A Cinderella Story (Hermione~~Draco)

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14 เวลาเที่ยงคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    29 ต.ค. 52

มัลฟอยอมยิ้ม เขาเหลือบเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของหนอนหนังสือ เธอรู้ว่าเขาเลียนแบบคำพูดของเธอ และเธอก็รู้ด้วยว่าเขาพูดออกมาจากความรู้สึกจริงๆ แต่ในใจเฮอร์ไมโอนี่นั้น จริงๆแล้วกำลังสับสนอยู่มากทีเดียว

 

ขอล่ะ มัลฟอยเธอเหลือบมองเขาขณะที่กำลังครุ่นคิด อย่าทำให้ฉันรู้สึกดีกับนายไปมากกว่านี้

 

“ผมนี่ก็แปลกนะ... “เขาหันกลับไปก้มมองเท้าและเริ่มตัดพ้อกับตัวเอง “ผมไม่รู้ว่าชื่อจริงๆของคุณคือใคร ไม่รู้ว่าคุณอยู่บ้านไหน ปีอะไร แต่ผมกลับรู้สึกคุ้นเคยกับคุณมาก และอีกอย่างที่แปลก คือคุณก็รู้จักผมด้วย”เขาหยุดเดิน เฮอร์ไมโอนี่เองก็หยุดเดินเช่นกัน เขาสบตาเธอ ดวงตาของเขาเหมือนกับพยายามที่จะค้นหาความจริงอะไรบางอย่าง ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามออกมาว่า

 

“หนอนหนังสือคุณช่วยตอบคำถามผม ตามความจริงหน่อยได้ไหม”

“ฉันจะตอบตามความจริง และจะตอบเฉพาะเรื่องที่ฉันอยากจะตอบคุณเท่านั้น”เฮอร์ไมโอนี่บอกอย่างไม่ผูกมัดตัวเอง มัลฟอยยิ้มนิดๆ ก่อนๆจะเริ่มตั้งคำถาม

 

“คุณอยู่ปีเดียวกับผมใช่มั้ย”

“ใช่”เธอตอบสั้นๆ

“คุณไม่ใช่คนในสริธีรินใช่มั้ย”

“ใช่”เธอตอบตามความจริง

“ถ้าอย่างนั้น คุณอยู่บ้านไหน”คำถามนี้ทำให้เฮอร์ไมโอนี่ใช้ความคิดอย่างหนัก จะบอกตอนนี้ หรือจะค่อยบอกทีหลังดี แต่เธอไม่ต้องตัดสินใจเลือก เพราะเขาคิดว่าเธอยังไม่อยากตอบ เขาจึงเลี่ยงไปถามคำถามอื่น

 

“เราเคยพูดคุยกันหรือเปล่า”เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มบางๆ

“เคย แต่คุณอาจจะไม่ใส่ใจว่า คุณได้พูดกับฉันหรอก”เขาดูไม่แปลกใจเลยที่เธอตอบแบบนี้ ก็เพราะเขาไม่เคยผูกมิตรกับคนนอกสริธีรินมาตั้งแต่แรก

“ถ้าคุณเคยพบ เคยพูดคุยกับผม คุณบอกผมได้ไหมว่าผมเป็นคนยังไงในสายตาคุณ”

“หยิ่งยโส อวดเก่ง ใจร้าย ร้ายกาจ”เธอวิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา ทำให้มัลฟอยยืนตัวแข็งทื่อ เฮอร์ไมโอนี่อมยิ้มที่เห็นท่าทางตลกๆของเขา เธอเสริมว่า “แต่จริงๆแล้ว วันนี้คุณทำให้ฉันเห็นนะว่า คนเรามันก็มีหลายๆมุม”

 

“หลายๆมุม ยังไงกัน”เขาถามอย่างไม่เข้าใจ

“ก็หมายถึงอีกมุมหนึ่งที่ฉันเห็นคุณในวันนี้ เดรโก มัลฟอย คุณสุภาพ อ่อนโยน ตลก และก็ใจดี”เฮอร์ไมโอนี่ตอบเขาด้วยความรู้สึกจริงๆในตอนนี้ที่เธอรู้สึก และเธอคิดว่าเขาเองก็ไม่ได้เลยร้ายเหมือนที่เธอคิดมาตลอด

