[ TaeTee | เต้ตี๋ ] Story in the song

ตอนที่ 9 : [TaeTee] ความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    17 ก.ค. 62

T
B

Original song by : Pause

Story by : AACH__ 

Character : Tae X Tee



มอง มองเธอมาแสนนาน ฉันไม่กล้าต้องคอยหลบตาเธอเสมอ

กลัวว่าวันหนึ่งถ้าเธอรู้ว่าฉัน ปิดบังความจริงอะไรเอาไว้

         

          จริงๆแล้วผมไม่ชอบการมางานเลี้ยง หรือปาร์ตี้อะไรแบบนี้เลย โดยปกติแล้วผมมักจะชอบอยู่คนเดียวเงียบๆเสียมากกว่า แต่ตั้งแต่ได้เจอกับเพื่อนสนิทของน้องรหัสของผมคนนั้น มันทำให้ผมรู้สึกว่าการมางานเลี้ยงมันน่าสนใจมากขึ้น ตี๋เป็นคนที่ทำให้ผมรู้สึกเอ็นดู ปนหมั่นเขี้ยวเล็กๆตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน รอยยิ้มปากแดงของตี๋นั่นติดหัวผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน เหมือนไอ้น้องรหัสของผมก็จะรู้ดี พาเพื่อนมาให้ผมทุกครั้ง แถมบางครั้งยังออกตัวว่าให้ผมมาหาเพื่อนมัน เดี๋ยวมันจะหาเรื่องไปทำอย่างอื่นให้เอง ต้องอย่างนี้สิน้องรัก

         

เก็บเอาคำพูดของเธอ มาคิดมาก แอบคิดไปเองอยู่อย่างนี้

ก็เธอ เธอช่างดีแสนดี คำว่ารักเธอ จะต้องเก็บไว้อีกนานแค่ไหน

 

          เพราะตี๋กับคอปสนิทกันมาก เวลาคอปไปงานเลี้ยงสายหรือไปปาร์ตี้ที่ไหน คอปก็มักจะลากตี๋ออกไปเป็นเพื่อนเสมอ ยิ่งทำให้ตี๋ได้เจอกับพี่เต้บ่อยขึ้นๆ แล้วก็ทำให้ตี๋ชอบพี่เต้มากขึ้นเรื่อยๆ ทำไมหน่ะหรอ เพราะถึงแม้ว่าตี๋จะไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับงานนั้นเลยแค่ไปเป็นเพื่อนคอปเท่านั้น แต่พี่เต้ก็ยังคอยมาดูแล มาคุย เทคแคร์เหมือนตี๋คือส่วนนึงของงาน เวลาคอปไปคุยกับคนอื่นๆ พี่เต้ก็มักจะมานั่งคุยเล่นเป็นเพื่อนเสมอ ทำให้ตี๋ไม่เคยรู้สึกเหงาทั้งที่ไม่ได้รู้จักใครเลย

 

ความลับที่ฉันซ่อนไว้

ไม่เคยบอกใคร จะอดใจไม่ไหว

 

          มีอยู่อย่างนึงที่ตี๋สังเกตเห็นมาตลอดคือพี่เต้มักจะพกสมุดเล่มนึงไว้กับตัวเสมอ สมุดปกหนังขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ บนหน้าปกมีรูปพระอาทิตย์ดวงน้อยๆและตัวอักษรเขียนว่า You are my sunshine สมุดเล่มนี้ตี๋เห็นมาตั้งแต่ครั้งแรกๆที่เจอกันตอนปีตี๋พึ่งเข้าปีหนึ่ง จนมาถึงวันนี้ที่เป็นปาร์ตี้ฉลองการเรียนจบของรุ่นตี๋เองที่คอปก็ลากตี๋มาด้วยอีกเหมือนเดิมนั่นแหละ ตี๋ก็ยังคงเห็นพี่เต้พกมันติดอยู่กับตัว แต่ก็ไม่เคยกล้าถามซักทีว่ามันคือสมุดอะไร

 

ยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ ยิ่งอยากจะเผยใจ

เมื่อสบสายตาก็ยิ่งหวั่นไหว

 

