A Cinderella Story (Hermione~~Draco)

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 18 ความจริง(ขณะนี้)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,260
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    9 พ.ย. 52

ในค่ำวันนั้น เฮอร์ไมโอนี่ขึ้นมาบนหอนอนก่อนคนอื่นๆ ที่กำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่น เธอไม่แม้แต่คิดจะเล่าให้จินนี่ฟัง ถึงเรื่องที่เธอพบกับมัลฟอยในวันนี้ ทั้งคำพูดบวกกับสีหน้าและแววตา ทำให้เธอรู้ว่ามัลฟอยเริ่มจะดูออกแล้วว่าเธอคือคนที่ไปงานเต้นรำกับเขา

 

เฮอร์ไมโอนี่คิดขณะที่หยิบหนังสือปรุงยาของเธอออกมาจากกระเป๋า พลางเปิดมันไปในหน้าที่เธอสอดกระดาษโน้ตของมัลฟอยไว้ เธอคิดว่าเขาต้องเขียนข้อความอะไรบางอย่างส่งมาถึงเธออีกแน่ๆ เหมือนอย่างเช่นทุกคืน ที่เขาส่งมาถึงเธอ

 

อาจจะเป็นข้อความตัดพ้อ ข้อความขอร้อง หรืออาจจะเป็นข้อความที่ถามว่าเธอคือเฮอร์ไมโอนี่หรือเปล่าก็เป็นได้ แต่ปรากฏว่า หน้าที่เธอเคยสอดกระดาษโน้ตไว้กลับว่างเปล่า กระดาษของมัลฟอยที่เธอสอดไว้หายไป ดูๆไปดูๆมา ตอนอยู่ที่คุกใต้ดิน กระดาษแผ่นนั้นยังถูกสอดไว้อย่างดี แต่ตอนนี้มันกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

 

เฮอร์ไมโอนี่หยิบกระเป๋าของเธอขึ้นมารื้อดูว่ากระดาษโน้ตหล่นอยู่ในกระเป๋าหรือไม่ แต่ก็ไม่มี ไม่อย่างนั้นเธอจะไปทำมันหล่นไว้ที่ตรงไหน ในเมื่อเธอสอดมันไว้ในหนังสือปรุงยาชั้นสูงของเธอตลอด หรือว่า...

 

เธอพลิกไปดูหน้าปกหนังสือ ถ้าลางสังหรณ์อันเลวร้ายของเธอเป็นจริงล่ะก็ หนังสือเล่มนี้ก็จะต้องเป็นของ

 

เดรโก มัลฟอย

ที่ห้องนั่งเล่นสริธีริน

 

มัลฟอยหยิบแผ่นกระดาษโน้ตที่สอดอยู่ภายใต้ “หนังสือปรุงยาชั้นสูง ว่าด้วยยาอันตราย” ใบหน้าเต็มไปด้วยความพิศวง

 

ก็ในเมื่อ กระดาษโน้ตแผ่นนี้เขาเก็บมันไว้ใต้หมอน แล้วทำไมมันถึง...

 

เขาพลิกกลับไปดูที่หน้าปกอย่างรวดเร็ว เสียงหัวใจเต้นแรงราวกับมันจะระเบิดออกมา ไม่วินาทีใดก็วินาทีหนึ่ง หนังสือเล่มนี้ต้องเป็นของ...

 

มัลฟอยนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ใช่จริงๆ เป็นไปแล้วจริงๆ เขาคิดว่า หนอนหนังสือ ก็คือ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ และก็ใช่เสียด้วย หนังสือเล่มนี้สอดกระดาษโน้ตที่เขาให้หนอนหนังสือไป ไม่มีหลักฐานอะไรที่จะสมบูรณ์แบบไปมากกว่านี้อีกแล้ว

 

มัลฟอยปิดหนังสือลงพลางถอนหายใจ เขาคิดทบทวนเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมด เรื่องที่โชคชะตาเล่นตลกกับเขาอย่างน่าเหลือเชื่อ ทั้งเหตุที่พบกันโดยบังเอิญที่ห้องสมุด ที่ทำให้เขาเกิดสนใจคนอวดดีอย่างหนอนหนังสือ จนขอเธอไปงานเต้นรำ ได้พูดคุย เต้นรำ เดินเล่น และจูบกัน

 

ทุกๆเรื่องมันเป็นเรื่องบังเอิญที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น ทำให้บังเกิดเป็นความรักในเพียงชั่วข้ามคืนกับคนที่เขามารู้ที่หลังว่าเป็นศัตรู แต่เมื่อเขารู้อย่างนั้นแล้วความเกลียดที่เคยมีมาทั้งหมดมันจางหายไปแทบจะหมดสิ้น มันกลับกลายเป็นความรู้สึกดีๆ กับค่ำคืนอันแสนหวานของเขากับเธอคนนั้นแทน

 

แต่ยัยเลือดสีโคลนจะคิดแบบเขาหรือเปล่า เธอจะสามารถรักคนที่เธอเกลียดจับจิตจับใจอย่างเขาได้มั้ย

 

