(จบแล้ว/อ่านฟรี) 90Days พิสูจน์รัก (Boy's love)

ตอนที่ 27 : ตอนที่ ๑๕--(๑๐๐)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    27 เม.ย. 60





ในห้องพิเศษมีเสียงฝีเท้าระรัวเดินเข้ามาด้วยความเร่งรีบ กริชเหงื่อแตกพลั่กเมื่อเหลือบไปเห็นร่างของอัครดนย์นอนสงบอยู่บนเตียง ข้างกายเป็นตำรวจที่พูดคุยกันอยู่ ในห้องพักมีทีวีฉายภาพข่าวด่วนที่รายงานเกี่ยวกับลูกชายนักธุรกิจดังถูกลอบทำร้าย

ชายหนุ่มยกมือสวัสดีผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ พยายามระงับใจตัวเองให้เย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้

“สวัสดีครับ ผมเป็นญาติผู้เสียหาย”

ครั้นเห็นเขา ตำรวจค่อนไปทางอาวุโสหันมารับไหว้ กล่าวเล่าให้ฟัง “ตอนนี้ทั้งหมดยังไม่มีใครฟื้นมาให้ปากคำได้เลยนะครับ เราคงต้องรอต่อไป แต่พยานที่เห็นเหตุการณ์ได้เล่าว่าเห็นรถผู้เสียหายพยายามบีบแตรขอความช่วยเหลือเพราะรู้ว่าถูกตาม รถมอเตอร์ไซต์มีปืน เราสันนิษฐานว่าน่าจะถูกจ้างวานฆ่า แต่เรายังไม่รู้แน่ว่ากำลังจะฆ่าใครเพราะผู้เสียหายมีสองคน”

กริชหูอื้อไปพักหนึ่ง ดวงตาร้อนขึ้นมาเสียเฉย ๆ เมื่อนึกถึงใบหน้าของน้องชาย 

“แล้วอีกคนอยู่ไหนครับ”

“อีกคนอาการน่าเป็นห่วงครับ ยังไม่ออกจากห้องผ่าตัดเลย”

ชายหนุ่มรู้สึกยืนไม่ไหวหลังจากได้ยินเช่นนั้น เมื่อเช้าเพิ่งจะทะเลาะกันไปเพราะความไม่เข้าใจเองแท้ ๆ “แล้วเขาไม่ได้เจ็บมากใช่ไหมครับ” เสียงของผู้ถามเครือพร่าแม้ไม่อยากได้ยินคำตอบ แต่ก็จำใจถาม

“ตอนเราไปถึงที่เกิดเหตุเขาหมดสติไปแล้วครับ อาการสาหัส ตอนนี้หมอยังบอกอาการไม่ได้ เท่าที่เห็นสภาพรถ เขาถูกอัดติดอยู่ข้างใน น่าจะเป็นตายเท่ากันเลยครับ”

กริชนิ่งไป พูดไม่ออก

“อะไรนะครับ คุณตำรวจ

เสียงเครือไหวไม่มีแรงจากเตียงผู้ป่วย ทำให้กริชจำต้องเรียกสติตัวเองกลับมา เพราะยังมีคนอ่อนแอและเสียใจกว่าเขาหลายเท่าอยู่ เห็นอัครดนย์นอนน้ำตานองหน้า ร่างโปร่งพยายามจะลุกขึ้นนั่งหลังรู้ข่าวของกันตวีย์ เห็นเช่นนั้นชายหนุ่มก็ไม่ยอมเพราะเป็นห่วง รีบขยับไปจับให้อัครดนย์ทิ้งตัวลงนอนอย่างเดิม 

“ไม่ได้ แกจะลุกพรวดพราดแบบนี้ไม่ได้นะอ้วน”

“แต่ผมอยากไปหาพี่กาย พี่กริชครับ ผมอยากไปหาเขา

“มันจะต้องไม่เป็นอะไร น้องชายพี่มันทรหดจะตาย” 

ไม่รู้ทำไม กริชรู้สึกราวกำลังปลอบใจตนเองมากกว่าปลอบผู้อื่น เสียงของเขาสั่นไหว กุมจับมืออ่อนระทวยของคนไข้เบื้องหน้า ให้เชื่อมั่นในความพยายามของใครอีกคนที่ยังไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป

มันเก่งจะตาย มันต้องไม่เป็นอะไร

คนมองทำได้เพียงส่ายหน้าให้ 

“คุณพอจะให้ปากคำกับตำรวจได้ไหมครับ” ชายสวมชุดในเครื่องแบบสอบถามขึ้น อัครดนย์ทำได้เพียงพยักหน้ารับทั้งยังน้ำตาไหลเพราะทำอะไรมิได้ นอกจากเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ทุกคนฟังเท่าที่ตัวเองทราบ

