เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 33 : การเยี่ยมบ้านของครอบครัววิสลีย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    10 เม.ย. 49

นี่มันสำหรับเลือดบริสุทธิ์นะ...แต่ฉันเป็น...เฮอร์ไมโอนี่พูดไม่ออก แต่ก็รู้สึกปลื้มอยู่ไม่น้อยที่มัลฟอยเอาสร้อยคอของเขาให้เธอ

ใส่ไว้เถอะ...คราวนี้ห้ามทำหายอีกนะ...เพราะฉันไม่รู้จะหาอะไรมาแทนได้อีกมัลฟอยพูด แต่เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้าน้อยๆ

แต่ว่าสร้อยเส้นนี้...มันเป็นสำหรับ เลือดบริสุทธิ์ ไม่ใช่เหรอ...ฉันไม่สมควรใส่มันหรอกเฮอร์ไมโอนี่บอกพลางจะถอดสร้อยออก

ห้ามถอด...ถ้าเธอถอดออกฉันจะโกรธเธอแน่มัลฟอยพูดแกมบังคับ เฮอร์ไมโอนี่มองสบตาเขาอย่างจนปัญญา

มัลฟอย...ฉันมีข้อแม้นะ...ถ้าฉันหาแหวนเจอเมื่อไหร่...ฉันจะเอาสร้อยเส้นนี้คืนนายเข้าใจใช่ไหมเฮอร์ไมโอนี่พูด มัลฟอยพยักหน้ารับแล้วยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

เอาล่ะ...คราวนี้ลงไปกินอาหารเช้าได้แล้วมัลฟอยพูด เฮอร์ไมโอนี่ยังคงนิ่งเงียบอยู่

นี่ถ้าเธอไม่รีบไปฉันจะอุ้มเธอลงไปเองนะมัลฟอยส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้เฮอร์ไมโอนี่ เธอวิ่งถลาไปที่ประตูทันที

ไม่ต้องย่ะตาบ้า...ฉันมีขาเดินเองได้เฮอร์ไมโอนี่พูดแล้วยิ้มให้เขาบางๆและรีบวิ่งออกนอกห้องและลงไปที่ห้องนั่งเล่นทันที

ยายบ้าเอ้ย...ตอนแรกยังโกรธฉันอยู่เลยมัลฟอยบ่นยิ้มๆ ก่อนจะปีนกลับห้องตัวเองไป

  ที่ห้องนั่งเล่น

แฮร์รี่ นั่งคอยอยู่ที่โซฟาหน้าเตาผิงเพราะวันนี้เป็นวันที่ครอบครัววิสลีย์จะมาเยี่ยมบ้านหลังนี้ เฮอร์ไมโอนี่มองแฮร์รี่จากด้านหลังอย่างขำๆ

นายจะนั่งเฝ้ารอเขาอยู่อย่างนี้หรือไงแฮร์รี่...ถ้าเผื่อเขาไม่มาล่ะเฮอร์ไมโอนี่ถามขึ้น แฮร์รี่หันมามองอย่างยิ้มๆ ก่อนจะหันกลับไปมองยังเตาผิงที่เดิม

ตะกี้เธอเป็นอะไรไป...ทำไมไม่ยอมลงมากินอาหารเช้าแฮร์รี่ถามโดยยังไม่ละสายตาจากเตาผิง

ไม่มีอะไรมากหรอก...ก็บอกแล้วไงว่าไม่หิวเฮอร์ไมโอนี่เดินมานั่งข้างๆแฮร์รี่ พลางยิ้มให้เขาน้อยๆ เป็นเวลาเดียวกับที่เสียงฟู่ดังขึ้นที่เตาผิง แล้วร่างของนางวิสลีย์ก็ก้าวออกมาพร้อมกับในมือถือกรงของครุกแชงค์ไว้

โอ้...ยินดีที่ได้พบเธออีกนะจ๊ะแฮร์รี่...สบายดีไหมจ๊ะเฮอร์ไมโอนี่

สวัสดีครับ/ค่ะคุณวิสลีย์แฮร์รี่และเฮอร์ไมโอนี่พูดพร้อมกันพลางยิ้มให้แก่บุคคลตรงหน้าที่เคารพนับถือ

ครุกแชงค์...เฮอร์ไมโอนี่ร้องเสียงแหลม เมื่อหันไปเห็นครุกแชงค์ที่อยู่ในกรงอย่างดีใจ

ฉันคิดถึงนายมากรู้ไหมเฮอร์ไมโอนี่พูดก่อนจะรับกรงครุกแชงค์มาจากมือของนางวิสลีย์

ดูมันตัวอ้วนขึ้นไหมล่ะ...มันไล่จับหนูในบ้านของฉันกินเป็นพัลวันเลยล่ะนางวิสลีย์พูด แล้วคราวนี้เสียงระเบิดดังออกมาจากเตาผิงจนทำให้นางวิสลีย์วิ่งไปหลบข้างหลังโซฟา แฮร์รี่และเฮอร์ไมโอนี่ก็เช่นกัน ควันไฟลอยคลุ้งออกมาทั่วห้อง

โอ้ยเฟร็ด...เห็นไหมฉันบอกแล้วว่าใช้ได้เสียงจอร์ชดังขึ้น

แต่ฉันว่าเราควรปรับเรื่องเสียงนะ...มันดังเป็นบ้าเลยเสียงของเฟร็ดพูดตอบ

ฉัน...ไม่...น่า...ให้...พี่...ทด...ลอง...มัน...เลยเสียงของจินนี่ที่ดูจะหอบๆอยู่บ้าง

เอาน่าอย่างน้อยไม่มีอะไรเสียหายเฟร็ดตอบน้องสาว แต่เมื่อควันจางลงก็ต้องทำให้เฟร็ดตกใจสุดขีด

มาต่อแล้วค่ะ หายไปนานเชียว/สายธารแห่งราตรี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #170 ninko (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 10:50
    แฮร์รี่จะได้เจอจินนี่แล้ววว
    #170
    0
  2. #64 emo_melody (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กันยายน 2553 / 16:50
    เฟร็ดตกใจอะไรหว่า??
    #64
    0