A Cinderella Story (Hermione~~Draco)

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7 ไปกับใคร?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    23 ต.ค. 52

 เฮอร์ไมโอนี่กับจินนี่รออย่างใจจดใจจ่อในการเขียนมาของบีช จนกระทั่งนาฬิกาบอกเวลา ว่าขณะนี้เป็นเวลา 3 ทุ่มตรง ข้อความของบีชก็เขียนมาตามปกติของเขา

 

“สวัสดี คุณหนอนหนังสือ”จินนี่มองดูอย่างตื่นเต้น เธอสะกิดแขนเฮอร์ไมโอนี่และยิ้มล้อๆ

“สวัสดี”

“วันนี้... คุณพอจะให้คำตอบผมได้หรือเปล่า” เขาเขียนถามมาอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เธอเขียนทักทายเขาไป  เฮอร์ไมโอนี่หันมามองหน้าจินนี่ เธอก็พยักเพยิดให้ตอบรับ

“ตอบไปเลยเฮอร์ไมโอนี่”

 

“ค่ะ... ฉันจะไปงานเต้นรำวันคริสมาสต์กับคุณ”

 

เช้าวันต่อมา เฮอร์ไมโอนี่แอบกระซิบกระซาบกับจินนี่ถึงเรื่องเมื่อคืน ในขณะที่กำลังทานอาหารเช้า ตาของรอนจับจ้องดูเฮอร์ไมโอนี่

 

“เธอว่าสองคนนั่นมีความลับอะไรกับพวกเราหรือเปล่า”รอนกระซิบบอกกับแฮร์รี่ ขณะที่ยังคงจับตามองทั้งสองคนอย่างไม่วางตา

“ไม่รู้สิ อาจจะเป็นเรื่องของผู้หญิงก็ได้”แฮร์รี่ตอบ เขาเองก็มองดูอย่างสงสัยเหมือนกัน ก่อนจะหันมาถามรอน

“พูดถึงเรื่องที่ผู้หญิงเขาจะพูดกันนะ นายขอเฮอร์ไมโอนี่ไปเต้นรำหรือยัง”

“ยัง”รอนตอบสั้นๆ “ฉันว่าฉันจะขอตอน...”

“ตอนนี้”แฮร์รี่บังคับ “เถอะน่ารอน มันไม่ยากหรอกแค่ขอเธอไปงานเต้นรำ”

“นายก็พูดง่ายน่ะสิ”รอนพูดพลางคิดถึงตอนที่แฮร์รี่เดินไปขอปัทมา พาติลหน้าตาเฉย โดยไม่ได้มีความรู้สึกอะไรเลย อาจจะเป็นเพราะแฮร์รี่ไม่ได้ชอบปัทมา แต่เขา... กับเฮอร์ไมโอนี่

 

“เฮอร์ไมโอนี่...”แฮร์รี่เรียกเธอ เธอหยุดคุยกับจินนี่และหันมาสนใจเขา จินนี่เองก็เช่นกัน

“อะไรหรอแฮร์รี่”เธอถาม

“รอนมีเรื่องจะพูดกับเธอ”แฮร์รี่โบ้ยไปทางรอน ซึ่งหน้าแดงและเริ่มอึกอักทันที

“คือฉัน...”เฮอร์ไมโอนี่ขมวดคิ้ว “ฉัน... ฉัน”

“ฉันอะไร”เธอถามห้วนๆ ดูค่อนข้างจะรำคาญ รอนสูดหายใจเข้าช้าๆ ก่อนจะ

“เฮอร์ไมโอนี่... ไปงานเต้นรำวันคริสมาสต์กับฉันได้ไหม” จินนี่ เนวิล เชมัส ดีน ปาราวตี และลาเวนเดอร์ต่างพากันมองมาที่รอน แฮร์รี่ยิ้มกว้างที่ในที่สุด รอนก็ยอมขอเฮอร์ไมโอนี่ไปงานเต้นรำเสียที แต่ที่น่าแปลกก็คือ เฮอร์ไมโอนี่มีสีหน้าสลดลง และดูกังวลใจอย่างน่าประหลาด

 

“คือ...ฉัน”เฮอร์ไมโอนี่เป็นฝ่ายอึกอัก รอนมองเธออย่างมีความหวัง จินนี่อ้าปากค้างนิดๆ ขณะที่มองดูพี่ชาย ทุกๆคนเองก็ลุ้นว่าเฮอร์ไมโอนี่จะตอบว่าอะไร

