ตำรับลับนักปรุงยา

ตอนที่ 2 : ปรุงยา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 350 ครั้ง
    7 ส.ค. 63

วารีใช้เงินที่เหลือซื้อกระดาษ 2 ปึก หมึก 1 ขวด รวมเป็นเงิน 20 เหรียญทองแดง ซื้อฟืนจากร้านค้าในหมู่บ้านอีก 10 เหรียญทองแดง ไปยกเลิกสัญญาเช่ารถม้าในวันพรุ่งนี้ซึ่งต้องเสียค่ามัดจำอีก 1 เหรียญเงิน ระหว่างทางมีชาวบ้านหลายคนทักทายวารี มีบางส่วนต้องการซื้อยาจากเธอ บางส่วนต้องการให้เธอปรุงยาให้ และบางส่วนที่มาเสนอขายสมุนไพร ซึ่งเธอก็รับข้อเสนอทั้งหมด

วารีกลับบ้านไปวางข้าวของที่ซื้อมา นำหนังสือชีวประวัติเมิ่งตู่ไปคืนที่ห้องสมุด

ห้องสมุดขนาดเล็ก ตัวอาคารทำจากไม้แต่ประตูทำด้วยเหล็ก ภายในอาคารมีชั้นหนังสือกับหนังสือจำนวนมาก และ...

“1 เหรียญทองแดง” ด้านข้างทางเข้ามีโต๊ะเก้าอี้อยู่ตัวหนึ่งและคนๆหนึ่ง

เด็กชายผู้มีสีหน้าเบื่อหน่ายมีชื่อว่า ครูส ทาดิโอ้ เส้นผมสีน้ำตาลไหม้ นัยน์ตาสีอำพัน ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลา เขาเป็นหลานของหัวหน้าหมู่บ้าน หน้าที่ของเขาคือการจัดการห้องสมุดและรับซื้อหนังสือใหม่ๆเข้ามา

“วารีไม่ได้มาอ่านหนังสือแต่มาคืนหนังสือ” วารียื่นหนังสือให้ครูส

ถ้าแค่มาคืนหนังสือก็ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินค่าเข้า

ครูสรับหนังสือมาตรวจสอบก่อนจะพูดอย่างเย็นชา “เรียบร้อย...ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้วก็ไปซะ”

วารีไม่สนใจท่าทีเย็นชาของครูส

“วารีมีเรื่องอยากขอร้อง”

ครูสมองวารีอย่างเย็นชา ถ้าเป็นเด็กสาวคนอื่นในหมู่บ้านจะต้องมีใบหน้าแดงก่ำมองครูสอย่างเคลิบเคลิ้ม เนื่องด้วยนิสัยเย็นชาและใบหน้าหล่อเหลาของครูสเป็นที่นิยมในหมู่สาวๆ แต่วารีกลับมีสีหน้าเฉยชา ในหัวของเธอไม่เคยมีเรื่องของชายหนุ่มรูปงามหรือความรักระหว่างชายหญิงแม้แต่น้อย มีเพียงเรื่องเงินเท่านั้นที่เธอคิดตลอดเวลา

“เรื่องอะไร” ครูสถาม

“ครูสมีหน้าที่จัดการดูแลและรับซื้อหนังสือใช่ไหม?” วารีถามอย่างไม่แน่ใจ

“ใช่”

“วารีอยากขอให้ครูสช่วยหาหนังสือเล่มหนึ่งได้ไหม? วารีจะจ่ายค่าหนังสือและค่าเสียเวลาให้”

“...ขึ้นอยู่ว่าเป็นหนังสืออะไร”

“หนังสือพื้นฐานการปรุงยาขั้น2 ถ้าเป็นไปได้ขอเป็นหนังสือจากสมาคมนักปรุงยาเอเดน”

การปรุงยาขั้น2 เป็นส่วนหนึ่งในแผนการของเธอ

หากยา ขั้น1 มีราคาประมาณ 1 เหรียญทอง ยา ขั้น2 ก็จะมีราคามากกว่ายา ขั้น1 ถึง 10 เท่า คือ 10 เหรียญทอง

สิ่งสำคัญในการปรุงยาขั้น2 คือวัตถุดิบขั้น2 แต่ถ้ามีความสามารถในการปรุงยามากพอก็มีความเป็นไปได้ที่จะปรุงยาขั้น2 โดยใช้วัตถุดิบขั้น1 วารีในตอนนี้ไม่มีวิธีในการได้รับวัตถุดิบขั้น2 ความรู้จากหนังสือพื้นฐานการปรุงยาขั้น2 จึงเป็นสิ่งที่สำคัญมากในการพัฒนาฝีมือการปรุงยาเพื่อปรุงยาขั้น2

