(ลงขายที่งานหนังสือ18-29ต.ค.นี้ สนพ.hermit books) 1 Month รักนี้ ใครกำหนด รอภาค๒ [Yaoi]

ตอนที่ 11 : 1 MONTH--10(ความลับ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57

 

ตอนที่ 10

 

ช่วงที่มันไม่ค่อยสบาย มันเป็นช่วงโปรโมชั่นของไอ้ปอจริงๆ จากที่มันคอยตามผมตลอด ผมต้องคอยปรนนิบัติพัดวีมันสารพัดราวกับเป็นลูกเมียน้อย ผมไม่ได้ค้างที่บ้านบ่อยนัก จะกลับไปก็ช่วงที่พ่อกับแม่มา หรือบางทีก็บอกท่านว่านอนบ้านเพื่อน ท่านมักจะฝากฝังผมให้อยู่กับเพื่อนเพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่ต้องเดิอนทางหลายรอบ ผมว่ามันก็ดีเหมือนกัน พ่อกับแม่จะได้ไม่ต้องห่วง กลับมาหาผมบ่อยๆ

 

ก็อย่างที่ว่ามานั่นแหละ ผมยังไม่เสร็จไอ้ปอด้วยเพราะร่างกายตอนนี้เป็นต่อ แล้วก็ไม่มีทางที่จะต้องเสียแน่ๆ เพราะตราบใดที่มันยังใส่เฝือกอยู่แบบนี้ ถึงแม้มันจะคอยแทะโลมด้วยการกอดจูบ ผมว่ามันก็ดีกว่าเสียไปทั้งตัว อีกอย่าง มันก็ทำให้ผมรู้สึกดีที่มันต้องการความรักต่อผม ก็ผมชอบมันไปแล้วนี่

 

แต่ใช่ว่าผมจะใจอ่อนยอมนอนให้มันเอาเพราะชอบมันนะ

 

มันหายปวดเข่า หัวที่แตกก็ตัดไหมแล้ว เดินได้คล่องปร๋อ มือข้างที่หักก็ขยับนิ้วได้สบาย จัดการธุระส่วนตัวได้แล้ว แต่มันก็ยังหาเรื่องเอาเปรียบให้ผมช่วยอยู่ดี จากที่ชอบพาผมออกไปกับมันข้างนอก มันเลือกที่จะชวนเพื่อนเข้ามาสังสรรค์ข้างใน ผมเกลียดที่ไอ้ต้นต้องมาด้วย ยิ่งในห้องแบบนี้แล้วยิ่งไม่ชอบใจเข้าไปใหญ่

 

สายตาของพี่พีและเพื่อนของมันก็ยังไม่เปลี่ยน ผมไม่สน คนที่ผมต้องสนคือไอ้ปอ แบบที่มันบอกผมไว้หลายต่อหลายครั้ง ไม่รู้ทำไมผมกลายเป็นคนเชื่อมั่นมันไปแล้ว

 

“ภีม มึงไปหยิบเหล้ามาให้เพื่อนกูซิ”

 

เสียงมันกวักมือเรียกผมที่นั่งปลีกตัวคนเดียวอยู่หน้าทีวีเพราะไม่กินเหล้ากับพวกมันทั้งกลุ่ม อีกอย่างผมไม่ชอบอยู่ร่วมวงกับเพื่อนมันด้วย ไม่ชอบสายตา ถึงจะมีบางคนชอบและแซวบ้าง แต่สายตาพี่พีกับเพื่อนมันนี่ผมรับไม่ได้ว่ะ

 

“จะแดกกันก็ไปหยิบเองดิ” ผมร้องกลับไปพลางกดรีโมทเปลี่ยนช่องทีวีแสนซ้ำซากไปด้วย เสียงเพื่อนหัวเราะคิกคักกัน

 

“นี่มึงมีแม่มาเพิ่มแล้วเหรอวะ”

 

“มึงหุบปากไปเลยไอ้ภัทร ไอ้ภีม มึงจะลุกมาดีๆ หรือให้กูลุกไปจัดการ” มันว่ากับเพื่อนแล้วหันมามองผม

 

อะไรวะ ชอบมายุ่งกับกูจัง

 

“จะกินแล้วยังเรื่องมากกันอีก”

 

ปากของผมบ่นแต่ว่าตัวนี่ลุกขึ้นเดินแล้วครับ ความจริงผมไม่ได้กลัวมันซักนิดเดียว ผมสู้มันได้นะตอนนี้แต่เลือกที่จะไม่สู้มันมากกว่า ต่อหน้าเพื่อนมันผมอยากเป็นคนดีหน่อยเท่านั้นเอ๊ง นี่ไม่ได้เสียงสูงนะ

 

“เอ้า คราวหลังห้ามใช้กูอีก” ผมว่าพลางยื่นให้มัน ส่วนมันก็ยิ้มรับแล้วยื่นไปให้เพื่อน

 

“นี่น้อง เป็นเมียต้องรู้จักเอาอกเอาใจผัวถึงจะถูก ผัวใช้อะไรนิดอะไรหน่อยก็อย่าบ่นนักเลย เดี๋ยวเขาจะเบื่อเอาได้”

 

นี่มึงเทศน์อะไรวะพี่ คือกูเป็นผู้ชายไม่ใช่แม่บ้านแม่เรือนจะเอาอะไรกับกูมากมายวะ ผมขมวดคิ้วตัวเองมองมันที่ยกแก้วดื่มทั้งที่แขนยังอยู่ในเฝือก ตาละมามองผมก่อนจะดึงผมเข้าไปหา อะไร…อะไรของมึงเนี่ย!

