เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 64 : มื้ออาหารที่แสนสุข 2 (และฉากจบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,061
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    20 ม.ค. 50

ผ่านไป 2 อาทิตย์ เหตุการณ์ต่างๆเริ่มเป็นปกติ นางวิสลีย์หายเศร้าใจกับการจากไปของรอนแล้ว เพอร์ซี่กลับมาบอกขอโทษกับทุกๆคน เรื่องนี้ก็ทำให้นางวิสลีย์ยิ้มไปพร้อมๆกับร้องไห้ ปากก็พร่ำพูดว่า
“แม่ไม่โกรธเลยสักนิด...แม่คิดอยู่แล้วว่าเราต้องกลับเป็นเหมือนเดิม...ถ้ารอนอยู่ด้วยคงจะดี”
นายอาเธอร์ไม่พูดอะไรเลยกับเพอร์ซี่ อาจเป็นเพราะยังคงรับไม่ได้กับสิ่งที่เพอร์ซี่พูด ยิ่ง เฟร็ด จอร์ช จินนี่ล่ะก็ไม่ต้องพูดถึง พวกเขายังคงกลั่นแกล้งเพอร์ซี่ทุกวิถีทางเท่าที่จะทำได้ โดยเฉพาะวิธีของเฟร็ดกับจอร์ชจะได้ผลดีที่สุด พวกเขาทำให้เพอร์ซี่โมโหได้ตลอด 2 นาที และวันนี้ครอบครัวสมาชิกวิสลีย์ทุกคน รวมทั้ง แฮร์รี่ เฮอร์ไมโอนี่ และมัลฟอย นัดทานอาหารค่ำกันด้วยฝีมือนางวิสลีย์เอง เฟร็ดกับจอร์ชวางแผนจะทำให้เพอร์ซี่อารมณ์เสียอีก พวกเขานั่งซุบซิบแผนการกันตอนที่ช่วยนางวิสลีย์จัดโต๊ะ
ในมื้ออาหารค่ำมื้อนั้น บิลกับชาลีดูอารมณ์ดีผิดปกติ เฟลอร์กำลังคุยกับเพอร์ซี่อย่างออกรสออกชาติ(ฉันไม่คิดหรอกนะว่าที่นั่นจะมีอะไรนอกจ
ากของผิดกฎหมายซ่อนไว้/ฉันจะรายงานเรื่องนี้ให้ท่านรัฐมนตรีทราบเองคอยดูให้ดีเถอะ) เฟร็ด จอร์ช จินนี่ ก็ดูยิ้มน่าระรื่น มัลฟอยมองดูบรรยากาศรอบๆแล้วอมยิ้มน้อยๆ นายวิสลีย์กำลังคุยอยู่กับแฮร์รี่เรื่องเกี่ยวกับกระทรวง
“เธอเจอมักกอลนากัลหรือยัง...เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์ใหญ่คนต่อไปของฮอกวอร์ตล่ะ”นายวิสลีย์กล่าวอย่างยินดี
“จริงเหรอครับ...แสดงว่าฮอกวอร์ตเปิดสอนอีกครั้งแล้วสิครับ”แฮร์รี่ตอบ เฟร็ด จอร์ช จินนี่ ชนแก้วช็อคโกแลตร้อนกันอย่างยินดี
“จอร์ช...ฉันว่าเราควรประดิษฐ์ของใหม่ๆออกมาได้แล้วนะ...ต่อจากนี้กิจการของพวกเราคงดีเป็นร้อยเท่าพันเท่า”
“อย่าทำอะไรที่ละเมิดกฎเด็ดขาดนะลูกสองคน...มันเป็นสิ่งที่...”
“พ่อครับ...เราสองคนเคยทำอะไรไม่ดีซะที่ไหน”จอร์ชบอก นายวิสลีย์ แฮร์รี่ จินนี่ เฮอร์ไมโอนี่และมัลฟอย (ที่ฟังอยู่) หัวเราะอย่างอดไม่ได้
“เกรนเจอร์...”มัลฟอยเรียกเฮอร์ไมโอนี่เบาๆ เธอหันมามองอย่างสงสัย
“อะไรเหรอ”
