(Fic Reborn)เกิดใหม่เเห่งการเเก้เเค้น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,046 Views

  • 33 Comments

  • 100 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    148

    Overall
    2,046

ตอนที่ 11 : ตอนที่ : 11 ข้าเกียจความบังเอิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    25 ต.ค. 61

สวัสดีทุกคนข้ามิอุระ ฮารุ เช่นเดิมข้ามองเล่าวองโกเล่ก่อนจะถอนหายใจ"เซบาสเตียนไปเตรียมห้องให้พวกเขา"ข้าเอ่ยคำสั่งออกไป"ขอรับ"เซบาสเตียนรับคำสั่งก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว"งั้นพวกเจ้าเดินตามข้ามา"ข้าพูดก่อนจะลุกจากบังลังเเล้วบังลังก็หายไปสร้างความตกใจให้วองโกเล่อย่างมากก่อนจะเดินตามไป"เจ้าคิดดีเเล้วรึ??"คุโระถามขณะเดิน

"ข้าคิดดีเจ้าก็ช่วยข้าตลอดเลยนิ"ข้าพูดกลับไปคุโระหันไปมองพวกสึนะทำให้พวกเขาสะดุ้งไม่เเปลกหรอกคุโระที่ไม่ชอบขี้หน้ารึเกียจจะเย็นชาสุดๆว่าเเล้วก็มาห้องๆนึ่งประตูจะสวยกว่าประตูอื่นๆประตูสีดำสักลวดรายสีขาวดอกไม้ข้าเดินไปเปิดประตูที่นี้เป็นห้องทำงานของข้าเองคุโระเดินไปนั่งโซฟาเซบาสเตียนที่จู่ๆมาจากไหนก็ไม่รู้มาเสริฟน้ำชาข้าก็นั่งข้างๆคุโระวองโกเล่ก็นั่งตรงกันข้ามเเต่เนื้อที่ไม่พอก็ต้องยืนเอา"พวกเจ้ามาที่นี้มีไรอันใดรึ??"ข้าถามเเล่วจิบชาไปด้วยข้าเห็นสายตาฮิบาริมองคุโระอย่างสนใจด้วยเเต่สายใจคุโระมิสนใจมนุษย์โง่เง่าโสมหรอกนะ"สวัสดีค่ะคุณฮารุ"เฮลาน่าทักทายข้าเเต่ข้าก็ยังนิ่ง"เอ่อ...เป็นไรเปล่าค่ะ"เฮลาม่าเอ่ยถามเเทนพี่สาวตน"ช่างเป็นกิริยาที่ต่ำที่สุด"คุโระเอ่ยออกมาทำให้เฮลาน่าเเละเฮลาม่างงเเต่สึนะรู้เเล้วหมายถึงอะไร"ขะ...ขอโทษเเทนเฮลาน่าจังกับเฮลาม่าจังด้วยนะครับท่านหญิงฮารุ"สึนะพูดออกมาก่อนจะก้มหัวขอโทษทั้งสองข้ามองด้านหน้าก็อดขำไม่ได้กับความโง่"มิเป็นไรหรอกอ๋อ!...ข้าลืมเเนะนำไปนี้องค์ราชีนีเเห่งยมทูต คุโระ เดอะ คารินชู "ข้าผายมือไปทางคุโระคุโระยืนขึ้นเเล้วจีบกระโปรงย่อกายทำความเคารพพวกสึนะต่างยืนขึ้นเเล้วทำความเคารพส่วนเคียวโกะ โครม เฮลาน่า เฮลาม่า ไคกิที่ไม่รู้ก็นั่งสบายๆไม่ทำความเคารพคุโระมองไปทางพวกผู้หญิงก่อนจะนั่งลงพวกเเม่บ้านต่างกระซิบกระซากเเต่ข้ากลับยิ้มในใจ'เจ้าพวกโง่ไม่คิดจะทำเคารพองค์ราชีนีเป็นเเค่สามัญชนเเท้ๆ'ข้าคิดในใจเบาคุโระมองพวกนั้นอย่างเหยียดๆ"นี้น่ะรึเพื่อนเก่าของข้าช่างต่ำต้อยสินดีมารยาทท่าท่างก็ไม่สมรวมข้าคิดว่าจะอบรมดีกว่านี้นะวองโกเล่"คุโระเอ่ยเสียงเย็นเชียบทำให้พวกสึนะลนลาน"น่าๆคุโระข้ามิเป็นไรหรอก"ข้าพูดก่อนจะลูบหัวเบาๆเพื่อปลอบไม่ให้โกรธคุโระก็ถอนหายใจก่อนจะดื่มชาต่อ"ขออนุญาณขอรับคุณหนู"เซบาสเตียนก็เปิดประตูก่อนจะเดินมาหาข้า"กระผมจัดเตรียมห้องเสร็จเเล้วขอรับ"

