What's up

5 Centimeters Per Second เป็นเรื่องราวของคน 2 คน ที่ระยะห่างและช่องว่างของเวลา พรากคนทั้งคู่ให้แยกจากกัน  คนนึงสามารถก้าวไปข้างหน้า แต่อีกคนกลับถูกพันธนาการไว้กับความทรงจำ

โดยยังคงเล่าเรื่องของการเดินทาง ระยะห่างและความแตกต่างของเวลา การก้าวเดินไปข้างหน้า และการจมอยู่กับความหลัง เพียงแต่ "5 Centimeters Per Second"  เล่าเรื่องแบบชีวิตจริง ไม่ใช่ลักษณะนิยายวิทยาศาสตร์  โดยที่แบ่งการเล่าเรื่องเป็น 3 ตอน 3 ห้วงเวลา

ตอนที่ 1 : Cherry Blossom "ซากุระร่วง"

ทากากิ โทโนะ กับ อาการิ ชิโนฮาระ  เนื่องจากงานของพ่อแม่ ทำให้พวกเขาต้องย้ายโรงเรียนกันอยู่บ่อยๆ  ทั้งคู่กลายเป็นเพื่อนกันอย่างรวดเร็ว หลังจากที่ย้ายมาเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมเดียวกันในโตเกียว เนื่องจากมีความสนใจคล้ายๆกัน ก่อเกิดเป็นความผูกพัน ที่เรียกได้ว่า "รักแรก"

ท่ามกลางละอองกลีบซากุระที่กำลังร่วงหล่น อาการิรำพึงกับทากากิว่า
"นี่...เธอรู้มั๊ย กลีบดอกซากุระมันร่วง 5 เซนติเมตรต่อวินาทีล่ะ"
"นี่...มันดูเหมือนกับหิมะตกเลยว่ามั้ย"
แล้วอาการิก็ออกวิ่ง พร้อมกับเสียงหวูดรถไฟที่ดังใกล้เข้ามา ทากากิวิ่งตามหลังไป แต่เพียงเสี้ยววินาที อาการิไปอยู่อีกฝั่งของทางรถไฟ
"อาการิ!" ทากากิร้องเรียกอยู่อีกฝั่ง
"ปีหน้า...ฉันหวังว่าเราคงได้ดูซากุระบานด้วยกันอีกนะ" อาการิบอก

สิ้นเสียงอาการิ เจ้าม้าเหล็กตัวเขื่องก็วิ่งฝ่ากลางคนทั้งคู่ และเป็นสัญญาณเริ่มต้นของการลาจาก อาการิต้องย้ายไปที่จังหวัดโทชิงิ ซึ่งอยู่ทางเหนือขึ้นไปจากโตเกียว ทั้งคู่ใช้วิธีการเขียนจดหมายหากัน แต่ระยะห่าง ก็ค่อยๆแยกความผูกพันของทั้ง 2 โดยที่พวกเขายังไม่รู้ตัว

ก่อนหน้านั้นทั้งคู่สัญญาจะเข้าม.ต้น ที่โรงเรียนเดียวกัน อาการิ ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะอยู่ที่โตเกียวต่อ โดยที่เธอขอพ่อแม่จะอยู่กับป้า แต่ว่าพ่อแม่เธอไม่ยอม เพราะอาการิเป็นเพียงเด็กประถม

หนึ่งปีผ่านไป  ก็ถึงคราวที่ทากากิต้องย้ายบ้าง แต่คราวนี้เขาต้องไปไกลถึงจังหวัดคาโกชิมา ซึ่งอยู่เกือบใต้สุดของญี่ปุ่น ทากากิจึงเดินทางไปพบกับอาการิเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่พวกเขาจะอยู่ไกลเกินจะกว่าจะพบกันได้

หน้าหนาว หิมะ และการเดินทางด้วยระบบรางที่สลับซับซ้อน ประหนึ่งกำลังจะบอกว่า ทางข้างหน้าของคนทั้งคู่ที่จะอยู่ด้วยกันนั้นแสนรางเลือน เลยเวลานัดแล้ว แต่ทากากิ ยังไปไม่ถึงไหน รถไฟแต่ละขบวน ต้องล่าช้า ทุกนาทีที่ผ่านพ้นมันเหมือนกัปกัลป์ เวลาของความทุกข์แห่งการรอคอยค่อยๆ ไหลผ่านร่างกายเขา เข้าไปเกาะกินหัวใจของทากากิ