“เธออย่ากินเยอะนะ”
“นี่นาย...”
“ฉันรู้...ก็ฉันกลัวเจ้าสาวของฉันจะอ้วนน่ะสิ”
“เชอะ” ปุ้ง เสียงอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนร่างของเพอร์ซี่ให้กลายเป็น นกคีรีบูนที่สลัดขนสีเหลืองๆก่อนจะกลับกลายเป็นสภาพเดิม เพอร์ซี่ดูงุนงงระคนโกรธ ส่วนนางวิสลีย์เริ่มอารมณ์เสียอย่างเห็นได้ชัด
“ลูกสองคนอีกแล้วใช่ไหมเฟร็ดจอร์ช”นางวิสลีย์ตวาดอย่างน่ากลัว เพอร์ซี่มองฝาแฝดอย่างไม่พอใจ
“ผมลืมไปว่าผมทำครีมคีรีบูนหกลงไปในพาสนิปบด...โทษทีครับ”เฟร็ดตอบเขากลั้นหัวเราะไว้เต็มที่ นางวิสลีย์มองค้อน ก่อนจะพูดออกมา
“เอาเถอะ...ไหนๆเราก็ได้มาอยู่พร้อมหน้ากันแล้ว”นางวิสลีย์พึมพำ ใบหน้าของทุกคนมีรอยยิ้มแห่งความสุข รวมทั้งมัลฟอยกับเฮอร์ไมโอนี่ ยกเว้นเพอร์ซี่ที่มีสีหน้าเคืองๆ มัลฟอยสบตากับเฮอร์ไมโอนี่อย่างมีความหมาย นานแล้วที่ทั้งสองไม่ได้มีช่วงเวลาแบบนี้
2 เดือนต่อจากนั้น
“เร็วเข้าสิ...อีก 10 นาทีเองนะ”เสียงเฮอร์ไมโอนี่เร่งจินนี่
“เดี๋ยวสิ...ตรงนี้ยังไม่เรียบร้อยเลย”จินนี่พูดอย่างร้อนรน เฮอร์ไมโอนี่มองตัวเองหน้ากระจกในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์แสนสวย (บรรยายเกินไปเปล่าเนี่ย) โดยมีจินนี่กำลังทำผมที่ตอนนี้เหยียดตรงของเฮอร์ไมโอนี่ให้เหมาะสมกับหน้าของเธอ จินนี่อมยิ้มน้อยๆ
“เสร็จแล้ว...สวยแล้วนะ”จินนี่พูดแซวๆ เฮอร์ไมโอนี่รู้สึกประหม่า
“อืมส์...แล้ว...ไปได้หรือยัง”จินนี่พยักหน้าให้เฮอร์ไมโอนี่ แล้วทั้งคู่ก็พากันเดินออกไปจากห้องแต่งตัวไปยังพิธีแต่งงาน ที่จัดขึ้นภายหน้าบ้านโพรงกระต่าย
“มัลฟอย...เฮอร์ไมโอนี่มานู่นแล้ว”เฟร็ดบอก มัลฟอยหันมองไปทางที่เฟร็ดชี้ เขายิ้มให้เฮอร์ไมโอนี่ด้วยสีหน้าเคอะเขิน แขกในงานล้วนแต่เป็นคนรู้จักและเพื่อนเก่าๆของทั้งคู่ และที่เห็นจะน่าแปลกที่สุดก็คือ นาร์ซิสซา มัลฟอยผู้เป็นแม่ของเดรโก มัลฟอยนั่นเอง นาร์ซิสซามองเฮอร์ไมโอนี่อย่างประเมินค่า ก่อนจะเบ้หน้าอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์
“ฉันไม่คิดว่า...เธอ...”นาร์ซิสซามองหน้าเฮอร์ไมโอนี่ขณะพูด เฮอร์ไมโอนี่แทบกลั้นหายใจ
“จะรักลูกชายฉันจริง...แต่เอาเถอะ... ฉันฝากเดรโกด้วยแล้วกัน”เฮอร์ไมโอนี่แอบถอนหายใจโล่งอกเมื่อได้ยินนาร์ซิสซาพูดอย่าง
นั้น มัลฟอยยิ้มอย่างดีใจ