เซบาสเตียนพูดก่อนจะเติมชาให้ข้าเเละคุโระ"อืมงั้น

ยูริ ยูกิ"ข้าเรียกเมดสาวผู้สือสัตย์"ค่ะคุณหนู/ค่ะคุณหนู"ยูริ ยูกิ ตอบรับก่อนจะปรากฎตัวผมสีเขียวสวยยาวถึงกลางหลังแฝดคนพี่ดวงตาสีทองอร่ามใสชุดเมดสวยตรงไหล่มีรอยสักสีเเดงด้านขวา

(คิดว่าใส่ชุดเมดนะครับ//ไรท์)

แฝดคนน้องดวงตาสีทองอร่ามเหมือนกันมีรอยสักตรงหัวไหล่ข้างซ้ายสีฟ้าใส่ชุดเมดเหมือนกัน

"พาไปส่งห้องหน่อย"ข้าพูดก่อนจะลุกไปที่สวนหลังปราสาทคุโระก็ขอกลับห้องพวกสึนะก็เดินตามยูริกับยูกิไปข้าเดินมานั่งตรงกระท่อมที่ว่างอยู่เเล้วข้าที่กำลังเดินไปก็บังเอิญเจอฮิบาริที่กำลังนอนอยู่ข้าก็รีบส่ายเท้าเดินออกไปเเต่ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันฮิบาริจับข้อมือข้าเเล้วกระชากมาทำให้ข้าเซล้มไปนั่งบนตักฮิบาริก็กอดข้า"ปล่อยข้านะ!!"ข้าดิ้นพยายามเกะมือออกใช้กาวรุ่นไหนว่ะ!!เกะออกยากชิบ!!"ไม่"ฮิบาริพูดข้าเริ่มปล่อยรังสีกดดันออกมา"เธอเกียจฉันขนาดนั้นเลยหรอ"ฮิบาริถามเหอะ!ข้ามิเกียจเจ้าก็บ้าเเล้ว!คนที่ข้าเชื้อใจที่สุดเเต่กลับหันหลังได้อย่างหน้าด้านๆ"เจ้าจะมายุ่งอะไรกับข้าในเมื่อเจ้ามีคนรักเเล้ว"ข้าพูดออกมาพยายามเก็บเสียงไม่ให้สั่นเพราะขอบตาข้าเริ่มมีน้ำตาคลอข้ากัดริมฝีปากจนห่อเลือดก่อนจะดิ้นออก"เจ้ามิได้รักข้าก็ปล่อยข้าไปเถอะถือว่าข้าขอร้อง"ข้าพูดเเล้วน้ำตาก็ไหลก่อนจะเดินออกไปเเล้วมาแอบอยู่ใต้ต้นไม้ข้ามิเชื้อเลยว่าการที่ข้าเเสดงละครจะได้ผลขนาดนี้ตอนนี้ฮิบาริกำลังสับสนหึๆเจ้าที่ทำร้ายจิตใจข้าข้าขอเอาคืนพันเท่าข้าที่กำลังจะขึ้นห้องก็บังเอิญพบกับสึนะที่กำลังพูดหยอกล้อกับเคียวโกะข้าเริ่มเกียจความบังเอิญ"อ่ะ!...ฮะ..ฮารุจัง"สึนะพูดด้วยเสียงสั่นๆข้าหันมามองก่อนจะเอียงคอสงสัย"มีอะไรงั้นรึ??"ข้าถามสึนะที่ตอนเเรกสั่นเป็นจ้าวก่อน

