เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 36 : ครุกแชงค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    29 เม.ย. 49

 เฟร็ด...หยุดเดี๋ยวนี้นะ...หยุดนางวิสลีย์ตวาดอย่างโมโหก่อนจะเสกให้เนื้อเสต็กลอยกลับไปที่เดิม เฟร็ดกับจอร์ชยังคงหัวเราคิกคัก ส่วนจินนี่มองพี่ทั้งสองของเธอตาขวาง แฮร์รี่เองก็อมยิ้มนิดๆ รอนมองทั้งหมดอย่างอาฆาต

ไม่รู้จักโตกันเลย...เฟร็ด จอร์ช รอน...ลูก 3 คนน่ะโตโตกันแล้วนะนางวิลีย์บ่นพลางนั่งลงข้างๆเฮอร์ไมโอนี่

ไม่ฮะแม่...ผมรู้สึกว่าผมเพิ่งอายุ 11 ขวบเมื่อวานนี้เองใช่ไหมเฟร็ดจอร์ชหันบุ้ยใบ้ไปทางเฟร็ด

คงใช่มั้ง...รู้สึกว่างั้น

เงียบซะทีทั้ง 2 คนนางวิสลีย์ตวาดใส่เฟร็ดกับจอร์ช ทั้งคู่เงียบลงก่อนจะหันไปสนใจกับอาหารตรงหน้า นางวิสลีย์สังเกตเห็นเฮอร์ไมโอนี่ที่นั่งเงียบและไม่ยอมตักอะไรเข้าปาก

เป็นอะไรหรือเปล่าเฮอร์ไมโอนี่...ไม่สบายหรือไงนางวิสลีย์ถามอย่างห่วงใย เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้าน้อยๆ

หนูไม่เป็นไรค่ะ...ขอตัวเฮอร์ไมโอนี่พูดก่อนจะลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินขึ้นบนห้องเธอ ทุกคนมองตามอย่างงงๆ

เกิดอะไรขึ้นกับเธอ นางวิสลีย์พูดพลางมองหน้าทุกคนอย่างจับผิด เฟร็ดกับจอร์ชส่ายหน้าน้อยๆ พลางชี้ไปทางรอน รอนสะดุ้งก่อนจะหันมามองนางวิสลีย์เพื่อจะหาคำตอบให้เธอ

โรคเรียกร้องความสนใจทั่วไปน่ะแม่รอนพูดพลางก้มหน้าก้มตาลงกินอาหารบนจานตรงหน้า

โรนัล วิสลีย์...แม่ขอเตือน...ถ้าลูกพูดอะไรอย่างนั้นออกมาให้แม่ได้ยินอีก...รับรองว่าลูกต้องถูกลงโทษแน่นางวิสลีย์พูดตวาดใส่รอน รอนพยักหน้าหงึกๆอย่างกลัวๆ

  ที่ห้องของเฮอร์ไมโอนี่ เธอทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนอย่างเหนื่อยอ่อน เธอไม่เข้าใจว่าทำไมรอนต้องหาเรื่องว่าเธอและมัลฟอย พร้อมๆกันนั้น เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอเองก็ต้องโกรธแทนตัวมัลฟอยเองด้วย เฮอร์ไมโอนี่หันไปมองทางกรงของครุกแชงค์อย่างเหม่อลอย แล้วเธอก็เพิ่งสังเกตเห็น ครุกแชงค์ไม่ได้นอนอยู่ในกรง

ตายแล้วหายไปไหนล่ะเนี่ยเฮอร์ไมโอนี่อุทานเบาๆมองไปรอบๆห้อง

ครุกแชงค์...ครุกแชงค์เฮอร์ไมโอนี่ร้องเรียกพลางเดินหาครุกแชงค์จนทั่วห้อง แต่ไม่ปรากฏแม้แต่เงาของครุกแชงค์

ไปซนอีกแล้ว...อย่าให้หาเจอนะจะเอาให้น่าดูเชียวเฮอร์ไมโอนี่พูดพึมพำ โดยที่ไม่รู้ว่า ครุกแชงค์ของเธอไปนอนเล่นอยู่ที่ห้องของมัลฟอย ในขณะเดียวกับที่เจ้าของห้องก็ไม่รู้เรื่องเอาซะเลย

 ที่ห้องของมัลฟอย

มัลฟอยเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างสบายตัว แล้วเขาก็สังเกตเห็น สิ่งมีชีวิตขนสีส้มนอนเล่นอยู่บนเตียงของเขาอย่างสบายใจ เขาเป็นคนไม่ชอบสัตว์มากๆโดยเฉพาะตัวที่มีขน แม้แต่นกฮูกก็เถอะ

แกเข้ามาในห้องฉันได้ไงเนี่ยเจ้าแมวบ้ามัลฟอยพูดก่อนจะหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาเตรียมจะเสกให้มันลอยออกนอกหน้าต่างแต่เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

มัลฟอยเปิดหน่อย เสียงของเฮอร์ไมโอนี่ตะโกนเรียกเขา มัลฟอยส่ายหัวเล็กน้อยอย่างอารมณ์เสียก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้เฮอร์ไมโอนี่เดินเข้ามา เธอร้องวี้ดทันทีเมื่อเห็นมัลฟอยในสภาพอย่างนี้ ภาพที่เห็นเขาห่มผ้าขนหนูผืนเดียวอยู่แค่ช่วงล่าง มัลฟอยสังเกตเห็นเฮอร์ไมโอนี่หน้าแดงจึงยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน ก่อนจะปิดประตูตามหลัง

ใส่เสื้อซะตาบ้า...แล้วปิดประตูหาอะไรไม่ทราบ...เปิดเดี๋ยวนี้นะเฮอร์ไมโอนี่หลับหูหลับตาพูด มัลฟอยกลั้นหัวเราะกับท่าทีของเฮอร์ไมโอนี่

อะไรเกรนเจอร์...กลัวว่าฉันจะทำอะไรเธอหรือไงเนี่ย...นี่ลืมตาสิยายบ็องมัลฟอยพูดก่อนจะดึงมือเฮอร์ไมโอนี่ให้เปิดตาออก


นานๆจนเข้าโหลแล้ว มาอัพแล้วจ้า /สายธารแห่งราตรี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #173 ninko (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 10:56
    เปิดประตูมาได้จังหวะโป๊พอดีเลยนะ กิกิ
    #173
    0
  2. #101 cherscher (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 20:12
    เดี๋ยวๆๆๆ ซิกส์แพคล่ะ -.,-
    #101
    0