นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Ό

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

แมนๆแฟนวิศวะ


สาววิศวะอย่างเราอ่ะ



มีอะไรพูดกันได้



มีอะไรบอกกันตรงๆ


เพราะถ้าไม่บอก

.

.

.

.

.

.


กูจะบอกเอง !!



--------------------------

Story by : __AACH

t
b

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 เม.ย. 61 / 15:53


แมนๆแฟนวิศวะ


หวัดดีเราน๊อตนะ ชื่อเราอาจจะเหมือนผู้ชายแต่เราเป็นผู้หญิง....ก็ที่บ้านเราทำก่อสร้างอ่ะ เราเลยชื่อน๊อตแล้วก็มีพี่ชายชื่อตะปู..แปลกหล่ะสิ เออ ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่า เราชื่อน๊อต ปี3วิศวะ "เหม่ออะไรของมึงวะเอม" น๊อตถามเพื่อนสาว "ดูนู่นดิ...ผู้วิศวะ...โคตรดีอ่ะมึ้งง~" เอมสาวสวยจากคณะศิลปศาสตร์หันมาบอกเพื่อนด้วยหน้าตาเพ้อฝัน "ผู้มาก่อนเพื่อนตลอดอ่ะ ไปได้แล้ว หิวจนไส้จะขาดแล้วเนี่ย" น๊อตเบ้ปากให้เพื่อนคนสวยก่อนจะลากแขนมันไปกินข้าวที่โรงอาหารกลาง "น้ำไร เดี๋ยวกูไปซื้อให้" เอมหันมาถามเพื่อนสาว "น้ำเปล่า" น๊อตตอบเรียบๆแล้วก้มหน้ากินข้าวต่อ "จืดชื่ด!" เอมพูดใส่หน้าเพื่อนสุดที่รักแล้วก็สะบัดผมเดินไปซื้อน้ำ "โทษนะครับ มีคนนั่งมั้ย" เอมเดินออกไปไม่นาน ผู้ชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ชี้เก้าอี้4-5ตัวอีกซีกหนึ่งของโต๊ะ น๊อตส่ายหน้าตอบเบาๆแล้วก้มหน้ากินข้าวต่อ "อ้ะ น้ำเปล่าแสนจืดชื่ดของมึง" เอมวางขวดน้ำลงหน้าน๊อตแล้วมานั่งกินข้าวของตัวเอง "เห้ยมึง.. หัวโต๊ะฝั่งนู้น..งานดี~" เอมใช้เท้าสะกิดเพื่อนสาวใต้โต๊ะ "อืม..ก็ดี" น๊อตหันไปมองแล้วตอบเรียบๆ "ไม่ตื่นเต้นหน่อยหรอวะ" เอมหน้าบูดไปกับความเรียบเฉยของเพื่อน "ก็เพื่อน เจอกันบ่อยจนเฉยๆแล้ว" น๊อตตอบหน้าตาย "งี้ก็รู้จักหมดเลยดิ" ถ้ามองไม่หลอนไปเองตอนนี้เหมือนเห็นยัยเอมหูตั้งหางกระดิกเลยแหะ "ไม่ รู้จักคนนั้นคนเดียว" น๊อตหันไปมองพิจรณาหน้าหนุ่มๆอีกซีกหนึ่งของโต๊ะแล้วตอบ "มาส่องผู้อะไรตรงนี้จ๊ะสาวๆ" ตาล สาวแบ๊วคนน่ารักเพื่อนสนิทอีกคนนึงจากนิเทศเดินเข้ามานั่งด้วย "กูอ่ะไม่ มันอ่ะหางกระดิกแล้ว" น๊อตหันไปตอบหน้าเอือมๆ

 


ทั้งสามนั่งกินข้าวเม้ามอยกันไปเรื่อยจนถึงเวลาที่ต้องกลับไปเข้าเรียนคาบบ่ายกัน "พวกมึง คืนนี้ว่างกันป่ะ" ตาลหันมาถามเพื่อนๆ "ไป!" อีเอม เพื่อนยังถามไม่จบมึงตอบเองแล้ว "แหม ชวนเที่ยวนี่ไม่ปฏิเสธนะคะ" ตาลหันมาแซะ "มึงอ่ะน๊อตไปป้ะ" ตาลหันมาถามน๊อตอีกครั้ง "กู......" น๊อตยังพูดไม่ทันจบ "ไป มันไปด้วย กูไปมึงก็ต้องไปน๊อต" เอมตอบตกลงทุกอย่างเสร็จสรรพ "เออ ไปก็ไป"

