ตำรับลับนักปรุงยา

ตอนที่ 20 : ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 185 ครั้ง
    13 ก.ย. 63

วารีเก็บเกี่ยวสมุนไพรอย่างมีความสุข

ด้วยความเร็วในการเติบโตของสมุนไพรเช่นนี้ จะทำให้วารีมีรายได้วันละ 3200 เหรียญทอง ซึ่งนี้ยังไม่รวมรายได้จากยาเพิ่มกล้ามเนื้อ ยามองเห็นในที่มืด และยาเร่งความเร็ว อีกทั้งหลังจากนี้เธอยังสามารถวาดวงจรเวทย์ขายได้อีก ถ้าเธอสร้างอาณาเขตวงจรเวทย์อีกอันหนึ่ง การได้รับเงินจำนวน 1 ล้านเหรียญทองก็ไม่ใช่จะเป็นไปไม่ได้

ด้วยเงินจำนวน 1 ล้านเหรียญทอง วารีจะสามารถซื้อยามารักษาอารีได้! 

‘ใจเย็น...’ วารีพยายามเก็บความตื่นเต้นของตนเอง เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ พลางเตือนตัวเอง เป้าหมายของเธอยังไม่สำเร็จ การรีบดีใจไปก่อนจะก่อให้เกิดความประมาทและข้อผิดพลาดขึ้นได้ แต่สุดท้ายเธอก็ยังคงไม่สามารถห้ามรอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าได้

วารีเก็บสมุนไพรทั้งหมดก่อนจะนำเมล็ดมาหว่านใหม่ เธอปรุงยาก่อนจะส่งยาให้กับไซเรนไปนำส่งให้พวกครูสแล้วเริ่มวาดวงจรเวทย์บอลน้ำ ตกเย็นไซเรนก็กลับมาพร้อมกับจดหมายหนึ่งฉบับ วารีแปลกใจเล็กน้อยเนื่องจากเธอไม่ได้ส่งจดหมายไปให้ครูสมานานแล้ว ครูสเองก็ไม่ส่งจดหมายมาเช่นกัน

วารีระงับความสงสัยก่อนจะเปิดอ่านจดหมาย

‘มาเจอกัน’ ข้อความสั้นๆในจดหมายนั้นทำให้วารีสับสนยิ่งกว่าเดิม

ไซเรนเดินออกจากสวนก่อนจะมองวารีเป็นเชิงให้ตามมา วารีก็เดินตามไซเรนไป หลังจากดินตามได้สักพักก็พบว่านี้ไม่ใช่เส้นทางที่พาไปที่พักของครูส นั้นทำให้วารีหวาดระแวงเล็กน้อย

แม้วารีกับครูสจะทำสัญญากันแล้ว แต่สุดท้ายพวกเขาก็ไม่ใช่เพื่อนกัน แน่นอนว่าวารีไม่เคยนับว่าครูสเป็นเพื่อนของเธอมาก่อน เพราะเธอยังจำได้ดีกับเรื่องที่ครูสทำเมื่อ 2 ปีก่อน

คนที่บอกเรื่องหุบเหวทิศตะวันตกของหมู่บ้านเมื่อ 2 ปีก่อนกับวารี ก็คือครูส! ถ้าตอนนั้นไม่ได้เฒ่าอคิราห์ช่วยไว้เธอคงตายไปแล้ว

ไม่นานเธอก็มาถึงบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ชายขอบของหมู่บ้าน

ก่อนที่ไซเรนจะเคาะประตู ประตูก็เปิดออกแล้วมีร่างของคนๆหนึ่งที่วารีคุ้นเคยเดินผ่านแถวนั้นพอดี

“วารี!” เขาโบกมือทักทายวารีก่อนจะเดินเข้ามาใกล้เธอ

ใบหน้าหวานราวกับผู้หญิง เพื่อนสนิทของวารี...จอน คุค

วารียิ้มทักทายตอบ

แม้หลายเดือนที่ผ่านมา วารีจะแทบไม่มีเวลาไปเที่ยวเล่นกับจอนเลย แต่เธอก็พบกับจอนโดยบังเอิญบ่อยๆภายในหมู่บ้าน บางครั้งจอนก็นำอาหารที่ฝึกทำมาให้วารีชิม ทำให้ทั้งสองคนยังสนิทกันดี

“จะไปร้านคุณทอมเหรอ?” จอนถามอย่างสงสัย

บริเวณนี้เป็นชายขอบของหมู่บ้าน นอกจากบ้านอยู่อาศัยไม่กี่หลังแล้วก็มีเพียงร้านตีเหล็กเท่านั้น จึงไม่ค่อยมีคนเดินผ่านไปมา จอนเลยคิดว่าวารีจะไปร้านตีเหล็กของคุณทอมซึ่งเป็นช่างตีเหล็กในหมู่บ้าน