 

“ปอ กูอายเขา เมาแล้วก็อยู่ส่วนเมาสิวะ” ผมว่าพลางตีขามันเมื่อร่างกายถูกรั้งให้ไปนั่งบนตัก ใบหน้ามันแดงเพราะฤทธิ์สุราและยกยิ้ม

 

“คิดว่ากูเมาเหรอ หืม?”

 

ไม่เมาได้ไงกลิ่นเหล้าหึ่งขนาดนี้  ผมขมวดคิ้วใส่ไอ้ปอ ดึงมือมันที่กอดเอวออกจากตัวผมแต่แม่งทำไมมันแข็งแรงจังวะ มือของผมเองก็ขืนแรงปอมันสู้ต่อหน้าเพื่อนที่หัวเราะคิกคักกันยกใหญ่ กูไม่ขำ คือกูอาย!

 

“ไม่เมาก็ปล่อย กูจะไปดูทีวีต่อ” ว่าพลางชี้ไปทางโซฟาหน้าทีวี มันเลิกคิ้วถาม

 

“มึงสนุกเหรอ กูเห็นมึงดูแล้วก็หน้างออย่างกะพระจันทร์เสี้ยว”

 

ที่หน้าก็งอเพราะมึงแดกเหล้าไอ้สลัด

 

“เรื่องของกูน่า”

 

ผมส่ายตาหลบมัน คือมันไม่เมาจริงๆ ทั้งๆ พูดออกมากลิ่นเหล้ากระจายจนรับไม่ได้ มือผมบีบจมูกตัวเองกับควันบุหรี่และกลิ่นเหล้า ใบหน้าหยีแสดงถึงความรังเกียจที่มีให้ทั้งกลุ่มมันต่างจากไอ้ต้นที่นั่งชิลร่วมแดกกับกลุ่มแฟนตัวเองด้วย

 

“เหม็นเหรอ?”

 

“ก็เออดิ” ผมรีบตอบเมื่อถูกถามจากคนที่กอดเอว “ปล่อยได้แล้ว กูอายคนอื่นเขา กูไม่ได้หน้าด้านเหมือนมึงนะปอ”

 

“เออ ถูก” เพื่อนมันว่าเออออแล้วหัวเราะกันใหญ่

 

ผมอยากจะเดินหนีออกไปตั้งหลักสักสิบเมตร แค่นั่งใกล้ๆ กับพวกมันก็แทบจะเมาไปกับกลิ่นและควันบุหรี่ ยังดีที่ปอมันไม่สูบเหมือนคนอื่นเขา เรียนโรงเรียนช่างแต่ไม่จำเป็นต้องเสเพลเสมอไปนี่ แต่หันมาเจ้าชู้แบดบอยแทนน่ะนะ

 

 ผมปัดมือพร้อมทั้งถลึงตาใส่ปรามมันเต็มที่เมื่อมือหนาๆ ที่เกาะเอวลามปามมาหน้าท้อง

 

“ไอ้ปอ!

 

“เฮ้ยๆ ใจเย็นๆ เกรงใจพวกกูบ้าง”

 

“ถึงจะน่ากินยังไงก็อดใจหน่อยปอ มึงอะอย่าหื่นเกินเหตุพวกกูอิจฉา” นี่พวกมึงจะห้ามหรือจะยุกันวะพี่ ผมหันไปมองพวกมันพลางดึงมือไอ้ปอออกจากตัวเอง

 

“ปอ มึงเมาแล้ว” ผมว่ากับมัน มือหนึ่งก็บีบจมูกมือหนึ่งก็ดึงมือหนวดปลาหมึกมันออก

 

“อยู่เฉยๆ”

 

ใครมันจะไปอยู่เฉยได้วะ ผมหลบหน้าของมันที่โน้มจะมาจูบ พอเบี่ยงหลบแม่งก็ซุกลงบนคอแล้วก็จูบๆ เลียๆ อยู่นั่น ผมนี่ย่นคอหลบไม่ทัน หูเหอโดนมันทำหมด โอย กูทำหน้าไม่ถูก ทั้งรู้สึกดีกับลมหายใจอุ่นๆ ของมันทั้งอายเพื่อนมันไปด้วย

 

เมาแล้วหื่นไอ้นี่

 

ทำไงจะออกไปได้วะ

 

“ปอ มาเปายิงฉุบกัน ถ้ามึงแพ้มึงปล่อยกู” ผมร้องว่าพลางเบี่ยงคอหลบจมูกมันที่ซุกลง มันชะงักและฝังปากลงงับหูผมอีกครั้ง สัด! แม่งสยิวขนลุกชันเลย

 

มันเงยมาจ้องตา “ถ้ากูชนะล่ะ?”

 

เออว่ะ กูยังไม่ได้คิด ผมกลอกตามองเพื่อนมันที่ยิ้มและพูดคุย บางคนเลิกสนใจและหันไปคุยกันเอง บางคนก็ละสายตามามองหนังสด เอ๊ย! ความหื่นของมัน

 

แล้วมันก็ว่าต่อ “ถ้ากูชนะ คืนนี้มึงออนท็อปให้กูไหม?”