กริชยืนฟังอยู่เงียบเชียบ ชายหนุ่มกำหมัดแน่น ไม่รู้ทำไม ความเจ็บปวดครั้งนี้ทำให้กริชหวนนึกถึงอันดาขึ้นมา  เมื่อตอนที่เธอพูดว่าอยากจะฆ่าอัครดนย์ให้ตายจากเขาไปด้วยสายตากร้าวนั้น หรือเพราะสิ่งที่เขาตัดสินใจกับหล่อนเป็นเหตุจูงใจ ให้อันดาโกรธแค้นแล้วจ้างคนมาสังหารอัครดนย์ 

คิดแล้วกริชถึงขั้นจะล้มทั้งยืน ชายหนุ่มขอปลีกตัวไปจัดการเรื่องที่มันจุกอกตอนนี้แล้วจะกลับมา

ความสารเลวของอันดา ทำร้ายใครต่อใครมามากเกินพอแล้ว!

ไม่นานชั่วอึดใจที่ความโกรธแล่นเข้ามาสุมในอกจนแทบจะระเบิด พาชายหนุ่มมาถึงบ้าน ร่างสูงปิดประตูรถตามอารมณ์ เดินกระแทกเท้าไม่สนสายตาแม่บ้านว่ากำลังตระหนกตกใจกับสีหน้าตึงเครียดยามนี้เพียงใด จุดมุ่งหมายคือห้องพักของภรรยาสารเลวคนนี้

ครั้นไปถึง กริชเปิดประตูฉับเข้าไป เห็นเจ้าหล่อนกำลังนอนคุยโทรศัพท์หน้าระรื่นมีความสุข มือหนาเอื้อมไปกระชากมันเหวี่ยงทิ้งจนแตกกระจายทั่วห้อง เป็นเหตุให้อันดาต้องหันมาสบมองด้วยความตกใจ

“พี่ทำบ้าอะไร จะพาลอะไรใส่อิมอีกฮะ!

ไม่ทันจบประโยคดีเสียด้วยซ้ำ ใบหน้าใสถูกฟาดตบรุนแรงจนเซล้มไปนั่งที่เดิมบนเตียง เรื่องการบันดาลโทสะด้วยวิธีนี้ กริชรู้ว่าตัวเองไม่เป็นสุภาพบุรุษที่กล้าทำร้ายผู้หญิง แต่เธอคนนี้ระยำเกินกว่าจะได้รับเกียรติใด ๆ จากเขา!

หลังถูกทำร้าย อันดาเงยขึ้นเชยใบหน้าเปื้อนเลือดไปมามองผู้กระทำด้วยความไม่เข้าใจ เส้นผมบางถูกกำกระชากดึงเธอให้ลุกขึ้นยืนไปประจัญหน้ากับสามีอย่างรวดเร็ว พร้อมกับความกลัววิ่งเข้ามาในใจของหญิงสาว 

“เธอนี่มันเลวจริง ๆ นะอิม ทำแบบนั้นได้ยังไง!

อันดาเจ็บหนังหัวปลาบจนร้องไห้ “อิมทำอะไร!

“ยังจะมาทำไม่รู้เรื่องอีก เพราะเธอไงถึงทำให้น้องฉันต้องอยู่ในสภาพเป็นตายเท่ากัน!

“อิมไม่เข้าใจ พูดเรื่องอะไรของพี่!

“เธอจ้างคนไปฆ่าโอ๊คใช่ไหม ใช่ไหม!” กริชตะคอกสุดเสียง ไม่เหลือคราบชายใจดีคนเดิมให้เห็นอีกต่อไป เสียงทุ้มกร้าวคำรามราวกลับจะกลายร่างไปเป็นปีศาจฉีกร่างเล็กเบื้องหน้า ในขณะที่อันดาเอาแต่ส่ายหน้า เกาะกุมมือใหญ่ให้คลายจากเส้นผมของเธอเสียที 

“ไม่ใช่ อิมไม่รู้เรื่อง ไม่ได้ทำ

“เธอเป็นคนพูดเองว่าเธอจะทำ!” คนตัวใหญ่กระตุกมือขณะพูด ไม่สนว่าภรรยาจะร้องครวญ ไม่ใช่เธอแล้วเป็นสัตว์ตัวไหน!

“อิมสาบานได้ว่าไม่ได้ทำ พี่กริช อิมเจ็บ

“คำพูดของเธอมันไม่น่าเชื่อตั้งนานแล้วอิม นังสารเลว!

