เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 44 : เชื่อ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    15 ก.ค. 49


เธอนั่งซึมอยู่บนเตียง คำสุดท้ายที่อื้ออึงอยู่ในหัวของเธอคือ ไม่เคยเข้ากัน นั่นหมายความว่า เธอไม่เคยเข้าถึงมัลฟอยเลยสักครั้ง ทั้งๆที่ตลอดเวลาที่อยู่กับเขาเธอคิดว่าเธอรู้ ถึงใจ ของเขาทีเดียว
เสียงเคาะประตูข้างนอกห้องดังขึ้น เฮอร์ไมโอนี่รีบตื่นจากภวังค์ความคิด เธอเดินออกไปเปิดประตูอย่างเชื่องช้า และเธอก็ต้องแปลกใจเมื่อพบรอนยืนอยู่ที่หน้าประตู
"ฉันขอเข้าไปได้ไหมเฮอร์ไมโอนี่"รอนพูดตะกุกตะกัก เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าน้อยๆ รอนเดินเข้ามาในห้องของเฮอร์ไมโอนี่ เธอผิดประตูตามหลังเขาช้าๆ
"นายมาทำไม"เฮอร์ไมโอนี่ถามเสียงเรียบ
"ฉันแค่อยากจะมา...ขอโทษเธอน่ะ...ฉันขอโทษนะ"รอนพูดพลางทำสีหน้าสลด เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจยาว
"นายไม่ได้ผิดหรอก...ไม่จำเป็นต้องขอโทษ"เฮอร์ไมโอนี่ตัดบท
"ฉันมีอีกเรื่องนึงเฮอร์ไมโอนี่...และเรื่องนี้...ฉันคิดว่าเธอคงจะทะเลาะกับมัลฟอยใช่ไหม...ฉันไม่อยากบอกเลย...แต่...ฉันคิดว่าฉันสมควร"รอนทำเสียงยับยั้งชั่งใจ ก่อนจะยื่นซองจดหมายที่ไม่มีคำจ่าหน้าซองออกมาให้เฮอร์ไมโอนี่
"มีนกฮูกมาส่งที่ห้องฉัน...ฉันเดาว่ามันส่งผิดนะ"รอนพูดต่อ เฮอร์ไมโอนี่เปิดจดหมายออกอ่าน และเธอก็แทบทรุดตัวลงเมื่อเห็นข้อความในจดหมาย