ครูสลูบคางอย่างใช้ความคิดพลางมองวารีอย่างพินิจ

“เธอต้องการของวันไหน”

“ภายใน 8 วัน”

“หนังสือพื้นฐานการปรุงยาขั้น2 ของแท้มีราคาตลาดที่ 1 เหรียญทอง 30 เหรียญเงิน ถ้าเป็นฉบับคัดลอกจะอยู่ที่ 20 เหรียญเงิน จะเอาแบบไหน”

“แบบคัดลอก” วารีตอบด้วยรอยยิ้มแห้งๆ ตอนนี้เธอไม่มีเงินพอที่จะซื้อฉบับจริง

ข้อดีของฉบับจริงนั้นจะเหมือนกับหนังสือเวทมนตร์ที่จะช่วยให้ผู้อ่านสามารถจดจำเนื้อหาในหนังสือโดยการเปิดอ่านเพียงครั้งเดียว แต่ข้อเสียคือไม่สามารถอ่านซ้ำได้ กลับกันฉบับคัดลอกจะเหมือนกับหนังสือทั่วไปที่สามารถอ่านเท่าไรก็ได้ แต่ต้องใช้ความสามารถของผู้อ่านในการจดจำเนื้อหา

“วางเงิน 20 เหรียญเงิน ข้าจะนำของมาในอีก 5 วัน”

วารีส่ง 20 เหรียญเงินให้ครูส ตอนนี้เธอแทบไม่เหลือเงินแล้ว

“ขอบคุณนะ” วารีพูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะออกจากห้องสมุด

ครูสมองวารีจากไปพลางพึมพำเสียงเบา “...พยายามเข้า”

ด้านนอกห้องสมุด มีเด็กสาวคนหนึ่งกำลังจะเข้าห้องสมุด เธอมีอายุพอๆกับวารี เส้นผมสีทองยาวถึงกลางหลัง ผิวขาวกระจ่างใส ดวงหน้างดงามราวกับภาพวาด ชื่อของเธอคือ ไอรีน คีร่า เป็นนักเวทย์ฝึกหัดขั้น 7 ซึ่งเป็นระดับขั้นที่สูงที่สุดในหมู่บ้าน

ด้วยความงดงามและพรสวรรค์ในการฝึกฝนพลังเวทย์ ทำให้เธอเป็นที่ยอมรับของผู้คนในหมู่บ้าน โดยเฉพาะเด็กๆในหมู่บ้านเทิดทูนไอรีนเป็นอย่างมากและเธอก็เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เด็กในหมู่บ้านเรียกวารีว่า ‘ยัยสัตว์ประหลาด’

ไอรีนเกลียดวารีมาก แม้แต่ตัววารีเองก็ไม่รู้ว่าไปทำให้ไอรียนเกลียดตอนไหน มีหลายครั้งที่วารีต้องการจะพูดคุยเรื่องนี้กับไอรีน แต่ไอรีนไม่ต้องการพูดคุย วารีทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ปล่อยเลยตามเลย

สำหรับเรื่องนี้มีแต่วารีไม่รู้ แต่ทุกคนในหมู่บ้านรู้กันหมด นั้นเพราะไอรีนชอบครูสแต่ครูสสนใจวารี แม้ครูสจะเย็นชาใส่ทุกคน แต่ก็มีระดับของความเย็นชาอยู่

สำหรับคนทั่วไป การพูดคุยกับครูสเป็นเรื่องที่ยากเย็นอย่างมาก แต่วารีกลับสามารถคุยกับครูสได้อย่างง่ายดาย แม้แต่ไอรีนที่มาหาครูสทุกวัน พยายามคุยกับเขาทุกวัน ครูสก็ไม่พูดด้วยเลย ราวกับเป็นก้อนหิน นั้นทำให้ไอรีนเกลียดวารีที่สามารถคุยกับครูสได้ง่ายๆ

“ยัยสัตว์ประหลาด” ไอรีนทำหน้ารังเกียจพลางเดินสวนวารีเข้าห้องสมุด วารีก็ไม่ไปสนใจเดินกลับบ้านของตัวเอง

 

 

