(ลงขายที่งานหนังสือ18-29ต.ค.นี้ สนพ.hermit books) 1 Month รักนี้ ใครกำหนด รอภาค๒ [Yaoi]

ตอนที่ 33 : 1 MONTH--32(ตอนพิเศษ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    16 ก.ค. 58



 ตอนที่ 32 


อาวิเศษมาก 

ผมได้กลับมาเป็นเทวดาอีกครั้ง เทวดาที่คนคอยดูแลเอาใจใส่และรักผม 

ผมก้มมองลงไปที่เท้าตัวเอง ตอนนี้มีคนตัวใหญ่ยักษ์ คือปอมันตัวโตมากๆ กำลังก้มหน้าก้มตาพันผ้าพันแผลให้ด้วยความเบามือไม่เข้ากับตัวมันเลย เพราะตอนที่ผมไปหาร่างของมันที่ยืนรออยู่ จำได้ว่าวิ่งไปแบบไม่คิดชีวิตด้วยกลัวว่าปอมันจะหายจากผมไปอีก เท้าเลยถูกกระเบื้องบาดจนเลือดไหลถึงขนาดนี้ 

มองดูดีๆ ทำไมมีแต่ฝ่ายปอที่โตขึ้นฝ่ายเดียวนะ ดูสิ รูปร่างหน้าตาเปลี่ยนไปเยอะมาก ก็อายุยี่สิบหกแล้วนี่นะ แต่ก็ยังหล่อเหมือนเดิม ผมยกยิ้มกับตัวเองก่อนจะหยีหน้า 

โอ้ย มันเจ็บนะปอว่าพลางจับบ่าคนนั่งด้านล่าง มันเงยขึ้นมายิ้ม 

ขอโทษ เจ็บขนาดนั้นยังทนได้อีก ทำไมดื้อแบบนี้วะ?” 

ผมมุ่นคิ้วตัวเองคิด เพราะปอนั่นแหละทำผมตื่นเต้น ทำให้เลือดสูบฉีดพุ่งปรี๊ดออกมา 

มันเจ็บ แต่คิดถึงปอมากกว่านี่” 

คิดถึงพี่แต่ก็ต้องห่วงตัวเองบ้างสิ ดูสิเนี่ยนิ้วชี้นี้ลงไปยังแผลบนฝ่าเท้าผม ทำหน้าราวกับดุเด็กน้อย 

เลิกบ่นเลย” 

ทำไม จะตีเหรอ?” คนตรงหน้าว่าพลางขยับมานั่งข้างบนเตียงด้วยกัน บนใบหน้าหล่อยกยิ้มเมื่อเห็นผมเบิกตาเอ็ดเขาไป 

อยากโดนใช่ไหมหา ไม่โดนนานเสี้ยนนักเหรอ?” 

ปอยิ้มใจดี จับมือผม อยากโดนตีทุกวันเลย” 

ทำหน้าแบบนี้ใส่ เลือดวิ่งเข้าใบหน้าผมไม่ยาก ไม่ว่าจะนานขนาดไหนก็น่ารักเหมือนเดิมเลย ผมหลบตา หันไปเกาหัวตัวเองแก้เขินและพูดว่า ก็กำลังจะไป ทนถูกตีทุกวันให้ได้ก็แล้วกัน” 

มาเถอะ อยากโดนตีจะแย่” 

จะอ้อนอะไรนักหนา ยอมไปตั้งแต่มาหาแล้ว ไอ้บ้าเอ๊ย

ขอบใจนะ ที่มา…” ผมพูดขณะที่เราจ้องตากัน ผมดีใจ คิดได้แค่คำนี้จริงๆ 

พูดอะไรอย่างนั้น พี่ต่างหากที่ต้องขอบใจภีมที่กลับมาหาพี่ มาทำให้พี่มีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง” 

ผมเศร้าเมื่อปอพูดแบบนี้ พูดเหมือนที่ผ่านมาปอไม่เคยมีความสุข ไม่มีชีวิตชีวา ไม่รู้สึกสดใสอะไรทั้งสิ้น หรือมันเป็นแบบนั้นจริงๆ ปออาจเจ็บปวดมากต่างจากผมก็ได้ มือผมยกขึ้นไปแตะใบหน้าเรียวยาวได้รูปของคนตรงหน้าแผ่วเบา หัวแม่มือไล้แก้มบอกว่าผมทนุถนอมปอมาก 