กลางดึกที่หนาวเย็น อาการิยังคงรอคอยการมาของ ทากากิ เมื่อทั้งคูได้พบกัน อาการิกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ คนสองคนก้าวเดินบนหิมะคู่กัน หัวใจตอนนี้อาจอบอุ่น แต่โลกก็ไม่ปราณีพวกเขาเลย ไม่นานรอยเท้าที่ประทับเคียงคู่ก็เลือนหาย ไปพร้อมกับเกล็ดหิมะหนา

* "ในห้วงเวลานั้น แหล่งพำนักของหัวใจ จิตวิญญาณ และความเป็นนิรันดร์เริ่มกระจ่างชัดในหัวใจผม ราวกับว่าผมเข้าใจทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับชีวิตผมตลอด 13 ปีที่ผ่านมา และช่วงเวลาที่ใกล้มาถึง ผมเริ่มเศร้า...จนมิอาจทานทนได้

ความอบอุ่นของอะคาริ จิตวิญญาณของเธอ ผมควรปฏิบัติอย่างไร ควรนำมันไปไว้ที่ใด มันคือสิ่งที่ผมไม่อาจล่วงรู้ เรามิอาจอยู่ด้วยกันชั่วนิรันดร์ นับจากคืนนี้ เป็นความจริงที่ผมรู้ซึ้งดี

ยังมีชีวิตมากมายรอเราอยู่ข้างหน้า มือแห่งกาลเวลาได้แยกเราให้ยิ่งห่างจากกันอย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้ แต่ว่าความกังวลเหล่านั้นแทบจะหายไปในทันที และหลังจากนั้น คงเหลือเพียงริมฝีปากนุ่มของอะคาริ"

รอยจูบแรกอันหอมหวานกับการลาจาก ทากากิไม่สามารถบอกกับเธอได้ ว่าจดหมายบรรยายความรู้สึกที่แท้จริงของเขาถูกพัดหายไปในพายุ อาการิเองก็ไม่ได้มอบจดหมายที่เธอได้เตรียมมาเพื่อเขา ทั้งคู่ลาจากกันทั้งอย่างนั้น ทิ้งเพียงความทรงที่นุ่มนวลแต่เหน็บหนาว ในคืนอันหฤโหด

ตอนที่ 2 : Cosmonaut "นักท่องอวกาศ"

ที่จังหวัดคาโกชิมา ตอนนี้ทากากิอยู่ชั้น ม.ปลายแล้วและกำลังจะจบในไม่ช้า คานาเอะ ซึมิดะ เป็นเพื่อนร่วมห้องของทากากิ และหลงรักเขามาตั้งแต่ที่เขาย้ายมาตอน ม.ต้น แต่เธอก็ไม่เคยสารภาพกับเขาเลย ว่าเธอรู้สึกอย่างไร เธอรีบมาโรงเรียนแต่เช้าเพื่อจะได้เจอหน้าทากากิตอนซ้อมยิงธนูเสร็จ เธอยืนรอเงียบๆคนเดียวจนค่ำ เพื่อที่จะได้กลับบ้านพร้อมกันกับทากากิ เป็นอย่างนั้นเรื่อยมา จนใกล้เวลาที่พวกต้องจากกัน

คานาเอะชอบเล่นเซิร์ฟ แต่ดูเหมือนเธอจะยังขึ้นไปยืนบนเกลียวคลื่นไม่ได้สักที เช่นเดียวกับอนาคตที่เธอยังคงสับสน คานาเอะ ตัดสินใจที่จะใช้เวลาช่วงสุดท้ายก่อนจบ สารภาพรักกับทากากิ ถึงแม้ทากากิจะอ่อนโยนและเป็นมิตรกับคาเนะแค่ไหน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะยังคงคิดถึงใครคนหนึ่งเสมอ

ทากากิยังคงมีภาพฝันของอาการิในใจอยู่เสมอ ทุกครั้งที่เขาจ้องมองดวงดาว หรือท้องทะเล มักปรากฏภาพของอาการิ อยู่ข้างกายเขาเสมอ ทำให้ไม่เหลือที่ว่างสำหรับคนอื่น แต่ทำไมนะ ข้อความที่เขาพิมพ์ถึงอาการิบนมือถือตลอดมา เขาจึงไม่สามารถกดส่งมันให้เธอได้

