไร!?"คุณถามอย่างตกใจเมื่อจีเเซนส์ร้องไห้"ขอโทษ"จีเเซนส์พูดคุณทำหน้าสงใส

เเซนส์ที่เห็นผ้าพันเเผลพันเต็มตัวคุณก็สงใส

"เด็กน้อยเธอไปโดนไรมา"เเซนส์ถามคุณสะดุ้งก่อนจะลนลาน"เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกเเซนส์"คุณยิ้มไปให้เเต่

เเซนส์ปล่อยเเรงกดดันออกมา"เเกพูดว่าไม่เป็นไรเนี้ยนะ!! เเกมันบ้า!!"เฟลพูดออกมาเเละกอดอก"ใครทำ[ชื่อคุณ]จัง"บลูพูดออกมา"ฉ-ฉันไม่ได้เป็นไรสักหน่อย"คุณพูดออกจีเเซนส์ที่เห็นแผลตามร่างกายเขาน่าจะทรมาณยัยพวกนั้นหนักกว่านี้อีก"ฟริกส์ทำ"จีเเซนส์พูดทำให้เเซนส์ทุกคนหันมามอง"ฟริกส์ทำ เเกหมายความยังไง?"เฟลถาม"ฟริกส์ที่เอยูฉันกับฟริกส์ของไอ้จีเฟลมันทำ"จีเเซนส์พูดเเซนส์หันมามอง"ทำไมไม่บอกล่ะเด็กน้อย"เเซนส์พูดคุณที่เห็นก็ถอนหายใจ"ฉันไม่อยากให้พวกนายทำร้ายฟริกส์หรอกนะ"คุณพูดออกมา"เธอจะใจดีเกินไปเเล้วนะ!!"เฟลพูดคุณถอนหายใจเเละเดินมาหาเฟล"เฟลคุง ใจเย็นสิ"คุณพูดเเละยื่นมือจะไปหาเเต่เฟลกลับสะบัดมือออกคุณที่เป็นเเผลข้อมือจึงเจ็บเเต่ก็ไม่ได้เเสดงสีหน้าอะไรยกเว้นที่เลือดลงมา

เเหมะ เเหมะ เเหมะ

นั้นทำให้เฟลได้สติมองข้อมือคุณที่เลือดไหลคุณยิ้มไปให้เเวมเเซนส์ที่ได้กลิ่นเลือดก็เดินมาหาคุณพร้อมดึงข้อมือขึ้นมาก่อนจะทำการเลียเลือด"พ-พอได้เเล้วฉันไม่เป็นไรอะไรเเล้ว"คุณพูดเเวมเเซนส์จ้องคุณ

ก่อนจะดึงคุณมากอดฟริกส์ที่เห็นก็ไม่สามารถเข้าไปได้เพราะถ้าเข้าจะเข้าใจผิดว่าเธอใจร้าย"[ชื่อคุณ]ไม่เป็นไรนะคะ?"ฟริกส์เเสร้งเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

"ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ"คุณยิ้มไปให้ฟริกส์เเละหันมามองอิ้งเเละเดินไปหา"ฉันกับนายเรามีเรื่องต้องคุยกันช่วยทำให้บริเวณนี้เก็บเสียงหน่อย"คุณพูดอิ้งพยักหน้าก่อนจะหยิบปลายพู่กันอันเล็กขึ้นมาสร้างเป็นบาเรียสีดำด้านในมีเเค่คุณกับอิ้ง"ฉันเจอเเล้วชิ้นส่วนอีกสอง"คุณพูดเเละหยิบกระเป๋าอันเล็กออกมาพร้อมยื่นให้อิ้ง"ขอบคุณครับ"อิ้งพูดเเละยิ้มให้คุณยกยิ้มขึ้นมาเเละเดินมาหาอิ้ง"ไม่มีรางวัลหรอ??"คุณถามช้อนสายตามองกัดเบาๆเพื่อยั่วอิ้งที่เห็นก็หน้ารุ้งทันทีคุณขยับเข้ามาใกล้เอียงคอน้อยๆเพื่อให้จูบง่ายๆคุณประกบปากลงอิ้งตกใจจนเพลอเปิดปากคุณก็เเทรกลิ้นเข้าไปทันทีเเต่ก็ไม่ได้รุนเเรงนักเเต่กลับอ่อนโยนด้วยซ้ำดวงตาข้างซ้ายอิ้งเปลี่ยนเป็นหัวใจก่อนจะกอดเอวคุณเเละจูบตอบกลับนั้นทำให้คุณกอดคออิ้งกับคุณเเลกลิ้นจนได้ยินเสียงน่าอายยังดีที่มันเป็นบาเรียกเก็บเสียงสีดำจึงมองไม่เห็นคุณผละออกมา"เเฮ่กๆ พ-พอเเล้ว"