ที่ผ่านมาปอคงทรมานมากสินะ” 

คนตรงหน้าพยักหน้ารับ ผมดึงมันมาซุกที่อกพร้อมรอยยิ้ม ฟังเสียงใจของภีมดีๆ นะว่ามันรักปอมากขนาดไหน รักมากจริงๆ ผมกอดปอแน่น นิ้วมือไล้เล่นเส้นผมตรงเหยียด วางคางบนหัวและจูบซับเป็นการปลอบ 

เราเจอกันแล้ว ไม่เป็นไรนะ” 

ปอพยักหน้ารับ เหมือนผมกำลังโอ๋เด็กน้อยจอมงอแง เพียงแต่ไอ้เด็กคนนี้มันตัวโตเป็นเด็กโข่งเท่านั้นเอง ผมหลุดยิ้ม กอดไอ้จอมเอาแต่ใจไว้อยู่อย่างนี้ เราจะได้อยู่ด้วยกันแล้ว ปอไม่ต้องกลัวแล้วนะ” 

ปอพยักหน้ารับ ผมยิ้มกับตัวเอง เชื่อฟังดีจริงๆ 

แบบนี้ค่อยอยู่ในโอวาทเมียหน่อย” 

มันหลุดหัวเราะ ก็อยู่ตั้งนานแล้วนี่ ยอมเมียหมดทุกอย่างแล้ว” 

เออ ก็ดี รู้อย่างนั้นถ้านอกใจนะ จะตัดน้องชายมึงทิ้ง เอาไปตากแดดแล้วก็มาทอดให้มึงกิน” 

ใจร้ายว่ะมันเงยมาชักสีหน้า จนเราหลุดหัวเราะออกมาพร้อมกันในที่สุด 

พี่ยอมเมียหมดทุกอย่างจริงๆ นะ ยังไงซะเมียพี่มันก็ต้องถูกเสมอ มาก่อนเสมอ ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วผมฟังมันขยับใบหน้ามาพูด 

ให้มันจริงเถอะ คราวนี้ถ้าออกนอกลู่นอกทางล่ะไม่ยอมแน่” 

ว่าแต่คนอื่น เมียนั่นแหละ ถ้าไปอ่อยใครล่ะก็ได้ตายไปข้าง รู้ไหมพี่หึงโหดนะ” 

ผมนิ่งมองตามัน รู้ตั้งนานแล้วว่าโหด 

ไม่มีใครหรอกน่า รักปอแค่คนเดียว รักปอที่สุดอยู่แล้วผมตอบ นิ้วชี้จิ้มปลายจมูกโด่งๆ ตรงหน้าพร้อมรอยยิ้ม ร่างหนาๆ ขยับมาดึงผมไปกอดด้วยความคะนึงหา แรงดึงดูดอะไรสักอย่างเรียกให้เราพุ่งเข้ากอดกันทุกครั้ง 

รักภีมนะ รักภีม 

ผมพยักหน้า อืมรู้แล้ว รู้ตั้งนานแล้ว และก็รักปอมากเหมือนกัน 

ผมย่นคอตัวเองเมื่อถูกสัมผัสอย่างอ่อนโยน ร่างกายเย็นวาบเมื่อใบหูผมถูกจูบ เคลื่อนมายังแก้ม ริมฝีปากหนาและสวยได้รูปนั้นพรมลงทั่วใบหน้า ผมทำได้เพียงแค่ยอมนั่งนิ่งให้กอดและจูบแบบนี้ ใจมันสั่นไหว ปอมันคงคิดถึงผมมากแน่ๆ 

เสียงจูบแก้มดังข้างๆ หู หน้าผมร้อนเบี่ยงไปหลบตา รอยยิ้มหวานๆ ถูกส่งมาให้ สะกดให้ผมขยับใบหน้าเขาไปแนบจูบ มอบความหอมหวานที่ห่างหายกันไปแสนนาน ลิ้มรสจูบหวานๆ ของพี่ปอที่โหยหามาหลายปี มันยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักเช่นเคย 