 

 

เพื่อนสาวทั้งสามเข้ามาถึงหน้าบาร์แห่งหนึ่ง เอมในชุดสายเดี่ยวกระโปรงสั้นแซ่บๆ แต่งหน้ามาแบบจัดเต็ม และจิกส้นสูงมาเต็มที่ ตาลในชุดแขนกุด กางเกงขาสั้น แต่งหน้ามาแบบหวานๆมดแทบขึ้นแล้ว เอาเถอะ สุดท้ายน๊อต มาแบบเรียบๆ เสื้อยืดคอวีสีขาวที่คว้านลงมาพอสมควรคู่กับกางเกงยีนส์ขายาวเข้ารูปอวดหุ่นที่สวยงาม ทั้งสามเดินเข้าไปนั่งโซนบาร์เม้ามอยกันตามประสาเพื่อน "ขอโทษนะครับ" ผู้ชายท่าทางเจ้าชู้พอสมควรเดินเข้ามาทักเอม อีเอมก็รู้งานยิ้มกว้างรับทันที ทั้งสองคุยกันซักพักแล้วก็เดินออกไปเต้นด้วยกัน อีตาลก็ออกไปเต้นซักพักแล้ว เหลือน๊อตนั่งแกร่วอยู่คนเดียว ทั้งที่ไม่ได้อยากมาแท้ๆ "น๊อต" ชายหน้าตาหล่อเหลาเอาการเดินเข้ามาทัก เมื่อน๊อตเห็นว่าเป็นเพื่อนที่คณะจึงหันไปคุยด้วย "มึงเที่ยวงี้ด้วยหรอวะ" ไอ้ธีร์ เพื่อนเอกเดียวกันที่สนิทกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งถาม "ก็ไม่ได้อยากมา ไอ้เอมมันลากกูมาเนี่ย" น๊อตหันไปตอบเซ็งๆ "เออ งั้นกูนั่งเป็นเพื่อนมึงละกัน" ธีร์นั่งลงเก้าอี้ข้างๆ "ไม่มีเพื่อนไง๊" น๊อตถามกลับกวนๆ "เพื่อนกูก็ไปกับเพื่อนมึงนู่นแล้ว" ธีร์ชี้ไปที่ผู้ชายที่กำลังเต้นอยู่กับเอม "มึงกับเอมนี่เป็นเพื่อนกันยังไงวะ โคตรต่าง เอมเขาก็ออกจะสวยมึงดิ อย่างกับทอม" อ่าวนี่มึงหลอกด่ากูหรอวะ "เxอก!" น๊อตหันไปตอบกวนๆ "อ้าวไอ้นี่ กวนพี่มากๆพี่เอาเป็นเมียนะน้อง" ธีร์หันมาบอกกวนๆ "พ่องดิ กูกับมันรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วโว้ย" น๊อตหันไปตอบ

 


"น๊อต เพื่อนออกไปเต้นแป๊บเดียวมีผู้มาคุยแล้วหว่ะ" ยัยตัวดี มาถึงก็แซวเลยนะ "นั่งอยู่ดีๆผู้ก็มา ช่วยไม่ได้" น๊อตได้ทีจึงคว้าคอเพื่อนเข้ามากอด "แหมๆๆ เห็นเงียบๆออกตัวแรงนะจ๊ะ" ตาลเข้ามาแซว "โว้ะ นี่ไอ้ธีร์ เพื่อนกู" น๊อตพลักหัวเพื่อนตัวเองออกแล้วแนะนำให้สาวๆได้รู้จัก "เราเอมนะ ดาวศิล'ศาสตร์ตลอดกาล" เอมแนะนำตัวสวยๆ ธีร์พยักหน้ายิ้มๆ "เราตาลนะ อยู่นิเทศ" ตาลแนะนำตัว....ด้วยเสียงสอง "แล้วคนนี้หล่ะครับ" ธีร์หันมาถามน๊อตหน้าทะเล้น "พ่องดิ เอามือออกไป" น๊อตให้ไปพ้นคำเต็มหน้าก่อนจะตีมือที่กำลังเลื้อยมากอดเอวเธอ "เอ๊ะ อีนี่พูดกับผู้ชายอะ พูดดีๆดิ้" เอมตีแขนเพื่อน "เออ พูดดีๆสิครับน๊อต" ธีร์ได้ทีจึงแกล้งบ้าง "พอได้แล้ว แกล้งอะไรน๊อตมันนักหนา" ขอบใจมาตาล มึงคือเพื่อนที่.. "มันเขินหน้าแดงหมดแล้วนั่น" โชคดีที่คำนั้นยังไม่ออกไป ไอ้พวกเพื่อนบ้า "ไอ้พวกบ้า กูกลับละ" น๊อตฟึดฟัดลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำท่าจะเดินออก และแน่นอน เพื่อนที่ดีมีหรือจะรั้งมันไว้ อีน๊อตไม่อยู่อีเอมกับอีตาลหาคนไปส่งได้ สบายม๊ากก