ถึง เดรโกลูกสุดรัก
แม่คิดว่า ลูกคงดำเนินการแหกตาเจ้าพวกหน้าโง่พวกนั้นไปเรียบร้อยแล้ว แม่หวังเป็นอย่างยิ่งว่าความสุขและสมหวังจะกลับมาสู่ตระกูลเรา ลูกส่งข่าวให้คุณก็รู้ว่าใครจนเขาพอใจมาก แม่ยินดีที่ลูกทำได้ดีขนาดนี้
รัก
นาร์ซิสซา มัลฟอย
เฮอร์ไมโอนี่กำกระดาษในมือแน่นราวกับว่าอยากจะให้กระดาษนั้นเผาไม่ไปกับตา โดยที่เธอไม่สังเกตเห็น รอยยิ้มอันแสนดีใจของรอนปรากฏขึ้นมาแว่บหนึ่ง
"ฉันไม่สมควรเอามาให้เธอดูเลย"รอนพูดด้วยน้ำเสียงที่ปกปิดความดีใจไว้ไม่อยู่ แต่เฮอร์ไมโอนี่ก็ไม่สังเกตเพราะตอนนี้ในหัวของเธออื้ออึงไปด้วยความโกรธ เธอเดินปึงปังและกระชากประตูเปิดอย่างแรง รอนรีบเดินตามเฮอร์ไมโอนี่ไปอย่างรวดเร็ว
เฮอร์ไมโอนี่เดินลงบันไดมาแล้วมาหยุดอยู่ตรงโซฟาที่มัลฟอยนั่งอยู่ มัลฟอยมองเฮอร์ไมโอนี่อย่างแปลกใจ เมื่อเห็นสีหน้าของเฮอร์ไมโอนี่ที่ดูจะโกรธจัดเป็นพิเศษ
"มีอะไรกัน"มัลฟอยถามเสียงเรียบ เฮอร์ไมโอนี่มองมัลฟอยด้วยสายตาผิดหวัง
"นายทำอะไรก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจ"เฮอร์ไมโอนี่พูดเสียงดังลั่น จนแฮร์รี่ เปิดประตูออกมาจากห้องเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น
"ฉันทำอะไร...เหรอ"มัลฟอยถามอย่างไม่แน่ใจ เพราะไม่รู้ว่าเรื่องอะไรกันแน่ เฮอร์ไมโอนี่ปาจดหมายใส่หน้ามัลฟอยเต็มแรง เขาหยิบขึ้นมาดู
"นี่มันอะไร"มัลฟอยถามเขาก้มหน้าลงอ่านจดหมายด้วยสีหน้างงๆ
"นายพูดมาได้ไงว่านี่อะไร...จดหมายนี่...มันบอกว่า...ฉันเป็นคนโง่ยอมให้นายหลอก...หรือว่าไม่จริง...แม่นายเป็นคนเขียนมาชัดๆ... นายจะแก้ตัวยังไงอีก"เฮอร์ไมโอนี่พูดน้ำตาเริ่มไหลออกมาอาบแก้มโดยไม่สนใจที่จะเช็ดอ
อก
"เกรนเจอร์นี่มันไม่ใช่จดหมายแม่ฉันแน่ๆ...แต่ลายมืออาจใช่...ฉันไม่รู้ว่านี่หมายถึงอะไร...แต่ฉันไม่ได้ทำตามที่จดหมายมันว่า"มัลฟอยพูดน้ำเสียงจริงจัง เขาจ้องหน้าเฮอร์ไมโอนี่โดยไม่ได้หลบสายตาแต่อย่างใด
"แกโกหก...เห็นอยู่ชัดๆ...ไอ้หน้าด้าน...ไร้ยางอาย...คนขี้โกหก...ขี้ขลาด"รอนร้องออกมา มัลฟอยถลาข้าหารอนเตรียมชักไม้กายสิทธิ์เตรียมพร้อม แต่เฮอร์ไมโอนี่เข้ามาพลักมัลฟอยออกแล้วขวางหน้ารอนไว้ แฮร์รี่วิ่งลงมาจากบันไดลงมายืนข้างๆรอน
"มันเกิดอะไรขึ้น"แฮร์รี่ถามพลางมองหน้าทุกคนอย่างสงสัย เฮอร์ไมโอนี่ยื่นจดหมายให้แฮร์รี่อ่าน เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
"เป็นไปไม่ได้"แฮร์รี่พูด พลางมองหน้ามัลฟอยอย่างคาดไม่ถึง
"นายไม่ทันมัน...เห็นไหมแฮร์รี่...ฉันบอกแล้ว...มันเห็นเราเป็นแค่ไอ้งั่งตัวนึง...เท่านั้นเอง"รอนบอกใส่หน้าแฮร์รี่ที่ยืนนิ่งอึ้งพูดอะไรไม่ออก
"นายหยุดเถอะรอน...ฉันตาสว่างมามากพอแล้ว"เฮอร์ไมโอนี่พูดพลางสะอึกสะอื้น
"เกรนเจอร์..."มัลฟอยพูดเสียงแผ่ว เฮอร์ไมโอนี่มองเขาทั้งน้ำตาที่ไม่อาจกลั้นไว้ ความเชื่อใจและไว้ใจทั้งหมดที่เคยมีให้มัลฟอย พังทลายหายไปในพลิบตา
"เธอเชื่อใครกันแน่เฮอร์ไมโอนี่...ฉันหรือมัน"รอนถาม เขามองมัลฟอยด้วยสีหน้าดูถูก
"ฉัน..."เฮอร์ไมโอนี่อ้ำอึ้ง
"เกรนเจอร์...ฉัน...ไม่...เคย...ทำ"มัลฟอยพูดย้ำๆ เฮอร์ไมโอนี่มองมัลฟอยด้วยแววตาผิดหวังอย่างชัดเจน
"ฉัน...ฉัน...เชื่อ..."
"เฮอร์ไมโอนี่เธอคิดดีๆนะ...หลักฐานเห็นกันอยู่ชัดๆ"รอนกระซิบอยู่หลังเฮอร์ไมโอนี่ และในที่สุดเธอก็ตัดสินใจ
"ฉัน...เชื่อรอน"เฮอร์ไมโอนี่บอกทั้งน้ำตา มัลฟอยมองเฮอร์ไมโอนี่อย่างน้อยใจ
"เธอไม่เชื่อฉันใช่ไหม..."มัลฟอยพูดเสียงสั่น เฮอร์ไมโอนี่มองเมินไปทางอื่น
"ได้...ฉันคงพูดอะไรให้เธอเปลี่ยนใจไม่ได้เกรนเจอร์..."มัลฟอยพูดพลางกวาดตามองหน้าทุกคนจนมาหยุดที่รอน
"เธอเชื่อ...ในสิ่งที่ฉันไม่ได้ทำ...ฉันไม่ขออะไรจากเธอแล้วล่ะ...ฉันขอบคุณเธอมาก...ที่ช่วยเหลือฉันมาตลอด...แต่ตอนนี้เธอคงคิดว่าไม่สมควรจะทำให้ฉัน...ฉันเข้าใจ...ฉันอยู่ที่นี่มาตลอดได้เพราะความเชื่อใจของเธอ...จนวันนี้...อย่าให้ฉันต้องพูดเลย"มัลฟอยพูดเสียงเรียบ เขาเงยหน้ามองกำแพงสักสองสามวิ ก่อนจะถอนหายใจออกมาอีก
"แกยังจะอยู่อีกเหรอออกไปสิ...ไอ้นกสองหัว"รอนบอกเขาแสยะยิ้มบนใบหน้าให้มัลฟอย แฮร์รี่ไม่พูดอะไรอีกเขาก้มหน้าครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เฮอร์ไมโอนี่มองหน้ามัลฟอยน้ำตาไหลพราก
"ไปสิ...นายจะยืนอยู่ทำไม...คนโกหก"เฮอร์ไมโอนี่พูดเสียงสั่นเครือ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยน้ำตา มัลฟอยโค้งตัวให้เธอก่อนจะค่อยๆเดินออกไป
"ฉันลาก่อนเกรนเจอร์"มัลฟอยพูดพึมพำเบาๆก่อนจะค่อยๆเดินออกไปนอกบ้าน เฮอร์ไมโอนี่คิดในใจอย่างอดไม่ได้ เธออยากจะพูดคำว่า 'อย่าไปนะ...ฉันจะเชื่อนาย...' เพื่อรั้งให้คนๆนั้นไม่เดินจากไป
มัลฟอยเดินออกไปนอกบ้านแล้วเขาตัดสินใจหายตัวไปทันที โดยไม่กล่าวอะไรต่อจากนั้น เฮอร์ไมโอนี่ค่อยๆนั่งทรุดตัวลงและร้องไห้อย่างหนัก

