ขนาดตัวอักษร

  • font-size
  • font-size

ตอนที่ 18 : ยากเย็นเกินไป!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • 21 ต.ค. 53









ความเจ็บปวดที่แสนสาหัสกำลังจะเริ่มขึ้น
กลิ่นอายความหอมหวานที่เคยมี ถึงตอนนี้มันกลับไม่หลงเหลืออยู่เลย



มือข้างหนึ่งของนิชคุณปาดเหงื่อให้อูยองอย่างรักใคร แต่อีกข้างกลับร้อนแรงจนร่างกายของอูยองสั่นสะท้านไปหมด กลีบปากประกบลงบนปากบางอีกครั้ง ค่อยๆบรรจงจูบอย่างนุ่มนวลควานหาความหวานในโพรงปากที่คุ้นเคย จูบที่น่าจดจำกำลังจะกลับมาอีกครั้งถ้าอูยองไม่ดื่อ ร่ายกายที่ตอนสนองอย่างรวดเร็วทำให้นิชคุณอมยิ้มก่อนจะซุกไซร้ตามซอกคอขาวเนียนอย่างหลงไหล อูยองพยายามดิ้นรนหาอิสระ แต่กำลังของเค้าเริ่มจะหมดลงทุกที ร่างกายคนพี่ที่บดเบียดอยู่นั้นไม่สามารถดิ้นหนีไปไหนได้เลย

''ปล่อยน่ะ
! ปะ..ปล่อย..''

เสียงที่จะร้องอ้อนวอนแต่ละครั้งมันชั่งยากเย็นเหลือเกิน  หรือว่าครั้งนี้เค้าจะต้องยอมเหมือนครั้งแรกเพื่อให้ค่ำคืนนี้สิ้นสุดลง

''อ่ะ...มะ..ไม่ได้น่ะ
!''

อูยองสะดุ้ง เมื่อมือของคนพี่ค่อยๆลุกลานส่วนล่างของเค้า นิชคุณค่อยๆปลดกระดุมที่กางเกงคนน้องอย่างทุลักทุเลก่อนจะดันให้มันลงไปอยู่ที่ปลายขาแล้วเขี่ยมันออกไปสะ  นิ้วเรียวจงใจลากผ่านแกนกายของคนน้องอย่างตั้งใจ เพื่อให้อูยองมีอารมณ์ร่วมไปพร้อมๆกับเค้า นิชคุณขึ้นประกบปากอีกครั้งก่อนจะลากผ่านเรียวปากที่สวยได้รูปไปสนใจซอคอขาวเนียนแทน ไม่ลืมที่จะฝากคิสมาร์คแสดงความเป็นเจ้าของตามทางที่ลากผ่าน คนพี่เลื่อนลงมาต่ำเรื่อยๆ





และ...




''ถอนเสื้อผ้าของนายสะ
!!!''

นิชคุณลุกขึ้นยืนที่ปลายเตียงก่อนจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก

''จะถอดเองหรือจะให้ฉะ...''

คำพูดนี้เป็นผลเมื่อคนน้องยอมทำตามเสียง่ายๆ

''หึ
! ''

เปล่งเสียงในลำคอก่อนจะนอนลงทาบทับร่างคนน้องอีกครั้ง สภาพตอนนี้ที่เปลือยเปล่า ทำให้ร่างกายของคนทั้งคู่ใกล้ชิดกันมากขึ้น นิชคุณเอื้อมมือไปจับที่แกนกายของอูยองค่อยๆรูดขึ้นลงอย่าช้าๆ

''อะ..อะ..อื้มมมมมมม''

อูยองครางออกมา ทั้งๆที่ตั้งใจจะฝืน...แต่มันชั่งยากเหลือเกิน จังหวะที่เร็วและต่อเนื่องทำให้อูยอง
เผลอแอ่นแผ่นอกบางเข้าหา 

''อ่ะ..อื้ออ อะ..อ่าาาาาาา!!''

เสียงร้องทีไม่ค่อยเบานักทำให้คนพี่ได้ยิน ก่อนจะหยุดการกระทำเหล่านั้นลง มือหนาปล่อยแกนกายคนน้องก่อนจะหยิบเสื้อผ้าเตรียมที่จะใส่มัน อูยองมองดูด้วยความมึนงง ทั้งๆที่นิชคุณก็รู้ดีว่าอีกนิดเดียวอูยองก็จะได้ปลดปล่อย แต่เค้าเลิกที่จะไม่ทำ

''ทำไม? มองหน้าฉันทำไม?''