ในช่วงเวลานี้เธอไม่รีบร้อนนำหนังสือมนตรามาอ่าน แต่เริ่มปรุงยาตามใบสั่งซื้อ

หม้อใบหนึ่งถูกเตรียมไว้ นั้นคือหม้อปรุงยา ขั้น1 ที่นักปรุงยาฝึกหัดทุกคนพกติดตัวไว้ รอบตัวหม้อมีวงเวทย์ควบคุมมวลน้ำสลักไว้ ที่ก้นหม้อมีวงเวทย์ควบคุมไฟสลักไว้

นอกจากหม้อยังมีตราชั่ง สมุนไพรหลายชนิด ฟืน น้ำ และขวดเปล่า

เริ่มต้นด้วยการชั่งน้ำหนักสมุนไพร วารีค่อยๆชั่งน้ำหนักของสมุนไพรแต่ละชนิดเทียบกับหินถ่วงน้ำหนักอย่างละเอียด การปรุงยาหากพลาดเพียงจุดใดจุดหนึ่ง การปรุงยาก็จะล้มเหลวทันที การใช้ปริมาณสมุนไพรน้อยเกินไปหรือมากเกินไปก็คือจุดผิดพลาด 

หลังจากวัดน้ำหนักสมุนไพรอย่างละเอียด ก็ถึงช่วงของการปรุงยา

น้ำถูกใส่ลงหม้อ ไฟจุดติดอยู่ด้านล่าง

วารีถ่ายพลังเวทย์ลงไปในวงเวทย์ที่อยู่รอบหม้อ ไฟใต้หม้อเริ่มแรงขึ้น น้ำในหม้อหมุนวน

ส่วนที่ยากที่สุดในการปรุงยา ก็คือการคบคุมความร้อน

หากการตีเหล็กจำเป็นต้องใช้ความร้อนที่สูงมาก การปรุงยาจำเป็นต้องใช้ความร้อนที่ต่ำมาก การควบคุมอุณหภูมิความร้อนให้พอดีเป็นเรื่องที่ยากมาก เนื่องจากการควบคุมอุณหภูมิต้องใช้วงเวทย์ วงเวทย์ต้องใช้พลังเวทย์ พลังเวทย์ต้องใช้เป็นจำนวนมาก จำนวนมากก็ต้องใช้อย่างละเอียดอ่อน และความละเอียดอ่อนก็ต้องใช้อย่างคงที่ การควบคุมความร้อนไม่สามารถขาดส่วนใดส่วนหนึ่งไปได้ หากพลาดเพียงนิดเดียวยาที่กำลังปรุงอยู่ก็จะล้มเหลวทันที

การควบคุมมวลน้ำจะเป็นส่วนของเทคนิคการปรุงยา การปรุงยานั้นไม่ใช่แค่การควบคุมไฟแล้วใส่สมุนไพรลงหม้อ แล้วคนเหมือนกับทำอาหาร การปรุงยามีเทคนิคที่มากกว่านั้น เช่นการสร้างน้ำวนสี่จุดเพื่อไม่ให้คุณสมบัติของยาแต่ละจุดมาผสมกัน หรือการใช้น้ำควบแน่นสมุนไพรเพื่อเร่งปฏิกิริยา ซึ่งเทคนิคการปรุงยามีหลากหลาย ยาแต่ละสูตรก็ใช้เทคนิคการปรุงที่แตกต่างกัน การเรียนรู้เทคนิคเหล่านี้คือพื้นฐานที่นักปรุงยาทุกคนจำเป็นต้องเรียนรู้

การเรียนรู้เทคนิคการปรุงยาแต่ละเทคนิคไม่ใช่เรื่องง่าย แม้จะง่ายกว่าการเรียนรู้เวทมนตร์ แต่ก็ต้องใช้เวลา 3 – 4 วัน เพื่อเรียนรู้เทคนิคการปรุงยาเทคนิคหนึ่ง

สมุนไพรหญ้าขาวขั้น1 100 กรัม ถูกใส่ลงหม้อ น้ำวนในหม้อยิ่งหมุนเร็วขึ้นดูดกลืนสมุนไพรไว้ตรงกลาง หลังจากผ่านไป 1 นาที น้ำวนในหม้อก็เริ่มแบ่งเป็นสองวง วารีใส่สมุนไพรอีกชนิดลงไป...