คืนหนึ่งระหว่างทางกลับบ้าน รถไฟขนกระสวยอวกาศเคลื่อนผ่านหน้าพวกเขาไปอย่างช้าๆ
"มันดูยิ่งใหญ่จังเลยนะ" ทากากิบอก
"มีคนบอกรถไฟนี่ มันวิ่งเร็ว 5 กิโลเมตรต่อชั่วโมงล่ะ" คานาเอะบอก

ในตอนที่คานาเอะจะสารภาพรักกับทากากินั่นเอง กระสวยอวกาศก็ถูกส่งขึ้นไปบนท้องฟ้า มันสะกดสายตาของคนทั้งคู่ให้ตะลึงงัน

"พลังที่มองไม่เห็น ส่งมันจากมือเรา ไปสู่สวรรค์ มันยังคงสะกดสายตาเราได้ ถึงแม้มันจะขึ้นไปสู่ความมืดมิดในห้วงเวลาอันไกลโพ้นและเกินกว่าเราจะเอื้อมถึง ทิ้งไว้เพียงหมอกควันไว้เบื้องหลัง

ในตอนที่จ้องมองมันอยู่นั้น ฉันก็เริ่มตระหนักได้ว่า ทำไม ทากากิ จึงดูต่างจากเด็กผู้ชายคนอื่น  และในขณะเดียวกัน ฉันก็เข้าใจแล้วว่า ทากากิไม่เคยมองมาที่ฉันเลย นั่นทำให้ฉันไม่ได้พูดอะไรออกไปเลย ถึงแม้ว่าทากากิจะใจดีกับฉันยังไง แต่เขาก็ยังคงมองไปในที่ๆแสนไกล ไกลจากตรงที่ฉันยืนอยู่ แต่ว่าหลังจากวันนี้ วันพรุ่ง หรือวันต่อๆไป ถึงยังไงฉันก็ยังคงรักเขา คิดถึงแต่เพียงเขา...

คืนนี้ฉันทำได้เพียงแต่ร้องให้จนหลับไป...เพียงคนเดียว"

ตอนที่ 3 : 5 Centimeters Per Second "5 เซนติเมตรต่อวินาที"

ในวันที่ดอกซากุระบานสะพรั่ง ทากากิที่ตอนนี้กลายเป็นโปรแกรมเมอร์ที่โตเกียว เดินมองกลีบซากุระที่ยังคงร่วงด้วยความเร็ว 5 เซ็นติเมตรต่อวินาที  โดยที่เขาไม่รู้ตัว เขาสวนทางกับหญิงสาวคนหนึ่งบนรางรถไฟ แต่ก่อนที่เขาจะทันรู้ตัว รถไฟก็วิ่งตัดผ่านพวกเขาอีกครั้ง

อาการิในวันนี้ เธอกำลังเตรียมตัวที่จะแต่งงาน แต่จดหมายฉบับหนึ่ง ที่เธอพบในกล่องใบเก่า ก็ทำให้เธอได้หวนคิดถึงเรื่องราวเมื่อครั้งยังเด็ก เธอจึงเดินทางมาที่ๆความทรงจำของเธอได้เริ่มต้นอีกครั้ง

ทากากิ ในวันนี้เขาก็ยังมองขึ้นไปหาสิ่งที่ไกล จนเขาไม่สามารถเอื้อมคว้าได้อีกแล้ว เขายังคงถูกพันธนาการไว้ด้วยห้วงเวลาเก่า วันที่อาการิบอกกับเขาว่า กลับซากุระนั้นหล่นด้วยความเร็ว  5 เซนติเมตรต่อวินาที

ดูเหมือนทุกสิ่งในโลก จะมีระยะ มีเวลาในการตกกระทบ และมีจุดจบในที่สุด อาการิ ปลดปล่อยตัวเองเองจากความทรงจำ และก้าวเดินไปบนเส้นทางใหม่ ทิ้งให้อดีตเป็นเพียงความทรงจำสีจาง ที่เมื่อคิดถึงก็อมยิ้มได้