“เปล่า วารีจะไปส่งยาน่ะ แล้วจอนล่ะ?” วารีโกหกออกไป เธอไม่สามารถพูดความจริงเกี่ยวกับครูสออกไปได้ แต่วารีกลับมีสีหน้าเลิ่กลั่กทำให้จอนรู้ได้ทันทีว่าเธอโกหกอยู่ แต่จอนก็ไม่ได้คะยั้นคะยอให้วารีพูดความจริง เพียงแค่มองวารีอย่างเป็นห่วง

“ผมสั่งซื้อมีดทำครัวไว้น่ะ” จอนกล่าวพลางนำแบบแปลนมีดทำครัวที่จอนคิดรวมกับคุณทอมขึ้นมาให้วารีดู

แร่ที่ใช้คือแร่เงินบริสุทธิ์ที่มีความแข็งแรงจนทาน และยังมีคุณสมบัติในการแยกแยะวัตถุดิบที่เป็นพิษได้ แร่เนบริสุทธิ์เป็นแร่ในฝันของเชฟหลายคน จอนเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

ครอบครัวของจอนทำธุรกิจร้านอาหาร จอนมีความฝันที่อยากจะเป็นเชฟที่เก่งกาจและสามารถช่วยครอบครัวดูแลกิจการร้านอาหารให้เติบโตขึ้น แม้จะเห็นว่าจอนค่อนข้างเฉื่อยชาและเที่ยวเช่นในหมู่บ้านไปวันๆ ที่จริงแล้วจอนทำเพื่อสำรวจร้านอาหารภายในหมู่บ้านและค้นหาวัตถุดิบที่ดีที่สุดเพื่อใช้ในการประกอบอาหาร

มีดทำครัวนี่จะช่วยให้จอนทำอาหารได้ดีขึ้น เขาก็ไม่ลังเลที่จะใช้เงินทั้งหมดเพื่อซื้อมัน

“ท่าทางจะแพงน่าดู ราคาเท่าไรเหรอ?” วารีถาม

“ตอนนี้ยังไม่ได้ตีราคา แต่ที่คาดไว้น่าจะประมาณ 2 เหรียญทอง หมดตูดเลนล่ะ ช่วงนี้คงไม่เห็นผมเที่ยวเล่นไปสักพัก” จอนกล่าวติดตลก

2 เหรียญทองค่อนข้างเป็นราคาที่แพงมากๆสำหรับเด็กคนหนึ่ง เขาใช้เงินเก็บแทบทั้งหมดเพื่อซื้อมีดเล่มนี้

“ถ้าต้องการเงิน บอกวารีได้เลยนะ” วารีกล่าวอย่างเป็นห่วง

จอนรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของวารีดี ถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายเขาไม่มีทางยืมเงินจากวารีเด็ดขาด อีกทั้งตอนนี้จอนก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินด้วย เพียงแค่ใช้เงินเก็บหมดไม่ได้เป็นหนี้ใคร

จอนหัวเราะกับคำพูดของวารี

“ไม่ต้องห่วงผมหรอก? วารีนั้นแหละอย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองด้วยล่ะ”

“วารีกินอิ่มนอนหลับทุกวัน สุขภาพร่างกายแข็งแรงมาก” วารีกล่าวด้วยรอยยิ้มมั่นใจ จอนเห็นวารียังร่าเริงอยู่ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก วารีทำงานอย่างหนัก แต่เธอก็แบ่งเวลาพักผ่อนอย่างเพียงพอ

“เดี๋ยวพรุ่งนี้จะเอาสลัดไปให้ชิม ช่วยให้ความคิดเห็นเหมือนอย่างเคยด้วยนะ ไปละ” จอนกล่าวลาก่อนจะเดินจากไป

หลังจากที่จอนเดินจากไปไกลแล้ววารีก็ให้ไซเรนนำทางไปต่อ

ไซเรนพยักหน้าก่อนจะเคาะประตูด้วยจังหวะอันแปลกประหลาด จากนั้นสักพักคนข้างในก็เปิดประตูออกมา เป็นชายท่าทางใจดียิ้มแย้มให้ไซเรนกับวารีแล้วเชิญพวกเธอให้เข้าไปด้านใน

ไซเรนเดินเข้าไป วารีลังเลสักพักก่อนจะเดินตามไป

บนเก้าอี้ไม้กลางบ้านมีคนนั่งคอยอยู่

เด็กชายที่หล่อเหลาและเย็นชา...ครูสจ้องมองวารีก่อนจะเชิญเธอให้นั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม วารีก็นั่งลงอย่างว่าง่าย

“มีเรื่องอะไรถึงเรียกวารีมาเหรอ?” วารีเข้าเรื่องทันที

“พวกเรามีข้อเสนอใหม่” ครูสไม่สนใจท่าทีของวารี เขาเองก็พูดเข้าประเด็นทันที่

ความรู้สึกต่อต้านเล็กๆปรากฏขึ้นภายในใจวารี แต่เธอก็ตัดสินใจฟังข้อเสนอของครูสก่อน

“ข้อเสนออะไรคะ?” วารีถาม

“เธอสนใจเหมืองศิลาวิเศษ ขั้น2 หรือเปล่า?”