เนิ่นนานเท่าไรไม่รู้ สมองผมตื้อเบลอเมื่อเราผละออกจากกัน เห็นแววตาหวานๆ ปลายจมูกโด่งเข้ามาไล้กับจมูกรั้นของผมเบาๆ ได้กลิ่นลมหายใจของปอชัดเจน ก่อนหน้าผากผมจะชื้นไปด้วยรอยจูบอีกครั้ง ผมพริ้มตารับความรักที่ปอกำลังมอบให้ด้วยความอ่อนโยน แผ่วเบา และตรึงใจ 

เมียพี่ 

ผมยิ้มกับคำนี้อีกครั้ง นึกว่าลืมไปแล้วว่ามีเมีย

ใครจะลืมได้ ไอ้ขี้เหร่ๆ หัวเหม่งๆ ฟันเหยินๆ แบบนี้” 

บ้า ไอ้บ้า…” ผมขยับเข้าไปกอดคอ เงยไปจ้องตา รักกูคนเดียวนะ ขี้เหร่แบบนี้ก็ต้องรักคนเดียวนะ ไม่ยอมให้ใครอีกหรอกนะ รู้ไหม?” 

รู้นอกใจภีมไม่ได้อีกแล้วคนตรงหน้าตอบ 

ทำไม?” 

นกเขาไม่ขันปอตอบหน้าตาย มีเมียใหม่ไม่ได้ เขาไม่เอา” 

ผมหลุดหัวเราะ เวอร์ว่ะ” 

จริงๆมือหนาๆ ดึงมือผมขยับไปจับ ผมไม่ดึงกลับ แค่เงยมาร้องว่า 

อะไรวะ เสื่อมเร็วขนาดนั้นเลย อ่อนว่ะปอ” 

เปล่า มันสู้เต็มที่แค่กับภีมนั่นแหละ” 

อื้อผมเบี่ยงหน้าหลบจูบ 

อย่า ไม่เอาปอ นี่มันไม่ใช่บ้านเรา” 

ผมผลักมันออกจากตัว กลบความเขินอายด้วยรอยยิ้มทั้งหันหน้าหนีไปทางอื่น แสดงว่าถ้าเป็นที่บ้านจะยอมง่ายๆ ใช่ไหม ใจง่ายว่ะ เจอแค่ไม่ถึงครึ่งวันยอมซะแล้ว” 

เพราะเป็นมึงหรอกน่า 

เพราะเป็นพี่ปอ 

ไอ้ทะลึ่ง” 

ผมหยีหน้าบอกพลางส่ายหน้าไม่ไหว มันหลุดหัวเราะขยับมาจูบแก้ม ดึงผมเข้าไปนั่งบนตักกว้างๆ กะจะอ้อน ดวงตาผมงุดลงไปมองมันก่อนจะยกยิ้ม ขยับเข้าไปแสดงความรัก ทั้งวัน จะกอดจะจูบให้สมกับที่รอมานาน จะจูบแม่งทั้งวันไม่ให้ไปไหนเลย 

ปอเครียดมากขนาดนั้นเลยเหรอ?” ผมถาม เมื่อนึกถึงเรื่องของมัน 

คงงั้นมั้ง ติดต่อภีมไม่ได้เลย ทำงานด้วย ที่จริงก็มีเวลาว่างแต่พี่หาอะไรทำไปเรื่อยๆ ให้วันๆ หนึ่งผ่านไปเร็วๆ น่ะ” 

ผ่านเร็วจังนะ หกปี 

ใช่ เร็วมาก แต่เวลาความสุขของเรามันเดินเร็วกว่า” 

เรานิ่งมองตากัน เรียกน้ำตาผมเอ่อชื้นขึ้นมาอีกรอบ เมื่อนึกถึงความโหยหาของตัวเองที่เรียกร้องถึงปอมากขนาดไหน เศร้าและคิดถึงคนที่ตัวเองรักขนาดไหน ผมกอดปอร้องไห้อยู่อย่างนั้น ถึงจะบอกว่ามันโอเคแล้ว แต่ผมยังจำรสความเจ็บปวดแห่งความห่างไกลได้ดี 