คานาเอะ ที่ไม่ไล่ตามคว้าสิ่งที่อยู่ไกลเกินกว่าจะเอื้อมถึง เธอเปลี่ยนความรู้สึกนั้น ให้เป็นพลังในการก้าวต่อไปของเธอ และในที่สุดเธอก็สามารถไปยืนอยู่บนเกลียวคลื่นแห่งจำอย่างทรนง

จะมีก็เพียงทากากิ ที่กลีบซากุระยังคงไม่ตกถึงพื้น เขายังคงติดอยู่ในบ่วงความทรงจำ ถึงจะมีชีวิตต่อไปได้ แต่หัวใจก็เหน็บหนาวและมืดมิด

ในวันที่ดอกซากุระบานสะพรั่ง ทากากิ เดินมองกลีบซากุระที่ยังคงร่วงด้วยความเร็ว 5 เซ็นติเมตรต่อวินาที  โดยที่เขาไม่รู้ตัว เขาสวนทางกับหญิงสาวคนหนึ่งบนรางรถไฟ แต่ก่อนที่เขาจะทันรู้ตัว รถไฟก็วิ่งตัดผ่านพวกเขาอีกครั้ง

เมื่อรถไฟเคลื่อนตัวจากไป ไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว....

ผลงานแอนนิเมะเรื่อง 5 Centimeters Per Second ถึงเนื้อเรื่องจะเจ็บร้าว แต่ผมก็ยังรู้สึกได้ถึงความงดงามของการลาจาก

และถึงแม้ว่าจะช้าหน่อย สักวันหนึ่ง "ผมและทากากิ คงสามารถผ่านมันไปได้"


    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
68

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


8 มิ.ย. 60 / 12:06   [125.27.124.185]
คนโบราณ บอกว่า :
อยยากดู มังกรเดียวดาย

20 พ.ค. 58 / 21:50   [101.108.108.151]
Grim Ripper บอกว่า :
ทักทายงับ

10 ม.ค. 57 / 01:00   [223.205.55.60]
UkiMelon บอกว่า :
ฮ่ะ แฮ่ม T//T ครึ่งปีมีส่งหาแฟนคลับครั้งสองครั้ง...
เพราะกลัวรกหน้าไอดีทุกคน ต้องขอโทษด้วยนะคะ

วันนี้พวกเรามาแจ้งการอัพเดตนิยายเรื่อง 



:: อัพล่าสุด :: ตอนที่ 31 Breakdown ::

เมื่อมือที่สามนำมาซึ่งความไม่เข้าใจ
สุดท้ายสองสายใยจึงขาดสะบั้นอย่างนั้นเหรอ
แล้วแบบนี้...เรื่องวุ่นวายในมหาวิทยาลัยจะจบลงยังไงกันล่ะ?


หรือจะจิ้มที่แบนเนอร์สดใหม่ฟาร์มเฮาส์อุ่น ๆ จาก PS ของเราได้ที่นี่ค่ะ
 

ล. นาน ๆ มาทีหวังว่าจะไม่ลืมกันนะคะ >_<
สำหรับคืนนี้พวกเราขอราตรีสวัสดิ์ทุก ๆ คนก่อนนะ
ขอบคุณจริง ๆ ค่ะที่ติดตามนิยายของพวกเรามาโดยตลอด <3

ปล. HOTARUBI NO DENSETSU 
ขอเลื่อนอัพหลังเปิดเทอมวันที่ 13 มกรานี้นะคะ
ไรท์ติดงานจริง ๆ ค่ะ

15 มิ.ย. 56 / 19:45   [171.4.175.70]
UkiMelon บอกว่า :
สวัสดีค่ะนักอ่านที่รักทุกท่าน ^^ สบายดีกันไหมคะหลังจากเปิดเทอมแล้ว
พวกเราเองก็เหมือนกันค่ะคิดถึงทุกคนที่สุดเลย วันนี้พวกเรา UkiMelon 
ก็เลยกลับมาทักทายให้หายคิดถึง >//<
แล้วก็มีอัพเดทใหม่ ๆ มาส่งตรงถึงหน้าไอดีทุกท่านค่ะ ^^


Change My Mind สลับหัวใจให้ลงล็อก
อัพตอนที่ 20 : Hotarubi II [100%]