คุณพูดอิ้งทำหน้าเสียดายนิดหน่อยก่อนจะฟุ่บนั้นทำให้คุณตกใจ"อิ้ง!อิ้ง!!ตื่นสิเป็นอะไร อิ้ง!"คุณพูดอย่างเป็นห่วงบาเรียเก็บเสียงก็หายไป"ไม่เป็นไรหรอกเด็กน้อยพอดีอิ้งเหนื่อยจากการเปิดมิติ"เเซนส์พูดจีเเซนส์เดินมาอุ้มอิ้งเดินไปที่โซฟา"ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง"คุณพูดออกมาเเผ่วเบาน้ำตาคลอจีเฟลรีบพุ่งมาปลอบคุณ"ฮึก! ฉันทำให้ทุกคนเป็นห่วง ฮึก!"คุณพูดออกมาสะอึกสะอื้นเเซนส์รีบเดินมาปลอบคุณเฟลที่เห็นก็ทำท่าทางลนลานบลูก็จะร้องไห้"[ชื่อคุณ] อย่าร้องสิ"จีเฟลพูดและลูบหัว"อ-อือ!"คุณพยักหน้าและเช็ดน้ำตาเบาๆ"หืม? มีเเขกเพิ่มมาเเล้วหรอ?"เเวมเพ๊พพูด"ฝากด้วยน้องชาย"

เเวมเเซนส์พูด"ว่าเเต่ฟริกส์ที่นั้นเป็นไงบ้างคะ?"คุณเเสร้งถามจีเฟลทำให้จีเฟลขมวดคิ้ว"เธอจะถามทำไม?"จีเฟลพูดน้ำเสียงดูโกรธไม่เบาๆ"ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ จีเฟลฉันอยากรู้ว่าพวกเธอเป็นไงบ้างพวกเธอก็เหมือนน้องสาวฉันนะค่ะ"คุณพูดเเละยิ้มไปให้จีเฟลมองก่อนจะเหงื่อตก จะให้พูดว่าทรมาณเล่นงั้นหรอ บ้าพอดีเขาก็โดนด่าพอดี"พวกเธอสบายดี"จีเเซนส์พูดเเละยกบุรี่ขึ้นมาสูบคุณจ้องจีเเซนส์ก่อนจะพองเเก้ม"ฉันบอกเเล้วไงค่ะ! จีซัง ว่าห้ามสูบบุรี่"

คุณพูดออกมาเเละเดินไปเอาบุรี่ออกจากปากจีเเซนส์"เธอจะเอาลูกฉันไปไม่ได้นะ~"จีเเซนส์พูดเเละกอดเอวคุณ"ไม่ค่ะ! สูบบุรี่มันไม่ดีนะ!"คุณพูดออกมาพยายามเกะมือจีเเซนส์ออก"เธอเป็นห่วงฉันหรอ?"จีเเซนส์ถามคุณคุณหันมามอง"ก็ใช้น่ะสิค่ะ"คุณพูดกลับไปทำให้จีเเซนส์หน้าเหลือง"หมั่นไส้โว้ยย!!"