“ฉัน...”จินนี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะชิงตอบแทน

“เธอไปกับพี่ไม่ได้หรอก รอน”รอนหันขวับมามองทางจินนี่ สีหน้าตกตะลึง

“ทำไม... ทำไมล่ะเฮอร์ไมโอนี่”รอนหันกลับมาถามเธอ เฮอร์ไมโอนี่มีท่าทางเสียใจ

“ฉันขอโทษนะรอน... แต่ฉันตอบตกลงที่จะไปกับคนอื่นแล้ว”รอนมีสีหน้าเฉยชาขึ้นเรื่อยๆ เมื่อฟังเฮอร์ไมโอนี่พูด แฮร์รี่เองก็ดูแปลกใจกับคำตอบของเฮอร์ไมโอนี่ “และฉันก็คิดว่าเธอเองก็มีคนจะไปงานเต้นรำกับเธอแล้วไม่ใช่หรือไง”

“ใครบอกเธอ”รอนถามห้วนๆ แฮร์รี่สะกิดแขนรอนเบาๆ เพื่อเตือนให้รอนจำได้ว่าเขาเองที่เป็นคนบอก เฮอร์ไมโอนี่ไม่ตอบรอน เขามองหน้าเธอแล้วยิ้มเยาะ ก่อนพรวดพราดลุกจากโต๊ะออกไปจากห้องโถงใหญ่ แฮร์รี่เหลือบมองเฮอร์ไมโอนี่ เขารีบเดินตามรอนออกจากห้องโถงใหญ่ไปเช่นกัน

 

“ไม่เป็นไรหรอกเฮอร์ไมโอนี่ เธอไม่ผิดหรอก”จินนี่บอกอย่างปลอบใจ เมื่อเห็นเฮอร์ไมโอนี่มองตามรอนอย่างเป็นห่วง

 

รอนไม่คุยกับเฮอร์ไมโอนี่เลยตั้งแต่เขาเดินกลับมากับแฮร์รี่ เพื่อเข้าเรียนวิชาแปลงร่าง เฮอร์ไมโอนี่เองก็ฉลาดพอที่จะไม่พยายามเข้าไปคุยกับรอนในขณะที่เขายังคงโมโห เธอรู้ดีว่ารอนโกรธ แต่ไม่รู้ว่าโกรธที่เธอเข้าใจผิดว่าเขามีคนไปด้วยแล้ว หรือโกรธที่เธอไปกับคนอื่นกันแน่

“ฉันผิดใช่มั้ยที่ฉันตกลงไปงานเต้นรำกับคนอื่น”เฮอร์ไมโอนี่พูดกับแฮร์รี่ในชั่วโมงคาถาของบ่ายวันนั้น แฮร์รี่ไม่ตอบ แต่เขาคิดว่าเขาเองก็มีส่วนผิดเหมือนกันที่ทำให้เพื่อนทั้งสองทะเลาะกัน

 

เย็นวันนั้นเฮอร์ไมโอนี่ที่หงุดหงิดกับปฏิกิริยาที่น่าหมั่นไส้ของรอน ตัดสินใจบอกลาอาหารเย็น และจะเข้าไปหมกตัวอยู่ในห้องสมุดแทน อย่างน้อย หนังสือก็คงช่วยทำให้เธอคลายความเครียดได้บ้าง แต่ดูเหมือนเฮอร์ไมโอนี่จะคิดผิด

เธอพบมัลฟอยกำลังยื้อยุดฉุดกระชากกับแพนซี่ พาร์กินสันที่หน้าห้องสมุด และดูเหมือนมัลฟอยพยายามอย่างมากที่จะปลดแขนแพนซี่ออก

 

“ทำไมเดรโก...ทำไมฉันจะไปงานเต้นรำวันคริสมาสต์กับเธอไม่ได้”เสียงของแพนซี่ดังลั่น เฮอร์ไมโอนี่แอบหลบข้างเสาเพื่อแอบดูเหตุการณ์ระหว่างมัลฟอยกับแพนซี่

“จะให้ฉันบอกกี่ทีว่าฉันมีคนที่จะไปกับฉันแล้ว”มัลฟอยพูด เขาชักจะยั้วแพนซี่ขึ้นไปทุกที ทำไมถึงได้ตื๊อขนาดนี้ก็ไม่รู้

 

“ยัยนั่นมันเป็นใครเดรโก เธอบอกฉันสิ เป็นคนในสริธีรินหรือเปล่า”เธอเขย่าแขนมัลฟอย จนเขาหันมาปัดมือเธอออกด้วยความรำคาญ และสุดจะทนกับการกระทำของแพนซี่

