เจาะลึกยอดคนในประวัติศาสตร์สามก๊ก (พิมพ์แล้วใน จดหมายเหตุสามก๊ก)

  • 90% Rating

  • 2,836 Vote(s)

  • 396,806 Views

  • 1,581 Comments

  • 949 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    994

    Overall
    396,806

ตอนที่ 64 : เทียเภา เต๋อโหมว (Cheng Pu) - ขุนพลอาวุโสแห่งง่อก๊ก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 ธ.ค. 58



เทียเภา เต๋อโหมว (เฉิงผู่)

“ขุนพลอาวุโสแห่งง่อก๊ก”

 

จากจดหมายเหตุชีวประวัติเทียเภา โดยเฉินโซ่ว

(Biography of Cheng Pu)

 

            เทียเภา หรือ เฉิงผู่ (Cheng Pu) ชื่อรอง เต๋อโหมว (Demou) ปีเกิดไม่แน่ชัด เชื่อว่าเกิดราวปีค.ศ.147-155 เป็นชาวถู่อิ๋ว เมืองเป่ยผิง เขาเริ่มมีชื่อเสียงปรากฏด้วยการรับราชการเป็นขุนนางในสังกัดของเจ้าเมืองเป่ยผิง

เฉินโซ่วบันทึกลักษณะของของเทียเภาว่า เป็นบุรุษที่มีรูปโฉมสง่างาม เชี่ยวชาญกลยุทธ์ทำศึก เปี่ยมด้วยความกล้าหาญ ไม่หวั่นเกรงความตาย เริ่มเข้าทำงานในกองทัพของซุนเกี๋ยน เจ้าเมืองเตียงสา แล้วติดตามซุนเกี๋ยนทำศึกปราบโจรผ้าเหลืองที่เมืองอ้วนเสีย ต่อมาก็สร้างผลงานทำศึกรบชนะทหารของตั๋งโต๊ะที่หยางเหรินได้ เทียเภาได้ชื่อว่าเป็นยอดขุนพลที่มักเข้าทำศึกกลางสมรภูมิอยู่เสมอ ทำให้ทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผล เป็นเครื่องหมายแห่งเกียรติยศ

เมื่อซุนเกี๋ยนสิ้นชีพลง เทียเภาก็ได้ติดตามรับใช้ซุนเซ็กสืบต่อมา เมื่อซุนเซ็กนำทัพบุกตีเมืองหลูเจียงและขยายอำนาจเข้าสู่ดินแดนกังหนำ เทียเภาก็เป็นขุนพลสำคัญที่ร่วมนำทัพไปด้วยเสมอ  เขาช่วยซุนเซ็กปราบปรามเหล่าขุนศึกในดินแดนกังหนำ สร้างผลงานความชอบมาก ซุนเซ็กจึงมอบอำนาจบัญชาทหารให้เพิ่มขึ้นตามลำดับ จนกระทั่งเทียเภาได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพแห่งเมืองตันหยาง (เชื่อว่าในช่วงที่ซุนเซ็กเริ่มสร้างตัว เทียเภามีอำนาจบัญชาทหารในกองทัพเป็นรองเพียงซุนเซ็กเท่านั้น ก่อนที่จะโดนจิวยี่แซงล้ำหน้าในภายหลัง)

            ในการศึกครั้งหนึ่ง ซุนเซ็กโดนทหารของข้าศึกล้อมรอบปิดกั้นทางหนีไว้ เทียเภาเพียงลำพังได้ควบม้าบุกตีฝ่าเข้าไปช่วยป้องกันซุนเซ็กไว้ เขาร้องตะโกนข่มขวัญข้าศึกแล้วควบม้าบุกตะลุยใช้ทวนสังหารทหารข้าศึกล้มตายไปมาก จนกระทั่งสามารถช่วยเหลือซุนเซ็กออกมาได้ จากผลงานความชอบนี้ เทียเภาจึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายพลผู้สยบโจรร้าย ควบตำแหน่งเจ้าเมืองเหลงเหลง ต่อมาก็ร่วมทัพไปทำศึกกับหองจอ สร้างผลงานไว้ไม่น้อย

            ปีค.ศ.200 ซุนเซ็กสิ้นชีพลงกะทันหัน เทียเภากับเหล่าขุนนางอย่างเตียวเจียวจึงช่วยเหลือซุนกวนซึ่งรับสืบทอดอำนาจต่อจากพี่ชาย ฝ่ายเทียเภาได้นำทหารออกตรวจตราสามหัวเมืองใหญ่เพื่อปราบปรามเหล่ากบฏ ช่วยให้อำนาจของซุนกวนในกังหนำมีความมั่นคงยิ่งขึ้น