mad.gif รอน รอน รอน รอน รอน เลวมาก ชะอุ้ย blink.gif อินไปหน่อยขอโทษค่ะ
รอนร้ายกาจจริงๆเลย มัลฟอยไปจากเฮอร์ไมโอนี่ ซะแล้ว จะทำไงต่อไปดี ช่วยๆกันลุ้นหน่อยนะค่ะ/สายธารแห่งราตรี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #181 ninko (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 15:25
    อิรอนเลวมากจริงๆ เดรไม่ได้ทำนะ
    #181
    0
  2. #135 Ginnyhermy (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 19:07
    เฟร็ด จอร์จ เมิง คิดอะไร อยู่ น่ะ
    #135
    1
    • #135-1 draco-nam(จากตอนที่ 44)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:40
      นั่นสิ คิดอะไรอยู่ 5555
      #135-1
  3. #133 Kirito-Asuna (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 13:45
    -รอนนนนน!!!! ทำงี้กับเดรได้งายยย ฮือ~ สงสารเดรอ่ะ><
    #133
    1
    • #133-1 draco-nam(จากตอนที่ 44)
      28 มีนาคม 2559 / 18:32
      5555+ รอนนี่น่าจับตีก้นนะคะ
      #133-1
  4. #116 Maya_Ratisia (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 17:10
    == แฝดทำไร ช่วยคิดบ้าง
    เจ้าหนูรอน ก็อีกคน ==
    #116
    0
  5. #102 cherscher (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 20:45
    หน้าจะโทดเฟร็ดกับจอร์จมากกว่านะ -.,-
    #102
    0
  6. #86 pluim (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 12:04
    เกลียดรอนแล้วอ่าา =  =**

    สงสารเดรโกจับใจเลย อะฮึก ๆ >o<

    #86
    0
  7. #70 emo_melody (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 กันยายน 2553 / 17:17
    รอน !!!!!!!

    ร้ายกาจที่สุด
    อ๊ากกกกกกกกก
    อยากทะลุเข้าไปในเรื่อง
    แล้วตบหน้ารอนซักหลายๆฉาด
    เหอๆ

    อินเกินไปหน่อยแล้วเรา T^T
    #70
    0