อูยองไม่ตอบแต่กับบิดสะโพกไปมา เขาแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ความต้องการมันมีมากเกินไป

''หึ
!ขอร้องฉันสิ''

คนพี่ยกยิ้มอย่างเหนือกว่า อูยองนอนนิ่งก่อนจะทำในสิ่งที่นิชคุณเองก็ไม่พอใจ
มือบางกอบกุมแกนกายตัวเองอย่างทุลักทุเล ทั้งๆที่พูดได้แต่เค้ากลับเลือกที่จะ...ช่วยเหลือตัวเอง!!!  คนพี่กระชากมือของคนน้องออกทันที

''นี้นายรังเกรียจฉันถึงขนาดยอมช่วยตัวเองเลยหรือไง?''

สีหน้าที่ชินชา...ไม่ตอบหรือเถียงคำพูดใดๆ ได้แต่ก้มหน้าให้ต่ำลงไปอีก

นิชคุณนั่งยองๆที่ปลายเตียงก่อนจะเชยคางอูยองขึ้นมามองหน้าเค้า

''ใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้
! ฉันหมดอารมณ์ล่ะ''

นิชคุณจัดการใส่เสื้อผ้าตัวเอง

''แล้วอย่าคิดที่จะทำมันอีกน่ะ ไอ้ท่าทางช่วยเหลือตัวเองแบบนั้นน่ะ มันน่าสมเพช! ดูไม่ใช่นายเลย จาง อูยอง
!!!''

อูยองต้องเก็บความรู้สึกที่อยากปลดปล่อยนี้ให้มันค่อยๆย้อนกลับไป ฝืนใส่เสื้อผ้าอย่าทุลักทุเล

''ทรมานมากไหม?''

คนพี่แกล้งถาม อูยองหันหน้าหนีรีบใส่เสื้อผ้าแล้วเดินออกไป






แต่...


''เจ็บมากเลยใช่ไหมหล่ะ? ที่นายประชดฉันมันก็ทรมานพอๆกันนั้นแหละ รักมาก... ก็เกลียดมาก  เคยได้ยินหรือป่าวล่ะ? หึ
!ฉันกำลังจะทำให้เราเป็นแบบนั้น น่าตื่นเต้นดีใช่ไหม? กับประสบการณ์ใหม่ที่จะได้ลองทำ... ''

นิชคุณสะแหยยิ้มก่อนจะเปิดประตู

''อ่อ
! แล้วก็ช่วยเล่นละครเหมือนตอนนั้นด้วยน่ะ''

นิชคุณหันกลับเข้ามาดึงอุยองออกไปพร้อมกัน









แกร๊ก ก ก
!!!



ทุกคนกำลังจะกลับกันพอดี ผู้ใหญ่และทีมงานหลายคนเมามายกันแบบหัวทิ้มหัวตำ

''ไอ้คุณ
!แกคงไม่ได้...''

เสียงของแทคยอนถามนิชคุณทันทีที่ออกมา

''เรื่องของผัวเมียหน่า... นายอย่ายุ่งดีกว่า''

นิชคุณปัดแขนที่แทคยอนจับไหล่ก่อนจะดันให้อูยองนั่งลง

''ทำไมหน้าแดงแบบนั้นหล่ะไอ้ด้ง
! ''

พี่เจย์ถามเมื่อเห็นอูยองอาการไม่ค่อยดี

พี่ครับ!ผมกำลังทรมานอย่างแสนสาหัส ทั้งร่างกายและจิตใจมันด้านชาไปหมด ผมเหนื่อย.... เหนื่อยเกินไป

ในใจคิดแต่ปากกลับพูดออกมาอีกอย่าง นิชคุณบีบแขนอูยองก่อนจะยิ้มให้

''คะ..ครับ
!!ไม่เป็นไรนิครับ ผมก็ปรกติดีนิ ใช้ไหมครับพี่คุน! ''

''อื้ม
!ก็ปรกติดีนิพี่เจย์ ''

นิชคุณหยอดรับตามที่ตกลงกันไว้

                                                         



สักพัก...

ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ สาวๆ
WG ก็เมามายไม่ได้สติ
ยิ่งยัยโซฮีนี้สงสัยบ้าไปแล้วมั้ง ตั้งแต่รู้ว่าทั้ง 2 คนเป็นมากกว่าคนรักก็กินเหล้าสะมากมายตามแบบฉบับของคนอกหักนั้นแหละ สุดท้ายก็ต้องให้เพื่อนเนี่ยแหละ อุ้มไป

ส่วนคราบไอดอลสัตว์ป่าที่มีสติที่สุดเห็นจะเป็นแทคเจย์เนี่ยแหละที่ยังพูดรู้เรื่อง ไอ้โฮกับไอ้ชานไม่ต้องพูดถึงเมาอย่าบอกใครเชียว จุนซูก็กินตามประสาคนโดดเดี่ยวเมาคนเดียวก็ได้สบายมาก

 


อูยองนั่งข้างนิชคุณตามปรกติ เพียงแต่ไหล่นี้ที่เค้าเคยซบมันกลับหันหนีเค้าเป็นตัวยืนยันได้ว่าเค้ากำลังรังเกรียจนาย จาง อูยอง

''ไอ้คุน
!ไอ้ด้งมันดูท่าจะไม่ดีเลย เดี๋ยวกลับบ้านเอายาให้มันกินหน่อยน่ะ''

พี่เจย์สั่งก่อนจะหันหน้ากลับไป

พี่ก็คิดอยู่ในใจลึกๆว่าที่พี่ทำเพราะต้องการจะดัดนิสัยของนาย...หรือพี่ตังหากที่เป็นคนงี่เง่าบ้าบอไปเอง คงไม่เกินไปใช่ไหม?

ใจจริงก็เป็นห่วง แต่ทำไงได้...ทำแบบนั้นไปแล้วก็แข็งหน่อย ไม่อย่างงั้นนิสัยชอบประชดประชันของอูยองก็จะไม่หมดไปสักที

คนน้องหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า หยาดน้ำตาหยดลงบนมือคนพี่โดยบังเอิญ

หรือที่พี่ทำมันผิดกันน่ะ หรือสิ่งที่พี่ทำมันจะมากเกินไป...สำหรับนาย!!!

นิชคุณจับหัวคนน้องเบาๆก่อนจะค่อยๆวางลงบนไหล่ที่คุ้นเคย 

เจบอมมองดูเป็นระยะๆ... เหมือนจะรู้ว่าสิ่งที่นิชคุณกำลังจะทำคืออะไร?

 



ไม่นานรถก็แล่นมาจอดที่หน้าหอพัก อูยองสะดุ้งเหงื่อแตกเต็มตัวไปหมด  เหลือเพียงคน 2 คนที่นั่งอยู่บนรถ เพราะทุกคนช่วยกันขนของขึ้นไปหมดแล้ว เหลือเพียงนิชคุณพาอูยองขึ้นไปเท่านั้น

''ลุกสักทีสิ
!นายจะซบไหล่ฉันอีกนานไหม?''

นิชคุณสะกิดอูยองให้ตื่น

''ขอโทษครับ
! ผม..มะ..ไม่ได้ตั้งใจ''

อูยองลนลานเดินออกจากรถตู้ดูเหมือนเค้าจะเดินเซๆแฮ่ะ คนพี่ที่มองตามหลัง ก็มองดูด้วยความเป็นห่วง

จะเดินไปถึงห้องไหมเนี่ย??

นิชคุณพูดกับตัวเอง ตามองดูอูยองที่เดินอยู่ข้างหน้า จะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่

''มานี้
!เดี่ยวฉันช่วย''

นิชคุณที่ทนมองไม่ไหวเดินมาประคองร่างคนน้อง





แต่...ตัวร้องมาก!!!

คนพี่สะดุ้งนิดๆ
ทำไมถึงตัวร้อนขนาดนี้!!! 

''ไม่เป็นไรครับ..เดี๋ยวผมเดินเอง..จะดีกว่า...ลำบากพี่เปล่าๆ''

อูยองทำท่าทางเกรงอกเกรงใจ 

''ฉันเป็นอะไรกับนายไม่ทราบ? จะประคองเมียที่ตัวร้อนจี๋มันผิดนักหรือไง?''