เฟลพูดคุณทำหน้าสงใสเเซนส์จุดไฟที่ดวงตาเบาๆ"งื้ออ~ แปลว่า[ชื่อคุณ]ไม่ห่วงพวกเราใช้ไหม?"บลูถามเเละจะร้องไห้คุณลนลาน"ม-ไม่ใช้สักหน่อยนะ ฉันก็เป็นห่วงทุกคนเหมือนกันค่ะ"คุณพูดออกมาเเละหน้าเเดงก่อนจะเอามือปิดหน้าส่วนหเหล่าเเซนส์ทั้งหลายก็ขำกับท่าทีน่ารักแบบนั้น"เด็กน้อยเธอเขินหรอ?"เเซนส์ถาม"ป-ปล่าวนะ!"คุณพูดออกมาเเม้ใบหน้าจะมีรอยริ้วจางๆ"ที่รัก เธอโกหกไม่เนียนนะ"เฟลพูดเเละฉีกจนเห็นฟันสีเหลืองทอง คุณหน้าเเดงกว่าเดี๋ยวนะ! "เมื่อกี้ เฟลคุงเรียกฉันว่าที่รักงั้นหรอคะ?"คุณถามเฟลเฟลหน้าเเดงเเละหันไปทางอื่น"ก-ก็เออสิว่ะ!!"เฟลพูดออกมาส่วนคุณก็ขำเเวมเเซนส์ก็ไม่ได้สนใจฟริกส์เเต่กำลังสนใจคุณที่เป็นที่รักเหล่าเเซนส์ฟริกส์รู้สึกไม่พอใจกับคุณมากๆเเละคุณก็รู้ด้วยเรียกได้ว่าคุณมีความสามารถตรวจจับความรู้สึกได้เลย"ทุกคนอาหารเสร็จเเล้ว"เเวมเพ๊พตะโกนออกมานั้นทำให้คุณอุ้มบลูเเละรีบเดินไปห้องอาหารเพราะตอนนี้คุณหิวมากๆเเน่นอนถ้ามีพาไพรัสก็ต้องมีสปาเก็ตตี้!!เเต่ยกเว้นบ้างเอยูอ่ะนะเเซนส์ก็เดินมาเเต่ความหิวทำให้คุณกินก่อนใคร"หิวขณะนั้นเลยหรอที่รัก"เฟลถามที่คุณกินอย่างรีบๆคุณพยักหน้า"ตอนมาที่นี้ฉันไม่ได้กินข้าวเลยพอดีสลบก่อนเพราะใครบ้างคนไม่รู้กินเลือดจนสลบ"คุณเเอบพูดจิกกัดใส่เเวมเเซนส์นิดหน่อย"เจ้าหนูฉันไม่ผิดนะเพราะเลือดของเธอต่างหากที่ชอบชวนเอง"เเวมเเซนส์พูดออกมา"เเล้วนายก็กัดคอฉันใช้ไหม?"คุณพูดออกมาเเวมเเซนส์นิ่ง"ช่างเถอะ ให้เดาวันนี้นายต้องกัดคอฉันเเน่"คุณพูดออกมาเเวมเเซนส์พยักหน้า"อืม เชิญกัดเถอะ"คุณพูดเเละกิน

สปาเก็ตตี้ให้หมดเร็วๆพอกินหมด"ฉันขอตัวไปนอนก่อนนะ"คุณพูดเพราะคุณนั้นมีเรื่องต้องคุยกับไนท์เเมร์คุณมาถึงห้องเเวมเเซนส์ก็เดินขึ้นเตียงก่อนจะนอนดีๆเเละหลับไป

[ ในความฝัน ]

"ไนท์เเมร์อยู่ไหม?"คุณถามในความมืดมิดเเละจู่ๆ ความมืดก็หายไปปรากฎเป็นประสาทเเทนเเถมชุดที่คุณใส่เดรสเกาะอกสีขาวกลายเป็นสีดำเเถมมีดอกกุหลาบสีดำติดเต็มตัวด้วย"ไง"น้ำเสียงทักทายด้านหลังคุณหันไปมองก็พบไนท์เเมร์ในร่างโครงกระดูกคุณยิ้มเเละเดินไปหาก่อนจะกอดไนท์เเมร์ก็ไม่ได้ว่าอะไรรู้สึกจะติดอ้อมกอดคุณมากกว่า"นายพอจะรู้อะไรเกี่ยวกับศิลาเเก่นพลังบ้าง"คุณถามไนท์เเมร์ชะงักก่อนจะจูงมือคุณมานั่งที่เก้าอี้"ฉันรู้เเค่ว่ามันกระจายไปทั่วเเละไม่รู้สึกพลังมันเลย"ไนท์เเมร์พูดเเละกอดคุณคุณก็ลูบหัวเบาๆ"มันกระจายไปทั่วเอยูเเละอยู่กับฟริกส์ถ้าไม่ได้อยู่แปลว่าก็อยู่ในเอยูนั้นที่ไหนสักเเห่ง"คุณพูดออกมาไนท์เเมร์เงยหน้ามองคุณคุณที่ทำหน้าไม่พอใจ