ทรมานเกินไป 

เพราะอย่างนั้น ผมกับปอคงไม่ทะเลาะกันบ่อยๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้ว คงรู้ว่าของความรักและเชื่อมั่นในรักแท้ของกันและกันแล้ว ว่ารักสำคัญขนาดไหน 

เสียงตึงตังหน้าประตูเรียกให้เราที่กำลังมองตากันละไปมอง ใครกันเคาะประตูแบบนี้ ผมยกยิ้มเมื่อนึกถึง จะลุกขึ้นยืนก็เจ็บเท้า เห็นแววตาดุๆ มองมาเอ็ดเมื่อเป็นฝ่ายผมพยายามที่จะเดินออกไปเปิดประตูเองว่าใครเป็นคนมา 

ปอลุกขึ้นยืนจับผมนั่งลงที่เดิม นิ้วชี้เรียวๆ ออกคำสั่งให้นั่งอยู่เฉยๆ พร้อมกับผมที่ยิ้มแห้งๆ ให้ ก่อนร่างสูงๆ จะละเดินออกไป ผมลอบมองตาม เห็นมันกำลังเปิดประตู เมื่อมันเปิดออกมาเผยให้เห็นคนตรงหน้าตะโกนออกมาว่า 

แฮปปี้เบิร์ดเดย์ย้อนหลังพี่ปอ! 

เห้ยต้น มาได้ไง?” ผมยกยิ้ม เมื่อเห็นว่าปอตกใจ “ไหนว่าอยู่เมืองนอก” 

มาตั้งนานแล้ว เอ้านี่ของขวัญ ภีมล่ะอยู่ไหนเหรอครับ รึว่าจัดชุดใหญ่กันอยู่ อ๊ายผมมาขัดจังหวะเหรอวะเนี่ย แย่จริงๆ มาขัดความสุขของไอ้ภีมมันซะได้ แต่ยังไงก็เบาๆ นะพี่เพื่อนผมมันไม่โดนนานแล้ว” 

ไอ้ต้น หุบปากไปเลย! 

ผมร้องออกไปพร้อมกับเสียงหัวเราะของไอ้ปอที่มันทนไม่ไหว คิดมาได้ เจอกันปุ๊บจะให้กูเอากันเลยหรือไง ถึงเมื่อกี้ปอมันจะคิดอยู่ก็เหอะ เอ้า ไม่ได้จัดชุดใหญ่กันอยู่หรอกเหรอ โห่พี่ปอแม่งป๊อดว่ะ” 

นี่มึงว่างงานมากนักเหรอ 

เปล่า ภีมมันเป็นแผล ถ้าไม่เป็นอะไรพี่คงไม่รอ จัดตั้งแต่อยู่บนหาดแล้ว” 

ปอ! 

เมื่อกี้ถ้ากูไม่ห้ามมึงก็จัดดูแล้ว เชื่อดิผมส่งสายตาต่อว่ามัน ไอ้หื่นปอ ยังไมเลิกนิสัยเดิมอีก 

ปอยักไหล่พูดกับไอ้ต้น เข้ามาข้างในสิ” 

จะดีเหรอ ภีมมันโป๊อยู่รึเปล่า?” 

เข้ามา อย่ากวนตีนกูต้น” 

อ่า ฮ่าๆๆๆ” 

ผมร้องออกไป ได้ยินเสียงพี่ปอหัวเราะผสานกันกับไอ้ต้น เห็นว่าผมเขินแล้วพากันเอาใหญ่ แม่งคิดมาได้ว่าจัดชุดใหญ่ แค่ชุดเล็กผมก็เอวจะหักแล้วมั้ง ดูตัวปอกับผมหน่อยเหอะ มือผมกุมหน้า ไม่เอาไม่คิดถึงพี่ปอเบอร์สอง ป่านนี้จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ขนาดไหน ไม่เอาไม่คิด 