นอกจากจากนี้ก็ยังมี... ช่วงตอบคอมเมนต์นักอ่าน V.2 !!
ใครเม้นต์อะไรคลิกอ่านได้เลยนะ ^^
หรือใครที่ยังไม่ได้เม้นต์อะไรก็มาพูดคุยกันได้เลยค่ะ


(จิ้มที่โคะคุมะจังเลยน๊า สำหรับตอบคอมเมนต์ V.1 จิ้มที่นี่ค่ะ)

นอกจากนี้ทุกคนยังสามารถพูดคุยกับพวกเราได้ที่ FanPage UkiMelon
และแฟนเพจ Akimoto Aa กันได้ตลอด 24 ชั่วโมงเลย^^/
(ถ้าพวกเราไม่หลับนะแหะ ๆ)

และสำหรับใครที่เล่น Twitter ก็เข้าไปพูดคุยกันได้ที่ @Ukitake_ukihime ค่า
ยินดีต้อนรับทุก ๆ คนน๊า <3 และขอขอบคุณมาก ๆ ค่ะที่ติดตามผลงานของพวกเรา
ขอบคุณทุกคนมาก ๆ จริงนะคะ ขอบคุณค่ะ T//T


ปล. หากข้อความนี้รบกวนพื้นที่มายไอดีของท่านหรือเป็นการสแปมโดยไม่ตั้งใจ
พวกเราต้องขออภัยด้วยจริ ๆ ค่ะ สามารถลบได้เลยนะ ^^
 

11 เม.ย. 55 / 12:30   [1.4.240.81]
we love vocaloids! บอกว่า :
[ ข้อความจาก Admin ถึงสมาชิก Group we love vocaloids! ]
 มาประชาสัมพันธ์เรื่องริสแบนด์ค่ะ แอร๊ยยย
คือว่าแอดมินแพรกะจะสั่งริสแบนด์วีลิฟค่ะ 
เลยมาถามความเห็น ว่าจะมีใครสนใจมากน้อยยังไง
รายละเอียดดูได้ที่นี่นะคะ >
จิ้มสิ


ถ้าสนใจหรือยังไงก็สอบถามในหน้าบทความนั้นเลยค่ะ
สนใจก็ลงชื่อเอาไว้ แล้วจะคอนเฟิร์มอีกที

แอดมินมิมิว

25 พ.ย. 54 / 14:09   [180.183.215.75]
ซารังแฮดะ บอกว่า :
  ไม่รู้ว่าเป็นการรบกวนเกิดไปหรือเปล่านะครับ 

อยากรบกวนให้ท่านไปช่วยวิจารณ์นิยายของผมหน่อยน่ะครับ 

เป็นนิยายแฟนตาซีเรื่องแรกที่ตั้งใจเขียนจริ งๆ ครับ ^^
http://writer.dek-d.com/Potaetae/writer/view.php?id=767898

27 ก.ย. 54 / 00:15   [125.26.62.221]
•.★Twilight★:* บอกว่า :
 พี่เคนคะ

นี่วรรณเองนะ จำได้มั้ยคะ?



8 มิ.ย. 54 / 10:06   [118.174.5.18]
we love vocaloids! บอกว่า :
[ ข้อความจาก Admin ถึงสมาชิก Group we love vocaloids! ]

สวัสดีสมาชิกทุกท่าน
วันนี้แอดมินแพรวิ่งมแจ๋นมาบอกว่า จะจัดกิจกรรมอีกครั้งแล้วค่า!!(;[];)
และพวกบ้านโวคาลอยด์ที่ตอนนี้(ชัก)เริ่มร้าง แพรจะไปจัดการยัดเพลงๆลงไปในบ้านแต่ละหลังเพื่อความง่ายในการค้นหาข้อมูลและบรรดาเพลงรูปภาพโดจิน(ชิ) ทั้งหลายแหล่ค่ะ
Ps. แอดมินบ้านโวคาลอยด์ อย่าอูอู้น้า;[];)/ \;(;[];


29 พ.ค. 54 / 17:53   [223.204.155.80]
WE LOVE VOCALOIDS! บอกว่า :
[ ข้อความจาก Admin ถึงสมาชิก Group WE LOVE VOCALOIDS! ]