"รู้สึกเธอจะเกลียดฟริกส์มากเลยนะ"ไนท์เเมร์พูดเเละซุกลงที่หน้าอกคุณก่อนจะกอดเเน่นกว่าเดิม"อืม~เพราะว่าฟริกส์คิดจะกำจัดฉันฉันเลยเกลียด"คุณพูดออกมาไนท์เเมร์เริ่มขยับมาตรงซอกคอ"เเล้วเธอรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเเก่นพลัง"

ไนท์เเมร์ถามก่อนจะขบกัดที่ซอกคอเบาๆ"อือ~ศิลาได้เเบ่งเป็นชิ้นส่วน 30 ชิ้น ซึ่งฉันเจอเเล้ว3ชิ้นเหลือ 27 อ๊า! นี่! พอเลยนะ!"คุณที่กำลังพูดเเต่

ไนท์เเมร์กลับกัดคอคุณจึงเพลอคราง"เล่าตอนสิ"ไนท์เเมร์พูดเเละนิ้วกระดูกค่อยๆปลดชุดออก"ซึ่งตอนนี้อยู่กับอิ้งหมด เเค่นี้ล่ะ"คุณพูดออกมาเเละพยายามดึงมือไนท์เเมร์ออก"ไนท์ตี้เรียกฉันว่าไนท์ตี้เเล้วฉันจะปล่อยเธอ"ไนท์เเมร์พูดออกมาอย่างเจ้าเล่ห์เเละแปลงเป็นฝันร้ายคุณที่เห็นก็กลัวไม่กลัวว่าไนท์เเมร์เเต่กลัวว่าจะเสียเวอร์จิ้นต่างหาก!!"น-ไนท์ตี้---อุ๊บ!!"พอคุณเรียกเสร็จไนท์เเมร์ก็จูบคุณลิ้นม่วงๆเริ่มกวาดความหวานในปากคุณอย่างกระหายต่างจากจูบตอนเเรกทำให้คุณตอบกลับไม่ทัน ใครสอนจูบเเบบนี้ให้กัน!! จะจูบเก่งเกินไปเเล้ว!! ไนท์เเมร์มองคนใต้ร่างที่ตัวสั่นระริกอย่างน่าเอ็นดูใบหน้าเเดงดูน่ารักมุมปากที่มีน้ำลายเขา น่าจับก(อ)ด ไม่เบา"เด็กดี"ไนท์เเมร์พูดออกมาคุณเเหบหายใจหลังจากจูบเสร็จ"สำหรับเด็กดีควรให้รางวัลเีไหม?"ไนท์เเมร์พูดคุณสั่นด้วยความกลัวเเต่กว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็มีลูกธนูพุ่งมาหาไนท์เเมร์เเต่ไนท์เเมร์ก็ใช้หนวกป้องกัน"เเกมาทำไมดรีม!!!"