“รู้มั้ย...” มัลฟอยพูดเบาๆ “ผมไม่เสียใจเลยที่ได้มางานเต้นรำในคืนวันนี้กับคุณ เพราะอะไรรู้มั้ย...”เขาขยับตัวเดินเข้ามาใกล้ชิดกับเฮอร์ไมโอนี่ พลางยกมือขึ้น ค่อยๆปัดปอยผม ที่ปรกลงมาบนใบหน้าของเธอออกอย่างตั้งใจ มืออีกมือหนึ่งของเขา ค่อยๆเลื่อนสัมผัสที่ต้นคอของเธอและยกศีรษะเธอขึ้น เพื่อประทับริมฝีปากของเขาลงบนริมฝีปากของเธออย่างบางเบา เป็นการจุมพิตที่แสนหวานและชวนเคลิบเคลิ้ม เฮอร์ไมโอนี่หลับตาพริ้มในขณะรับสัมผัสนั้น ที่อ่อนโยนและตรึงใจ เนิ่นนานราวกับเวลาได้หยุดนิ่งลง หลังจากนั้น มัลฟอยถอนริมฝีปากของเขาออก และกระซิบกับเฮอร์ไมโอนี่เบาๆที่ข้างหูว่า

 

“ผมตกหลุมรักคุณ หนอนหนังสือ”

 

เฮอร์ไมโอนี่ค่อยๆลืมตา ขึ้นช้าๆ แม้ว่าเธอจะเคลิ้มตามจุมพิตอันแสนหวานของมัลฟอย แต่สิ่งเดียวที่เธอคิดถึง และได้ยินคือประโยคเมื่อตะกี้นี้เพียงประโยคเดียว ที่มัลฟอยบอกว่า เขาตกหลุมรักเธอ เรื่องมันจะเป็นอย่างนี้ไม่ได้ เพราะเขายังไม่รู้ว่าเธอคือใครต่างหาก เขาถึงได้คิดแบบนั้น เธอจะไม่ปล่อยให้มัลฟอยคิดผิดๆว่าเธอ คือคนที่เขาคิดว่าเธอจะเป็น

 

มัลฟอยควรรู้ได้แล้วว่าเธอคือใคร!

 

เฮอร์ไมโอนี่ผลักอกเขาเบาๆ และถอยตัวออกห่าง เธอพยายามเรียบเรียงคำพูดอยู่ 2-3 นาที นับว่านานมากทีเดียว กว่าเธอจะพูดออกมาว่า

 

“คุณอยากจะรู้ว่าฉันคือใครใช่มั้ย”มัลฟอยพยักหน้าอย่างดีใจ

“คุณจะบอกผมงั้นหรือ...”เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจแทนคำตอบ ก่อนจะถามอีกว่า

“ถ้าฉันไม่ได้เป็นคนอย่างที่คุณวาดฝันไว้”มัลฟอยนิ่งรอฟัง ราวกับหยุดหายใจ “หลังจากคืนนี้ไปคุณยังอยากจะพบฉันอยู่อีกหรือเปล่า” เฮอร์ไมโอนี่ถามประโยคหลังด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา โดยที่ไม่อยากจะนึกถึงคำตอบเลยว่าเขาจะตอบว่าอะไร แต่มัลฟอยกลับยิ้ม และตอบกับเธอว่า

 

“ผมต้องอยากที่จะพบคุณ แน่นอนอยู่แล้ว”

 

“มัลฟอย ฉัน คือ ”เฮอร์ไมโอนี่สูดหายใจ เพื่อเรียกความมั่นใจให้กับตัวเอง มือของเธอเลื่อนไปจับที่หน้ากากขนนก เธอมองผ่านหน้ากาก เห็นใบหน้าของมัลฟอย ที่รอเธอเปิดเผยตัวจริงอย่างใจจดใจจ่อ และคาดหวัง พร้อมกับ.....