วารีใส่สมุนไพรที่เตรียมไว้ตามลำดับเวลาอย่างไม่คลาดเคลื่อน ใช้เทคนิคการปรุงยาที่หลากหลาย เหงื่อเริ่มผุดขึ้นบนหน้าผากที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นของเธอ ผ่านไป 10 นาที น้ำในหม้อหยุดนิ่ง ไฟใต้หม้อดับลง วารีรีบหยิบขวดเปล่าที่วางเตรียมไว้มา 4 ขวด ถือไว้ในมือ น้ำสีแดงในหม้อเริ่มลอยเข้ามาในขวดเปล่า หม้อว่างเปล่า ขวดทั้ง 4 เต็มไปด้วยน้ำสีแดง

วารีถอนหายใจ การปรุงยาเมื่อสักครู่ได้ใช้พลังเวทย์ของเธอ 3 ใน 4 ส่วนของพลังเวทย์ทั้งหมด

การปรุงยาขั้น1 จะต้องเป็นนักเวทย์ฝึกหัดขั้น5 ขึ้นไป เพื่อให้มีพลังเวทย์ที่เพียงพอต่อการปรุงยา 1 ครั้ง

ทั้งหมดนี้จะเห็นได้ว่านักปรุงยาเป็นอาชีพที่มีความยากสูง จัดเป็น 1 ใน 5 อาชีพที่ยากที่สุดในโลก นั้นจึงเป็นเหตุผลที่พ่อค้าเร่คนนั้นแปลกใจเมื่อรู้ว่าวารีเป็นนักปรุงยา อีกทั้งยังได้รับการรับรองจากสมาคมนักปรุงยาว่าเป็นนักปรุงยาระดับ 1 ดาว

นักปรุงยาระดับ 1 ดาว คือผู้ที่สามารถปรุงยาขั้น1 โดยมีอัตราความสำเร็จ 100% 

หลังพักจนพลังเวทย์ฟื้นคืนมาวารีก็ปรุงยาต่อ

ปรุงยา พัก ปรุงยา พัก...วารีทำซ้ำวนไปหลายรอบ ปรุงยาตามคำสั่งซื้อเสร็จ ก็ปรุงยาอื่นๆต่อ จนสมุนไพรที่มีหมดลง

วารีมองยาจำนวนมากที่อยู่บนพื้น

ยารักษาแผลพื้นฐานขั้น1 16 ขวด

ยาฟื้นคืนพลังกายขั้น1 6 ขวด

ยาเพิ่มหยินขั้น1 10 ขวด

ยารักษาโรคพื้นฐานขั้น1 6 ขวด

วารีปรุงยารวมทั้งหมด 46 ขวด ถ้าเอาไปขายจะได้เงินประมาณ 15 เหรียญทอง แต่วารีต้องการเก็บยาเพิ่มหยินไว้ ดังนั้นวารีจะได้เงินประมาณ 9 เหรียญทอง 10 เหรียญเงิน

ราคายาตกขวดละประมาณ 10 เหรียญเงิน ซึ่งราคานี้ถูกกว่ายาเติมพลังเวทย์และยาเพิ่มหยิน เนื่องจากยาเติมพลังเวทย์เป็นที่นิยม จึงมีราคาที่แพง ส่วนยาเพิ่มหยินปรุงได้ยากกว่ายาทั่วไป อีกทั้งสูตรยาเพิ่มหยินยังไม่มีอยู่ในหนังสือพื้นฐานการปรุงยาขั้น1 วารีได้สูตรยาเพิ่มหยินตอนไปที่สมาคมนักปรุงยา

วารีนำยาไปส่งตามบ้าน ก่อนจะนำยาที่เหลือไปขายให้พ่อค้าเร่ รวมเป็นเงิน 8 เหรียญทอง 30 เหรียญเงิน ซึ่งเป็นเป็นจำนวนเงินที่น้อยกว่าที่คาดไว้เล็กน้อยเนื่องจากพ่อค้าเร่กดราคา แต่สำหรับเธอ เงินจำนวนนี้เพียงพอให้เธอลงทุนในด้านอื่นๆแล้ว

 

 

เธอนำเงิน 5 เหรียญทอง ไปซื้อที่ดินในหมู่บ้าน 1 แปลง ขนาด 400 ตารางเมตร กับหัวหน้าหมู่บ้านเฒ่าอคิราห์