            ปีค.ศ.208 ซุนกวนสั่งการบุกโจมตีเมืองกังแฮและเมืองอี้เจียง จากนั้นสร้างผลงานพิชิตเมืองเล่ออันได้ ในระหว่างนั้นไทสูจู้ได้สิ้นชีพลง เทียเภาจึงได้รับตำแหน่งและอำนาจบัญชาทหารของไทสูจู้มาแทน

ในปีเดียวกัน โจโฉเคลื่อนทัพใหญ่บุกลงใต้ หมายพิชิตกังหนำ ซุนกวนตัดสินใจร่วมเป็นพันธมิตรกับเล่าปี่ ประกาศศึกกับโจโฉ แล้วแต่งตั้งเทียเภาให้รับตำแหน่งแม่ทัพฝ่ายขวา จากนั้นเทียเภาก็ได้ร่วมทัพกับจิวยี่ เปิดศึกกับโจโฉที่ผาแดง

หลังชัยชนะที่ศึกผาแดง เทียเภาได้ทำศึกกับทัพโจโฉที่อู่หลิม แล้วบุกพิชิตดินแดนหนานจวิ้น (แถบเกงจิ๋ว) เมื่อทัพโจหยินที่ประจำการในกังเหลงถอยขึ้นเหนือแล้ว จากผลงานทั้งหมดนี้ ทำให้เทียเภาได้เลื่อนขั้นทางทหาร และได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองกังแฮ มีอำนาจบัญชาการทหารในซ่าเซี่ยน และได้รับบรรดาศักดิ์ปกครองถึงสี่หัวเมือง

เฉินโซ่วบันทึกเสริมท้ายว่า ในบรรดาขุนพลทั้งหมดของง่อก๊กที่เคยร่วมติดตามซุนเกี๋ยนมาตั้งแต่แรกเริ่มนั้น เทียเภาเป็นผู้ที่มีอาวุโสมากที่สุด ผู้คนต่างก็พากันเรียกขานเขาว่า “ใต้เท้าเทีย” เขาเป็นผู้ที่มีจิตใจดี ชอบคบหากับเหล่าปัญญาชน ภายหลังเมื่อจิวยี่สิ้นชีพลง เทียเภาก็ได้รับตำแหน่งอำนาจทั้งหมดต่อมา รวมถึงตำแหน่งเจ้าเมืองหนานจวิ้นแทนที่

ต่อมาซุนกวนได้แบ่งเกงจิ๋วให้แก่เล่าปี่ เทียเภาจึงต้องกลับมารับตำแหน่งเจ้าเมืองกังแฮตามเดิม ควบตำแหน่งนายพลผู้สยบเหล่าโจรร้าย

ปีค.ศ.215 เทียเภาซึ่งประจำการอยู่ที่กังแฮได้ล้มป่วยแล้วสิ้นชีพลง หลังจากนั้นหลาย

สิบปี เมื่อซุนกวนได้สถาปนาตนขึ้นเป็นฮ่องเต้แล้ว ก็ได้ประกาศรำลึกคุณความดีย้อนหลังให้แก่เทียเภา แล้วแต่งตั้งให้เทียจื่อบุตรชายได้รับตำแหน่งขุนนางสืบต่อมา

 

อธิบายเสริม

            จากจดหมายเหตุของเฉินโซ่ว มีความคลุมเครือเกี่ยวกับเรื่องอำนาจบัญชาการของเทียเภาอยู่บ้าง เพราะเขาเป็นขุนพลอาวุโสที่สุดของง่อก๊ก แต่ในศึกผาแดงกลับมีตำแหน่งทางทหารเป็นรองจิวยี่ กระนั้นแม้เทียเภาจะไม่พอใจ แต่ภายหลังด้วยความใจกว้างของจิวยี่ ก็ทำให้เขาสามารถละวางทิฐิแล้วยอมรับคำสั่งจากจิวยี่ กลายเป็นผู้มีส่วนช่วยทำศึกที่ผาแดงให้ได้รับชัยชนะในที่สุด

            หลังจากจิวยี่สิ้นชีพลง อำนาจบัญชาการทหารทั้งหมดนั้น จิวยี่ได้ฝากฝังให้แก่โลซก แต่ตำแหน่งเจ้าเมืองหนานจวิ้นซึ่งจะทำให้มีอำนาจดูแลเมืองกังเหลงนั้น ได้ตกเป็นของเทียเภา ดังนั้นอาจถือได้ว่าโลซกและเทียเภาได้แบ่งสายอำนาจบัญชาการทหารร่วมกันอยู่ก็ได้ ต่อมาเมื่อเทียเภาเสียชีวิต (โลซกก็เสียชีวิตในเวลาไล่เลี่ยกัน) ทำให้ผู้ได้รับตำแหน่งทางทหารที่เป็นรองจากซุนกวนในง่อก๊กนั้น ตกเป็นของลิบองสืบต่อมา  

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น