 

“ไม่อย่างแน่นอน!” ผมร้องว่าทันทีเรียกให้เพื่อนมันหันมาอีกครั้ง ไอ้ปอมันหลุดยิ้ม

 

“งั้นมาเป่าสิ ถ้ามึงชนะก็จะปล่อย ถ้ากูชนะเดี๋ยวค่อยคุยกัน”

 

ได้ กูรอมานานแล้ว

 

ผมพยักหน้ารับ เมาๆ แบบนี้ผมชนะชัวร์ ว่าแล้วนั้นผมก็กำมือของตัวเองเป็นการเริ่ม มันเองก็ยกมือขึ้นมาเหมือนกัน ดังนั้น ไอ้ผมก็รีบลุกขึ้นยืนทันทีตามแผนที่วางไว้พร้อมกับรอยยิ้มที่เหนือกว่าให้มันที่เงยมองอึ้งๆ

 

“ใครจะไปท้าโดยที่จะมีโอกาสชนะแค่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์วะปอ เพราะยังไงกูก็ชนะร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว ไอ้โง่ แบร่…

 

ผมแล่บลิ้นให้มันที่อ้าปากค้างพลางชี้หน้าจะต่อว่าแต่ไม่ทัน เพราะตัวผมเดินลอยหน้าลอยตาออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของเหล่าเพื่อนๆ ที่ทับถมมันยกใหญ่กับการพ่ายแพ้และถูกหลอกครั้งนี้

 

รู้จักกูน้อยไปล่ะสิปอ มึงประเมินกูต่ำไป ฮ่าๆๆๆ

 

ดวงตาผมละไปมองไอ้ต้นที่นิ่งมองผมเงียบราวกำลังคิดอะไรอยู่เมื่อได้เห็นเหตุการณ์ของผมกับไอ้ปอ ดวงตามันเหมือนจะไม่ได้คิดอะไร แต่ใบหน้าตอนที่มันถูกพี่ธามกอดจูบไม่มีความสุขสักนิด มือมันผลักไสเขาออกราวกับกำลังลำบากใจ คนแบบมันต้องการคนมากอดสักกี่คนกันนะ เท่าไรถึงจะพอใจให้มันหยุดได้ หรือมันร่านผู้ชายขนาดที่กี่คนกี่คนก็ยังไม่ถึงใจ

 

กูไม่อยากคิดกับมึงร้ายๆ หรอกนะต้น แต่มึงทำตัวเอง ทำให้กูคิดกับมึงแบบนั้นเองจริงๆ

 

มันนิ่งมองผมที่นั่งมองมันจากโซฟาตัวนี้ท่ามกลางคนอื่นๆ ที่กำลังสนุกสนานเฮฮา ตั้งแต่ผมเห็นมันมีอะไรกับไอ้ปอก็ถือว่าสุดที่จะทนแล้ว ทว่าตอนนั้นผมยังไม่ได้รักไอ้ปอไงเลยไม่ทันได้ถือสา โทษไอ้ปอที่เจ้าชู้เอง แต่นี่มันไม่ได้แอบนอนกับไอ้ปอคนเดียว มันนอกใจพี่ธามหลายต่อหลายครั้ง ผมไม่อาจทราบว่ามันทำแบบนี้ทำไม อยากรู้แต่ไม่อยากถามและไม่อยากเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

 

ช่างมันเถอะ ผมไม่อยากคิดแล้ว มันจะเป็นอะไรนอกใจใครก็ตามใจมัน ผมไม่เกี่ยว

 

 

ผมทิ้งตัวนอนลงบนเตียงนอนในห้องซึ่งหลบความวุ่นวายเข้ามาพักผ่อน ง่วงนอน วันหยุดทั้งทีต้องมาเจอกับพวกขี้เหล้าเมายาตั้งแต่บ่ายๆ ตาที่ไม่ได้จัดว่าโตมากของผมแหงนไปเห็นโมเดลรถมอเตอร์ไซต์คันเดิมวางอยู่บนหัวเตียงของปอแล้วเอื้อมไปหยิบมันมาพิศ นี่มันเรียกว่าอะไรนะ CBR เหรอ ถ้าปอมันขับคงเท่น่าดู

 

ให้มันกินกันไปเถอะ อย่างน้อยคืนนี้ปอมันก็ไม่มาหาเรื่องปล้ำผมเพราะเมาแอ๋นั่นแหละ ผมนอนมองเพดานห้องต่อหน้าแล้วถอนใจพลิกตัวนอนตะแคง นี่ผมคบกับมันผ่านมากี่วันแล้วนะ มือของตัวเองทั้งสิบก็ยกขึ้นมาไล่นิ้วนับตั้งแต่วันแรกที่ตกลงคบกับมัน ตาที่จะพริ้มหลับของผมเลื่อนลอยออกไกลเมื่อนับจบถึงวันนี้ เหลืออีกแค่สองอาทิตย์อย่างนั้นเหรอ

 

ปอมันถอดเฝือกวันไหนนะ มันไม่ได้บอกผมเลย จะทันได้เห็นมันถอดรึเปล่า

 

ไม่เอา ต้องคิดว่าเหลือตั้งสองอาทิตย์สิ

 

วันเวลามันผ่านมาไว กลัวตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเป็นวันสุดท้ายที่ต้องคบกับมัน ใจผมสั่นหวิวแปลกๆ มือยกกำที่อกข้างซ้าย ทุบมันรัวๆ อย่าเต้นแรงนัก

 

 

โอย ปวดหัวชิบ

 

ความมืดมิดในห้องและความเงียบเชียบภายในหัวนี่มันคืออะไร ผมยกมือกุมหัวดวงตากวาดไปมองหน้าต่างที่มีแสงไฟสาดเข้ามาสลัวๆ แล้วมองออกไปยังประตูที่ปิดสนิท ทำไมข้างนอกมันเงียบ มือควานหานาฬิกามาดู บ่งบอกเวลาว่าเป็นเวลาถึงสองทุ่มกว่าๆ แล้ว นี่ผมหลับไปตอนไหนวะเนี่ย ปวดหัวก็ปวด