ผมขมวดคิ้วตัวเองมองร่างของไอ้ต้นที่เข้ามาทรุดตัวนั่งข้างๆ มันคงมีปัญหากับผมมาก ก้มลงมองเท้าแล้วยกยิ้มกับตัวเองหันไปมองปอ แล้วก็หันมากล่าวหาผมต่อ 

แผลแค่นี้เอง สำออยว่ะ อยากอ้อนผัวก็บอกมา” 

หมั่นไส้ไอ้ต้นว่ะ ผมอยากเขกมะเหงกมัน 

ปอมันห่วงกูเอง ช่วยไม่ได้ ไม่มีแฟนไว้ห่วงก็อย่ามาอิจฉา” 

ไอ้ต้นมันเบิกตาเถียง โสดแบบนี้ดีจะตาย” 

อ้อ เหรอ?” 

เออ ว่าแต่ต้นรู้ข่าวไอ้พีมันบ้างไหมล่ะ?” 

ผมมองไอ้ต้นที่ยกยิ้มแห้งๆ เกาหัวตัวเองพยักหน้ารับปอ มันรู้ข่าวพี่พีด้วยงั้นเหรอ มีผมคนเดียวที่อยู่หลังเขาไม่ได้รับข่าวสารอะไรเลยสินะเนี่ย 

พี่พีเป็นยังไงบ้าง?” ถามไอ้ต้นด้วยความอยากรู้ 

ก็หล่อดี” 

ไม่ใช่เรื่องนั้น!” แหม ไอ้นี่ 

ต้นมันเงยหน้าที่ยกยิ้มกับตัวเองมามอง มันกำลังเขินแฮะ พี่พีเป็นคนไปรับกูที่สนามบินว่ะ ก่อนมาเราคุยกันสักพักแล้ว” 

เห้ย

จริงดิ?” 

อืมเขาเป็นเจ้าของแบรนด์กีฬา เป็นนายแบบ โคตรหล่อเลย” 

มึงชักจะออกนอกหน้าเกินไปแล้ว ผมมองไอ้ต้นอึ้งๆ แล้วพี่ธามล่ะ นี่อย่าบอกนะว่าหายไปตั้งนานแต่ยังเลือกไม่ได้ว่าจะเอาใคร ผมยกมือเกาหัวมองหน้าไอ้ปอที่มันยืนยิ้มอยู่ด้านหลังไอ้ต้น ส่ายหัวให้ไอ้ต้นเหมือนกัน มาช่วยอุ้มกูออกไปจากไอ้นี่ทีปอ 

อยากอ้อนผัวต่อแล้ว 

เหอะ ไอ้หลายใจ” 

ผมแขวะมันพลางยกยิ้ม เห็นใบหน้าเล็กๆ นั่นแดงระเรื่อด้วยความเขิน เงยมายกยิ้มให้พลางทำเป็นเปลี่ยนถามสารทุกข์สุขดิบของปอ นึกถึงสมัยก่อนกันแล้วความรู้สึกดีตีตื้นขึ้นมาอย่างน่าประหลาด คงเป็นเพราะเราโตขึ้นมาด้วยความเข้มแข็ง ทำให้ไม่รู้สึกเสียใจแล้ว 

มือปอกุมมือผมไว้ตลอดเวลา ทุกครั้งที่คุยกันมักจ้องตาสื่อความหมาย จากนั้นต้นมันก็ชวนออกไปข้างนอก ออกไปเดินเล่นกัน พูดคุยกับเพื่อน 

ผมเขิน เมื่อปอไม่อิดออดที่จะพาผมออกไป 

ให้ผมขี่หลัง พาเดินวนไปยังสระว่ายน้ำเพื่อทักทายกลุ่มเพื่อน ทักทายพี่ธามที่ไม่ได้เจอกันบ่อยนักหลังจากเรียนจบที่เดียวกัน การลาจากที่ว่าใจหายถูกกลบไปด้วยความรู้สึกเป็นปลื้มเมื่อได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ได้รื้อฟื้นเรื่องราวสนุกๆ มาพูดคุยกัน 