จะถอนหายใจอย่างโลงอก"เปล่าหรอกครับ"สึนะยิ้มมาให้ข้าข้ากลับจ้องมองตาเเบ๊วก่อนจะพยักหน้าสึนะหน้าเเดงนิดหน่อยกับความน่ารัก"เอ่อ...คือว่าฮารุจังพอจะช่วยมากับฉันได้เปล่าค่ะ"เคียวโกะพูดออกมาก่อนจะเเสร้งยิ้มน่ารักๆสึนะที่เห็นก็หน้าเเดง

เเปร๊ดเหอะ!เเสร้งยิ้มสิไม่ว่าข้าก็เเสร้งยิ้มกลับ"ได้สิ"

ก่อนจะเดินไปห้องครัวที่ไม่มีใครนอกจากตอนเช้ากลางวันเเละเย็นเคียวโกะผลักข้าลงกับพื้นทำให้ข้าหัวเข่าถลอก"เเก!!ยัยหน้าด้านกล้ามาอ่อยผั-ฉันหรอ!!"เคียวโกะพูดก่อนจะจิกหัวข้าเเต่อย่าลืมว่าข้าคือใคร:)"อึก!ข้ามิได้อ่อยสึนะสักหน่อย"ข้าพูดออกมา"หน๋อย!~ยัยตอเเห-ก็เหมือนกี้ไงที่เเกอ่อยเขาเหอะ!คิดว่ามีอำนาจมากเลยหรือไง!"เคียวโกะพูดก่อนจะคร่อมข้าเเล้วตบข้า เพี้ย! เพี้ย! จู่ๆก็มีคนผลักเคียวโกะออกไปนั้นคือ...สึนะหึ!เป็นไปตามเเผน"เคียวโกะจังตบฮารุจังทำไม!!"สึนะตะโกนใส่หน้าเคียวโกะพวกสึนะที่ได้ยินเสียงดังก็ลงมาดู"เกิดไรขึ้นหรอครับรุ่นที่สิบ"โกคุเดละถามก่อนจะมองข้าเเละเคียวโกะข้ามีรอยมือตรงเเก้มผมยุ่งนิดหน่อยมีน้ำตาคลอด้วยส่วนเคียวโกะไม่มีตรงไหนผิดปกติได้เลย"ทำไมฮารุจังถึงมีรอยมือบนเเก้มล่ะ"ยามาโมโตะัามข้าเเกล้งหันหน้าหนีฮิบาริมองหน้าข้าเเต่ข้ามิสนข้าเห็นเขากำมือเเน่นด้วย"เคียวโกะนี้มันเกิดไรขึ้น"สึนะถามพร้อมปล่อยรังสีความกดดันออกมา

"อึก!สึนะคุงฮารุจังจู่ๆก็บ้าตบหน้าตัวเองฉันยังไม่ได้ทำไรเธอเลยฮือๆ"เคียวโกะเเกล้งร้องไห้เสริมความหน้าสงสารให้ตัวเอง"ห๊าา!!นี้ฮารุเธอทำร้ายนายหญิงอีกเเล้วนะ!!"โกคุเดละพูดก่อนจะเดินมาจับคอเสื้อเธอเเต่สึนะมาขวาง"เคียวโกะเล่าความจริง"สึนะพูดพร้อมจ้องเคียวโกะเขม็งเคียวโกะกลืนน้ำลายดังเอือกเธอลืมไปได้ยังไงกันว่าสึนะมีลางสังหรณ์สุดยอดเธอน่าจะบังคับให้ยัยฮารุตบหน้าตัวเอง