 

“แกร็ง.......แกร็ง........แกร็ง” เสียงนาฬิกาเรือนใหญ่ดังลั่นมาจนถึงระเบียงทางเดินที่มัลฟอยและเฮอร์ไมโอนี่กำลังยืนอยู่ด้วยกัน มันตีเวลาบอกว่าในขณะนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนตรงแล้ว เฮอร์ไมโอนี่ชะงัก หยุดการกระทำด้วยความตกใจ

 

“เที่ยงคืน”เธอพึมพำ “ฉันลืมไปเลย”

“เที่ยงคืน คุณลืมอะไร”มัลฟอยถาม

“ฉันต้องไปแล้ว”เฮอร์ไมโอนี่บอกกับเขา เธอหยุดความคิดที่จะเปิดเผยตัวให้แก่มัลฟอยไว้เพียงแค่นั้น ทันทีที่ได้ยินเสียงนาฬิกาบอกเวลา จิตใจเธอตอนนี้กังวลเพียงแค่ว่า เสนปจะกลับไปที่ห้องทำงานแล้วหรือยัง

 

เธอออกวิ่งอย่างรวดเร็วทันทีที่บอกกล่าวกับมัลฟอย เขาตั้งสตินิดนึงว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนจะวิ่งตามเธอไป เขาจะไม่ยอมปล่อยให้เธอหายตัวไป โดยที่เขายังไม่รู้เลยว่า หนอนหนังสือที่เขาหลงรักคือใครกันแน่ ไม่ยอมเด็ดขาด

 

“คุณจะไปไหน”มัลฟอยตะโกนถามทันทีที่ไล่เธอได้ทัน เฮอร์ไมโอนี่หันกลับไปมองก่อนจะเร่งฝีเท้ามากขึ้น

“ไปในที่ที่ฉันควรจะอยู่ตอนนี้”เธอตอบกลับ เขายังคงวิ่งตามไม่ลดละ

“แล้วเรื่องของเราล่ะ เรื่องของผม เรื่องของคุณ”

 

“เราคงได้พบกันอีกแน่ๆ ถ้าหาก....”เธอพูดอะไรต่อไปนั้นเขาไม่ได้ยิน เพราะเธอเริ่มวิ่งออกห่างไปไกลอีกครั้ง แต่เขาก็พยายามวิ่งตามให้ทันอย่างสุดชีวิต

 

มัลฟอยเห็นเธอสะดุดล้มลง เขาพยายามจะวิ่งไปให้ทันเพื่อคว้าตัวเธอ แต่เธอฝืนตัวลุกขึ้นอีกครั้งและวิ่งลับหายไป มัลฟอยวิ่งมาจนถึงที่ๆเธอเพิ่งล้มได้ไม่นาน เขาพบรองเท้าข้างหนึ่งตกอยู่ และรู้ว่ามันต้องเป็นรองเท้าของหนอนหนังสือแน่นอน เขาเก็บรองเท้าขึ้นมาถือไว้ และมองระเบียงทางเดินที่ไร้เงาของหนอนหนังสือแล้ว อย่างเศร้าใจ

 

ปัง! เสียงประตูห้องทำงานของเสนปถูกเปิดผางอย่างแรง เจ้าของห้องเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย เสนปกลับมาแล้ว และกวาดตามองไปยังถังของหนอนฟลอบเบอร์ที่ถูกแยกไว้อย่างดีตามคำสั่งของเขาทุกอย่าง เด็กสาวผมสีน้ำตาลฟูฟ่องส่งยิ้มแหยๆมาให้เสนป เมื่อเห็นใบหน้าที่แสดงถึงอารมณ์บูดอย่างชัดเจน

 

“เรียบร้อยดี มิสเกรนเจอร์”เสนปพูด ด้วยน้ำเสียงไม่เต็มใจนัก “เธอไปได้แล้ว”

“ค่ะ ศาสตราจารย์”เฮอร์ไมโอนี่บอกเสียงใส และค่อยๆเดินออกมาจากห้องทำงานของเสนป เธอปิดประตูตามหลังอย่างเบามือ  เธอนึกถึงคำพูดที่เธอทิ้งไว้ให้กับมัลฟอย เธอไม่รู้ว่าเขาจะได้ยินหรือไม่ แต่เธอได้ตะโกนบอกเขาว่า