          หลังจากที่พี่เต้เรียนจบไปก่อนเมื่อปีที่แล้ว ตี๋ก็ไม่ค่อยได้เจอพี่เต้อีกซักเท่าไหร่ จะเจอบ้างก็เวลาคอปมันลากไปด้วยเวลาไปปรึกษางานกับพี่เขา วันนี้ที่เห็นพี่เต้ดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นกว่าเดิมมาก ทำเอาตี๋ต้องหันกลับมามองตัวเองเลยว่าทำไมเราถึงไม่ดูดีแบบนั้นบ้างนะ เป็นได้แค่เด็กซนๆคนนึง ดูไม่โตกับเขาเสียที “ไอ้เต้ กูเห็นมึงถือไปถือมาตั้งแต่ตอนเรียนละ สมุดอะไรของมึงวะ” นั่นพี่คิม เป็นเพื่อนกับพี่เต้เนี่ยแหละที่เป็นคนถาม พี่เต้ไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่อมยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากเท่านั้น “โอ้ย ผมเบื่อแล้วนะพี่ บอกๆไปซักทีเถอะ” คอปบ่นขึ้นและทำท่าเหมือนจะคว้าสมุดเล่มนั้นมาแต่พี่เต้เอี้ยวตัวหลบทำให้มาชนกับตี๋เล็กน้อย ด้วยขนาดตัวที่ไม่ได้ใกล้เคียงกันแม้ว่าจะไม่ถึงกับเจ็บแต่ก็ทำเอาสะดุ้งอยู่เหมือนกัน “เออไม่ต้องเปิดก็ได้” คอปทำหน้าเบื่อๆใส่เล็กน้อย

 

ความลับในใจของเธอ มีฉันอยู่บ้างไหม

โปรดบอกความในใจ ให้ฉันรู้ทีนะเธอ

 

          “สมุดเล่มนี้อ่ะคนนี้เขียน” คอปพูดพลางชี้นิ้วไปที่พี่เต้ “เขียนถึงคนนี้” . . . . .และชี้นิ้วมาหาตี๋ “หะ” ตี๋อุทานออกไปอย่างงุนงง “เออ พี่เต้เขียนถึงมึง เขียนจนเต็มหมดไปกี่เล่มแล้วก็ไม่รู้เนี่ย” ตอนนี้ตี๋หาเสียงตัวเองไม่เจอแล้วครับ มันงง พูดอะไรไม่ออก สับสนไปหมดแล้ว เลยหันไปหาเจ้าของสมุด “เขียนถึงตี๋หรอ” ตี๋น้อยถามออกไปอย่างงุนงง “อืม” พี่เต้พยักหน้าตอบเล็กน้อยทั้งที่ไม่ได้หันมา ก่อนจะส่งสมุดเล่มนั้นมาให้ตี๋ อ่านๆไปก็ทำเอาเขินหนักขึ้นเรื่อยๆ ไม่เคยคิดว่าคนที่เราแอบชอบก็จะชอบเราเหมือนกันแหะ หันไปหาเจ้าของสมุดก็ดูจะเห็นหูแดงๆขึ้นเล็กน้อยเขินเป็นด้วยหรอเราอ่ะ นึกว่าทำหน้านิ่งเป็นอย่างเดียวเสียอีก “อ่ะ เขินใหญ่ๆ” เสียงแซวจากเพื่อนและคนรอบข้างทำเอาทั้งสองยิ่งเขินหนักขึ้นๆ ตี๋อยากหลบสายตาจึงก้มหน้าลงอ่านข้อความในสมุดอีกครั้ง

 

10 / 7 / 17

พี่ชอบตี๋

 

25 / 3 / 18

ถ้าอยากจะขอคบน้องจะยอมมั้ยวะ

 

9 / 5 / 19

เมื่อไหร่จะกล้าวะ

 

17 / 7 / 19

เป็นแฟนกันมั้ย


          หลังจากที่แยกออกมาคุยกันสองคนแล้ว ตี๋ก็ไล่อ่านข้อความในหนังสือไปเรื่อยๆ“พึ่งเขียนเมื่อกี้หรอ” ตี๋หันไปถามคนข้างตัว “อืม” พี่เต้พยักหน้าตอบเรียบๆอีกครั้ง “ตี๋ . . . ไปห้องน้ำก่อนนะ” ตี๋วางสมุดลงบนมือของพี่เต้ จงใจคั่นหน้าสุดท้ายของวันนี้เอาให้ หวังว่าจะเอะใจแล้วเปิดอ่านนะครับ

 

17 / 7 / 19

เป็นแฟนกันมั้ย

                                                                ครับ :)





 

----------------------------

สำหรับคนที่รออ่านอยู่

เราขอโทษจริงๆที่ไม่ค่อยได้ลง

จริงๆแล้วเรามีเรื่่องราวหลายๆเรื่องที่อยากเล่านะ

แต่เพราะช่วงนี้เราไม่ค่อยได้ฟังเพลงเท่าไหร่

เลยคิดหาเพลงที่เข้ากับเรื่องราวนั้นไม่ค่อยได้

ถ้าทุกคนรู้สึกโอเคกับเรื่องสั้นเฉยๆที่ไม่ได้มาจากเพลงไหน

เรายินดีมากที่จะลงนะ

__AACH 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Mae Kaew (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 15:45
    น่ารักอ่ะ
    #5
    0