ไนท์เเมร์พูดอย่างโกรธๆเพราะบังเอิญมาขัดขวางการให้รางวัล"ฉันว่าเเล้วต้องมีมนุษย์อยู่นี้นายปล่อยเธอเดี๋ยวนี้"ดรีมเเซนส์ หรือ ดรีมพูด พร้อมง้างคันศรไนท์เเมร์ปล่อยจิตสังหารมาอย่างรุนเเรงเเต่กลับไม่ดดนคุณคุณที่เห็นถ้าไม่ดีคุณกอดไนท์เเมร์ไว้"ใจเย็นไนท์ตี้"คุณพูดไนท์เเมร์หันมามองคุณเเละมองดรีมเเซนส์"เธอปกป้องมัน"ไนท์เเมร์พูดดรีมเเซนส์ไม่เข้าใจสถานะการณ์เขาไม่เคยเห็นไนท์เเมร์เป็นญาติดีกับมนุษย์หรอกนะเเต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าทำให้เขาแปลกใจ"ฉันแค่เป็นห่วงนายนะไนท์ตี้ฉันไม่อย่าให้นายบาดเจ็บนะ!"คุณพูดออกมาไนท์เเมร์มองคุณที่กอดเอวเขาเเน่น รู้สึกดีชะมัด ไนท์เเมร์คิดก่อนจะกลายร่างเป็นโครงกระดูกดรีมเเซนส์ที่เห็นยิ่งตกใจใหญ่เพราะปกติไนท์เเมร์จะไม่แผ่ยร่างให้ใครเห็นยกเว้นคนสำคัญซึ่งคุณคือคนสำคัญสำหรับเขาคุณที่เห็นจึงจุ๊ฟไปที่เเก้มไนท์เเมร์ที่ได้รับก็หันมองมาคุณ"ขอจูบไม่ได้หรอ?"ไนท์เเมร์พูดคุณหน้าเเดง"ไม่!!"คุณพูดไนท์เเมร์ขำในลำคออย่างอารมณ์คุณมองไปที่ดรีมเเซนส์ก่อนจะยิ้มเป็นมิตรไปให้"ฉัน [ชื่อคุณ] นายชื่ออะไรหรอ?"คุณถามเเละนั่งบนตักไนท์เเมร์ที่เสกบังลังสีดำสง่างามมานั่ง"ฉันดรีมเเซนส์ยินดีที่ได้รู้จักจะเรียกว่าดรีมก็ได้"ดรีมเเซนส์เอ่ยอย่างเป็นมิตรคุณพยักหน้า"นายคงเป็นฝันดีสินะ เเต่ฉันชอบฝันร้ายมากกว่าฝันดีด้วยสิ"คุณพูดออกมาไนท์เเมร์ยิ้มอย่างอารมณ์ดรีมเเซนส์ขมวดคิ้ว"ทำไมล่ะ ฝันร้ายออกจะหน้ากลัว"ดรีมเเซนส์พูดคุณยิ้ม"ก็ฝันร้ายน่ะจะทำให้เราจิตใจเเข็งเเกร่งขึ้นเเต่ถ้าเอาจริงๆฉันชอบทั้งสองถึงฝันดีจะน้อยก็เถอะ"คุณพูดออกมานั้นทำให้ดรีมเเซนส์สงใส"ฝันร้ายทำให้รู้จักคิดเเละตั้งสติถ้าประมาทเท่ากับอะไรนายก็รู้ใช้ไหม? เเต่ที่ฉันไม่ค่อยชอบฝันดีเพราะคนเหล่านี้เวลาฝันดีทีไรก็บ้า หรือไม่ก็ ปัญญาอ่อน"คุณพูดออกมาคุณเจอมาเยอะเเล้วเรื่องเเบบนี้จึงรู้สึกเกลียดพวกที่คิดว่าตัวเองวิเศษ"เเต่ก็ไม่ได้รู้สึกเกลียดนะเเต่ถ้าเป็นนายฉันชอบอยู่นายเหมือนบลูเลย"คุณพูดออกมาจริงๆดรีมเเซนส์ก็เหมือนบลูเลยทีเดียว"ง-งั้นหรอ"

ดรีมเเซนส์เกาเเก้มคลายเขินที่มีคนบอกว่าชอบตรงๆจู่ๆ ร่างกายคุณก็เปล่งเเสง"ได้เวลาตื่นเเล้ว บายทั้งสองคน"คุณพูดเเละก็หายไป"เธอดูน่าสนใจนะพี่ชาย"ดรีมเเซนส์พูดไนท์เเมร์มองดรีมเเซนส์"หุบปากไปเจ้างั่งเธอเป็นของฉัน"ไนท์เเมร์พูดดรีมเเซนส์ขำเบาๆเเละยกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมา

"มันก็ไม่เเน่นะพี่ชาย"


=========================================

เย้!! ในที่สุดดรีมเเซนส์ก็ออก!!

เหนื่อยโว้ยยยยย!!!!!



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #9 16171218 (@16171218) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:31

    รีบๆมาต่อนะค่ะ

    #9
    0