 


ทางด้านน๊อตที่เดินออกมาไม่รู้เพราะโกรธหรือเพราะเขิน ก็แอบเขินตัวเองเล็กๆว่าเพื่อนๆที่น่ารักไม่คิดจะรั้งกูไว้หรอ แต่ทำไงได้เดินกลับไปก็เสียฟอร์ม "เห้ย น๊อต" เสียงไอ้ธีร์ตะโกนตามหลังมาพร้อมกับเสียงฝีเท้าบอกว่ากำลังวิ่งมา "โอ้ย เชี้ย มึงจะหยุดก็บอกหน่อยดิวะ" น๊อตได้ทีอยากแกล้งเพื่อนคืนบ้าง จึงหยุดเดินกะทันหันทำให้ธีร์ที่วิ่งมาอย่างรวดเร็วชนกับหลังกว้างๆของน๊อตเข้า "มีไร" น๊อตหันกลับไปถามธีร์ที่ยังบ่นไม่หยุด "จะกลับจริงดิ" ธีร์เงยหน้าขึ้นมาถาม น๊อตพยักหน้าส่งๆ "เดี๋ยวไปส่ง" ธีร์ยืดอกพูดอย่าสุภาพบุรษ แต่ "กูมีรถ เอารถมา และขับรถเป็น" น๊อตชูกุญแจรถลูกรักขึ้นมาแกว่งๆให้ธีร์ดู "งั้น.....มึงไปส่งกูแทนละกัน" ธีร์ยังคงตื้อหน้าทะเล้น "ผู้ชายที่ไหนให้ผู้หญิงขับรถไปส่ง" ทั้งสองกำลังยืนเถียงกันอยู่หน้ารถของน๊อต "ผู้ชายตรงหน้ามึงนี่ไง" ธีร์ยื่นหน้าเข้ามาพูดใกล้จนจมูกแทบจะชนกันทำให้น๊อตตกใจจนหดคอหนี ยังไม่ทันตั้งสติดีธีร์ก็วิ่งเปิดประตูรถเข้าไปนั่งเรียบร้อยแล้ว "มึงเที่ยวบ่อยป้ะ" ธีร์ถามขึ้นระหว่างอยู่ในรถ "ไม่อ่ะ มาเก็บศพอีพวกนี้ซะมากกว่า" น๊อตตอบสบายๆพร้อมกับเคาะพวงมาลัยรถไปตามจังหวะเพลง "แล้วปกติมึงแต่งตัวงี้หรอ" ระหว่างรถติดไฟแดงน๊อตหันมามองหน้าธีร์ประมาณว่าถามเพื่อ? "ก็ปกติกูเห็นมึงก็มีแต่ใส่เสื้อช้อปเข้าคณะ เคยเห็นมึงเวลาอื่นซะที่ไหน" ธีร์พูดเลิกลั่ก "ปกติก็ไม่แต่งแบบนี้หรอก มาพวกนี้ไม่อยากเปิดมาก รำคาญสายตา" น๊อตยังคงคอนเสปคนคูล "ก็ดีแล้ว" ธีร์พูดเบาๆ "แล้วปกติมึงแต่งตัวยังไงวะ" ธีร์ถามขึ้นอีกครั้ง "อยากรู้อะไรนักหนา" น๊อตส่ายหน้าเบาๆกับความดื้อด้านของเพื่อนคนนี้ "เอ้า ก็กูอยากรู้" ธีร์หันมาบอกจริงจัง "ถึงแล้ว" น๊อตพูดขึ้นตัดบท "ถึงอะไร" ธีร์ถามงงๆ "เอ้า ถึงคอนโดมึงไงไอ้บ้า" น๊อตหันไปตอบเอือมๆ นี่มันเมาขนาดจำคอนโดไม่ได้เลยหรอวะ "อ้าว ถึงแล้วหรอวะ เร็วจัง เออๆ ขอบใจเว้ย กูไปละ" ธีร์ลงจากรถไป น๊อตเพียงแค่พยักหน้าเบาๆตอบแล้วขับรถกลับคอนโดตัวเอง