เส้นผมและหนวดยาวสีขาวทำให้เขาดูแก่ชรา แต่ดวงตาเฉียบคมที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ทำให้เขาดูไม่เหมือนคนแก่เท่าใดนัก ดวงหน้าคมคายนั้นคล้ายกับครูสทำให้รู้ว่าในอดีตเฒ่าอคิราห์จะต้องหล่อเหลา

เฒ่าอคิราห์ยิ้มพลางยื่นโฉนดที่ดินให้กับวารีโดยไม่ถามอะไร วารีก็ไม่คิดที่จะพูดอะไรเช่นกัน การพูดมากต่อหน้าคนเจ้าเล่ห์ก็เหมือนกับการยื่นอาวุธส่งให้ถึงมืออีกฝ่าย

หลังจากซื้อที่ดิน วารีก็เตรียมทำอาหารกลางวัน เธอผัดผักในกระทะพร้อมกับเครื่องเทศเพื่อเพิ่มรสชาติและความหอม เธอต้มเนื้อในหม้อพร้อมเครื่องแกงเข้มข้นอย่างไม่เสียดาย ข้าวถูกหุงในหม้อสุกกำลังดี

วารีตักแบ่งข้าวและผัดผัก ในกล่องอาหารใบหนึ่ง ส่วนที่เหลือเธอก็ตักทานพร้อมกับอารี แม่ของเธอ

“อร่อยไหมคะ?” วารีถาม

“อร่อยจ๊ะ” อารีตอบด้วยรอยยิ้มพลางลูบหัวลูกสาวของเธอ เห็นสีหน้าเหนื่อยล้าน้อยๆของวารีก็เป็นกังวล แต่สิ่งที่เธอทำได้คือยิ้มและลูบหัวอย่างเอ็นดูเท่านั้น แต่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับวารี

ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน จะอันตรายเพียงใด นี่คือสิ่งตอบแทนที่เพียงพอแล้วสำหรับเธอ

รอยแผลเป็นทั่วทั้งตัวคือเครื่องพิสูจน์สำหรับเรื่องนี่

แขน ขา หน้า ลำตัว...ทุกส่วนของร่างกายวารีเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น ซึ่งเกิดจากการที่วารีไปเสี่ยงอันตรายในป่าชั้นในเพื่อเก็บสมุนไพร ทุกครั้งที่พลาด เธอจะได้รับบทเรียนที่สาสมจากสัตว์อสูรที่พุ่งเข้ามาทำร้าย

รอยแผลเป็นเหล่านี้ทำให้เด็กๆในหมู่บ้านมองเธอเป็นสัตว์ประหลาด รอยแผลเป็นเหล่านี้ทำให้ดวงหน้าที่งดงามของเธอมัวหมองลงไปมาก รอยแผลเป็นเหล่านี้ทำให้สายตาที่มองมาแฝงความสังเวชรังเกียจ แต่สำหรับวารี รอยแผลเป็นเหล่านี้ทำให้เธอมีชีวิตอยู่ เมื่อตายไปแล้วก็ไม่มีทางเกิดรอยแผลเป็นอีก

แต่วารีไม่รู้เลยว่า รอยแผลเป็นเหล่านี้ทำให้คนที่รู้เรื่องราวของเธอเคารพยกย่อง

วารีเสียพ่อไปแล้ว เธอไม่ต้องการเสียแม่ไปอีก

หลังจากทานเสร็จ

วารีหยิบธนูและซองธนู คาดดาบคาตานะที่เคยเป็นของอารีไว้ข้างตัว สะพายกระเป๋าหนัง กล่องอาหารถูกใส่ไว้ในกระเป๋า

ตรวจเช็คทุกอย่างจนแน่ใจ วารีก็เดินทางไปที่ป่าใกล้หมู่บ้าน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 350 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

80 ความคิดเห็น

  1. #49 SOHSOH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 16:53

    สงสารน้อง อยากให้รอยแผลเป็นหายไป
    #49
    0
  2. #46 The MonsTer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 23:58
    เป็นกำลังใจให้หนูวารีในทุกๆเรื่องเลย
    #46
    0
  3. #33 [chen] (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 07:58
    โอ้.....นางเอกสายสู้ชีวิต หาได้ยาก นะเนี่ยส่วนใหญ่จะเป็นระเบิดภูเขา ฉลาดเป็นกรด พลังโกงๆ น่าสนใจ~
    #33
    0
  4. #20 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 12:03

    น้องวารี สู้ๆนะคะ

    #20
    0
  5. #13 kteelee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 23:23

    ชอบมากๆเลยค่ะ
    #13
    0