“เอาล่ะ...จากนี้ไปขอเข้าสู่พิธีแต่งงานของ.................................................................................” ผ่านไป 20 นาที คำพูดของบาทหลวง เริ่มทำให้มัลฟอยที่ยืนฟังทนไม่ไหว
“เมื่อชั่วฟ้าดินสลายตลอดกาลนิรันดร........................................................................................”มัลฟอยมองหน้าบาทหลวงอย่างกับจะกินเลือดจะกินเนื้อก่อนจะโพล่งเป็นคำพูดออกมา
“ร่ายอะไรยาวนักหนา...ข้ามตอนซะมั่งสิ”เฮอร์ไมโอนี่มองมัลฟอยอย่างไม่พอใจ (ตัวจริงโผล่ออกมาแล้ว)
“มัลฟอยนายเงียบๆมั่งได้ไหม”
“ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ”
“แค่นี้นายทนไม่ไหว...ถามหน่อยเถอะอยากแต่งจริงหรือเปล่า”เฮอร์ไมโอนี่กับมัลฟอยเถียงกัน ในขณะที่บาทหลวงก็
“แม้ทะเลจะขวางกั้น...มีขวากหนามให้ฟันฝ่า.............................................................................”ทุกคนในงานพากันอมยิ้ม และหัวเราะ แต่นาร์ซิสซามีสีหน้าบึ้งตึง
“ถ้าฉันไม่อยากแต่งจริงฉันคงไม่ขอยายหัวฟูอย่างเธอแต่งงานหรอก”
“นายว่าไงนะ...นายเบ๊อะ...ถ้าฉันไม่รักนายฉันก็ไม่ตกลงหรอก”
“แล้วถ้าฉันไม่รักเธอฉันจะขอเธอทำไม...”
“นายหยุดถามฉันได้แล้ว”
“เธอก็หยุดสิ”
“หยุดด้วยกันทั้งคู่แหละ”
“ลูกทั้งสองจะครองรักกันตราบนานเท่านาน...เดรโก มัลฟอย...”เสียงบาทหลวงเรียกมัลฟอย เขาหันมามองอย่างเอาเรื่อง
“อะไร...ครับ”มัลฟอยต่อ ครับ เมื่อเห็นสายตาของเฮอร์ไมโอนี่
“ลูกจะรับเธอคนนี้เป็นภรรยาไหม”
“รับสิ...คะ...ครับ”มัลฟอยพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์...ลูกจะรับเขาคนนี้เป็นสามีไหม”
“รับค่ะ”เฮอร์ไมโอนี่บอก มัลฟอยแอบยิ้มเล็กน้อย
“ถึงขั้นตอนสุดท้ายนะ...เพื่อเป็นสักขีพยานรัก...”
“เดี๋ยวค่ะ...ไม่ถามว่าใครจะคัดค้านบ้างเหรอค่ะ”เฮอร์ไมโอนี่ถาม มัลฟอยจ้องเธอตาถลน
“ไม่มีใครจะคัดค้านลูกทั้งสองแล้ว...ฉะนั้น...ขั้นตอนสุดท้ายนะ”
“แต่...”
“เงียบเถอะน่า...ยัยบ็อง... ”มัลฟอยพูดพลางเชยคางเฮอร์ไมโอนี่ขึ้นมาจูบอย่างอ่อนโยนท่ามกลางเสียงตบมือของแขกในง
านคนอื่นๆ
“คราวนี้ฉันได้จูบเธอก่อนแล้ว...”มัลฟอยบอกทันทีหลังจากถอนริมฝีปากออก เฮอร์ไมโอนี่มองมัลฟอยด้วยความเขินไม่พูดอะไร
“ฉันอยากได้ลูกผู้ชายนะ”มัลฟอยกระซิบบอก เฮอร์ไมโอนี่ตบไหล่เขาเบาๆ
และตั้งแต่วันนั้น เฮอร์ไมโอนี่และมัลฟอยก็เริ่มชีวิตคู่ อย่างสงบสุข(หรือเปล่า)