คนกล่าวเหวี่ยงแขนให้ร่างผอมบางล้มลงไป ตัวสั่นเพราะความโกรธ ทำได้เพียงเดินวนไปมาระงับสติตัวเองในห้องเพราะกลัวใจว่าจะเผลอหนักข้อเข้าถึงขั้นทำร้ายด้วยวิธีอื่น ขณะที่จำเลยยังคงก้มหน้าก้มตาร้องไห้ระงม 

ชายหนุ่มเดินกลับไปชี้หน้าเจ้าหล่อนอีกครั้งกล่าวด้วยเสียงเข้ม “ถ้าโอ๊คหรือน้องชายฉันเป็นอะไรขึ้นมา ฉันเอาเธอเข้าคุกแน่อิม ต่อให้ชาวบ้านด่าฉันว่าหน้าตัวเมียแจ้งตำรวจจับเมียตัวเองก็ยอม!

อันดาสะอื้นฮึก

“พี่คิดว่าอิมทำจริง ๆ เหรอ!” แม้จะกลัว ผู้ถูกกล่าวหาก็ตอบโต้กลับ

กริชนิ่งไป แล้วหันไปที่ไหนสักแห่งขบกรามจนปูด

“ออกไปจากสายตาฉันซะอิม ก่อนที่ฉันจะระงับอารมณ์ตัวเองไม่ได้”

คนกล่าวยกมือกุมขมับตนเอง พยายามใช้เสียงเย็นลงเมื่อได้ยินคนร้องไห้ดังเข้ามาในโสตประสาท อันดาขยับมาจับขาของเขากอดไว้แน่น กล่าวผ่านเสียงสะอื้น “ถึงอิมจะรักพี่ ถึงอิมจะเอาแต่ใจและทำเรื่องแย่ ๆ มามาก แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่กริชยังไม่รู้จักอิมดีเหรอคะ ก่อนหน้านี้ พี่ยังบอกอิมอยู่เลยว่าอิมไม่ใช่คนใจร้าย!

“ออกไป!

“ไม่!

“เธอจะไปที่ไหนก็ไป!” ชายตัวใหญ่สะบัดขาให้ผู้กุมกอดล้มหลุดไป ก้มลงชี้หน้าคาดโทษด้วยสายตาขึ้งโกรธ “ฉันอาจไม่รู้จักเธอดีจริง ๆ ก็ได้ ถ้าเธอไม่ออกไปจากบ้านของฉัน เดี๋ยวฉันจะออกไปเอง ฉันทนเห็นหน้าคนชั่วช้าผิดมนุษย์อย่างเธอไม่ได้ ต่อไปนี้อย่าหวังว่าจะมองหน้ากันด้วยดีได้อีกเลย ไปตายซะ!

ประโยคนั้น เป็นประโยคสุดท้ายก่อนที่กริชจะจากมา

ไม่สนว่าคนข้างหลังจะร้องไห้ด้วยความรู้สึกแบบใด เพราะในใจของเขาก็ร้องไห้ไม่ต่างกัน

ในขณะที่อยู่ในรถ สมองของกริชเต็มไปด้วยภาพความทรงจำแต่ละช่วงของชีวิต รู้สึกราวตัวเองเป็นคนไร้ค่าขึ้นมาเพราะความไม่รู้จักคิด ไม่รู้จักไตร่ตรอง อันเป็นเหตุทำให้คนรายรอบตัวเจ็บปวดเพราะเขา เมื่อหวนนึกได้ ภาพใบหน้ายามกันตวีย์พูดตักเตือนก็ฉายเด่นขึ้นมาในหัว น้องชายคนนี้เป็นคนเดียวที่คอยปรามเขาให้อยู่กับร่องกับรอยมาโดยตลอด

เหตุใดเขาจึงเอาแต่ใจ มองอีกฝ่ายที่หวังดีด้วยแง่ร้ายมาโดยตลอด

“กาย...

