(จบแล้ว/อ่านฟรี) 90Days พิสูจน์รัก (Boy's love)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ ๖--(๑๐๐)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    5 ธ.ค. 59



กันตวีย์โกรธและนับวันจะโกรธมากขึ้นเมื่อเห็นว่าอัครดนย์พยายามจะเอาตัวรอดด้วยตัวเองยามอินทรไม่ได้อยู่ช่วย เมินเฉยเขา ไม่ซมซานกลับมาขอร้องให้คุ้มครองแม้จะมีคนรังแกเพียงไหน อยู่ภายใต้ความกดดันของเพื่อนร่วมห้องอย่างไรก็ไม่หวาดหวั่น มีหลายครั้งที่บังเอิญพบกัน อัครดนย์แสดงความกลัวออกมาอย่างปิดไม่มิด นั่นทำให้กันตวีย์รู้ว่าการกลับมาหาเขามันน่ากลัวกว่าการถูกคนอื่นรังแก

ครั้งนี้กันตวีย์ไม่ปล่อยผ่าน ชายหนุ่มตรงดิ่งไปเตะขาที่เดิน ๆ อยู่ให้ล้ม แล้วกระชากคอเสื้อให้ลุกขึ้น “เป็นยังไง ดูหน้าเหมือนจะไม่ค่อยสบาย ไม่มีความสุขเหรอที่หนีกูมาได้ หืม...” เสียงของกันตวีย์ไม่เผยความรู้สึกใดใด มีเพียงกลิ่นของแอลกอฮอล์กระจายผ่านจากลมหายใจ คนฟังไม่กล้าแม้แต่เอ่ยพูดเพราะความกลัว “กูถามก็ตอบสิวะ!

เด็กหนุ่มถูกเหวี่ยงลงที่เดิม เงยขึ้นไปด้านบนทั้งน้ำตา

“พวกเรา...ต่างคนอย่างอยู่ไม่ได้หรือครับ”

คนตัวสูงนิ่ง มองแววตาของผู้ถามซึ่งอิดโรยและเจือไปด้วยความประหวั่นในใจ ในวินาทีหนึ่งก็ย้อนถามตนเองว่าเหตุจึงเอาแต่ปักใจแค้นกับเด็กอ้วนตรงหน้านัก ทั้งที่สิ่งที่อัครดนย์ทำก็ไม่ได้สาหัสพอที่จะไม่สามารถลืมได้ เพียงแค่หักหน้าเขาแล้วคว้าอินทรไปเป็นโล่กำบังให้ตัวเองก็เท่านั้น พอเห็นหน้าอินทรผุดขึ้นมาทีไรก็โมโหขึ้นมาทุกที

“มึงไม่ละอายใจหน่อยเหรอ ที่ทำให้กูกับไอ้บอสทะเลาะกัน”

ไม่รู้ว่าทำไมจึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนั้น ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงไม่ชอบที่ถูกเมินไม่สนใจ

กันตวีย์ยังจำแววตาของอัครดนย์ยามเงยขึ้นมามองเขาได้อยู่แจ่มแจ้ง ยิ่งเห็นว่าเจ้าตัวกลัวและไม่อยากอยู่ใกล้เพียงไหน ตัวเขากลับหงุดหงิดขึ้นเสียเองจนต้องหาที่ระบาย

ร่างสูงใหญ่ในชุดสูททิ้งกายเอนพนักพิงบนเก้าอี้ในห้องทำงาน หมุนตัวมองออกไปนอกกระจกราวกับความคิดล่องลอยทะลุออกไปแล้ว อัครดนย์จะรู้หรือไม่ ว่าไม่เพียงแต่เจ้าตัวที่ยังจมอยู่กับความเจ็บปวดรวดร้าวในอดีต กันตวีย์ไม่อาจบอกไปว่าเขาเองก็รู้สึกผิดมาโดยตลอด เขายอมรับว่าดีใจที่เห็นอีกฝ่ายกลับมาใช้ชีวิตอย่างเป็นปกติ ทั้งที่รู้ว่ามันยากเย็นเพียงไหน