เขาคงจะต้องทวงถามความจริงทุกๆเรื่อง จากเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ หนอนหนังสือตัวจริงเสียแล้ว

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

 

เฮอร์ไมโอนี่เดินออกมาจากห้องนั่งเล่นกริฟฟินดอร์เพียงลำพัง วันนี้เพื่อนทั้งสองของเธอลงไปที่ห้องโถงใหญ่ก่อนแล้ว เพราะเธอตื่นสาย เนื่องมาจากความกังวลเรื่องมัลฟอยทำให้เธอนอนไม่หลับแทบจะทั้งคืน บางทีถ้าโชคยังดีอยู่ มัลฟอยอาจจะยังไม่รู้ก็ได้ว่า หนังสือของเธอที่มีกระดาษโน้ตสอดไว้ อยู่ที่เขา

 

แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด

 

เฮอร์ไมโอนี่ ก้าวขาออกมาจากรูปภาพสุภาพสตรีอ้วนได้ไม่ถึง 3 ก้าว เธอก็หยุดชะงัก ตัวแข็งทื่อเหมือนกับพบบาซิลิสก์ แต่ผิดที่ว่า ในความเป็นจริงแล้ว เธอพบ มัลฟอย! ต่างหาก

 

ในมือของเขาถือหนังสือปรุงยาของเธอไว้เสียด้วยสิ

 

“หนอนหนังสือ”มัลฟอยพูดเสียงเรียบ ปฏิกิริยาของเฮอร์ไมโอนี่ ที่สะดุ้งเฮือกเมื่อเขาเอ่ยถึง หนอนหนังสือ ทำให้เขายิ้มกว้าง เขาเดินเข้ามาหาเฮอร์ไมโอนี่ แต่เธอกลับเดินหนีแทน

 

มัลฟอยเดินตามมาอย่างไม่ลดละ จนกระทั่งเขามายืนขวางหน้าเธอไว้ เฮอร์ไมโอนี่ส่งสายตาที่บ่งบอกว่าอยากให้เขาไปๆให้พ้นๆหน้าเธอ มาให้ แต่มัลฟอยไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด

 

 “ทำไมเธอต้องโกหกฉัน”มัลฟอยตัดพ้อ “ทำไมเธอไม่บอกความจริงกับฉันว่าเธอคือหนอนหนังสือ”

 

“เลิกพูดบ้าๆ ซะที”เฮอร์ไมโอนี่พูด ด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว 

“ฉันรู้นะว่าเป็นเธอ...”มัลฟอยสบตาเธอ “เกรนเจอร์ ได้โปรดบอกฉันว่าเป็นเธอ” เขาอ้อนวอน เธอเมินหน้าหนี ในขณะที่นิ่งเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

“ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่หนอนหนังสือบ้าบออะไรของนาย”

 

“เธอยังจะโกหกฉันอยู่อีกหรอ”มัลฟอยพูด แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ทำไมเกรนเจอร์ หนังสือปรุงยาเล่มนี้เป็นของเธอ กระดาษโน้ตนี่เป็นกระดาษที่ฉันให้ไว้กับหนอนหนังสือ”เขาหยิบกระดาษโน้ตขึ้นมาโชว์ให้เฮอร์ไมโอนี่ดู เธอเหลือบมองอย่างเศร้าใจ

 

“ถ้าไม่ใช่เธอ งั้นเธอบอกได้มั้ยว่ากระดาษแผ่นนี้เป็นของใคร”

 

เฮอร์ไมโอนี่นิ่งเงียบ ในขณะที่มัลฟอยรอคำตอบจากเธอ ถึงขั้นนี้เธอคงจะไม่ปฏิเสธเขาอีกแล้วว่าเธอไม่ใช่หนอนหนังสือ

 

“ฉันไม่รู้...”เฮอร์ไมโอนี่อึกอัก “ฉันเจอมันตกอยู่กับพื้นฉันก็เลยหยิบมา...”เธอพูดปด มัลฟอยมีสีหน้าสลดลง และดูเสียใจเป็นอย่างมากกับคำตอบของเฮอร์ไมโอนี่

 

“เธอแน่ใจเหรอ”เขาถาม เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าโดยที่ไม่ยอมสบตาเขา มัลฟอยมองพิจารณาอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่จะบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาเจือปนไปด้วยความผิดหวังว่า

 

“ดี”เฮอร์ไมโอนี่เหลือบมองดูเขา ดวงตาสีเทายังคงจับจ้องอยู่ที่เธอ เขายื่นหนังสือคืนให้เฮอร์ไมโอนี่ พร้อมด้วยกระดาษโน้ตที่สอดกลับไว้ในหนังสือเช่นเดิม

 

“เมื่อเธอยืนยันอย่างนั้น ฉันจะไม่รบกวนเธออีก”เขาพูดเบาๆ “ถือซะว่าฉันไม่เคยพูดเรื่องนี้กับเธอก็แล้วกัน”มัลฟอยเดินจากไปทันทีที่เขาพูดจบ ดูเหมือนเขาจะทิ้งความรู้สึกผิดและหนักอกหนักใจไว้ให้แก่เฮอร์ไมโอนี่อย่างมาก