แสงดวงอาทิตย์ยามเย็นสาดใส่ดวงตาชายผู้นั่งอยู่หลังพวงมาลัยให้รู้สึกแสบ หากทว่านั่นมิใช่เหตุผลของน้ำตาที่ไหลอาบอยู่ยามนี้ บนเส้นทางที่รถกำลังติดแน่นขนัดจนแทบไม่ขยับ กริชกลับรู้สึกขอบคุณที่มันทำให้เขาได้ใช้เวลาปลดปล่อยความว้าเหว่ ได้คิดดูอีกทีว่าเหตุใดทุกอย่างจึงเป็นเช่นนี้ จนรับรู้ว่าทุกอย่างล้วนเป็นเพราะการกระทำตัวเขาเองทั้งสิ้น

เขาไม่ควรโบ้ยความผิดให้ใครเลย

โดยเฉพาะน้องชายตัวเอง


ชายหนุ่มถึงโรงพยาบาลในช่วงหัวค่ำ เข้าไปแล้วเขาเห็นอัครดนย์ยืนหน้าเศร้าเคล้าน้ำตาเกาะกระจกมองเข้าไปด้านใน เห็นกันตวีย์นอนแน่นิ่งรวมกับเครื่องมือระโยงระยางเต็มไปหมด ซึ่งยังคงต้องอยู่ในห้องปลอดเชื้อและใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่ด้วย 

ไม่ไกลมีตำรวจนั่งเฝ้าเพราะเขาขอร้องไว้ด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าอัครดนย์จะยังมีอันตรายอยู่

แม้ว่าเขาจะเป็นห่วงคนตรงหน้าเท่าใด ก็ไม่เท่าสายตาที่เจ้าตัวกำลังเพ่งมองคนไร้สติด้านใน ไม่เทียบเท่าแม้แต่เพียงนิดเดียว ชายหนุ่มสูดเอาพละกำลังหลังจากสูญไปกับการร้องไห้ เลือกที่จะเดินกลับเข้าไปหาชายตรงหน้าในฐานะพี่ชายคนเก่าอีกครั้งอย่างเต็มใจ ไม่ดื้อดึง

กริชยอมแพ้แล้ว เขายอมแล้ว

ชายหนุ่มไม่รู้ด้วยซ้ำว่าในสถานการณ์ฉุกละหุกยามนั้น ตนเองจะกล้าหาญพอสละชีวิตตัวเองเพื่ออัครดนย์อย่างที่กันตวีย์ทำหรือไม่ ชายหนุ่มกะพริบไล่ความรู้สึกบางอย่างออกไป เดินไปลูบบ่าคนอ่อนแอให้คลายความกังวล 

“ไปพักได้แล้วนะอ้วน เดี๋ยวทางนี้พี่จะเฝ้าเอง”

อัครดนย์ส่ายหน้า “ผมจะอยู่รอดูอาการพี่กายก่อน”

“แกเองก็เจ็บเหมือนกันนะ แล้วนี่ไม่กลัวหรือไงถึงออกมาข้างนอก” กริชส่ายหน้ากล่าว “ไม่รู้พวกมันจะส่งคนมาจัดการแกเพิ่มอีกหรือเปล่า กลับไปนอนที่ห้องได้แล้วนะ พี่เป็นห่วง”

หนุ่มลูกครึ่งโคลงศีรษะในขณะมองร่างของกันตวีย์ไม่ละสายตาด้วยแววห่วง แล้วผละมาสบตากริช เล่าเรื่องที่เพิ่งทราบให้ฟังว่า “ตอนที่พี่ออกไปข้างนอก พักใหญ่ ๆ ตำรวจก็เข้ามาบอกผมว่าคนร้ายฟื้นแล้ว ให้ผมไปดู พอผมไปดูแล้วก็เลยได้รู้ว่าเป็นใคร พวกเขาเป็นอดีตรุ่นพี่ของผมเอง

คนฟังหน้าเปลี่ยนสี จ้องอัครดนย์ไม่ละเมื่อได้ฟัง

“อะไรนะ คนร้ายคือรุ่นพี่ของแก”

คนตัวใหญ่โพล่งย้อนถาม ความรู้สึกสับสนแล่นเข้ามาในสมองทันที ไม่อาจเชื่อได้ว่าตัวเองได้ยินอะไร มือใหญ่ยกลูบสางผมตัวเองเรียกสติสักพักหนึ่งซักต่อ “แล้วรู้หรือเปล่าว่าเขาตามมาฆ่าแกทำไม ใครจ้างพวกเขา หรือพวกเขามีเหตุจูงใจอะไรทำไมถึงต้องตามาฆ่ามาแกงกันด้วย”

“พวกเขาไม่ได้ถูกจ้าง แล้วก็ไม่ได้อยากฆ่าผมครับ” คนตอบมองท่าทีลุกลี้ลุกลนของกริช

“หมายความว่าไง”

“ตอนโดนสอบปากคำ พวกเขายอมรับว่าตั้งใจจะฆ่าพี่กายเพราะเคยมีเรื่องกันเมื่อเดือนก่อน พี่กายทำให้เขาถูกคนหัวเราะเยาะ พอบังเอิญเห็นเขาอีกครั้งก็เลยตามาดูลาดเลาที่บริษัท กลับมาล้างแค้นที่ทำให้เสียหน้าน่ะครับ แถมยังบอกว่าไม่รู้ว่าพี่กายเป็นลูกคนรวย ไม่อย่างนั้นไม่กล้าทำหรอก ที่ทำเพราะคิดว่าเป็นแค่พนักงานธรรมดา เหอะ