ยังมีอีกหลายอย่างที่เขายังไม่ได้แก้ไข เมื่อสวรรค์ให้โอกาสพาอีกฝ่ายกลับมา ชายหนุ่มยินดีที่จะทำ

มือหนาขยับเอื้อมไปเปิดลิ้นชักข้างกาย ในนั้นมีถุงแฟ้มของส่วนตัวที่อัครดนย์ลืมไว้ และหุ่นยนต์สมัยเก่าตัวเล็ก ๆ ตัวหนึ่งวางไว้อยู่ กันตวีย์หยิบมันขึ้นมาพิศ แล้วหวนนึกถึงความสารเลวของตัวเองเมื่อก่อน แม้จะคิดว่าเพราะมีเหตุผล แม้จะสรรค์หาข้อแก้ตัวเพียงไหนก็ไม่สามารถลบล้างความผิดไปได้เลย

วันนั้นเขาโกรธด้วยเรื่องไร้เหตุผล เพียงเพราะเห็นอัครดนย์อยู่กับอินทรอย่างมีความสุขแล้วก็รู้สึกไม่เป็นดังใจ ไปฉุดกระชากให้อัครดนย์ออกมาจากอินทรแล้วพากลับไปที่บ้าน วันนั้นกันตวีย์ไม่ได้ตั้งใจ อยากข่มขู่ให้อัครดนย์กลัวและทำตามคำสั่งอย่างทุกครั้ง หากแต่เมื่อเห็นว่าคนถูกบังคับพยายามจะเอาตัวรอดยิ่งทำให้ฉนวนระเบิดถูกจุด กันตวีย์จึงไม่สามารถควบคุมอรมณ์ตัวเองได้

ทำเรื่องสารเลวกับอัครดนย์ลงไป...

 

“ให้ผมกลับบ้าน...”

“กูไม่ให้!

อัครดนย์สะดุ้งกับน้ำเสียงของคนตรงหน้า ยิ่งมีแอลกอฮอล์ผสมด้วยยิ่งน่ากลัวไปกว่าเดิมสองเท่า “ผมขอร้อง ผมไปทำอะไรให้พี่ถึงโกรธนัก...”

“มึงหักหลังกูไปกับมัน!” ได้ฟังอัครดนย์ก็รีบหาทางหนีทีไล่ ลนลานหันซ้ายขวาหาทางออกโดยไว เด็กหนุ่มรีบสาวเท้า หากไม่พ้นมือยาวของคนด้านหลัง กระตุกให้อัครดนย์ถอยกลับไปล้มลงบนเตียง จะรีบลุกขึ้นก็ถูกเจ้าของห้องกั้นขวางด้วยสองแขนเปล่าเปลือยที่ไม่รู้ถอดเสื้อออกยามไหน “พี่ พี่กาย ผมจะออกไปเดี๋ยวนี้...”

“ผลของการไม่เชื่อฟัง มึงต้องเจอดีซะบ้าง ไหน! มึงให้มันทำตรงไหน!

“ไม่ ไม่ได้ทำ...”

“กูไม่เชื่อ!” อัครดนย์กัดฟันไม่ให้ตัวสั่นเมื่อเข่าคู่ใหญ่ของคนด้านบนกดบังคับให้เขานอนอยู่นิ่ง “ถ้ามึงไม่ให้มันเอา มันจะกล้ามาขัดใจกูได้ยังไง!” มือของกันตวีย์กุมจับข้างหนึ่ง อีกข้างเลิกเสื้ออัครดนย์ขึ้นร่นไปถึงคอ เผยให้เห็นผิวสีซีดใต้ร่มผ้าและยอดอกสีธรรมชาติที่ไม่เคยโดนแดด แล้วผละดึงกางเกงของเด็กหนุ่มออกจนหมดสิ้น

ในความคิดของอัครดนย์อื้ออึง ดวงตากลบไปด้วยน้ำ ความรู้สึกที่เคยถูกกระทำเมื่อก่อนย้ายมาที่นี่แล่นเข้าสู่สมองราวกับภาพหลอนน่ากลัว

ถอดกางเกงออก!’ เสียงพวกมันออกคำสั่ง อีกทั้งยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายตอนที่เด็กหนุ่มถูกจับแก้ผ้า

เอ้านี่...