 

ร่างของผมลุกขึ้นจากเตียงนอนไปเปิดประตูหาคนข้างนอก เหลือบไปเห็นขี้เมาหลายคนนอนเอกเขนกกองกันเป็นกองศพเหม็นๆ อยู่ ตาผมกวาดหาไอ้ปอ เห็นร่างมันนอนอยู่บนโซฟา ยังดีที่ไม่ไปกองรวมกับคนอื่นไม่งั้นกูปล่อยมึงนอนท่านี้ยันเช้าแน่ มือผมเอื้อมไปสะกิดมันให้ลุกขึ้นมาอาบน้ำอาบท่าหาข้าวหาปลากิน

 

มันเออออห่อหมกแล้วก็นอนต่อ ปล่อยให้ผมยืนเกาหัวมองมันไปด้วยความอยากถีบให้ตกโซฟา พอเมาล่ะเหมือนหมาเชียวนะมึง

 

ร่างของผมทรุดตัวนั่งบนโซฟาตัวเดียวกับที่มันนอนอยู่ ก้มลงไปแอบจูบแก้มมันทีหนึ่งด้วยความหมั่นเขี้ยว ตอนมันหลับน่ะน่ารักนะ ผมยิ้มแล้วหันมองสภาพห้องไปด้วย นี่มันรังหนูชัดๆ เลย สกปรกจริงๆ คิดแล้วนั้นก็เดินตามเก็บของ เศษขวดเหล้าเศษบุหรี่ แก้วเหล้าและที่เขี่ยบุหรี่รวมถึงยกผ้าห่มในห้องมาคลุมตัวพวกพี่ๆ ที่นอนก่ายกันอยู่นี่ด้วย

 

ผมถอนใจจะเดินเอาพวกจานไปเก็บทว่ากลับได้ยินเสียงอะไรสักอย่างในห้องน้ำที่อยู่นอกห้องนอน เออว่ะ ไอ้ต้นกับพี่พีมันหายไป ใจผมที่ว่าดีก็ตกลงมาชาวาบและมองประตูที่เปิดออกมา มันสองคนเดินออกมาพร้อมจัดเครื่องแต่งกายตัวเองไปด้วย เท้าที่ว่าเดินอย่างเบาตัวออกมาชะงักเมื่อเห็นผมยืนมองอยู่ทั้งคู่

 

เหอะ โคตรมั่วเลยว่ะ ผมส่ายหน้าระอากับมันสองคนเต็มที โดยเฉพาะไอ้พี่พีที่เห็นว่าผมรู้เรื่องของมัน หน้าเปลี่ยนสีราวกับกำลังทำตัวไม่ถูกในสิ่งที่ถูกจับได้

 

ผมไม่ว่าอะไร เดินเอาของมาเก็บเงียบๆ บนโต๊ะอาหาร เดี๋ยวให้แม่บ้านมาเก็บพรุ่งนี้ ว่าแล้วก็เดินกลับมาปลุกให้ไอ้ปอมันลุกขึ้นไปนอนเตียง

 

“ภีม…” เท้าของผมชะงักเมื่อใครสักคนเรียก ร่างหันขวับไปมองคนที่ตัวสูงกว่าเดินมาหยุดต่อหน้า

 

“ห้ามบอกไอ้ธาม”

 

เหอะ นี่มาสั่งกูเหรอ พวกมึงเล่นขายของอะไรกันอยู่วะพี่ ผมหันไปมองไอ้ต้นที่ยืนอยู่หลังมันก่อนจะหลุดหัวเราะ หัวเราะแบบไม่เชื่อในหูตัวเอง แบบประมาณว่า นี่กูกำลังเผชิญกับเรื่องอะไรอยู่วะเนี่ย

 

บ้าจริงๆ

 

“เอาเลย จะทำอะไรก็เชิญเลย” ผมว่าพลางยักไหล่ไม่สนใจ

 

มันมองตาผมเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง “หมายความว่าไง?”

 

“เอ้า หรือจะให้บอกพี่ธามล่ะ” ผมว่าเมื่อพี่พีมันสวน มองด้วยหน้างงๆ

 

“มึงคงจะไม่ตลบหลังกูนะ”

 

“พวกพี่น่ะอย่าเอาผมไปเกี่ยวด้วยแล้วกัน ผมไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้นแค่ผ่านมาเห็นเฉยๆ”

 

“ขอบใจ”

 

“ถ้าพี่ธามรู้ความจริง พี่น่ะไม่ผิดหรอก” ผมว่าพลางละสายตาไปมองอีกคน

 

“กูต่างหากไปยุ่งกับมันก่อน”

 

นี่พี่พีมันไม่รู้เหรอว่าไอ้ต้นไม่ได้มีมันแค่คนเดียว ผมส่ายหัวกับเรื่องวุ่นๆ ต่อหน้าแล้วเดินเลี่ยงออกมาเฉยๆ คือกูทนดูไม่ได้แล้วกับความมั่วของพวกมัน ตัวผมก้มไปปลุกไอ้ปอให้ตื่นทว่ามันสองคนเดินตามมา

 

“มึงต้องมาคุยกับกูให้รู้เรื่องก่อน ไม่งั้นกูจะบอกไอ้ปอ”

 

“บอกเรื่องอะไร?” ผมหันไปว่า

 

“เรื่องที่มึงจะไม่ยอมนอนกับมันไง มึงรู้ไหมมันรอมึง รอให้ถึงวันนั้นใจจะขาด ถ้ามันรู้ว่ามึงไม่มีวันที่จะยอมมันล่ะก็นะ…