พอได้ยินคำสารภาพของอดีตรุ่นพี่ที่เคยทำเลวกับเขาตอนนั้น อัครดนย์เชื่อสนิทใจว่าพวกนั้นสามารถทำเรื่องนี้ได้อย่างไม่ต้องกลัว ดูจากความชั่วร้ายที่เป็นกันตั้งแต่เด็กแล้ว พวกนั้นเติบโตมาเป็นอาชญกรได้ไม่ยาก

แต่ผิดหน่อยที่กล้ามาทำกับกันตวีย์ ลูกชายของนักธุรกิจใหญ่

อัครดนย์ส่ายหน้า จากสีซีดแปรเปลี่ยนมาแดงก่ำราวกับกำลังอยากจะร้องไห้ แต่ก็พยายามเข้มแข็งไม่ยอมปล่อยออกมา ไม่รู้เลย ว่าผู้ฟังที่ยืนอยู่ข้างกันใจลอยไปถึงที่บ้านแล้ว เมื่อนึกถึงการกระทำสารเลวอันสิ้นคิดไม่จบสิ้นของตนเอง

อีกแล้ว

กริชกลืนน้ำลายฝืดคอ ปัดภาพแววตาตัดพ้อของภรรยาตัวเองเมื่อตอนที่มองตามเขามาในครั้งสุดท้ายไม่ได้เลย 

อีกแล้ว เขาได้แต่ตะโกนคำนี้ขึ้นมาในใจ ทำอะไรลงไปโดยไม่ทันได้คิดอีกแล้ว ชายหนุ่มได้แต่ย้อนถามตัวเองว่าจะบากหน้าเดินกลับไปขอโทษอันดาได้อย่างไร ในเมื่อเขาเป็นคนทำลายความเชื่อมั่นของเธอทิ้งไปเสียเองตั้งแต่ต้น

เรื่องทั้งหมดนี้ เขาเองที่เลวอย่างไม่น่าให้อภัย

ถ้าจะหาคนผิด ก็คงเป็นเขาเอง



---------------------------------------------

อื้มมมมมม คลายไปแล้วปมใหญ่ทั้งเรื่องของกริชและโอ๊ค

เหลือแค่รอให้เรื่องดำเนินไปถึงตอนที่ควรจะเป็น

กายจะฟื้นขึ้นมาไหม แล้วกริชจะทำยังไงต่อไป

เมื่อไรจะครบสามเดือน คนเขียนจะไปเปลี่ยนไต T T

ขอกำลังใจด่วนเลยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #242 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 20:04
    ม่ามาเต็มไปหมด เอารสไหนดีคะ
    #242
    0
  2. #193 ang_9potion (@ang_9potion) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 11:17
    เราว่าเหตุผลที่อยากฆ่ามันเบาไปหน่อยค่ะ ถ้าเป็นหลังมีเรื่องแล้วตามมาทำร้าย หรือไม่ก็แค่จะมาทำร้ายแต่ไม่ได้หวังเอาชีวิตยังว่าไปอย่าง
    #193
    0
  3. #163 Trin2 (@Trin2) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 07:11
    สงสารอันดามากๆ
    #163
    0
  4. #162 Trin2 (@Trin2) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 07:11
    สงสารอันดามากๆ
    #162
    0
  5. #161 Trin2 (@Trin2) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 07:11
    สงสารอันดามากๆ
    #161
    0
  6. #131 tochilo (@tochilo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:26
    กริชนี่แบ๊บ ยกตำแหน่งให้เลยอ่ะค่ะ คนโง่ 2017
    #131
    1
  7. #130 Shinoiv009 (@Shinoiv009) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:23
    ไปง้อเมียเลยนะกริช ถึงอิมจะเคยร้ายมาก่อนก็เหอะ สงสารชะนีว่ะต้องมาคอยรับมีรับตี*ของคนที่รักเนี่ย
    #130
    1
  8. #129 kaohom_d (@kaohomd) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:20
    สงสารอิมมาก จริงๆนางตัดคือไม่ยุ่งแล้วนะ มีกริชอ่ะตามประชดประชัน แถมทำผิดซ้ำซากกับอิมมาก
    #129
    1
  9. #127 JittamasS (@jittamasmisskri) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:53
    อีพี่กริชอีกแล้วนะคะ ..
    #127
    1