อัครดนย์ถูกกระชากกลุ่มผมไป แก้มถูกบีบให้อ้าปาก คนที่ถือโทรศัพท์ปลดกางเกงตัวเองด้วยรอยยิ้มเหยียด ออกคำสั่งให้เขาใช้ปากให้พวกมันทุกคน มิเช่นนั้นจะถูกทำร้าย แล้วหลังจากนั้นคลิปที่ถูกถ่ายซึ่งสัญญาว่าจะไม่ปล่อยก็แพร่ไปทั่วโรงเรียน

กันตวีย์น่ากลัวกว่ารุ่นพี่พวกนั้นเป็นเท่าตัว คนตรงนี้กล้าทำทุกอย่างโดยไม่นึกถึงความผิดใดใดทั้งสิ้น อัครดนย์ร้องไห้ เมื่อขาถูกจับแยก กันตวีย์ไม่เลือกคนที่ตนจะนอนด้วย ไม่สนว่าจะเป็นใคร ชายหรือหญิง ขอแค่สามารถระบายอารมณ์ขึ้งโกรธได้เป็นพอเท่านั้นหรือ!

“อื้อ เจ็บ...”

เด็กหนุ่มดุนดันมือหนาที่ประคองเอวเขาไม่ให้ไถลออกห่าง ยามกันตวีย์พยายามดันกายเข้ามา เพราะความช่ำชอง และแม้เขาจะขืนก็ไม่เพียงพอที่จะสู้ ไม่นานมันก็ถลำเข้ามาจนสุด ร่างกายของเขาราวกับจะแตกสลาย “แน่นดีนี่...หน้าตาอย่างนี้คงไม่ค่อยโดนล่ะสิ ถ้ากูไม่เมาก็คงเอาไม่ลงเหมือนกัน ไอ้อ้วน”

“อื้อ!” อีกฝ่ายไม่รอช้า กระแทกเข้ามาเต็มแรงราวอดอยากมานาน อัครดนย์ทำได้เพียงพยายามผลักหน้าท้องแข็งแกร่งตรงหน้าออก บิดตัวหลบลิ้นและฟันที่โน้มลงมาขบเลียยอดอก

“พี่กาย หยุด ผมเจ็บ...ผม...ไม่เคย...”

“เหอะ...ไม่เคย กูไม่สน” กันตวีย์ไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น ไม่สนว่าเขาจะร้องไห้ ในหูของเด็กหนุ่มได้ยินเพียงเสียงหอบหายใจพร่าไหวของคนทำและเสียงสะอื้นของตัวเอง ยามถูกโถมใส่ร่าง

เพราะเป็นครั้งแรก และเพราะถูกบังคับ คนตัวโตด้านบนไม่ยอมผละมือที่ประคองเอวสักนิด รั้งไว้ไม่ยอมให้อัครดนย์ขืนจนเสียอารมณ์ กระทั่งเด็กหนุ่มไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืนแล้ว อีกฝ่ายจึงผละมาบีบเนื้อสะโพก บีบแฟ้นรุนแรงราวกับจะให้ขาดคามือ กันตวีย์หยาบแม้รู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของเขา ทำตามใจตัวเองจนพอใจอยู่นาน อัครดนย์กัดฟัน ยามหน้าท้องคนทำกระทั้นรุนแรงมาใส่

ในหูอัครดนย์แยกแยะไม่ออกว่าได้ยินเสียงอะไรบ้าง เสียงเตียง เสียงผิวเนื้อกระทบกัน และเสียงตัวเองร้องไห้ ไม่นาน ลมหายใจคนทำด้านบนก็รุนแรงขึ้น แรงมือที่บีบเนื้อสะโพกเพิ่มขึ้น ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วอลหม่าน ท้ายสุดกันตวีย์ก็งับริมฝีปากเด็กหนุ่มแทรกลิ้นไล่พัน ฉีดน้ำร้อนเข้ามาในตัวอัครดนย์จนสะดุ้ง