 

ผมเบิกตาตัวเองในสิ่งที่มันขู่

 

“เอาสิ คิดว่าปอมันจะสนใจเหรอเพราะทุกวันนี้ผมก็ไม่ได้ยอมมันง่ายๆ อยู่แล้ว”

 

“มึงลองดูไหมล่ะ คนแบบกูทำให้มันเปลี่ยนใจทำมึงได้ก็แล้วกัน” มันเดินมาว่ากับผมเสียงเบา ทำให้ผมรู้สึกขัดใจตัวเองกับรอยยิ้มแห่งความชนะของมันที่เห็นว่าผมกำลังกลัว ถ้าปอมันใช้กำลังกับผมเหมือนวันนั้นอีกผมสู้มันไม่ได้แน่

 

“เก็บความลับไว้ให้มันดีๆ ก็แล้วกัน”

 

ผมว่าเสียงเบา มือเขย่าไหล่ของปอให้มันตื่นเมื่อสองคนนั้นเดินละออกไปอยู่อีกมุม ปอมันเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสีหน้างัวเงียพลางลุกขึ้นนั่ง ทำหน้าแบบนี้โคตรเหมือนเด็กเลย ไอ้เด็กน้อย

 

ผมกอดเอวพยุงมันท่ามกลางสายตาของทั้งสองคนนั้น พามันเข้าห้องไปนอนบนเตียงดีๆ เสียงมันหายใจติดขัดมือข้างไม่หักก็กอดคอผม

 

“มึงคุยอะไรกัน?” มันว่าเสียงเบา ผมปล่อยให้มันทิ้งตัวลงนั่งบนปลายเตียง นี่มันได้ยินด้วยเหรอวะเนี่ย

 

“เปล่าหรอก นั่งด่าที่มึงเมาเหมือนหมานี่แหละ” ผมปัด

 

“เหมือนหมาอะไร”

 

“ชิวาวามั้งไอ้นี่ จะนอนก็นอนไป” ผมว่าพลางผลักจะให้มันล้มตัวลง แต่แม่งมันกอดเอวรั้งให้ผมลงทับตัวมันไปด้วย ผมร้องเหวอมองหน้ามันที่ลืมตาสลึมสลือมองมายังใบหน้าของผม ร่างของผมชะงักนิ่งเมื่อมันเอื้อมมือมาดึงคอผมเข้าไปจูบ

 

แต่แหวะ แม่งเหม็น

 

“ไม่เอา กูเหม็นเหล้า”

 

“น่า นิดเดียวนะเมียจ๋า”

 

“ใครเมียมึง?” ผมว่า พร้อมกับความร้อนแล่นขึ้นมาบนใบหน้าฉับพลันกับคำอ้อนน่ารักๆ ที่มันหลุดออกมาจากปาก บนใบหน้าหล่อเหลาของมันพอพูดอะไรแบบนี้แล้วทำผมเขินได้ไม่ยาก ปอมันยกมือมาแตะปากที่เม้มติดกันเบาๆ ของผมพร้อมกับกล่าวไปด้วยว่า

 

“ก็คนนี้ไง เมีย…

 

เห้ย!

 

“อื้อ…

 

ดวงตาของผมลุกวาวเมื่อมันเคลื่อนมือไปท้ายทอยและรั้งผมเข้าไปจูบแบบกะทันหัน ปากมันร้อนและนุ่ม แต่ละสัมผัสที่มันทำให้โคตรรู้สึกดี ทำให้ดวงใจของผมกระตุกวูบกับความอ่อนโยนและร้อนแรงในคราวเดียวกัน ดวงตาเคลิ้มหลับลงรับจูบและตอบสนองมัน จูบด้วยอารมณ์ที่ก่อตัวมากขึ้นเรื่อยๆ ยากที่จะดับได้แล้ว ผมไม่ได้รังเกียจมันเหมือนเมื่อก่อน มีแต่ความโหยหาเช่นเดียวกับมัน

 

มันดูดปากผมแน่น เบาและแรงผสมกันไป ก่อตัวเป็นความรู้สึกแปลกที่วิ่งวนในท้อง ขนผมลุกซู่เรียกอารมณ์อื่นตามหลังมาด้วย เสียงปากเราสัมผัสกันดังอยู่ในหัว เนิ่นนานจนผมต้องส่งเสียงปรามในลำคอตัวเอง

 

ปอมันผละปากออกมาจ้องตาผม มองริมฝีปากของผมที่เม้มกัดกันแน่นจ้องตามันตอบด้วยความไม่รู้ว่าความหมายของมันคืออะไร มันหยีหน้าตัวเองเบี่ยงหลบไปทางอื่นเก็บกลั้นอารมณ์ ใช่ มันเมา เข้าใจว่าควบคุมความต้องการตัวเองเหมือนที่ผ่านมาไม่ได้

 

“ปอ…” ผมมองมันที่นอนตาฉ่ำกอดเอวรั้งผมไว้แน่น จะดิ้นยังไงก็ไม่ยอมหลุด

 

กลีบปากนิ่มๆ มันจูบแก้มผมพร้อมเสียงหายใจติดขัดตัวเอง มือขยับเคลื่อนมาไล้เอว ผมสะดุ้งมองหน้ามันไม่ให้หลุดครางกระตุ้นอารมณ์อยากของมันไปด้วย จะลุกก็ไม่ได้ ได้แต่จ้องตาหาความหมายที่แท้จริงของมัน

 

“ภีม กูทนไม่ไหว” มันว่าผ่านความเงียบ ดวงตาผมเบิกขึ้นกว้างรู้ถึงความหมายแล้ว

 