 


เช้าวันถัดมาน๊อตเดินเข้าคณะด้วยความง่วง แหงสิเมื่อคืนเธอนอนตั้งเกือบตี4แล้วต้องตื่นมาเข้าคลาสแรกตอน7โมงเพราะมีเมคอัพคลาสของวิชาเอกจะโดดก็ไม่ได้ "เห้ยน๊อต!" เสียงเรียกดังมาแต่ไกลจนต้องหันกลับไปมอง "อ้าว ตื่นไหวด้วยหรอมึง เมื่อคืนหนักนี่" เมื่อเห็นว่าเป็นไอ้ธีร์จึงหันไปถาม "เดี๋ยวนะๆๆ ตื่นไหวหรอ เมื่อคืนหนัก พวกมึงไปทำอะไรกันมาเนี่ย!!" ไอ้พาร์ทเพื่อนแก๊งไอ้ธีร์แซวขึ้น "กูไม่จับเพื่อนมึงปล้ำหรอก อย่างกูหาได้อีกเยอะ" น๊อตพูดเชิดๆ "ดูถูกพี่ไปแล้วนะน้อง เอาพี่ก็ได้นะพี่ไม่ถือ~" ธีร์พูดด้วยน้ำเสียงกวนตีน "เชี้ย! จารย์เดินมาแล้วเว้ย รีบไปๆ" ไอ้พาร์ทตะโกนดัง เพื่อบอกเพื่อนๆในเซคที่อยู่แถวนั้นด้วยแล้วก็ออกตัววิ่งไปก่อนเลย ไม่ทันได้คิดอะไรมือของน๊อตก็ถูกธีร์คว้าแล้วลากไปแล้ว....ใช่....ลากไป...ไม่ใช่การวิ่งจับมือกันอย่างสดใส แต่มันลากกูไปแบบไม่สนว่ากูจะหัวทิ่มหรือชนใครมั้ย มัน ลาก กู ไป!

 


สุดท้ายพวกเราก็รอด เข้าคลาสก่อนอาจารย์มาประมาณ30วินาทีถ้วน "เชี้ย เกือบไม่รอด" น๊อตถอนหายใจยาวพรืด ก่อนจะหยิบสมุดโน๊ตออกมา....ไม่ถึง10นาทีตาก็ปิด......ใช่สิ เมื่อคืนกว่าจะส่งไอ้ธีร์กว่าจะถึงคอนโดกว่าจะจัดการตัวเองเสร็จได้นอนก็เกือบๆจะตี3แล้ววันนี้ต้องตื่นมาตั้งแต่6โมง สรุปก็ได้นอนไปแป็บเดียว ธีร์นั่งมองเพื่อนสาวโต๊ะข้างๆอย่างอ่อนใจ จะเที่ยวไม่เที่ยวได้นอนหรือไม่ได้นอน น๊อตก็จะหลับในคลาสเกือบทุกคลาสที่ไม่ได้ลงชอป...และมือจดอย่างเขาก็ต้องเป็นต้นฉบับให้ยัยตัวดีเสมอ

 

 

"เห้ย ไอ้ธีร์ปลุกเมียมึงดิ้" พาร์ทบอกกวนๆแล้วเดินออกไปจากห้องหลังจากที่อาจารย์บรรยายจบ "น๊อต....น๊อต.....ตื่น" ธีร์สะกิดเพื่อนสาวเบาๆ "อืม...." น๊อตส่องเสียงพึมพัมในคอ "เชี้ยน๊อต ตื่น" ธีร์เรียกเสียงดังขึ้น น๊อตค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย "เลิกแล้วหรอวะ" น๊อตถามเอื่อย จะฟุบลงไปนอนต่อแต่ธีร์คว้าตัวไว้ก่อน "ตื่นๆ ไปแดกข้าวได้ละ" ธีร์งัดตัวเพื่อนสาวขึ้นมาจากเก้าอี้ได้สำเร็จ แต่กว่าจะยอมขึ้นมาก็เหนื่อยแทบตาย ทั้งสองเดินออกมาจากตึกเรียนด้วยกัน "แดกข้าวไหน" น๊อตถามขึ้นลอยๆ "ไปกับมึงได้ป้ะหล่ะ" ธีร์ถามกวนๆ เรียกสายตางงๆจากน๊อต "ก็พวกไอ้พาร์ทจะโดดบ่าย กูไม่มีเพื่อน" ธีร์อธิบายอ้อนๆ ขอไปด้วย "เป็นเด็กหรือไง แดกข้าวคนเดียวไปเป็น" น๊อตส่ายหัวเบาๆ "นี่! กูบอกกี่ครั้งแล้วหะ พูดกับผู้ชายพูดให้มันดีๆดิ้" เสียงแหลมๆของอีเอมดังมาแต่ไกล "ธีร์อย่าถือมันเลยนะ อีนี่มันไม่เคยมีผู้ชายมาจีบอ่ะ" อ้ะ ทับถมกันเข้าไปอีเพื่อนชั่ว "จีบพ่องดิ จีบก็แย่ละ" น๊อตสวนทันควัน "แล้วถ้าจีบอ่ะ" ธีร์หันไปถามด้วยสายตาทะเล้น "ไปจีบอีพวกนั่นนู่น" น๊อตว่าเสียงดังแล้วเดินออกไปที่โรงอาหาร