คำพูดของครูสทำให้วารีตกตะลึง

ไม่มีใครบนโลกนี้ที่ไม่สนใจเหมืองศิลาวิเศษ ขั้น2 แม้แต่ระดับมหาปราชญ์เวทย์ก็ยังต้องให้ความสนใจ

ศิลาวิเศษ ขั้น1 กับ ศิลาวิเศษ ขั้น2 แตกต่างกันอย่างมาก

ศิลาวิเศษ ขั้น2 มีปริมาณมานามหาศาล และความบริสุทธิ์ของมานาที่ทำให้ถูกใช้ร่วมกับอุปกรณ์ระดับสูง ศิลาวิเศษ ขั้น1 เป็นหมื่นก้อนก็ไม่สามารถเทียบได้กับศิลาวิเศษ ขั้น2 เพียงก้อนเดียว

แน่นอนว่าศิลาวิเศษ ขั้น2 เป็นส่วนประกอบสำคัญในการใช้เวทมนตร์ดินวิเศษ ขั้น2 เพื่อปลูกสมุนไพร ขั้น2 ที่แท้จริง!

สมุนไพรขั้น2 นั้นสามารถพบเห็นได้เพียงในงานประมูลเท่านั้น ไม่มีขายตามท้องตลาด แม้แต่ตัววารีเองก็ยังไม่เคยเห็นสมุนไพร ขั้น2 จริงๆ มาก่อน เคยเห็นแต่ในหนังสือเท่านั้น

ถ้าบอกว่าไม่ต้องการก็คงเป็นการโกหก แต่วารีก็ยังไม่รีบรับข้อเสนอในทันที ด้วยมูลค่าของเหมืองศิลาวิเศษ ขั้น2 ครูสไม่มีทางปล่อยมันไปแบบฟรีๆอย่างแน่นอน

“เงื่อนไขล่ะ?” วารีถาม

“ฉันชอบเธอก็ตรงที่เข้าใจอะไรได้เร็วนี่แหละ...แน่นอนว่าพวกเรามีเงื่อนไขง่ายๆที่เธอสามารถทำได้ทันที เสร็จแล้วเหมืองศิลาวิเศษ ขั้น2 ก็จะเป็นของเธอทันที”

วารีฟังคำพูดนั้นพลางมองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของครูสก็คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆตามที่ครูสกล่าวอย่างแน่นอน

“เข้ากลุ่มของพวกเรา”

“ขอปฏิเสธค่ะ!” วารีตอบโดยไม่ต้องคิด ราวกับเป็นปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกาย

ครูสไม่แปลกใจกับคำตอบของวารีแม้แต่น้อย เขายิ้มพลางพูดต่อ

“ไม่คิดสักหน่อยเหรอ?”

“ไม่ค่ะ!”

การเข้ากลุ่มของครูสนั้น จำเป็นต้องสักสัญลักษณ์รูปนกบนร่างกาย เมื่อครูสตายคนที่มีรอยสักก็จะตายไปด้วย เพียงแค่นี้ก็เป็นเหตุผลที่มากพอแล้วสำหรับวารีที่จะไม่เข้ากลุ่มของครูส อีกทั้งวารียังได้กลิ่นตุๆที่ไม่ชอบมาพากลจากกลุ่มของครูสด้วย พันธมิตรการค้าคือความสัมพันธ์ที่มากที่สุดแล้วระหว่างวารีกับกลุ่มของครูส นอกจากนี้เป้าหมายของวารีก็เกือบจะเสร็จสิ้นแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องมีเหมืองศิลาวิเศษ ขั้น2 ก็สามารถทำตามเป้าหมายได้

ครูสหัวเราะ ก่อนจะมองวารีด้วยดวงตาที่แฝงไปด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม ทำให้วารีรู้สึกเสียวสันหลังอย่างบอกไม่ถูก ราวกับลางสังหรณ์ที่จะเกิดเรื่องที่ไม่ดีขึ้น

“ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้สถานการณ์ของตัวเองนะ”

วารีมึนงงกับคำพูดของครูส เธอมองไปรอบๆอย่างระแวง แต่เพราะสัญญาเลือดทำให้เธอยังใจเย็นได้อยู่ วารีไม่คิดว่าพวกครูสจะทำอะไรเธอ

“เธอต้องการยาแห่งชีวิตไปรักษาแม่ของเธอใช่ไหม?”ครูสถาม

“ใช่”

วารีไม่ได้แปลกใจที่ครูสรู้เรื่องนี้ ผู้ใหญ่ในหมู่บ้านบางคนก็รู้เรื่องนี้ เพียงแต่ไม่รู้ถึงชนิดของยาเท่านั้น

“เธอรู้ราคาของยาแห่งชีวิตไหม?”