“เอ่อ คือว่า…

 

มันลุกขึ้นนั่ง ดึงมือผมเข้าไปกุมแน่นและแนบปากจูบอีกระลอก ลิ้นไล่เกี่ยวกระหวัดลิ้นผม ลมหายใจผมติดขัดกับความร้อนและการผ่อนปรนอารมณ์ของคนที่กระทำ มือมันซุกซน แม้จะมีใช้ข้างเดียวแต่ไล่จับไปแต่ละส่วนที่ทำให้ผมขนลุกซู่ กระหน่ำจูบผมซึ่งแทบจะรับไม่ไหว

 

“ทนไม่ไหว…แล้วว่ะ” มันสั่น มือสอดเข้าชายเสื้อลูบไล้หลังและเอวผมเบาๆ กลืนน้ำลายตัวเองดับอารมณ์ไปพลาง

 

ผมสงสารมันว่ะ

 

“นะภีม…

 

มันกำลังขอผม…

 

เสียงมันพร่าแหบและเบาหวิว แนบปากจูบหลังหูผมและขยับมางับติ่งหู ปากมันนุ่มนิ่มและไม่สากเลยสักนิด พรมจูบแก้มผมเบาๆ ราวกับกลัวมันเป็นรอย ผมเม้มปากเก็บอารมณ์ตัวเอง จากสงสารกลายเป็นตอบสนองมือของมันที่เคลื่อนมาไล้ตรงหน้าอก เลื่อนลงมาหน้าท้อง บั้นเอว วนอยู่แบบนั้น

 

“จูบก็พอแล้ว” ผมว่าเสียงเบา ปอมันกดปากลงบนคอผม เม้มแน่นจนเกิดเสียง กอดรั้งผมเข้าหาพร้อมเสียงหายใจที่ดังกระเส่าบอกอารมณ์ตัวเอง

 

“พี่ทำไม่ได้แล้วภีม โธ่!” มันกัดผมระบายอารมณ์ ผมหยีหน้ากับความเจ็บทั้งยกมือจับเส้นผมมันไปด้วย กอดมัน ลูบหัวมันปลอบใจ

 

ในใจผมสั่น พอเห็นมันพยายามอดทนต่อความต้องการตัวเองแล้วสงสาร

 

ก็ผมรักมัน เห็นมันเป็นแบบนี้ผมเองก็เจ็บปวดเหมือนกัน

 

“พี่อยาก…นอนกับภีมจะแย่” มันว่าเสียงเบา เคลื่อนหน้ามาจูบแล้วล้วงมือเข้าไปในกางเกง ผมสะดุ้งเพราะตัวเองก็ตอบสนองมันไปแล้ว ยิ่งโดนมืออุ่นๆ ของมันแล้วผมกลับรั้งสติตัวเองไม่อยู่

 

“อย่า ปอ…

 

มันเลียคอ เลียหู เสียงกระเส่า “อย่าดื้อ…นะครับ”

 

ผมไม่เห็นสีหน้ามันเลยตอนพูดคำนี้ออกมา เพราะทุกครั้งมันจะทำหน้าดุๆ ใส่และบังคับ วางอำนาจเต็มที่ แต่ครั้งนี้น้ำเสียงมันเว้าวอนผม ผมดันหน้ามันออกจากคอตัวเอง มันกอดเอวดึงรั้งเข้าหาตัวเองแล้วพรมจูบไปทั่วใบหน้าเหมือนจะบอกว่ามันจะคลั่งแล้วตอนนี้

 

“ภีม พี่อยากครอบครองภีมไปทั้งตัว จะบ้าตายแล้วเนี่ย…

 

เออ กูก็จะคลั่ง แต่ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลย

 

“ใจเย็นๆ นะปอ…

 

“ไม่ มันหยุดไม่ได้แล้วภีม มันเจ็บจะตายอยู่แล้ว นะภีม นะครับคนเก่ง”

 

ผมส่ายหน้ากับเสียงเว้าวอนน่าสงสารของมันไม่ให้ใจอ่อน โอย ปอมันน่าสงสาร เสียงมันสั่นและหายใจติดขัด

 

อารมณ์มันกำลังจะปะทุ ไม่ต่างอะไรจากผมที่กำลังตื่นตัวจากมือของมันกำลังช่วย ผมกลืนน้ำลายเก็บน้ำเสียงแห่งความสุขที่จะออกมา อดที่จะดึงมันไปจูบและครางในลำคอตัวเองไม่ได้ ปอขยับมาแนบปากจูบ เล่นลิ้นไล่ตวัดลิ้นผม มือก็ไม่ยอมหยุดช่วยปรนเปรอให้

 

นุ่มนวล เก่งกาจ ผมพริ้มตาเชิดคอรับความรู้สึกนี้

 

“อื้อ อื้อ…” ยอมรับเลยว่ามีความสุขสุดๆ กับมือของมัน เสียงของมันก้มเข้ามากระซิบเสียงพร่าบอกว่า

 

“ทำให้พี่ด้วยสิ ทำไปพร้อมๆ กัน” มือหนาๆ ละมาจับมือผมให้เอื้อมไปแตะของมันบ้าง ล้วงเข้าไปในกางเกงนอน ใจผมหายวาบกับความร้อนข้างในกางเกงของมันก่อนจะร้องครางเมื่อมันกลับมาจับและช่วยสาวให้ความสุขอีกครั้ง

 