ปอเล่าให้ผมฟังว่าช่วงนั้นตัวเองเจออะไรมาบ้าง ผมเองก็เช่นกัน เล่าให้ฟังว่าไปเจอปัญหาอะไรในช่วงนั้น ผมถูกปอกอดปลอบใจทั้งคืน 

เขาเล่าให้ฟังว่าตอนนี้กรีนกำลังต่อโท และกะว่าจะจบด๊อกเตอร์ ก็กรีนมันชอบเรียนนี่นะ ตอนนี้ก็หุ้นเปิดอู่ร่วมกับพี่เพื่อน อยู่กินกันฉันสามีภรรยาแล้ว ผมขำทันทีที่ได้ยินคำนี้ ว่าแต่ใครเป็นผัวใครเป็นเมียกันนะ กรีนมันโตขึ้นมากขนาดไหน อยากกลับไปทักทายมันจะแย่ 

ตอนนี้มันก็ 23 ปี เท่ากับผมแล้ว เราโตขึ้นกันแล้ว 

ตอนนี้มีความสุขจัง ผมได้แต่มองตาปอ ตอนที่เขาเล่าให้ฟัง ดวงตาปอไม่เศร้าหมองเหมือนช่วงแรกๆ ที่ได้เจอกันเลยสักนิด ถึงจะเล่าตอนที่ตัวเองเจ็บปวด ยังเล่าออกมาพร้อมกับรอยยิ้มใจดี ปอเองก็คงรู้สึกเหมือนผม กำลังอุ่นใจ 

คืนนี้ทั้งคืน เรามองตากัน เหมือนวันสุดท้ายก่อนเราลาจาก เราก็เคยมองตากันแบบนี้ แต่นี่ผมกับปอกำลังมองและเก็บรายละเอียดการเจริญเติบโตของเรา ให้กลบภาพในวัยเด็กคืนนั้น ที่เราเจ็บปวดในวันลาจาก แทนที่ด้วยความเป็นผู้ใหญ่ที่มีความสุขตอนนี้ จากนี้ไป 

จนตลอดกาล… 

 

ผมไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะเจอความรักในรูปแบบนั้น มาในรูปแบบที่เอาแต่ใจ โหยหาเอาแต่เซ็กส์และหัวรั้น ไม่คิดเลยว่าผู้ชายที่อยู่ในสายตาของคนอื่น เป็นที่ต้องการของคนอื่นนั่น ยอมสยบและมอบหัวใจให้ผมคนนี้คนเดียวด้วยความซื่อสัตย์ 

เพราะเราไม่เคยรักใคร 

รักครั้งนี้เกิดจากอะไร ผมไม่ทันได้รู้ อยู่ๆ มันก็ก่อตัวขึ้นมาเองโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว ผมรู้แค่ตอนนั้นตัวเองเป็นห่วงเป็นใยปอ คิดถึงปอ ร่ำร้องหาแต่คนที่ทำให้ตัวเองร้องไห้ และปอเองก็คงจะเหมือนกัน ใจผมสลายเมื่อเห็นเขาร้องไห้ 

ผู้ชายที่ไม่เคยดีในสายตาใคร ร้องไห้เพราะผม

นอกจากพ่อแม่ที่รักเราแล้ว เราควรรักคนที่ร้องไห้เพราะเราด้วย เพราะการเสียน้ำตาของอีกฝ่ายนั้นบ่งบอกได้ถึงความเจ็บปวดและความรักที่มีให้เป็นอย่างดี 

ผมก้มลงมองทะเลที่เคยมาเหยียบย่างเมื่อก่อนพร้อมกับยกยิ้ม ดวงตามองออกไปยังเกลียวคลื่นสวยงามที่เราทั้งคู่เคยมา มือกดโทรศัพท์ถ่ายรูป บนจอมีใบหน้าตัวเองยิ้มพร้อมกับคนข้างตัวที่กำลังยิ้มน่ารักใส่กล้องเต็มที่ รูปทั้งรูปปอมันเด่นอยู่คนเดียว ผมมุ่นคิ้วตัวเองอยากลบรูปทิ้ง ก็มันหล่อกว่าผมนี่ แย่งซีนกันตลอด