 

“เราคงได้พบกันอีกแน่ๆ ถ้าหากว่าฉันไม่ใช่ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ และนายไม่ใช่เดรโก มัลฟอย

 

เธอถอนหายใจ ให้กับเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านไปทั้งหมด ตอนนี้เธอจะต้องกลับไปที่หอนอน บางทีเธออาจจะนอนพักผ่อนให้สบายอารมณ์ หรือถ้าหากว่าเธอนอนหลับ พรุ่งนี้เธอตื่นขึ้นมา เธออาจจะพบว่านี่คือความฝันก็ได้ บางทีงานเลี้ยงเต้นรำวันคริสมาสต์อาจจะยังไม่มาถึง เธออาจจะได้ไปงานเต้นรำกับรอน หรือบางทีเธออาจจะต้องนั่งกักบริเวณกับเสนป

 

เฮอร์ไมโอนี่คิด ก่อนจะพาร่างของตัวเองเดินกลับไปยังหอกริฟฟินดอร์ราวกับคนไร้วิญญาณ



..............................................................................................................................................................................

ก็มาอัพช้าไปหนึ่งวัน อีกแล้ว ขอโทษผู้อ่านทุกคนมากๆ

ขอขอบคุณคนที่ตามมาเม้นส์ให้จากบอร์ด มั้กเกิ้ลไทยนะคะ แล้วก็คนอื่นๆด้วย เหอๆ

คอมเม้นส์ช่วยทำให้มีกำลังใจแต่งมากๆขอบคุณมากค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

207 ความคิดเห็น

  1. #204 Oommy092 (@Oommy092) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 00:52

    สวัสดีค่ะ ไรท์ พึ่งเข้ามาอ่านครั้งแรกนะ ตอนนี้ชอบมากเลยค่ะ จะอ่านหลายรอบเลยตอนนี้ชอบมากๆๆ

    #204
    1
  2. #188 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 13:32
    ฮื้มมม ใช่เลย
    #188
    0
  3. #158 อินเทล (@e_right) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 20:54
    เอาเรื่องซินเดอเรลล่ามาปรับให้เป็นเรื่องของคู่นี้แล้วน่ารักมากเลยค่ะ ทุกอย่างมันดูลงตัวไปหมด ฟินนนนน
    #158
    1
  4. #134 —★EmoMelody™ϟHP (@emo_melody) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 01:09
    ซินเดอเรลลาฉบับฮอกวอตส์สินะ
    น่ารักจัง
    #134
    0
  5. #106 Faiza (@faisiri1809) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 21:31
    โธ่T^T
    #106
    0
  6. วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 22:04
    เป็นเรื่องแรกที่อ่านฟิคแฮร์รี่แล้วถูกใจมากๆเลยค่ะ กรี้สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
    #93
    0
  7. #74 สายรุ้ง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 17:40
    ชอบบบบบบบบบมาก
    #74
    0
  8. วันที่ 9 มกราคม 2554 / 10:44
    ขอละมัลฟอย  อย่าทำให้ฉันรู้สึกดีกับนานไปมากกว่านี้
    อ๊ากกก
    #69
    0
  9. #21 nugfat (@nugfat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2552 / 01:15
    55555 เดรโกเอ๋ย มิต้องเอารองเท้าไปวัดขนาดกับเด็กนักเรียนหญิงต่างบ้านหรอกหรือนี่ ฮูๆลุ้นค่ะ 
    #21
    0
  10. #14 Rose-MiyuKi (@modtanoi1626) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2552 / 04:36
    สู้ ๆ นะค่ะ


    ลุ้น จะแย่แหละ เนี่ย



    คนอ่านก็ใจจะขาด


    พัชเพิ่ง อัพ ฟิคตัวเองเสร็จ อัพ ปุ๊บ ก็เจอ ฟิคตะเอง อัพแล้ว


    ดีใจเวอร์ อ่ะ


    มาต่อไวไวนะ่ค่ะ


    สู้ๆ
    #14
    0