เราจูบกัน เสียงริมฝีปากสัมผัสกันดังอยู่ในหัวเนืองๆ เอาไงดีวะ สมองผมตื้อเบลอมองมือตัวเองที่ซุกอยู่ในกางเกงของมัน เสียงปอมันหอบหายใจดังข้างหู ลมร้อนๆ โดนหู ขนผมลุก โคตรเสียวเลย เสียงมันร้องเมื่อผมแค่จะขยับมือออก

 

เอาวะ

 

แลกเปลี่ยนความสุขกัน ไม่ได้เสียตัวให้มันแล้วมันจะได้ไม่มาบังคับขอนอนด้วย ผมมองตามันนิ่งก่อนจะจูบปากมันขอร้อง

 

“ห้ามขอมากกว่านี้นะพี่ปอ ถ้าทำให้น่ะ…

 

มันมองหน้าผมพลางก้มลงซุกมาในคอครางตอบ

 

“ครับ…

 

ให้ตายเหอะ ตอนมันควบคุมตัวเองไม่ได้นี่โคตรน่ารักเลย มือของมันไม่ได้ละไปจากน้องชายของผมที่กำลังถูกกุมไว้เช่นกัน ผมขยับมือไปแตะของมันก่อนจะรู้สึกถึงขนาดที่โตเต็มที่ ทั้งร้อนและแข็งแรง มันโผล่พ้นออกมาจากขอบกางเกงจนถึงสะดือแล้วด้วย

 

ทำไมผมตื่นเต้นวะ

 




ขอตัดออกค่ะ ที่จริงไม่ได้มีอะไรกันแต่ตัดออกเพราะกลัวโดนคนมาเห็นแล้วแบน


 

 

“อะ เร็วอีกภีม เร็วอีก!

 

มันว่าน้ำเสียงกระเส่าข้างหู กอดผมแน่น ฝังปากมากัดไหล่ราวกับกำลังจะคลั่ง ตอบสนองผมอย่างคาดไม่ถึงจนอยากเห็นตอนมันถึงฝั่งฝันบ้าง ปอมันดึงเอวผมเข้าหาตัวไปกอดแน่น ซุกหน้าลงบนซอกคอหอบหายใจรุนแรงและเกร็งตัวปล่อยน้ำร้อนๆ ออกมาจนถึงหน้าท้องและกางเกงนอนของผมเช่นกัน

 

มันหอบตัวโยน กอดผมออดอ้อน ขยับมือตัวเองไปรีดน้ำออกให้หมดจากไอ้ปอเบอร์สองที่พองตัวผงาดชี้หน้าผม หน้าตามันโคตรเซ็กซี่ตอนกำลังใช้มือสาวของตัวเองมองตาผม ขนาดมันกุมเองด้วยมือตัวเองแทบจะไม่มิด คิดดูถ้าเข้าไปในตัวผมด้วยขนาดเท่านั้น โอย ขนลุก

 

ตูดพังแน่…

 

แล้วกูมาคิดอะไรตอนนี้วะเนี่ย

 

ก็…เห็นแล้วมันยิ่งทำใจไม่ได้นี่หว่า มันใช่จะเท่านิ้วก้อยอย่างที่แกล้งว่ามันเสียเมื่อไหร่ ผมเองก็เป็นผู้ชาย พอเห็นแล้วอดที่จะคิดไปไกลไม่ได้นี่หว่า

 

ผมละตาหนีก้มมองตัวเอง มือผมเลอะ ตัวเปื้อนไปด้วยน้ำของมันและของตัวเองเพราะขี้เกียจเปลี่ยนชุดให้มันจึงให้ไอ้ปอน้อยปล่อยมาใส่ตัวเอง ปอมันนั่งหายใจหอบต่อหน้าและกอดผม

 

“นอนนะปอ…” ผมว่าเสียงเบา กอดมันตอบ

 

ปอมันละมือออกแล้วกดจูบผม จูบไปทั่วหน้า ลำคอผมคงมีแต่รอยมันจูบเต็มไปหมดแน่ๆ ผมคลายมือที่กำเสื้อมันแน่นออกพร้อมกับตัวที่เบาหวิวโล่งแบบแปลกๆ

 

นี่ละมั้งที่ทำให้คนติดเซ็กส์กระชุ่มกระชวยอยากทำนัก

 

มือผมเอื้อมไปหยิบทิชชูมาเช็ดหน้าท้องตัวเองที่เต็มไปด้วยนำกามของตัวเองและมันที่ยังกอดจูบผมอยู่ เช็ดทำความสะอาดให้มันแล้วจับร่างของปอลงบนเตียง จัดแจงกางเกงของมันไปด้วย นี่ผมเป็นเมียที่โคตรจะดูแลมันดีเลย โอ๊ยคิดแล้วอายขึ้นมาตงิดๆ พอเห็นตัวเองที่เปื้อนด้วยไอ้เนี่ย

 

ไอ้น้ำขาวๆ ขุ่นๆ เหนียวๆ เนี่ย

 

แต่แม่ง โคตรมีความสุข มิน่าล่ะมันถึงเรียกร้องอยากได้นัก อารมณ์ตอนเสร็จมันแบบนี้นี่เอง มันเสพติดได้ง่ายขนาดนี้นี่เอง ผมได้แต่ยืนมองมันที่นอนหลับตานิ่ง ลมหายใจสม่ำเสมอ

 

หลับปุ๋ย คงจะเบาตัวเลยล่ะสิมึง

 

โอ๊ย แต่กูอาย ตื่นมาจะมองหน้ามันยังไงวะเนี่ย

 

ตายๆๆๆ กูตายแน่!