นิชคุณก็คิดอยู่ว่าถ้าเค้าใจแข็งยอมให้อูยองเดินเองมันจะเป็นยังไง? แต่ไม่เอาหรอก ใครจะไปกล้าเสี่ยง!!

นิชคุณประคองอูยองก่อนจะกดลิฟไปที่ชั้น 12 ในลิฟไม่มีใครเลยนอกจากพวกเค้า อูยองตัวร้อนจนละเมอกอดคนพี่

''ระ..ร่างกายนี้เป็นของผม...ฮึก...ขะ..ของผมเหมือนเดิมได้ไหมฮะ มันจะ..จะ..กลับมาเป็นของผมได้อีกไหม?..ฮึก... หรือ..ทะ..ทั้งหมดมันเป็นแค่เกมส์.. พี่กำลัง..ฮึก..ปะ..ปัดหัวผมเล่นใช่ไหม?.. ถ้าพี่เกลียดผมก็บอกน่ะฮะ...ฮึก..ผะ.. ผมรับได้! แต่อย่าทำแบบนี้..มะ..มันยากเกินกว่าที่ผมจะรับไหว..ฮึก..มะ.... มันยากเย็นเกินไป!!!''

น้ำตาของนิชคุณไหลตั้งแต่ประโยคแรกที่ได้ยิน

''ขอโทษน่ะอูยอง
!ที่พี่ทำร้ายนาย..อีกแล้ว! ขอโทษที่ทำเย็นชาใส่..พะ..พี่ขอโทษ!!! ''






ตึ๊ง!

เสียงประตูลิฟเปิดออกนิชคุณพาคนน้องเค้าหอพัก

 


''พี่เจย์ทำไมไอ้คุนมันดูแปลกๆอ่ะพี่ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย''

แทคยอนมองดูนิชคุณที่ทำเหมือนเป็นห่วงเป็นใยอูยอง

''เอาหน่า
!มันมีวิธีของมัน''

เจบอมตอบสั้นๆก่อนจะเดินเข้าห้องไป

''อ้าวพี่รอผมด้วย! ผมก็ง่วงเหมือนกันน่ะ! ไปด้วยยยยย!!!''

แทคยอนตะโกนไล่หลังก่อนจะหายเข้าห้องไป

ชานโฮเข้าห้องนอนโดยที่ไม่อาบน้ำ สงสัยจะดื่มหนักไปหน่อย ส่วนจุนซูปานนี้นอนกอดกับคีบอร์ดไปแล้วมั้ง

 






ห้องคุณด้ง


นิชคุณวางอูยองลงบนเตียงก่อนจะออกไปหยิบยาในตู้ยา แล้วก็ผ้าขนหนูกับอ่างเล็กๆ

''ใช่ๆ
!ต้องเตรียมไว้ เผื่อไข้ไม่ลด จะได้มีไว้เช็ดตัว ''

นิชคุณคิดเองเออเองแต่ก็ถือว่าเค้ายังมีสติ


''ด้ง
!กินยาหน่อยน่ะ ''

นิชคุณป้อนยาให้อูยองก่อนจะพยุงให้นั่งเพื่อกินน้ำตาม

''แล้วไงต่อว่ะ
! โอ้ย!อะไรว่ะเนี่ย ''

นิชคุณหยิบผ้าขนหนูมาชุบน้ำก่อนจะบีบน้ำหกเลอะเทอะเต็มไปหมด




''เช็ดตัวเสร็จเรียบร้อยก็...ก็...ก็ต้องให้ความอบอุ่นอะไรนั้นหรือป่าวว่ะ?''

ไม่แน่ใจแต่ก็ทำๆไปก่อนก็แล้วกัน?

นิชคุณแทรกตัวลงนอนข้างๆอูยอง พรางกอดคนน้องให้ความอบอุ่นเผื่อว่าไข้จะลดลงบ้าง... แล้วเค้าก็เผลอหลับไป

 







เช้าวันต่อมา

 

แสงแดดตกกระทบกับม้านที่ถูดเปิดทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ส่องผ่านเข้ามากระทบตาคู่น้อยของคนน้อง อูยองเริ่มรู้สึกตัว เค้าค่อยๆลืมตา

''โอ๊ย
!หนักหัวมากเลย''

คงเป็นเพราะเค้าดื่มหนักไปแถมยังต้องเจอเรื่อง.... เค้าถึงได้เป็นสะขนาดนี้ อูยองทุบหัวตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติ มันรู้สึกเบอๆ

แต่เค้าคงไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?