 

 

สาวๆทั้งสองเดินกึ่งวิ่งตามเพื่อนรักมาถึงที่โรงอาหาร ชะเง้อมองยังไงก็หาเพื่อนสาวไม่เจอ "ไปไหนของมันวะ" เอมบ่นทั้งที่คอก็ยังชะเง้อหา กรี้ดดดดดด เสียงกรี้ดดังขึ้นกลางโรงอาหาร ด้วยสัญชาตญาณเอมรีบคว้ามือตาลแล้วไปดูตรงนั้นอย่างรวดเร็ว เสียงผู้หญิงแถวนั้นกรี้ดขึ้นเป็นระยะๆ จนไปทั้งสองไปถึงก็รู้ว่าเพื่อนรักที่กำลังตามหาล้มอยู่กลางวงล้อม สองสาวตกใจใหญ่เมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังจะง้างมือตบ "เห้ยๆๆ น๊อตมีเรื่องไรวะ" เอมรีบวิ่งเข้าไปคว้าตัวเพื่อนออกมาก่อนจะถูกตบ "เหอะ ก็เพื่อนแกมาอ่อยแฟนชั้น!" หญิงที่ง้างมือจะตบทำท่าจะเข้ามีอีกรอบแต่ก็ยังกันไว้ได้อยู่ "ชั้นรู้นิสัยเพื่อนชั้นดี เพื่อนชั้นไม่ใช่คนแบบนั้น ไหนหล่ะแฟนเธอ" ตาลถามกลับอย่างไม่ยอมแพ้แล้วกวาดตามองรอบๆ "กูเอง" เกม หนุ่มขาวตี๋หน้าตาดีตามสมัยนิยมสุดๆเดินออกมา "มึงจะมายุ่งอะไรกับเพื่อนกูวะเกม!" เอมพุ่งไปกระชากคอเสื้อชายหนุ่มอย่างแรง เกมเนี่ยคู่ปรับตลอดกาลของเอม ถึงแม้ว่าเอมจะดูสวยไปวันๆ แต่ก็เรียนเป็นอันดับหนึ่งของสายตลอดและอันดับ2ตลอดกาลก็คือเกม ผู้ไม่เคยเอาชนะเอมได้เลยซักครั้ง "แล้วมึงยุ่งไรหล่ะ" เกมยิ้มกวนๆ "เห้ยเอม ตาล ไปเหอะ อย่ายุ่งกับมันเลย" น๊อตเข้ามาเบรกเกมและเอาตัวเพื่อนๆออกไป

 