วารีเริ่มใจคอไม่ดี

“...1 ล้านเหรียญทอง”

เหมือนรู้อยู่แล้วว่าวารีจะบอกราคานั้นออกมา ครูสไม่ได้มีสีหน้าเปลี่ยนไปเลย รอยยิ้มของครูสทำให้วารีรู้สึกสะอิดสะเอียน มือกุมหน้าอกอย่างอึดอัด ภาพรอบตัวพร่าเลือนราวกับโลกกำลังสั่นสะเทือน

“1 ล้านเหรียญทอง...ราคานั้นน่ะ คนธรรมดาหาซื้อไม่ได้หรอก ก็เหมือนกับศิลาวิเศษนั้นแหละ”

ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกมาจากปากของครูสราวกับโลกหยุดหมุน เวลาหยุดนิ่ง

“เธอคงไปถามพวกนักปรุงยาในสมาคมมาสินะ ราคาที่พวกนั้นบอกก็ไม่ได้ผิดอะไรหรอก แต่ก็เป็นเพียงราคาตลาดที่คนทั่วไปไม่มีทางหาซื้อได้”

เสียงวิ้งดังสะท้อนในหัวของวารี

“แค่ 1 ล้านเหรียญทอง ไม่ทำให้มหาเศรษฐีล้มละลายได้หรอก ราคาขั้นต่ำในงานประมูลคือ 100 ล้านเหรียญทอง”

วารีสูญเสียการทรงตัว ไม่สามารถสั่งให้ร่างกายนั่งตัวตรงได้

“มีเพียง 3 มหาปราชญ์เวทย์ที่สามารถยาแห่งชีวิตในราคา 1 ล้านเหรียญทอง”

ไม่มีทางที่นักปรุงยาในสมาคมจะไม่รู้เรื่องนี้ แต่คำตอบที่วารีได้ในตอนนั้นคือยาแห่งชีวิตมีราคา 1 ล้านเหรียญทองเท่านั้น

“ใน 1 ปี จะมีออกมาวางจำหน่ายเพียง 10 ขวด”

วารีสงสัยมาตลอดว่าทำไมครูสถึงช่วยเหลือเธอ

“หมด 10 ขวดนั้นไปก็ต้องรองานประมูลในปีหน้า”

ในที่สุดวันนี้ ณ ช่วงเวลานี้วารีก็ได้รับคำตอบ

“ตอนนี้เธอรู้สถานการณ์ของตัวเองแล้วหรือยัง?”

แม้วารีจะเป็นคนซื่อๆ แต่ก็ไม่ได้โง่

เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ทั้งที่สมาคมนักปรุงยา ทั้งพ่อค้าเร่ที่ขายหนังสือเวทมนตร์ดินวิเศษ ทั้งเหมืองศิลาวิเศษในป่า ทั้งความช่วยเหลือของครูส...ทุกสิ่งทุกอย่างถูกวางแผนไว้ทั้งหมด เพื่อให้วารีมาถึงจุดๆนี้

“ขอถามอีกครั้ง...เธอจะเข้าร่วมกลุ่มกับพวกเราไหม?” ครูสถามด้วยรอยยิ้มอันน่าขยะแขยง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 185 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น

  1. #56 ไจแอนท์คุง (@auar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 13:18

    ครูสนี่คือตัวร้ายป่ะเนี่ย

    #56
    0
  2. วันที่ 13 กันยายน 2563 / 23:42
    อย่าเข้านะ! ถ้าครูสตายก่อนที่จะได้ช่วยแม่ล่ะ! จะปล่อยให้แม่อยู่คนเดียวเหรอ?! น้องงงง
    #42
    0
  3. #41 violetsky (@victorysky) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 17:29
    เรียบเรียงดี ภาษาดี ดีทุกอย่างยกเว้นคนรออบข้างวารี บูลลี่ เห็นแก่ตัว เอาเปรียบ แถมเอาชีวิตแม่วารีมากดดันอีก ฆ่ามันเลยลูก!!!!! #อินมากไปหน่อย
    #41
    0
  4. #40 ancova554 (@ancova554) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 15:44
    มันเป็นพัฒนาการของตัวละครดีแต่มันกดดันมากเลยคนอ่านก็ลุ้นเครียดไปด้วย
    #40
    0
  5. #39 apichat3285 (@apichat3285) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 14:13
    อ่านมาจนถึงตอนนี้ ตัวเอกยังอยู่ภายใต้จมูกคนอื่นอยู่เลย ๆ
    #39
    0