“มันไม่ใช่เรื่องของเธอ และก็ไปให้ไกลๆฉันสักที ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน”เขาตวาดใส่หน้าแพนซี่ ที่ทำหน้าราวกับจะร้องไห้ออกมา

“เดรโก...”แพนซี่เรียกชื่อเขาเสียงสั่น มัลฟอยไม่สนใจและโบกมือไล่เธออย่างใจร้าย แพนซี่สะอื้น เธอไม่สังเกตเห็นเฮอร์ไมโอนี่ที่ยืนอยู่ด้วยซ้ำ ขณะที่วิ่งผ่านไป เฮอร์ไมโอนี่มองตาม แว่บหนึ่งเธอรู้สึกสงสารแพนซี่เสียด้วยซ้ำ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายเป็นแพนซี่ ความสงสารของเธอจึงแทบจะหายไปทันที เมื่อเธอหันกลับไปเพื่อจะมองว่ามัลฟอยจะทำอย่างไรต่อ เธอก็พบว่า  เขารู้แล้วว่าเธอแอบยืนดูเขากับแพนซี่คุยกัน (ทะเลาะกันนั่นแหละ)

 

“ตกใจหรือไง”มัลฟอยพูดเสียงเรียบ เมื่อเห็นเธอผงะ ที่เห็นเขามาอยู่ข้างหลัง

“เปล่า”เฮอร์ไมโอนี่ตอบอย่างไว้ท่า

“มาแอบดูอะไร”มัลฟอยถาม เฮอร์ไมโอนี่เชิดหน้าขึ้นและตอบเสียงห้วน

“เปล่า”

“เธอเห็นฉันกับแพนซี่คุยกันใช่มั้ย”เขาถามอีก เธอก็ยังคงตอบ

“เปล่า”

“เธอพูดความจริงใช่มั้ย”

“เปล่า... อ้ะ...”เฮอร์ไมโอนี่แทบกัดลิ้นตัวเอง มัลฟอยยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

 

“ดีนี่... เธอแอบมองฉันกับแพนซี่คุยกัน”มัลฟอยพูดเยาะๆ

“แล้วยังไง”เธอถามกลับพลางขมวดคิ้ว

“มันก็หมายถึง... นิสัยของพวกเลือดมักเกิ้ลที่ชอบสอดรู้เรื่องคนอื่นของเธอมันแสดงออกมาน่ะสิ”เฮอร์ไมโอนี่หน้าเริ่มเป็นสีชมพูบางๆ เธอเริ่มจะโกรธเขาขึ้นมา

 

“และนอกจากมันจะส่อถึงความเป็นเลือดมักเกิ้ลของเธอแล้วนะ  พ่อแม่มักเกิ้ลของเธอก็คงจะไม่ต่างกันเท่าไหร่นักหรอก ลูกเป็นยังไง พ่อแม่ก็คงจะเหมือนกัน พวกโสโครกเลือดสี...”

“เพี๊ยะ...”ใบหน้าขาวซีดของมัลฟอยหันตามแรงตบของเฮอร์ไมโอนี่ เขาดูตกตะลึง

 

“นายว่าอะไรฉัน ฉันไม่เคยว่า...แต่อย่าว่าถึงพ่อแม่ฉันอีกมัลฟอย” เธอพูดก่อนจะสะบัดลอนผมสีน้ำตาลและเดินลับหายไป มัลฟอยมองตามด้วยความโกรธ แต่เขาไม่ได้เดินตามเฮอร์ไมโอนี่ไปแต่อย่างใด แต่เขาคิดว่า เขาจะต้องทำให้เธอคนนี้สำนึกบ้างเสียว่า กำลังล้อเล่นกับใครอยู่



....................................................................................................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

207 ความคิดเห็น

  1. #180 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 10:53
    โอ้ววววว
    #180
    0
  2. #144 { มนิสบุย' (@blue_sweet) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 11:22
    ชอบ!! ที่เดรโกแบบ...
    แสดงความเหย่อหยิ่งออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ
    55555555555
    เราอ่านฟิคเดรไมโอนี่แล้วคิดมาตลอดว่า
    คาแรคเตอร์เดรโกควรเป็นแบบนี้ล่ะ
    แสดงท่าทางแบบนี้ล่ะ 555555
    #144
    1
  3. #127 —★EmoMelody™ϟHP (@emo_melody) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 00:22
    รอนนี่ยังไม่ได้เรียนรู้จากประสบการณ์เมื่อตอนปีสี่เลยสินะ
    แล้วมาทำเป็นอารมณ์เสีย //กลอกตส
    #127
    0
  4. วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 21:19
    แรงงงงส์ เดรโกลูกแม่
    #92
    0