ทั้งสามตัดสินใจออกมากินข้าวแถวข้างมหาลัยแทนเพราะตอนบ่ายก็ว่างกันหมดแล้ว จึงกะว่าจะออกไปเที่ยวกันซักหน่อยตอนเย็นๆค่ำๆ "น๊อต มึงไม่น่าลากกูออกมาเลย" เอมบ่นพร้อมพ่นลมออกมาอย่างหงุดหงิดใจ "เอาหน่ามึง ออกมาแบบนี้ก็ดีกว่าโดนตบกลางโรงอาหารจะเว้ย" ตาลพูดยิ้มๆ "อ่าวไอ้น๊อต ผัวมึงมากับใครวะ" เอมถามแล้วพะเยิดหน้าไปทางด้านหลังน๊อต "ใครผัวกูวะ" น๊อตจึงหันหลังกลับไปมอง "ผัวก็เหี้ยละ" เมื่อน๊อตเห็นว่าเป็นธีร์จึงส่ายหัวแล้วหันกลับมากินข้าวต่อ "เห้ย ไม่ทักกูหน่อยหรอวะ" กินได้แป็บเดียวก็มีมือหนักๆวางลงบนไหล่ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นใคร "ไง" น๊อตพูดทั้งๆที่ยังก้มหน้ากินอยู่ "เออ ธีร์ไหนๆก็มาพอดี ฝากน๊อตหน่อยนะ เรากับตาลไปเอาของแป๊บนึง" เอมคว้าแขนตาลแล้วชิ่งไปอย่างรวดเร็ว "เป็นไรเนี่ย" ธีร์ก้มหน้าลงมาถาม คนรอบๆตัวบางครั้งก็หันมามองเราบ้าง ผู้หญิงตัวสูง170และผู้ชายสูง180 คงเหมือนเสาไฟฟ้าคุยกันพอสมควร "เปล่า" น๊อตยังคงก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อไป "นี่มึงมีนิสัยแบบผู้หญิงกับเขาด้วยหรอวะ" ธีร์อมยิ้มถามหญิงสาวฝั่งตรงข้าม "อะไร" น๊อตเงยหน้าขึ้นมางงๆ "ปากแตกเนี่ยไปมีเรื่องกับใครมา" ธีร์กดไปที่รอยแผลมุมปากจนน๊อตต้องร้องออกมา "เมียไอ้เกมศิลศาสตร์" น๊อตยักไหล่ตอบชิวๆ "น้องปลายที่น่ารักๆอ่ะนะ แบบนั้นมีเรื่องเป็นด้วยหรอวะ มึงไปหาเรื่องเขาเองป่าวเหอะ" ธีร์ทำหน้าตะลึงเมื่อรู้ว่ายัยตัวแสบนี่ไปมีเรื่องกับใครมา ใครๆก็รู้ว่าน้องปลายอักษรปี1เป็นเด็กเรียบร้อยน่ารักและเหมาะสมกับไอ้เกมเดือนศิลศาสตร์เป็นที่สุด "ก็ไอ้เกมมันกัดกับไอ้เอมเพื่อนกู มันก็ไปยุอีน้องปลายอะไรเนี่ยว่ากูไปอ่อยมัน แล้วอีน้องปลายนี่ก็ดันเชื่อแล้วก็มาตบกูกลางโรงอาหาร กูจะไปอ่อยได้ไงวะ วันๆกูก็อยู่แต่กับไอ้เอมไอ้ตาลแล้วก็....เอ่อ..." น๊อตชะงักแล้วหยุดพูดไปแต่ตักข้าวเข้าปากแบบไม่ยั้ง แต่หลักฐานชี้ชัดอยู่ที่ใบหูเล็กที่เห่อขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด "อะไร แล้วก็ใคร" ธีร์สนิทกับน๊อตมาตั้งแต่ปีหนึ่งทำไมจะไม่รู้ "มึงไง" น๊อตตอบปัดๆ "นี่คือการบอกรักของมึงหรอเพื่อน ไม่โรแมนติกเอาซะเลย" ตาลที่เดินกลับมากระซิบที่หูเพื่อนรักเบาๆให้ได้ยินกับสองคน "บ้านมึงสิ" น๊อตหันไปแหวใส่เพื่อนสาวแก้เขิน "กูไปรอที่ตึกคณะนะ" ธีร์หันกลับมาบอก "รอทำไม วันนี้บ่ายไม่มีเรียน" น๊อตมองหน้าธีร์งงๆ อ๋อรู้แล้ว มันเขิน หน้างี้แดงไปถึงคอถึงหูแล้วเนี่ย "เอ่อ...รอ...พวกไอ้พาร์ทไง มึงไปด้วยป้ะหล่ะ" คนขี้เขินเริ่มพูดไม่รู้เรื่องแล้วสินะ "ธีร์ นี่เพื่อนเราแค่พูดเป็นนัยๆนะเนี่ย ถ้ามันบอกรักธีร์ตรงๆจะเขินขนาดไหนเนี่ย" ตาลแซวธีร์ "เห้ย เราไม่ได้เขิน บ้าหรอ เราจะไปเขินไอ้น๊อตทำไม" ธีร์บอกปัดแล้วก็กำลังจะลุกหนีออกไป แต่น๊อตคว้ามือไว้ทันแล้วลากให้นั่งลงเหมือนเดิม "เพื่อนหรอวะ มึงแน่ใจนะว่าไม่ได่คิดไรกับกู" น๊อตวางช้อนส้อมลงแล้วมองหน้าอย่างจับผิด "เออดิวะ" ธีร์หลบตาหนี "อ่าวหรอ แต่กูชอบมึงนะ" น๊อตพูดทะเล้น หันไปหอมแก้มธีร์เบาๆหนึ่งทีแล้วเดินออกมา ทิ้งคนขี้เขินนั่งตัวแข็งอยู่ในร้าน ตาลกับเอมที่ไปจ่ายตังมาหันไปมองแล้วก็ขำกันเบาๆ "ก็ไม่คิดว่าจะขี้เขินขนาดนี้" ตาลพูดขึ้นขำๆ "ก็บอกแล้วว่ามันขี้เขิน ทำเหมือนจะกล้าแต่ก็ไม่เคยเข้ามาจริงๆซักที ต้องให้กูเริ่มจนได้" น๊อตยักไหล่ "ฉลองหน่อยมะมึง ที่ไหนดี ที่เดิมแหละดีและ งั้นพวกมึง ที่เดิม2ทุ่มนะจ๊ะ" เอมพูดเองสรุปเองแล้วแยกตัวกลับหอไป "ชวนธีร์ไปด้วยดิ" ตาลหันมาว่า "เออ อยากแกล้งมันอยู่เหมือนกัน" ทั้งสามแยกกันกลับคอนโดไปแต่งตัว นี่ก็5โมงกว่าแล้ว