“อึก...” เด็กหนุ่มหายใจไม่ออก ในตัวร้อนผ่าวราวกับน้ำลาวาไหลวนอยู่ในร่างกาย

คนด้านบนผละปากมาหอบหายใจเป็นระส่ำ ให้เด็กหนุ่มได้มีเวลาสูดลมเข้าปอดก่อนจะขาดอากาศหายใจ แต่เพียงไม่นานที่อีกฝ่ายผละห่างไป คนตัวอ้วนถูกกระชากเข้าไปหาอีกครั้งเพื่อกระทำตามใจ โดยที่อัครดนย์ทำได้เพียงร้องไห้ปฏิเสธด้วยความเจ็บเท่านั้น

ไม่รู้ว่านานเท่าใด แต่อัครดนย์คิดว่ามันนานชั่วกับชั่วกัลป์

เมื่อสุขสมพอใจแล้ว กันตวีย์ก็ผละออกไปจากเตียงโดยที่ไม่ได้พูดอะไรสักคำ อัครดนย์เจ็บ ยกมือเช็ดคราบน้ำตา ไม่มีแรงแม้แต่จะลุก เขารู้สึกระบมไปทั้งตัว

“จะนอนรออีกยกหรือไง ถ้าไม่อยากโดนจนเดินไม่ได้ก็กลับไป!

แม้จะเจ็บแต่จำต้องรีบลุกขึ้นนั่ง หยิบเสื้อผ้าขึ้นสวมเงียบ ๆ เหลือบไปเห็นรอยเลือดตัวเองบนเตียงใจก็ใจหาย ดวงตาสีน้ำตาลเหลือบไปมองอีกคนที่นั่งหันหลังให้อยู่ขอบเตียงอีกฝั่ง กันตวีย์ไม่รู้สึกอะไรเลยหรือ ทั้งที่ตัวเองเพิ่งจะข่มขืนคนอื่นไปหมาด ๆ คิดแล้วเขาก็จำต้องก้มหน้าก้มตาลงมองพื้นอย่างที่เคยทำ

เขาไม่มีสิทธิ์ต่อว่าอะไรอีกฝ่าย

ดูเหมือนเจ้าของห้องจะสงบสติตัวเองได้แล้ว อัครดนย์ราวตกอยู่ในนรกก็อยากจะไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเช่นเดียวกัน ไม่ต่างจากกันตวีย์ที่อยากไล่ให้เขาไปพ้น ๆ เท่าใดนัก เด็กหนุ่มเช็ดน้ำตาซึ่งไม่ยอมหยุดไหล ที่ผ่านมาเขาถูกแกล้งหลายหลากวิธี แต่วิธีนี้เลวร้ายที่สุดในชีวิตและไม่คิดว่าจะมีอะไรร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว

แค่ประโยคนั้นที่กันตวีย์พูดกับเขา และทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกเลย...

ในวันนั้นกันตวีย์ใช้คำพูด สายตา หรือการกระทำเช่นใดไม่มีวันจางหายไปจากความทรงจำของอัครดนย์

ไม่ว่าจะทำดีด้วยอีกสักกี่ครั้งเพื่อลบล้างความผิดเขาก็ไม่มีทางยอมให้อภัย ชายหนุ่มวางข้าวของลงบนเบาะหลังของรถยนต์ที่นั่งเมื่อตอนกลางวัน เดินไปทรุดนั่งหลังพวงมาลัย พยายามไล่ความรู้สึกเจ็บลึกภายในใจออกไปและเข้มแข็ง มันผ่านมาสิบปีแล้ว ทุกอย่างมันเป็นเพียงแค่อดีตเท่านั้น

มันเป็นอดีตเท่านั้น...

เสียงสายเรียกเข้าปลุกให้คนเหม่อลอยผละไปมองโทรศัพท์ ผ่อนลมหายใจครุ่นคิดเรื่องของปัจจุบันและอนาคตด้วยความปวดหัว แล้วเขาจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้ดี ชายหนุ่มอยากอธิบายกับกริชว่าเพราะอะไรจึงอยากถอยห่าง แต่กันตวีย์ก็น่ากลัวเกินไปจนไม่กล้า อัครดนย์ไม่ควรกลับมาติดต่อกับกริชอีกเพื่อตัวเขาและเจ้าตัวเอง

อันที่จริงเขาอยากรู้เหตุผลที่กริชโทรมาวันนี้

แต่อีกฝ่ายควรมีความสุขกับภรรยาและลูกที่กำลังจะเกิดมา นี่คือเหตุผลที่อัครดนย์เมินสายของรุ่นพี่คนนี้ มือขาวกดปิดเครื่อง กะพริบตาปรับความรู้สึกภายในใจแล้วบังคับพวงมาลัยเคลื่อนออกไปจากตรงนี้ เขาควรมองมองไปข้างหน้าอย่างที่พยายามทำมาโดยตลอด

เลิกกลัวได้แล้ว...