อูยองมองดูผ้าห่มผืนใหญ่ที่ค่อยให้ความอบอุ่นตลอดทั้งคืน  เค้ากำลังไม่อยากให้ผ้าห่มผืนนี้ตื่น อยากให้เป็นแบบนี้ อยากอยู่ใกล้ผ้าห่มผืนนี้ไปนานๆก่อนที่เค้าจะไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดแบบนี้อีก









''เพราะผมรักพี่...รักมาก!!''




**************************************************


พี่คุนคิดที่จะดัดนิสัยอูยอง แต่ทำไมน่ะ? ทำไมใจของเค้าถึงแข็งไม่พอที่จะฝืนทำได้?
เพราะเค้ารักอูยองมากเกินไปหรือป่าว?
แล้วเหตุการณ์ครั้งนี้จะทำให้อูยองเปลี่ยนนิสัยเหล่านั้นได้ไหม? ต้องติดตาม...???

เม้นๆเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ด้วยน่ะ รีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนนนนน ♥♥♥



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,242 ความคิดเห็น

  1. #1223 Bow (จากตอนที่ 18)
    4 มี.ค. 57 / 15:25 น.
    ไรเตอร์ ทำรีดเดอร์ปวดใจ
    #1,223
    0
  2. #1191 ต้นฟ้าคราม (จากตอนที่ 18)
    10 ก.ย. 56 / 17:56 น.
    กลับมาสวีทกันเถอะค่ะ รีดเดอร์ปวดใจ 
    #1,191
    0
  3. #1136 nuupiw (จากตอนที่ 18)
    4 ม.ค. 56 / 02:04 น.
    ฮื่อๆ น้ำคาไหลออกมาแบบไม่รู้ตัว ปวดใจมาก
    สงสารอูยองที่สุด ทำไมพี่คุนใจร้ายอย่างงี้
    #1,136
    0
  4. #1108 Maew Phakamon (จากตอนที่ 18)
    9 ธ.ค. 55 / 14:40 น.
    ปวดใจอ่ะ
    #1,108
    0
  5. #1057 kiwiiz (จากตอนที่ 18)
    1 ต.ค. 55 / 16:57 น.
    ซึ้งอะ T T
    #1,057
    0
  6. #1027 Minkey_kk (จากตอนที่ 18)
    15 ก.ย. 55 / 20:58 น.
    ซึ้งมาก..ฮือ..ฮือออ
    ไม่รู้จะสงสารใครดีอ่ะ
    เข้าใจว่าต้องเจ็บปวดทั้งคู่เลยอ่ะ

    *~*
    #1,027
    0
  7. #1000 Kamoon (จากตอนที่ 18)
    11 ส.ค. 55 / 04:34 น.
    จะสงสารไคดีละ พี่คุณก็น่าสงสาร ด้งก็น่าสงสาร TT
    #1,000
    0
  8. #971 หมีคริสลี่ (จากตอนที่ 18)
    14 ก.ค. 55 / 00:02 น.
    จะมีอะไรมาขวางอีกหรือป่าวคะเนี่ยยย 
    #971
    0
  9. #943 2pmอิอิ (จากตอนที่ 18)
    19 มิ.ย. 55 / 16:16 น.
    แร๊งทั้งคู่


    คนนึงประชดแร๊ง


    สว่นอีกคนก็


    มีวิธีดัดนิสัยแร๊งๆ


    แล้วมันจะจบยังไง
    #943
    0
  10. #908 lukfic (จากตอนที่ 18)
    12 พ.ค. 55 / 21:38 น.
    เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย พี่คุณอ่าาาา
    #908
    0
  11. #831 คลั่งทรูมิน (จากตอนที่ 18)
    1 ธ.ค. 54 / 17:41 น.