เมื่อถึงคอนโด น๊อตก็จัดการโทรชวนธีร์ซึ่งคาดว่าสติอาจจะยังกลับมาไม่ครบจึงรับคำไปอย่างง่ายดาย อืม...ไม่ใช่ว่ามันจะไปหาสาวด้วยหรอกนะ....ไม่มีทาง ถ้าน๊อตอยู่ด้วยผู้หญิงคนอื่นก็อย่ามาหวัง ธีร์เป็นคนหน้าตาดีนะ แต่ก็ไม่ค่อยมีผู้หญิงเข้าหาซักเท่าไหร่เพราะใครกันท่าไว้หล่ะ หึ!

 


          ทันทีที่สามสาวเดินก้าวเข้าร้านไปชายหญิงเกือบทั้งร้านก็ให้ความสนใจเป็นอย่างมาก พวกเราเดินเลี่ยงไปยังโซนวีไอพี แน่นอนว่าที่นี่เป็นของแฟนไอ้ตาลมันเราเลยได้สิทธิอย่างเต็มที่ วันนี้พวกเรามากันแบบแซ่บพิเศษ เอมอยู่ในชุดเกาะอกกระโปรงสั้นสีเลือดหมูแบบเซ็กซี่สุดๆ เข้ากับใบหน้าสวยๆของเธอ ตาลใส่เสื้อปาดไหล่สีอ่อนและกางเกงยีนส์ขาสั้นน่ารักแต่ก็แฝงด้วยความเซ็กซี่เบาๆเนื่องจากวันนี้แฟนมันลงมานั่งคุม และสุดท้าย น๊อตใส่เสื้อแขนกุดสีขาวเปิดข้างและกางเกงยีนส์ขาสั้นสีเข้ม โชว์เรียวขายาวสวยและรูปร่างที่สาวๆทุกคนจะต้องอิจฉาไปตามๆกันไม่นานนักธีร์ก็ตามมาถึง "เอ้อธีร์ นี่พี่อาร์นะ แฟนเราเอง ส่วนคนนั้นกีต้าร์แฟนไอ้เอมมัน" ธีร์ยกมือไหว้รอบๆ แล้วมานั่งกับน๊อต "พวกมึง กูลงไปเต้นนะ" น๊อตพูดขึ้นหลังจากกระดกช้อตตรงหน้ารวดเดียวหมด เพื่อนๆต่างรู้ดีว่าน๊อตเนี่ย คอแข็งยิ่งกว่าผู้ชายจึงไม่มีใครห่วง น๊อตลงไปได้ซักพักธีร์ก็ตามลงไป หาอยู่ซักพักจนไปเจอยัยตัวดีที่พึ่งบอกชอบเขาไปตอนกลางวันคุยยิ้มแย้มอยู่กับชายคนหนึ่ง ธีร์ไม่รอช้าพุ่งไปลากตัวน๊อตออกมาคุย "มึงแต่งตัวอะไรของมึงเนี่ย" ธีร์พูดอย่างหัวเสีย "อะไรของมึง กูก็แต่งตัวปกติป้ะ มาเที่ยวจะให้กูใส่ชุดราตรีหรือไง" น๊อตยกยิ้มมุมปากเล็กๆก่อนจะทำทีหัวเสียเนื่องจากอาการของธีร์เริ่มเข้าทีกับแผนของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ "แต่แบบนี้มันโป๊ไป เอาเสื้อกูไปคลุม" ธีร์ถอดแจ็กเก็ตยีนส์ของตัวเองออกมาเปิดให้เห็นเสื้อยืดสีขาวบางๆที่ขับให้ธีร์ดูดีขึ้นมาก น๊อตยัดเสื้อกลับไปให้ธีร์ "มึงใส่ไปเองเลย กูไม่ใส่" ธีร์แสดงท่าทางหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อมีคนมองที่รูปร่างที่สวยงามของผู้หญิงตรงหน้า "ทำไมมึงต้องแต่งงี้วะ แต่งดีๆไม่ได้หรือไง" ธีร์เริ่มขึ้นเสียงอย่างขัดใจ "ก็กูจะออกล่า ถ้ากูใส่ชุดหมีมึงคิดว่ากูจะได้มั้ยหล่ะ" น๊อตยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เก็บอาการชอบใจในรีแอคของคนปากแข็งตรงหน้า "ทั้งๆที่มึงพึ่งบอกชอบกูเมื่อตอนกลางวันอ่ะนะ" ธีร์ตะคอกใส่หน้า น๊อตยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ "ก็กูชอบมึง แต่มึงไม่ได้ชอบกู กูก็ต้องตัดใจป้ะวะ" น๊อตกอดออกพูด ทำทีตัดพ้อต่อว่าธีร์เล็กน้อย "เออกูชอบมึง" ธีร์พูดขึ้นเสียงดังฟังชัด "กูชอบมึง กูหวงมึงด้วย มึงรู้มั้ยว่ากูโมโหจะตายห่าเวลามีใครเข้าใกล้มึง แต่กูก็ไม่กล้าทำอะไรเพราะกลัวมึงรำคาญ กลัวมึงหลบหน้ากู กลัวว่ากูจะไม่ได้สนิทกับมึงอีก กูชอบมึงมาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วเว้ย" ธีร์หลุดพูดออกมาหมดอย่างเสียอาการ เรียกรอยยิ้มมาจากน๊อตได้อย่างง่ายดาย "ก็แค่เนี้ยะ ป้ะกลับกัน" น๊อตคว้ามือธีร์ออกมาจากร้านแล้วเดินขึ้นรถ ธีร์ที่ยังงงๆอยู่ก็เดินตามมาอย่างว่าง่าย