ผมกดแชร์ก่อนจะยกยิ้มกับคำบรรยายแล้วยื่นไปให้มัน เมื่อมันอ่านจบก็หลุดหัวเราะและเอื้อมมือยีหัวผม 

เมียต้องมาก่อน 

ผมเดินไปทรุดตัวพิงลงบนเบาะรถคันสวยของปอพร้อมกับมันที่นั่งอยู่บนรถอยู่แล้ว กดๆ เล่นโทรศัพท์ไปด้วย เห็นว่าหลายๆ คนที่โรงเรียนเดิมรู้สึกจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ ต่างแสดงความคิดเห็นกันยกใหญ่ แต่คนๆ หนึ่งที่ผมรู้สึกดีคือกรีน 

เขามาแสดงความยินดีกับผม 

ไปกันได้รึยังล่ะ?” เสียงพี่ปอมันเอ่ยถามฝ่าความเงียบ ผมลืมบอกว่าวันนี้เราสองคนจะเดินทางไปยังบ้านของผม ที่พ่อกับแม่กำลังรอเราอยู่ เราจะขับรถมอเตอร์ไซต์คันนี้ไป เพื่อขอที่จะไปอยู่กับปอ 

เราขอใช้ชีวิตคู่แบบนี้ตลอดไป สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยกันตลอดไป 

 “อื้อ ไปสิผมเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง ยกเป้มาสะพายด้านหลังบอกว่าพร้อมเต็มที่ มันยกหมวกกันน็อคสวมให้ก่อนจะสวมของตัวเองและสตาร์ทเครื่อง ผมขึ้นไปซ้อนท้ายและไม่ลืมที่จะกอดร่างคนตรงหน้าแน่น 

มันหันมาส่งยิ้ม มือที่สวมถุงมือแบบครึ่งเดียวกุมมือของผมที่กอดมันก่อนยกขึ้นไปเลื่อนปิดหมวกกันน๊อคทำมาดเท่ๆ และพาผมขับออกไป 

ผมเชื่อมันแน่ว่ามันจะดูแลผมตลอดเส้นทางอันแสนไกลนี้อย่างดีที่สุด 

เพราะตอนที่มันสัญญากับผมนั้นมันไม่ได้ยิ้มเลยสักนิด 

มันไม่ใช่เรื่องตลก 

ใช่ เพราะไอ้สำนวนนี้แหละทุกอย่างมันถึงมาจบแบบนี้ ผมยกยิ้มกับตัวเองมองทางที่รถแล่นผ่าน ไม่ได้มีแอร์เย็นฉ่ำเหมือนอยู่บนรถหรูแต่สำหรับผมน่ะพึงพอใจที่สุด เพราะคนที่ผมกำลังกอดแน่นอยู่นี้คือคนที่ผมรัก 

ลาก่อน หนึ่งเดือนแรก ผมจะเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่วันนี้ กับพี่ปอ 

จนตลอดไป 

ตลอดกาล

 

 

อวสาน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #189 thinderder (@thinderder) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 02:08
    ชอบมากค่ะ
    #189
    0
  2. #183 แตม (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 20:55
    ขอบคุณมากๆ ชอบมากกก านริบ2
    #183
    0
  3. #179 Leona19 (@Leona19) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 18:13
    สุดยอดอะทั้งร้องไห้ หัวเราะ ขอบคุณคุณนักเขียนมาก มีแรงเป็นสาววายต่อ55
    #179
    0
  4. #161 ๛Petch_naja๛ (@echizennice) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 02:36
    อ่านรวดเดียวจบ คือสนุกมากค่ะ ชอบอ่ะ ดำเนินเรื่องดีมาก ประทับใจ
    #161
    0
  5. #154 moony (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2558 / 19:16
    ชอบๆๆๆ เอาอีก
    #154
    1
  6. #116 Kikkyjang (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:50
    จบแล้ว!!!...คิดถึงทั้งคู่แน่ๆ อิพี่ปอ อิน้องภีม...สนุกมากค่ะ พูดจิงๆ ดูหน้าไม่ยิ้ม!!!...5555
    #116
    0