เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 59 : ความหวาดกลัวของจอมมาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 937
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 ม.ค. 50

“ฉันพูดไป...ก็...อย่าคิดมากล่ะ”มัลฟอยบอกต่อ เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าก่อนจะฝืนยิ้มให้เขา มัลฟอยยิ้มกลับอย่างไม่เต็มใจเท่าใดนัก
“แฮร์รี่...”เสียงหนึ่งร้องเรียกแฮร์รี่ โดยเจ้าตัววิ่งกระหืดกระหอบตามมา นั่นคือรอนนั่นเอง
“ฉันคิดว่าฉันจะหาพวกนายไม่เจอซะแล้ว...บ้าชะมัด...ไอ้พวกผู้เสพความตาย...”รอนหยุดพูด ทุกคนหันหลังกลับมายืนจ้องหน้ารอนนิ่งโดยไม่มีใครเปิดปากพูดอะไร จินนี่เม้มปากสนิท ส่วนเฮอร์ไมโอนี่จ้องรอนอย่างเย็นชา แฮร์รี่มองด้วยสีหน้าเรียบเฉย มัลฟอยมองเมินไปทางอื่น
“คือ...ฉัน...”รอนพูดไม่ออก หลบสายตาของเฮอร์ไมโอนี่ที่มองมา
“ไปกันต่อเถอะ...”แฮร์รี่บอก ก่อนจะหันหลังกลับและเดินต่อไป รวมทั้งจินนี่ เฮอร์ไมโอนี่ และมัลฟอย
“เดี๋ยวๆแฮร์รี่...ฉันขอไปด้วยคนนะ”รอนพูดพลางเดินตาม แฮร์รี่ไม่ตอบอะไร แต่รอนก็ยังคงเดินมากลับพวกเขาอยู่ดี
ทางเดินไปหาโวลเดอร์มอร์นั้น ยาวไกลและคดเคี้ยว แสงคบไฟที่สว่างออกมาจากผนังถ้ำ ส่องให้ผู้เดินทางเห็นทางข้างหน้าเพียงน้อยนิดเท่านั้น
“อีกไกลแค่ไหน...เราเดินกันนานเหลือเกิน”แฮร์รี่ถามมัลฟอยที่มีสีหน้าเรียบเฉย
“ไม่ไกลหรอก...เราใกล้จะถึงแล้วล่ะ...เตรียมตัวไว้ให้ดี”มัลฟอยบอก จินนี่มองรอนแล้วเบะปากอย่างไม่ชอบใจ
“ยังมีหน้ามาเดินอีก”จินนี่พูดเบาๆ
“จินนี่...”แฮร์รี่เรียกเบาๆ เป็นเชิงเตือน
“ฉันรู้ว่าพี่จะพูดอะไร...แต่อย่าหวังเลย...ฉันทำไมได้”จินนี่บอกตัดบท ก่อนจะหันหน้าหนี แฮร์รี่ส่ายหัวน้อยๆขำๆ
“อย่าโกรธเลยนะ”แฮร์รี่บอกเสียงอ่อน
“ฉันไม่โกรธหรอก”จินนี่บอกพลางถอนหายใจ แฮร์รี่อมยิ้ม ในขณะที่ทางข้างหน้านั้นมีประตูบานใหญ่ 2 บาน
“ถึงแล้ว...”มัลฟอยพูด พลางชี้ไปที่ประตู แฮร์รี่เอื้อมมือไปเปิดประตูทันควัน ประตูเปิดออกเผยให้เห็นบุคคล คนหนึ่งนั่งอยู่บนโขดหิน ดวงตาแดงก่ำดังเลือด รูม่านตาเป็นขีดเหมือนงู แสยะยิ้มเหมือนกับรอคอยที่จะต้อนรับการมาของพวกเขานานแล้ว แฮร์รี่เดินเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัว แล้วชี้ไม้กายสิทธิ์ไปยังใบหน้าของโวลเดอร์มอร์
“พอตเตอร์...เราได้พบกันอีกนะ...”จอมมารส่งเสียงแหบแห้งและยิ้มเยาะๆมาให้แฮร์รี่ เขามองอย่างรังเกียจ
“จากพลังอำนาจที่สูงส่ง...ถูกหล่อหลอมให้กลายเป็นความแค้น...จากความแค้น...ถูกหล่อหลอมให้กลายเป็นความอาฆาต”โวลเดอร์มอร์พูด
“แกฆ่าพวกเขา...แกต้องชดใช้”แฮร์รี่บอกเสียงสั่น มือกำไม้กายสิทธิ์แน่น จินนี่ เฮอร์ไมโอนี่ มัลฟอย และรอนมองอย่างหวาดกลัว
“ใช่เลย...เจ้าพูดถูก...ข้าต้องชดใช้...แต่เจ้าคิดเหรอ...ว่าเจ้าจะทำอะไรข้าได้”โวลเดอร์มอร์บอกอย่างท้าทาย
“ถึงเวลาที่แกต้องร้องขอชีวิตบ้างล่ะ...ฮอครักซ์ของแกทั้งหมดถูกทำลายไปแล้ว”แฮร์รี่พูดอย่างมีชัย โวลเดอร์มอร์หน้าเสีย
“แกทำลายมันไปหมดแล้วเหรอ...”โวลเดอร์มอร์ถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจสะกดกั้นความกลัวได้
“ใช่...ฉันทำลายมัน”แฮร์รี่ตอบ


กำลังสนุกเลยอ้ะ ทำไมไม่อัพต่อ (บ้าป่าว/สายธารแห่งราตรี)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #196 ninko (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 16:28
    เจอศัตรูตัวเอ้สักที
    #196
    0