สวัสดีค่ะ เมมเบอร์ทั้งเกือบห้าร้อยคน(499)

แพรแอดมินใหญ่แห่งวีเลิฟโวคาลอยด์ค่ะ ทุกคน รู้จักแพรดีจากบทความวีเลิฟโวคาลอยด์ที่ใหญ่ที่สุดในเว็บเด็กดีดอทคอม ที่มีแฟนคลับเยอะที่สุด ซึ่ง ชื่อ we love vocaloids! โลกของคนรักโวคาลอยด์ แพรอยากขอร้องซักอย่างจะได้ไหม นี้คือสิ่งที่เป็นโลโก้แทนตัวของบทความเรา ขอความกรุณาอย่าลอกเลียนแบบ อย่าดัดแปลง จะได้ไหม แพรรู้มีบทความ กรุ๊ปที่มีชื่อนี้เยอะมาก ชนิดที่ว่าเวลาเห็นแล้วแพรมีสภาพชนิดที่ว่า (ตูจะเอาระเบิดไปลง!!) แต่ว่าแพรเป็นเด็กดีน่ะ และเว็บนี้ก็ชื่อเด็กดีด้วย ดังนั้น ดังนั้นแพรเลยไม่ได้ว่าอะไรออกไปแม้แต่น้อย (แต่ใจจริงคือเจ็บใจมาก) แพรเห็นบางคนที่เป็นเมมเบอร์ในกรุ๊ปเราไปเปิดแบบนี้กันหลายคนเลยที่เดียว แพรก็ไม่ได้ว่าอะไรเลย (นอกจาก แค่มองอย่างอึ้งๆ) ดังนั้นนี้เป็นคำขอร้องของแพรน่ะ รับฟังหน่อยได้ไหม แค่นิดเดียวเท่านั้น อย่ามา ใช้ชื่อที่แพร ภูมิใจ จะได้ไหมค่ะ?

ได้โปรดละน่ะ แพรเป็นคนหาเรื่องใครไม่เป็น แต่ได้โปรด ขอร้องเถอะค่ะ แค่นี้เท่านั้นที่อยากขอ

(จะร้องไห้แล้ว)

จาก

แพร (มาสเตอร์โวคาลอยด์)


12 เม.ย. 54 / 15:03   [49.49.97.195]
นักอ่านเขียนวัยทีน บอกว่า :
[ ข้อความจาก Admin ถึงสมาชิก Group นักอ่านเขียนวัยทีน ]
 ดีจ้า!!สมาชิกที่น่ารักของม่าทุกคนวันนี้ม่ามาเพื่อจะถามว่ามีใครบ้างที่อยากเป็นAdmin
จะได้มาช่วยกันคิดหาอะไรทำร่วมกันภายในกรุ๊ป ใครสนใจก็มาบอกม่าที่นี้น่ะค่ะhttp://my.dek-d.com/kaew63651/



   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
31

Tanu~Naja
Hell Tricker
frist star
UkiMelon
+The Mask+
Killer of Darkness
ฉันจะไม่โกหก
แมวเชส
มินะ



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
18 ชิ้น

ของขวัญชิ้นล่าสุดจากเพื่อนคุณ!!
#18 ระฆังเสียงใส
Merry Christmas
มอบให้โดย np47


ของขวัญที่ผ่านมา
#17 น้ำมะพร้าว หวานหอมชื่นใจ
"สวัสดีวันสงกรานต์คร๊าฟฟฟฟ"
มอบให้โดย np47
#16 ขนมหวานปีใหม่
"HAPPY NEW YEARS"
มอบให้โดย np47

ให้ของขวัญบ้าง | ของขวัญที่เคยได้รับทั้งหมด   


    Writer
คำอธิบายเกี่ยวกับบทความที่อยากจะบอกต่อ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

คำอธิบายบทความที่ฉันสร้างขึ้น

The School Love Story : The Short Story Of Love
เรื่องราวของเหล่าหนุ่มสาวกับความรักที่แสนงดงามที่เกิดเกิดขึ้นในวัยเรียน ที่พร้อมจะให้คุณยิ้มและร้องไห้ไปพร้อมๆกับพวกเขา
Upd : 18 ต.ค. 54 / 11:34
Rating
0%
View : 170
Post : 1
Fanclub : 0