    พี่คุณอย่าใจร้ายกับด้งนักเลย
    พอเหอะนะ กลับมารักกันๆๆๆๆๆเหมือนเดิมเนอะ

    #831
    0
  12. #790 CHATCHA* :) (จากตอนที่ 18)
    11 ต.ค. 54 / 18:28 น.
    อ่านแล้วกดดันแทนนะไรต์ TT
    อารมณ์แปรปรวนมากเลยน่ะ พี่คุณน้องด้งงงงง !

    ขอหวานๆมาเป้นของว่างได้ป่ะ ? 555
    #790
    0
  13. #759 ด.บ่ายสอง ชาบูๆ (จากตอนที่ 18)
    18 ก.ย. 54 / 13:43 น.
    สงสัยกรรมตามสนองด้งแล้ว
    จะสงสาร หรือ สมน้ำหน้าดีเนี่ย
    #759
    0
  14. #723 EmZiI (จากตอนที่ 18)
    9 ส.ค. 54 / 17:14 น.
    ♥♥รักกัน♥♥
    #723
    0
  15. #687 chanho (จากตอนที่ 18)
    9 ก.ค. 54 / 21:55 น.
    คุณประชดด้งหรอ

    แต่ด้งก็ยอม
    #687
    0
  16. #655 ArchangelNicsael (จากตอนที่ 18)
    27 พ.ค. 54 / 01:38 น.
    พี่คุณนี่อยากดัดนิสัยด้งเหยอเนี่ยๆๆ เข้าใจพี่นร้าๆๆ แต่วิธีมานก้อแรงปายนิสนึงอ่าๆๆ ทรมานน้องมากปายมั้ยอ่าๆๆ พี่คุณๆๆ T T
    #655
    0
  17. #627 KhunDong (จากตอนที่ 18)
    15 พ.ค. 54 / 23:06 น.
    ประชดประชันกันจนได้เรื่อง สุดท้ายก็เสียใจกันทั้งคู่



    จริงๆน่าจะเปิดอกคุยกันตรงๆ และเชื่อใจกันจะดีกว่านะเนี่ย
    #627
    0
  18. #597 litzee team01 (จากตอนที่ 18)
    1 พ.ค. 54 / 17:33 น.
    ดีแล้วพี่คุณที่ช่วยดัดนิสัยของน้อง ไม่งั้นมารจาไปกานใหญ่
    #597
    0
  19. #558 PETCHAREE (จากตอนที่ 18)
    20 เม.ย. 54 / 13:05 น.
     แรงเกินไปรึป่าวคุณฮยอง

    ด้งเค้าไม่เคยเป็นแบบนี้หนิก็เลยไม่รู้จะทำไง

    แต่คิดว่านิสัยของด้งน่าจะไม่เปลี่ยนหรอกมั้ง
    #558
    0
  20. #529 jan (จากตอนที่ 18)
    9 เม.ย. 54 / 12:10 น.
    สงสารจุนซู ไร้คู่ตลอดๆๆ 55555+
    #529
    0
  21. #469 DLND's (จากตอนที่ 18)
    5 เม.ย. 54 / 00:07 น.
    สงสารใครดีนิ?!- -"
    #469
    0
  22. #407 love-you-4ever (จากตอนที่ 18)
    5 มี.ค. 54 / 06:58 น.
    วิธีดัดนิสัยของพี่คุณแรงไปไหมอ่ะ
    #407
    0
  23. #379 เหมียวสีฝุ่น (จากตอนที่ 18)
    11 ก.พ. 54 / 17:18 น.
    แล้วจะมีอะไรมาป่วน คุณด้งอีกหละเนี่ย
    เจย์ เมื่อไหร่แกจะยอมๆแทคมันซะที 


    #379
    0
  24. #354 Yukisho (จากตอนที่ 18)
    9 ก.พ. 54 / 15:54 น.

    พี่คุณสั่งสอนน้องและน้องมานจะรู้ตัวไหมเนี่ยประชดกันไปมาอยู่นั่นแหละรู้ตัวกันซะทีสินะนะ

    สู้สู้น๊าไรท์เตอร์^^

    #354
    0
  25. #329 nnnn (จากตอนที่ 18)
    29 ม.ค. 54 / 20:59 น.
    อ่านไปก็ปวดใจไป



    สองคนนี้พอกันเลย

    อะไรๆๆก็ไม่พูดกันดีๆ

    เห้ออออออ
    #329
    0