The end (ภาคแรก)

ติดตามภาคต่อ เร็วๆนี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #222 Keng_Arunothai (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 21:50
    สนุกมากๆ เลยค่ะ กลับมาอ่านกี่ครั้งก็ฟิน+อินทุกครั้ง ขอบคุณผู้แต่งมากๆนะคะ ตอนนี้ขอไปอ่านภาค 2 ต่อเลยหนาออเจ้า
    ห้ามใจไม่อยู่แล้ว อิอิ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 กรกฎาคม 2561 / 21:52
    #222
    0
  2. #201 ninko (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 16:42
    เดรก็ยังอารมณ์ร้อนนน

    และก็จริงนะ เดรเพิ่งได้จูบหนูเฮอร์ก่อน 
    ทุกทีได้แต่หลอกกอด หอมแก้ม

    สนุกอะ มุ้งมิ้ง ผ่านอุปสรรคมากมายกว่าจะมีวันนี้
    ขอให้รักกันไปนานๆๆนะ
    #201
    1
    • #201-1 draco-nam(จากตอนที่ 64)
      9 กันยายน 2560 / 00:12
      นี่กลับมาอ่านของตัวเองเหมือนกันค่ะ คือตอนแต่งนี่เด็กน้อยมากๆ 555 และก็ดีใจมากๆนะคะที่ยังมีคนรักคนอ่านฟิคเรื่องนี้ ^ ^ ดีใจจริงๆ
      #201-1
  3. #134 yammiolemi (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 14:13
    สนุกมากๆ ขอรวบยอดมาเม้นในตอนเดียวน้า

    แม้จะแอบเสียใจที่รอนตาย แต่เวลาอ่านเฮอร์กับเดรกอยู่ด้วยกัน ตอนยังไม่ไปดราม่า

    แอบยิ้มตาม จริงๆ ปล.รีบมีลูกชายไวๆนะ
    #134
    1
    • #134-1 draco-nam(จากตอนที่ 64)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:29
      ขอบคุณมากๆค่าาา
      #134-1
  4. #119 Maya_Ratisia (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 17:56
    ขอบคุณที่แต่งฟิค สนุกให้อ่านนะคะ
    #119
    1
    • #119-1 draco-nam(จากตอนที่ 64)
      10 มีนาคม 2559 / 18:16
      ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันนะคะ เราปลื้มใจมากจริงๆ
      #119-1
  5. #112 sexy-Phenomenon (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 22:16
    อ่านตั้งแต่ตอนแรกรวดเดียวจบ ขอบอกประโยคเดียวว่า''โค-ตา-ระ-สนุก''

    เดี๋ยวเราอ่านภาคสองต่อล่ะ~~~~~~~
    #112
    0
  6. #111 kkimookm (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 23:12
    ขอบคุณค่ะ สนุกมากเลยยย >< นานๆจะเจอที่เฮอไมกับเดรโกรักกันอย่างมีที่มาที่ไปที่ชัดเจนนน >< แต่ละตอนสั้นไปหน่อยแต่นี่อ่านรอบเดียวเลยยย .ถ้าติดตามตอนยังไม่จบคงค้างแหงมเลยยย .
    #111
    0
  7. #82 emo_melody (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 4 กันยายน 2553 / 18:41
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    ยินดีด้วยนะ ทั้งคู่

    เสียดายนะ
    ที่รอนต้องจากไป T^T
    หุหุ
    #82
    0