 

เมื่ออารมณ์มาปกติ ผมยกมือกุมขมับตัวเองด้วยความปวดหัวว่าไปทำแบบนี้กับมันได้ยังไงวะ เพียงเพราะสีหน้ามันเว้าวอนน่าสงสาร เสียงของมันรบเร้า ท่าทางของมันทำให้ผมอยากตอบสนอง หรือความอยากลองของผมด้วย

 

มันคงปนๆ กันไป คนที่ผิดน่ะผม เพราะผมไม่ได้เมาไง!

 

ร่างของผมเดินไปเปลี่ยนชุดที่เปรอะเปื้อนนั้นแล้วเดินกลับมามองมันที่นอนบนเตียงเงียบสงบ ตัวผมล้มลงนอนข้างมันแล้วถอนใจ ชอบหลอกล่อให้กูยอมนัก

 

ถ้าทำให้ความต้องการของมันลดลงบ้าง ผมก็ยอมว่ะ แล้วปอมันออกจะดี น่ารักแบบนี้ เชื่อฟังไม่บังคับขอผมไปมากกว่านี้

 

มือผมแตะไปที่หน้าเรียวยาว ผิวเนียนจากการดูแลอย่างดีตรงหน้า ใบหน้าของมันที่พริ้มหลับลุ่มหลงในนิทรา ขนาดตอนนอนยังหล่อเลยว่ะไอ้นี่ ผมได้แต่ยกยิ้มกับตัวเองมองมัน

 

เปลี่ยนตัวเองเถอะนะปอ ถ้ามึงเปลี่ยนกูยอมทอดกายให้มึงง่ายๆ เลย  

 

มือของผมเอื้อมไปหยิบผ้าห่มมาคลุมตัวแล้วกลิ้งไปนอนข้างมัน เอาขาก่ายตัวมันครั้งแล้วครั้งเล่า ยังไงก็นอนไม่หลับสักทีเพราะมันยังไม่ถึงเวลานอนทุกวัน และทุกวันมันมักจะกอดผมให้ได้ไออุ่นของมันโดยที่ไม่ต้องร้องขอ

 

มือผมกอดมันนิ่งพร้อมกับจ้องมองใบหน้านี้ น้อยครั้งนักที่จะมีโอกาสได้มองเพราะทุกครั้งก็นอนก่อน และตื่นทีหลัง นิ้วมือทำงาน ไล้จมูกโด่งๆ ของมันพร้อมรอยยิ้ม ดวงตาที่พริ้มหลับสนิทพร้อมกับเสียงกรนหน่อยๆ ต่อหน้า

 

ผมโน้มเข้าไปจูบปากที่ปิดสนิทของมันด้วยความเบาและนุ่มนวลที่สุดที่เคยจูบกันมา

 

“ฝันดีนะปอ กูรักมึงนะ”

 

กูรักมึงมาก มากเกินไปแล้ว…

 

ผมกล่าวเสียงเบาแทบเป็นกระซิบกับมันที่ยังคงกรนไม่รับรู้ต่อไป แบบนี้น่ะดีแล้วอย่าได้ยินเลย รอยยิ้มผุดขึ้นมาประดับบนใบหน้าของผมที่ทิ้งหัวหนุนหมอนเดียวกันกับมัน ใบหน้าอยู่แค่คืบ มือยกกอดมันพร้อมกับจ้องใบหน้าที่หลับใหลอยู่อย่างนี้

 

โคตรอยากหยุดเวลาเลย เดินช้าๆ นะเวลา

 

กูขอร้อง…

 

 

 

 

จบตอนแบบซึ้งๆ

แต่ว่า ขอโทษนะ ไรต์ไม่ค่อยเก่งฉากเสียเลือดเท่าไหร่

อีกอย่าง มีหรือไรต์และน้องภีมจะใจอ่อนให้พี่ปอมันได้กินน้องง่ายๆ ของแบบนี้มันต้องค่อยๆ เพิ่มเลเวลความร้อนแรงขึ้นไปสิมันถึงจะสนุก 55555 ขำคนที่คิดว่าพี่ปอจะได้น้องแล้วทิ้งแปป อิอิ ภีมยังไม่ใจอ่อนง่ายๆ หรอกนะคะ นางหวงซิงตัวเองจะตายไป พอยิ่งเห็นพี่ปอเบอร์สองแล้วยิ่งไปใหญ่ค่ะ 5555 ไว้รอลุ้นต่อไปนะคะว่าน้องจะเสียตัวตอนไหน แต่ไอ้ฉากเลือดสาดแบบนี้มีมาบ่อยค่ะ มีเซอร์วิสเยอะ แต่ชอบฉากมุ้งมิ้งกันกว่าใช่ปะ?

ส่วนต้นก็นะ นางก่อเรื่องอีกแล้ว จุดประเด็นเม้าธ์ไว้แค่นี้ 

ไปละจ้า อิอิ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #131 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 18:32
    อ่าห์ แค่นี้กะพอแร้ว ใช่แร้วภีมอย่ายอมง่าย5555
    #131
    0
  2. #55 Lilly June (@lin-salintip) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2557 / 18:38
    อื้อหืม น้องภีมน่ารักขนาดนี้แล้วพี่ปอจะทนไหวได้ไง ยังไงก็สมหวังซะทีนะ รู้ใจตัวเองแล้วบอกความรู้สึกไปเลยยยย ไรต์สู้ๆน้าา
    #55
    0
  3. #54 realkt (@kati4nia) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2557 / 16:07
    ไรเตอร์ รีบมาต่อน๊าาาา
    #54
    0
  4. #53 Eyechanhaha (@hahacute123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2557 / 15:16
    รอค่าาา ซึ้งกินไต QAQ
    #53
    0