 

“เฮอร์ไมโอนี่”เสียงห้วนๆ เรียกเฮอร์ไมโอนี่ดังมาจากด้านหลัง เธอหันขวับไปมองด้วยความประหลาดใจ จินนี่ยืนกอดอกมองเธอ หน้าตาถมึงทึง

 

“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะใจร้ายแบบนี้”จินนี่พูดตัดพ้อ เธอจ้องหน้าเฮอร์ไมโอนี่เขม็ง “ทำไมไม่บอกความจริงกับเขา”

“เธอเห็นด้วยหรอ”เฮอร์ไมโอนี่ถามเบาๆพลางหลบตาจินนี่ จินนี่พร่นลมจมูกไม่พอใจ

 

“ใช่สิ ฉันยืนอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว”จินนี่ตอบ “มาตั้งแต่เขาเรียกเธอว่าหนอนหนังสือ”

“ฉันไม่กล้าที่จะบอกเขา จินนี่”เฮอร์ไมโอนี่พูด น้ำตาคลอ “เขารักหนอนหนังสือ แต่เขาเกลียดฉัน”เธอปล่อยโฮ ในขณะที่จินนี่ส่ายหน้าให้กับความคิดผิดๆของเฮอร์ไมโอนี่

 

“เธอคงจะไม่รู้ความรู้สึกของมัลฟอยเลยใช่มั้ย”จินนี่ถาม เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้า ขณะยกมือขึ้นปาดน้ำตา

“เขามั่นใจว่าเธอคือหนอนหนังสือ และเขาก็ไม่ได้เกลียดเธอด้วย เฮอร์ไมโอนี่”

............................................................................................................................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

207 ความคิดเห็น

  1. #192 kuychai (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 13:51
    นั้นนไง
    #192
    0
  2. #138 —★EmoMelody™ϟHP (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 01:24
    จินนี่เอ๊ย เธอนี่สุดยอดจริง ๆ ไม่รู้ทำไมเริ่มปลื้มจินนี่ซะแล้ว
    (พ่นลมหายใจ นะคะ)
    #138
    0
  3. #117 Pichaya.tiphi@gmail.com (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 21:44
    ไปคุยกันให้รู้เรื่องเลยยัยเกรนเจอร์ไปเลยยยย
    #117
    0
  4. #116 Pichaya.tiphi@gmail.com (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 21:44
    ไปคุยกันให้รู้เรื่องเลยยัยเกรนเจอร์ไปเลยยยย
    #116
    0
  5. #109 Faiza (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 18:56
    ไปคุยกันเลยไป๊ เร้วววววว T.T
    #109
    0
  6. #37 Love actually (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2552 / 17:24
    ทั้ง ๆ ที่รักกันตั้งมากมายขนาดนี้แล้วแท้ ๆ ทำไมถึงยังปากแข็งกันอยู่อีก

    คนหนึ่งก็ยังยึดติดกับอคติบ้า ๆ ที่ว่า กริฟฟินดอร์และสลิธีรินเป็นศัตรูกัน จึงทำให้ไม่กล้าเผยความในใจออกมา

    ส่วนอีกคนก็ต้องการความจริงถึงขนาดที่บุกไปหาคนที่ตัวเองรักถึงที่ แต่แล้ว ก็ต้องแบกแห้วกลับมากระสอบเบ้อเริ่ม

    ไม่เข้าใจว่า เฮอร์ไมโอนี่จะเก็บความลับนี้ไว้กับตัวไปอีกนานแค่ไหน ทั้ง ๆ ที่มันไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแล้วแท้ ๆ

    แค่เธอ say yes ออกไปคำเดียว ทุกสิ่งทุกอย่างมันคงดีแน่ ๆ เพราะตอนนี้เดรโกก็รักเธอมาก

    รักเธอทั้ง ๆ ที่เขารู้แล้วว่า คนที่เขาเฝ้าตามหามาตลอดตั้งแต่หลังวันงานเต้นรำนั้น คือศัตรูของเขาเอง

    แต่เดรโกก็เลือกที่จะละทิ้งอคติ และทำตามเสียงของหัวใจ

    ในทางกลับกัน เฮอร์ไมโอนี่กลับปล่อยให้อคติมีอิทธิพลเหนือกว่าเสียงในหัวใจที่มันร่ำร้องตลอดเวลาว่า รักเดรโก

    -------------------------------------

    สู้ ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้

    #37
    0
  7. #35 nugfat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2552 / 14:31

    เพิ่งมาอ่านจ๊า หนุกๆไงก้อสู้ๆนะเอาใจช่วยนะจ๊ะ

    #35
    0
  8. #33 BE.Glory (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2552 / 06:51
    ต่างคนก็ต่างใจตรงกัน แต่มันขัดกันที่ว่ากลัวว่าอีกคนจะไม่ได้คิดเหมือนอย่างที่คิดนี่ซิ แต่ก็เอาใจช่วยทั้งคู่ต่อไปนะคะ ทั้งเดรโกทั้งเฮอร์ไมโอนี่เลย แล้วก็คนแต่งด้วยค่ะ :)
    #33
    0