          "นี่มึงหลอกกูหรอ" ธีร์หันมาหาน๊อตด้วยหน้างงๆ "ถ้าไม่ทำกูต้องรอมึงอีกกี่ชาติหล่ะ" น๊อตยักไหล่ตอบกวนๆ "มึงรู้?" ธีร์หลบหน้าหนีพร้อมกับใบหน้าที่เริ่มเห่อขั้นสีอย่างเห็นได้ชัด "กูรอมา3ปีละมึงก็ยังไม่พูดอะไรซักที จนกูต้องพูดก่อนซะเอง" น๊อตพูดไปขับรถไป "งั้น.....มึง....." ธีร์ "เออ เป็น" น๊อตผู้ไม่เคยมีคำว่าโรแมนติกอยู่ในเลือดพูดตัดบทธีร์ "กูขี้หึงมากนะเว้ย กูไม่ชอบให้ใครมายุ่งคนกู เข้าใจป้ะ" น๊อตจอดรถแล้วหันไปบอกคนรักหมาดๆของตัวเอง "กูก็ขี้หวงมากนะเว้ย ห้ามแต่งตัวแบบนี้เด็ดขาด" ธีร์หันมาพูด "ปกติกูก็ไม่แต่งอยู่แล้วเหอะ" น๊อตยักไหล่ตอบ "จริงๆ มึงก็น่า..." ธีร์โน้มหน้าเข้าใกล้ยัยขี้แกล้งคนแมนตรงหน้า แต่ก็ถึงฝ่ามือยันหน้าไว้ก่อน "ถึงคอนโดมึงแล้ว ลง!" น๊อตพูดเสียงแข็งแต่ก็ซ่อนหูแดงๆของตัวเองไม่พ้น "เขินก็บอกเห้ออ" ธีร์เปิดประตูงลงรถแล้วขึ้นคอนโดตัวเองไป... รอยยิ้มเล็กๆถูกแต้มลงบนใบหน้าของทั้งคู่อย่างมีความสุข :)

 

--------------------------

Story by __AACH

ผลงานอื่นๆ ของ AACH__

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น