"จะ..จริงๆนะไคกิไคกิต้องเชื้อเขานะ"เคียวโกะเดินไปหาไคกิก่อนจะกอดเเขน"ไม่มีทางหรอกที่เคียวโกะจังจะทำมีเเต่ฮารุบังคับให้ทำ"ไคกิพูดพร้อมใส่ร้ายข้า"อืม!จริงด้วยเพราะฮารุอิจฉาเคียวโกะเเน่เพราะสึนะคุงรัก"เฮลาม่าพูดล้ากลับเบ้ปากเเหวะ!ทำไมข้าต้องอิจฉาพวกเจ้าด้วยในเหมือนข้าอยู่ที่โลกปีศาจข้ามีผั-ต้อง12คน1ในนั้นก็เป็นพ่อบ้านข้าด้วย"ถ้าพวกคุณมีเวลาว่างนักก็ไปทำอย่างอื่นสิครับเเต่อย่าบังอาจมายุ่งกับคุณหนูของกระผม"เซบาสเตียนที่โผล่มาเเบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงก็ตกใจเซบาสเตียนตาเหลืองเเสงทำให้ดูหน้ากลัวไปอีกยังไม่นับกับจิตสังหารพวกสึนะต่างพากันออกไปอย่างรวดเร็ว"เฮ้อ~เจ้านี้นะเซบาสจัง"ข้าพูดพร้อมส่ายหัวอย่างเอือมๆ"จะให้กระผมได้ล่ะขอรับในเมื่อพวกมันทำคุณหนูของกระผม"เซบาสเตียนพูดก่อนจะอุ้มคุณท่าเจ้าหญิงเเล้ววาปมาบนห้องเเล้วทำเเผลให้ที่หัวเข่าผ่านไปสักพักก็เสร็จ"คุณหนูขอรับ"เซบาสเตียนพูดด้วยเสียงเเหบข้าเอียงคอสงสัยจู่ๆเซบาสเตียนก็มาอุ้มข้านั่งบนตัก"กระผมหิวเหลือเกิน"เซบาสเตียนพูดเสียงเเหบก่อนจะเลียต้นคออย่างหิวกระหายเเล้วงับเต็มเเรงจนเลือดออก"อ๊า~เซบาสจัง..

งื้อ~"ข้าเพลอครางด้วยความชอบ"อ้าาคุณหนูขอกระผมทำไมถึงหน้าฟัดขนาดนี้"เซบาสเตียนซุกไซ้ต้นคอก่อนจะลงมาที่หน้าอกเเล้วหมั่นเขี้ยวเเล้วบีบเต็ม"อ่ะ!..อ๊าส์~"ข้าครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน

เเล้วจู่ๆข้ารู้สึกอะไรเเข็งๆมาดันก้นข้า"อึก!"ข้าเพลอ

หน้าเเดงจนถึงหูเเต่ก็ต้องหยุดทุกอย่าง ก๊อก ก๊อก

"ฮารุจังลงมากินข้าวได้เเล้วจ้า"คุโระเอ่ยข้าที่ได้ก็อยากจะขอบคุณพระเจ้า"ค่ะเดี๋ยวลงไปค่ะ"ข้าเอ่ยตอบก่อนจะลงมาจากตักเซบาสเตียน"ง่ะ~เป็นรอยเลยเซบาสจัง"ข้าพูดก่อนจะพ่องเเก้มอย่างงอนๆเซบาสเตียนวาปมาด้านหน้าเเล้วกระซิบข้างๆหู

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"รึอยากให้กระผมทำมากกว่ารึขอรับ"

=====================================

รุกอย่างหนักอ่ะเซบาสเตียน

เดี๋ยวตอนหน้าจะอัพผั-เก่าของน้องฮารุจัง

ให้นะขอรับ

อย่าลืมกดติดตาม

อย่าลืมกดกำลังใจ












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #25 light087726 (@light087726) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 21:42

    ชอบมากกกกกกกกกกกกกกก
    #25
    0
  2. #24 Tina-Chan (@Tina-Chan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 02:41

    แหม~ สงสัยต้องจัดการหักหน้าชะนีนางร้ายให่หนักกว่านี้นะขอรับบบ เอาแบบให้พวกมันไม่สามารถหาคำมาใส่ร้ายฮารุของเราได้เลยนะขอรับท่านไรท์~~~ เอาแบบว่า...."ให้มันจมดิน"ไปเลยย

    #24
    0
  3. #23 kaigishiro (@kaigishiro) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 11:08

    มันจีย์
    #23
    0
  4. วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 21:11
    มาต่อ้ถอะค่ะไรต์ชอบมากๆๆๆๆ
    #22
    0