--------------------------------------------------------

ตอนที่หกผ่านไปแล้ว มีความดราม่านิดหน่อย

ตอนหน้าก็เริ่มดีขึ้นแล้วค่ะ

นี่ปุ่มคอมเม้นพังรึเปล่าเนี่ย ไม่มีคนให้กำลังใจเลย อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #281 kat15058 (@kat15058) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 11:29
    อิพี่นี่เลวจริงๆขอให้น้องเอาคืนหนักๆเลย
    #281
    0
  2. #274 maxnum2557 (@maxnum2557) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:05

    ทำไมเพิ่งมาเจอเรื่องน่าอ่านเวลานี้
    #274
    3
  3. #266 chandio (@chandio) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 10:55
    สงสารที่เจอแต่สังคมแย่ๆ
    #266
    0
  4. #226 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 17:19
    โอ๊คนี่โดนทำร้ายมาตลอดตั้งแต่รร.เก่าเลยอะ มนุดทำไมน่ากลัว
    #226
    0
  5. #213 bammijai (@leeayii) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 22:46
    สนุกมากคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #213
    0
  6. #180 ang_9potion (@ang_9potion) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 18:15
    โอยยย อยากให้คนที่ทำร้ายได้รับผลกรรมแล้วโอ๊คก็ได้เจอกับคนดีๆสักที
    #180
    0
  7. #171 .ara (@quintina) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 12:12
    กับกริชนี่เป็นคนที่จังหวะไม่ได้จริงๆ คนจะไม่คู่กันอ่ะเนอะ รอตอนหวานๆของกายโอ๊คนะงับ
    #171
    1
  8. #150 aquxmbx (@aquxmbx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 07:46
    กับอิพี่กายนี่ถ้าน้องจับจุดได้ ก็เหมือนลูกแมวเชื่องๆนี่เอง /รอวันพี่กายเป็นลูกแมวค่ะ 5555555
    #150
    1
  9. #99 kaohom_d (@kaohomd) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 18:25
    ทำไมต้องมีแต่คนทำร้ายโอ๊ค
    #99
    0
  10. #86 endfeel (@princesssong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 19:51
    อ่านแล้วสงสารนายเอกT~T เปลี่ยนพระเอกเป็นอินทรได้มั้ยยย
    #86
    0
  11. #24 Raina. (@raina-raina) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 11:18
    น้องโอ๊ค ชีวิตน่าสงสารมาก สู้ๆนะลูก
    #24
    1
  12. #23 missmaud (@missmaud) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 11:55
    ทำไมเชียร์อินทรเป็นพระเอก =w= สนุกหน่วงๆ ชอบมาก นายเอกสตรอง เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะคะ <3
    #23
    1
  13. #22 nong2547 (@nong2547) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 00:30
    พี่กายเลวมาก ต้องได้รับบทเรียน. พี่กริชตอนแรกเหมือนจะดี แต่สุดท้ายก็ไม่ต่าง แค่บอกว่าไม่อยากเจอก็ทำตัวร้ายกาจกะโอ๊ค ดูโลเลอ่อนไหวง่ายด้วย จากที่เราเชียร์ให้เป็นพระเอก เทเลยค่ะ

    ยัยอิมไม่อยากให้นางสีความสุขเลยชะนีร้ายๆแบบนี้
    #22
    1
  14. #21 jibbubu (@jibbubu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 19:19
    อดีตของโอ๊คน่าสงสารจัง พี่กายนี่ก็เลวจริงๆ ในอดีต แต่ตอนนี้ไม่รู้จะดีขึ้นมามากแค่ไหน เราจะรอดูก็แลวกัน
    #21
    2